6196 resultaten.
Reiziger
gedicht
4.5 met 108 stemmen
16.669 Slechts aan zichzelf
behoort de reiziger
en aan de tijd die
haar als schaduw begeleidt.…
Einstein cijferde zich weg
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
730 echte reuzen van de geest
cijferen zichzelf
eerst helemaal weg
kijk Gautama Jezus Maria
Confucius Ghandi Mandela
maar nu naar Albert Einstein
eerst helemaal verdwenen
onder een cijferbrij
kwam een formule kringelen
speciale relativiteit
in tijd en afstand
later nog de zwaartekracht er bij
ee-is-em-cee-in het kwadraat
dat kwam zo maar…
Zijn laatste wedstrijd
gedicht
3.1 met 52 stemmen
24.740 Verre
van uitgekiept of helemaal terug
in de wedstrijd; op een enkele actie
van Sinouh na, doet weinig hem nog
aan zichzelf denken. Zo zonder doel
achter zich, zo - zo - ongewis.
---------------------------------------------
uit: 'Callahan en andere gedaanten', 2004.…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Het sierlijkste is niet je lichaam, maar de spiegel
waarin het lichaam licht bezeerd weerspiegeld wordt,
terwijl een hand verschuift over je huid
en ook een streling dan, omhelzing van zichzelf,
op je lichaam liggen gaat.…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers
en waar de dag zichzelf…
het netwerk gloeide
gedicht
2.3 met 53 stemmen
14.477 het netwerk gloeide
aan de hemel
waren opwellingen te zien
uitlopende kiemen
waar je ook ging liggen
flonkerde het
er ontstonden gebaren
uit een rafelige flits
van een vrouw
die lam van de hitte
aan de rand van het water
bij elke ademhaling
zichzelf leek te beademen
als houtskool
drie zwarte vlammen
nu ze de handen in de…
Dwang
gedicht
2.2 met 16 stemmen
9.791 Zichzelf genoeg neemt minuut 1 van het uur 2
60 centimeter de gedaante aan
van een verloren haar in bad (bindbaar rond bv.
een boek in pakpapier tot op een schap terecht
staand voor een tribunaal van stof: die gedachte is
de dageraad straks).…
Droes
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
473 wil en stank
uit het rijke hemelwater, om
tenslotte tegen klare drank
en een afgedankte kater,
de rug te moeten rechten
als de kruik dan leeg is,
wankel in gestelde stromen
vaart het droes van kleine
ziel, op de tere vleugels van
een bodemloze boodschap,
waarin zo vaak de inhoud
beschreven is door alle
afgeworpen dromen, zichzelf…
Nieuwe goden?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
580 Loop over enkeldiepe mossen
langs door wortels gebonden
en onder door klimop bestegen
bossen, waar de zon elke morgen
zichzelf en de kim bestijgt om
’s avonds in een onverlaat uur
het heilig vuur vermorst, geregen
in het duister en het licht tot
heilzame korst van natte zoden, een
nachtelijk deksel van een nog te
ontdekken loden kist…
ok computerrrrrr!!
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 het enige wat mij scheidt
van de val naar beneden
is de val naar boven
die ik maak in de andere schaal
zonder verdieping en frase
en zonder verheffing te zijn
de dingen zijn het onderdanig zijn moe
hebben ons met hun dood ingenomen
wij hebben zelf de dingen toegerust
zodat ze nu niet meer aan ons toebehoren
maar aan zichzelf.…
het doorgangsland
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
510 wie heeft nog nood aan poëzie
als het gaat
om zichzelf aan de hand slaan
en de lichtvaardigheid zwaar over de rand tolt
wie wijst me het ongenaakbare aan
met vingers van vertrouwen
en het geweten van de onderbuik
van al wat is ligt met de bezwangering
op de maag en ook daar is doorgang
van moeilijk te verteren
metaal trekt zware strepen…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 nevel graast en rijmt op de verlaten velden
omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil…
Geboorteziel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
573 een God
omdat mijn ouders nooit geboren waren
was bidden verstoppertje spelen
vergif voor de fantasiedagdromen
kind was ik, tussen de wilgen
vond ik wind, maar op een dag
toen we geen spelletjes speelden
in een eenzame windstille gedachte
vond ik mijn geboorteziel
zonder spel, misschien zelfs
zonder gezelligheid, heel treurig
in zichzelf…
Dead man walking
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.278 Bij ontwaken na ‘n hazenslaap
Stroomt ijswater in z‘n bewuste
Een vernederende dood wacht
Om de hoek
In de dodencel wordt gevloekt als
'n lach klinkt in de executieruimte
Dan weer een doodse stilte
De zwijgende stoet door de gang
In hun midden 'n slachtoffer van
Slechte genen en opvoeding
Geen mens die zichzelf maakt
Achter glas…
Als Dante's prayer
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
658 het water schaatst niet meer
op een zacht zuiderwindje
gelijk de dans als een koorddanser
die zichzelf maar moed inspreekt
in de blauwe lucht
ik weet niet waar ogen rusten
liggen vingers verzonken op een bladzijde
melktobbe gedachten doen verdwalen
voordat ik er erg in had
maar adem herstelt (verkwikt)
als Dante's prayer
nog zonder…
Meilicht
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
933 witte pluk zich zalig vond
hier gingen wij de heuvel op
in kronkeling van holle wegen
burgemeesters van geluk
gelijk Romeinen in verbeelding
en wij keken naar het water
waar nog bladeren in dreven
helder water waar het meilicht
stille dromen in verzonk
en wij lachten om het kontje
boven alles uitgestegen
van die ene witte zwaan
die er zichzelf…
De Projector
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.009 Want is houden van niet een doel
op zichzelf?
oh zij was Frans dus "je t'aime"…
HARD EN TOCH ZACHT
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.051 De hele dag maar èèn gedachte
ik wil er niet meer aan denken
maar dat beeld raak ik niet kwijt
het is een herhaling in zichzelf
een dubbeltelling
altijd naast elkaar
in volle harmonie
van vlees en bloed
mooi in hun pracht
hard en toch zacht
worden met liefde omkleed
gestreeld. geaaid
baby in verrukking
zuigt, trekt en smult
groei…
De bierbrouwer
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
790 Het spook van de bierbrouwer
kwam de trap niet meer omhoog,
hij was van zichzelf een sjouwer,
omdat hij veel te zwaar woog.
Al was hij wel wat afgevallen
en dronk hij nooit meer gerstenat,
wat zijn humeur deed vergallen,
het spokenleed werd onderschat.…
dictators
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
520 waarom hijsen zij zichzelf
té vaak , liefst blijvend ,
op een schabel?
waarom geven ze sommige mensen té weinig kansen?
waarom wordt hun leven té vlug tot een hel?
waarom blijven mensen
steeds minder zoeken
naar wat hen bindt
dan naar wat hen scheidt?…
Gras van april
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
559 In de zon gaan liggen dor
als een uitgemergeld blad
groen worden door het gras
puntig door het bruin omhoog
Een pissebed, net wakker gemaakt
zoekt een veilig vochtig huis
daarbij een warm plekje in de zon
voor zichzelf en wil graag delen
De eerste bloemen groeien en de hommels
gaan weer zeer belust op nectar te keer
Het gaat zoals zo vaak…
De ziel eren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 Onware liefde straft zichzelf.
Gesol met andere harten
slaat terug op onechte,
wrede, zieke harten.
Met je lichaam
makkelijke prooien
misleiden
is goddeloos.
Ik smeek jullie, bescherm jullie zielen
tegen de roekeloze eerlozen.…
Hoezee het is weer dodenherdenking
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 , de vlakke noordzijde
wankelt vol eeuwenoud zeer en koudt
zich kouder naar gelang de tijd stijgt
het zuiden donkert en flankeert messcherp
richting het oosten, de brijachtige substantie
vloeit de wereld rond en verlegt de evenaar
die wij dragen in onze hand
het westen gedraagt zich als een wesp
die te vaak gestoken en slachtoffert
zichzelf…
Afdronk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 In een
vlaag van bewustzijn
valt de keuze in een vat
vol tekens die de stilte
verbreiden, keren in
een woordspeling tot
zichzelf terug in de
afdronk van de taal.
“ In elke taal ligt de beproeving
van haar betekenis ”
Pama…
Jouw kus draag ik op mijn lippen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
593 De weg bereidt zich voor
waar mooie ogen kruisen
waar hemelbogen welven
naar zichzelf en naar elkaar
We waden stevig door
in de spiegel der gedachten
de hemel kan wel wachten
als menselijk metafoor
Jouw handen dansen sierlijk
de ruches rond mijn hals
en waar wij liefde zingen
droomrijk en geriefelijk
zal ik jouw adem flanken
jouw…
gedicht voor een onbekende
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
810 vreemd land of
de volgende bladzijde waarop nog
geen einde geschreven staat
ga je weg, man, of zal ik zachter blijven
en dit papier achterlaten zodat ik je raak
in je eenzaamheid alsof je onverwacht mee
naar huis genomen wordt door een warme schoot
die bloemrijk zal rijpen en die je zal vertellen
dat uit het donker licht vloeit
voor wie zichzelf…
Voor de hersenloze jury’tjes.
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
718 fantasieloosheid,
en de opgelegd pandoer ridders
Voor hen,
die alles binnen HUN
kaders willen vangen
altijd alles willen sturen
-lees: moeten-
daarbij elke,
maar dan ook elke vorm van artisticiteit
vermoordend
Zaden plettend,
bloemen in de knop verkrachtend,
schofferend, voeten tredend
Voor al die schrijversclubjes,
de zichzelf…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 Moeder Aarde houdt van zichzelf,
maar even sterk van haar bewoners;
daarom is ze daar stil
ze bewaart haar geheim,
haar kracht,
een enkeling die haar ontsluiert,
die haar tegenkomt.…
Gedicht der dichteres
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
644 Neen, met de woorden kon de mens
toch niet zichzelf zijn.…
Zonnebrand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Ik had geen idee
al kwam ze van elders
met de ogen dicht douchen
onder een filter van ontvangen
als een harmonisch uitverkoren voelen
van zichzelf
Behalve alles opperbest spannender
zonder diepgang
en elke nummer volgens de regels
van de rest van de wereld
leek het me, dit ook alweer
heerlijk om naar de zon te brullen
Jonge mensen ontsnappen…