4113 resultaten.
uit mijn schaduw
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
De stad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
860 Doodsklokken galmden door de stad, uit een verborgen kerk.
Er wordt een mens begraven, de priester heeft weer wat werk.
Misschien is het een sukkelaar, of een begaafd persoon?.
De stad bruist verder, want 't is markt en ieder doet gewoon.
Gelukkig reed ik met de fiets en kon het heel goed horen,
terwijl de mensen rond de kerk, zich aan 't gelui…
Ze is niet meer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.180 Een vrouw gevonden in het water
is waar iedereen over praatte
Ze heeft haar leven ontnomen
is nooit meer thuis gekomen
Ze nam haar levensbesluit
voor haar was haar droom uit
Zonder verder na te denken
had ze niets meer aan het leven te schenken
Ze wilde niet meer verder leven
zo zonde, had ik maar heel even
met haar kunnen praatten…
Nooit meer loslaten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
841 Daar zit hij nu,
naast haar
heeft haar hand vast
alsof hij denkt
zolang ik haar
vast hou
is ze nog hier.
Daar zit hij,
zij ligt is reeds heen
hij houdt haar hand vast
drukt er een kus op
stil maar mijn lief
ik laat je niet
alleen.
Zij ligt, gesloten ogen
de mond iets open
alsof ze nog iets zegt
haar lichaam is wat
er nog rest…
De laatste rit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
900 Daar lig je dan, de deksel sluit voorgoed
zien zullen we je niet meer.
In de wagen volgen we de stoet
voor de allerlaatste keer.
In de zaal kijkt iedereen naar je foto
een kiek waar je minzaam op stond
Toen was alles nog heel normaal
was je tevens nog kerngezond
De laatste rit die we samen maken
jij liggend en wij rechtop
daarvan is echt…
Begrafenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 Vandaag zag ik een moeder huilen
Haar zoon lag in een kist
En ik dacht heel even
God heeft zich vast vergist.
Vandaag zag ik een moeder huilen
Om het afscheid van haar zoon
En ik dacht heel even
God dat is toch niet gewoon.
Kinderen moeten ouders overleven
en niet andersom
En ik dacht heel even
God wat bent U dom.…
Geen einde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Neen, je bent niet weg
neen, het was geen afscheid
neen, ik heb je niet afgestaan
neen, er was geen einde
ja, ik weet dat je bij me bent
ja, er werden lieve woorden gezegd
ja, ik genoot van de bloemenpracht
ja, de muziek was helder, heel zacht
alleen, dat ben ik zeker niet
alleen, dat zal jij nooit meer zijn
alleen, maar zeker niet eenzaam…
Maar daar is Lijden schoner dan de Dood
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.036 Maar daar is Lijden schoner dan de Dood, -
Want niet om niet wordt 't mensenhart vertreden,
De brand der zielen is het morgenrood
Waaruit licht-stil zal dagen Hemelvrede.
Des Vaders Strijd en Zijn Vertwijf'ling groot
Wordt in het hart der kind'ren uitgestreden,
Híj wordt verheerlijkt door de Zielen-nood
Der martelaren, die Zíjn Naam…
De laatste minuten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 heb jij
nog iets
te zeggen
voordat...
die gigantische
reis die
je gaat
maken het
is nogal
wat
heb vernomen
het is
een rustpunt
vol intense
kleurenpracht
volop genieten
lief ik
sta nog
even in
de wacht
je ogen
schitteren ga
nu maar
met jouw
laatste kracht
knijp jij
in mijn
hand als
laatste mooiste
liefdesgebaar…
Je klamme hand
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
733 We weten, het einde nadert
pijn
We pakken je hand
klam
We zijn niet zover
je te laten gaan
Maar mogen je niet stoppen.
We weten, dat je gaat
op je laatste reis
Waarheen weet niemand
dus pak ik weer
je steeds klammer wordende hand.
Je houdt de mijne in je greep
alsof je zeggen wilt: ga mee
ik zou wel willen, maar
we kunnen niet met…
Lichaam ter beschikking aan de wetenschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
795 Ik geloof niet in een Satan
ik geloof ook niet in een God
Ik geloof natuurlijk wel in iets
dat kan ik helaas niet meer wissen
dat was mijn foetus,baby,peuter,kleuter-inprentingsfase
maar de opgedrongen socialisatiefase van mijn leven wel
Dus geen mensen rondom mijn kist
ik wil in de herinnering blijven
dat ik het ook, echt niet wist…
Lievelingsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 De oogst is groot
aan dankbare herinneringen
die ons niet scheiden
maar ons binden
bij mij blijven
nu je fysiek afgescheiden bent
bloeien de herinneringen
aan jou, aan ons, aan elkaar
welig en tierig
jouw zo geliefde Oost-Indische kers
is mooi om naar te kijken en
lekker, gezond om te eten
ik zaai ze volgend jaar weer
omdat ook sterven…
In volle schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
696 In volle schoonheid weggenomen,
Van de plek die was gereserveerd,
Voor de liefste in pa en ma’s dromen,
Hun kind, dat nu hun hart verteert.
Weggerukt uit hun midden,
Nu gezeten aan Zijn rechterhand,
Kunnen zij slechts bidden,
Voor hun dierbaar aanverwant.
Moet ‘t lot het nu ontgelden?
‘T is immer Hij die over ons beslist,
Wat er moet gebeuren…
Mijn zus II
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
677 ik heb geprobeerd
dit jaar
om jouw dood
een plek te geven
verdriet te laten gaan
het lukt me
iedere dag
een beetje meer
maar weet je
het missen van jou
doet nog altijd
zo'n zeer…
Gemis, een groot gemis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
700 ik mis hoe je mijn naam uitsprak
jouw zachte baard. aanstekelijke lach
jouw levenslust, brede smaak van muziek
jouw kookkunsten, je warme knuffels
waarin ik mij zo welkom voelde
jij die allerlei mensen samenbracht
kleinkunstenaars een podium gaf
omdat iedereen een kans verdiende
mooi mens
het leven kleurde mooier met jou…
Waarzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 jouw babytje
lachte dit
speciaal voor
jou
het voelde
jij bent
het waar
ik intens
van hou
het kindje
vocht voor
haar leven
doch de
engel nam
haar liefdevol
mee
in die
veilige hemelse
armen door
het heelal
ver van
deze aarde
met haar
kolkende zee
lieve dappere
mammie/pappie
verder trouwelijk
samen dikke
kusjes kortstondig…
De tijd is gekomen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
955 De tijd is gekomen
om te gaan
voorbij uw leven
het is gedaan
In de malle molen van ons bestaan
draaide u uw rondjes mee
samen met uw dierbaren
maakte het leven u te vree
Veel was er te verduren
maar telkens die positiviteit
een man uit duizenden
we willen u niet kwijt
Wanneer lijden komt
en je niet meer alles weet
alles je teveel…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Tussentijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
618 Zo’n tijd
van weten maar niet voelen,
van horen zonder te verstaan.
Ik sta gewoon maar op en drentel door de dag die doorloopt in de nacht die niets meer tegen houdt zodat de waarheid binnen sluipt en ik verdrink in golven van verlatenheid totdat ik ‘s morgens
bovenkom
en zonder voelen, weet
en zonder luisteren, hoor
in tussentijd die…
Heerlijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
622 We zouden op een bankje zitten
‘s-morgens in den vroegte
omgeven door het groen
op de achtergrond toenemend geruis
van het vracht- en autoverkeer
Tijd hebben om vogels te tellen
te kijken naar het vallend blad
niet veel meer doen dan glimlachen
Wij hoorden Lorelei zingen
verroerden ons niet. Zij zou ons
wel komen halen, zij kende ons verdriet…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 er vallen
druppels zwart
niet ver van het pad
waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg…
Een mooie dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
733 Op een zwoele zomeravond, waar in mijn leven
- al heb ik hopelijk nog even -
er niet veel meer van zullen komen
sta ik na een lange zwemtocht weg te dromen
Aan de vloedlijn wacht een schimmige figuur
Hij laat geen afdrukken na in het zand en oogt obscuur
Kan ik je even spreken, vraagt hij met een glimlach
Ja waarom niet zeg ik, ook voor…
Een handvol dromen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
715 wij zagen de
rouwstoet in passeren
keken elkaar aan
legden voorzichtig de
kaarten op tafel waarop
onze gedachten staan
een eerst bericht
verschrikt gezicht
familie en gezin
tal van regelingen
die gelijk beginnen
in ongekend perspectief
heden en een nog
onvoltooid verleden
verstaan de toekomst niet
verdriet en verlies
het…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
914 Stilte
In de nacht
Gedachten tieren
Gevoelens woekeren
Jij zit in mijn gedachten
Ik mis je
Te erg
Verdriet steekt de kop op
Ik roep je naam
Maar je antwoordt niet
Het blijft stil
Te stil
Uitgesproken
Luid roept het verdriet
Tranen in mijn hart
Weerspiegeld in mijn ogen…
Zelfmoord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
997 Als kleuter van een jaar of vier
denk je spontaan ik mis iets hier
al mijn vriendjes hebben een pa
maar ik heb er geen dat is raar
Dan ga je naar de kleuterschool
en ziet er al die vaders staan
je denkt waar is die van mij
hij is met mij nooit mee gegaan
ondertussen ben ik 9 jaar en voetbal elke week
had ik maar een vader die even naar…
Dood die waarheid zijt!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
830 De dood is
noch mijn vriend
noch mijn vijand
Als wij elkaar treffen
gaan we een ongelijke strijd aan
maar ik zal vechten
Als ik tijdelijk win
is dat mooi meegenomen
Als ik verlies
is er "geen 'mens' overboord"
We weten toch allemaal
dat we uiteindelijk
allemaal zullen verdrinken!!…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Dierbre vader! met een bloedend harte
Ging ik u geleiden naar het graf,
En de traan der kinderlijke smarte
Gleed mij telkens van de wangen af;
't Viel mij bang, toen ik de kist zag zinken,
Die uw stoflijk overschot bewaart,
En de doffe nagalm hoorde klinken
Van de daarop neergeworpen aard'.
Nimmer, dacht ik, ziet mijn oog hem weder…
De Krokodillentranenstoet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 Uit menig oog kwam in de stoet
Op Driehuis Westerveld
Een krokodillentranenvloed
Want men dacht aan zijn geld
Er werd gesproken bij de kist
Zij stonden in de rij
En niemand kende zeer beslist
Een beter mens dan hij
Gesloten nog het testament
De inhoud daardoor niet bekend
Zodoende bracht men enkel hulde
Terwijl de hebzucht alom brulde…
Wiegendood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
911 Als woorden zouden kunnen troosten
dan zou ik boeken vol schrijven
voor jullie, jullie zulk groots verdriet
een verdriet dat over elke grens gaat
niet te bevatten, wat voor leven doorgaat
zeker dat van een zeer kwetsbare baby
en tegen God zou ik willen zeggen
de God die de hemel, de aarde, de man,
de vrouw en het kind schiep
"Zeg God…
Grafschrift van mijn vader
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
782 In het grafschrift van mijn vader
dansen vlinders met dronken katers
drinken zigeuners rode wijn
met zeelieden op drift
zwijgende zeilboten
geen zuchtje wind
en in het intieme onbestemde
klinken violen als wilde dieren
in laatste noten nacht muziek.…