Alle inzendingen

Met m'n broekspijpen hoog opgetrokken Showde ik mijn dure nieuwe sokken Iedereen op het terras Zag dat ik rijk Dus sexy was Waarom draag jij niet zulke sokken? Krijsten vrouwen naar hun man Een vent met zulke sokken Daar raak ik opgewonden van Er werd gescholden en geslagen Stoelen vlogen...

In Frankfurt am Main zag Anne het levenslicht vier jaar voor de putsch * Toen zij dertien werd kreeg zij in het Achterhuis een roodwit cahier * Met Lieve Kitty gaf ze blijk van schrijftalent ...meer dan die twee jaar 12 juni 2020

Het is best vaag soms maar wel met volop kleuren de betekenis is vaak niet zo van belang maar wel het gevoel erbij

zij is ten prooi gevallen aan wisselvalligheid van de maatschappij in een systeem dat knelt als een te krappe schoen aan haar voeten de minnares van boeken en muziek opgejaagd moet zij van de ene boom naar de andere reizen tussen vogels van allerlei pluimage eten de spijzen die haar vree...

zij streek muziek maar snaren ontstemden de noten klankkast en strijkstok kraakten ongelezen bladmuziek vaak hebben wij van haar weergaloos subtiele touche genoten maar nu was er geen moment suprême in droevige dissonant geen plezier een symfonie van verfrommeld papier zi...

Hier huist een uniek ontwerp, te lijden door te lange zinnen, verkoos het gezegde, geen deelwoord bleef onvoltooid nog voor haar stem zich verder kon verheffen ,werd zij door overmacht gekooid, verving haar kracht in een nieuwe wind die zijzelf had gesticht als welving van een aa...

Ik wil nog niet vertrekken voor de dag om is de week of deze maand laat staan dit jaar. Jij weet toch ook dat alle tarwe nog geen brood is geworden, mijn kleinkind nog geen gedichten kan schrijven. De landschappen zijn nog te mooi om niet te zien wellicht kan ook ik weer echt wandelen bovendi...

Je trekt de deken opzij zodat ik naast je kan liggen en jou iets kan vertellen over uiterwaarden en die brug over de Waal waar ik overheen ging met de trein. En dat rivieren mij altijd doen denken aan andere rivieren in de verte en boten in de mist aan andere boten nog verder weg in de ...

eerlijk gezegd heb ik nog nooit een mens gezien van wie de huid gitzwart is en eerlijk gezegd het tegenovergestelde ook nooit iemand van wie de huid spierwit is ik heb echt alleen mensen gezien in allerlei gradaties van natuurlijk bruin bruinverbrand soms in de zomer eigenlijk zijn all...

Er dreef een heel jong wolkje nieuwsgierig in de lucht hij was zijn wolkenvolkje stiekem even ontvlucht Maar al dat eentonig hemelblauw geen wolkenvriendje om mee te stoeien verveelde de jonge spruit al gauw en heimwee begon te groeien Gelukkig had de almachtige zon rustig alles aanscho...

De zanger had een heel vermetel plan: De airco maakt zo’n plek volstrekt uniek 524 man publiek Want zei Van Dissel niet dat dat hier kan? Succesvol, artistiek en commercieel, Helaas blijkt deze zaal een luchtkasteel

De grauwe reus die, gans een bezig leven, tot elke wind zijn hoogmoed heeft gewend, staat, ogenschijnlijk nog bij kracht gebleven en stevig op zijn stenen fondament. Maar ‘t oude lijf, verschrompeld onder de oude beplanking, is verschrankt en uitgeteerd en staat, ternauwernood bijeengehoud...

De aarde vraagt niets aan ontheemden waar de werkelijke wortels liggen om daar van te vervreemden, als voor een ieder de klinkers net iets anders zijn geplaveid, uitgeslepen, verloochend voor een hoger doel, een levensverwachting als de stelen van snijbloemen waarvan een stukje...

Het rijm De pijn Het slijm Geheim Venijn Daarbij De tijd De spijt De strijd De roem De zoen Het doen Nog geen miljoen Zou dit kunnen vervangen Nooit gevangen Zitten Staren in het niets Komt er toch weer iets De wind in je rug op de fiets De zon in je gezicht Je plicht Om M...

Elke morgen klinkt: steeds vallen en weer opstaan, voortgaan aan Gods hand.

Kijkend door het kijk- gat in de schutting groei ik – heel de wereld in.

ze waren er niet op uit om de orde zomaar te verstoren dikwijls werd hen de deur gewezen terug het bos ingejaagd men bleef ze voelen en ruiken zelfs op grote afstand op een dag stonden ze daar onontkoombaar dikhuidig in de huizen ik houd van olifanten die onverhoeds in ...

Vandaag is ons een Spartaan ontvallen, heel rood-wit in 't zwart gehuld. Wij herdenken een icoon met z'n allen, een geheven glas goed gevuld. Het vinyl draait vandaag op volle toeren, en onder het genot van een kleine stick. Laten wij ons Rotterdamse hart beroeren, door poëzie van den Sp...

Ik wil genezen worden ik wil er wel vanaf ik wil me dan verloven m’n familie staat dan paf het trouwen wordt gezegend in de kerk met pracht en praal de huwelijksnacht een zegen door dat unieke enkele maal mijn vrouw is direct zwanger de lust bevalt haar wel Ze wil dagelijks wel elf ...

vrouwen ach die vrouwen hoor ze klagen hoor ze kraken hoor ze steunen hoor ze kreunen en echt het is zeker waar menig vrouw heeft het in haar leven heel erg zwaar terwijl die man maar geniet van het volle leven maar is dat eigenlijk wel waar? Wacht es even het is al jaren lang een va...

De ideale vrouwen, waarvan mannen dromen, dromen, gelukkig maar, niet van ons. De ideale mannen, waarvan vrouwen dromen, worden meestal ongelukkig, of zijn dom.

uit schrale handen spuiten geen fonteinen zij koesteren het vloeibaar goud voor zinderende woestijnen irrigeren in het stille ochtenduur de diamanten dauw die door kou tot koele druppels condenseert zij zijn watergeesten die nog wat nevelen in de vruchtbaarste seconden van iedere ...

Een nieuw pensioenplan ziet alweer het licht Het oude bleek nog niet naar wens te werken De kortingsonrust was alom te merken Gelukkig is dat onheil nu uit zicht De dekkingsgraad wordt overboord gegooid Simsalabim...er is meer geld dan ooit

'k Hoor ruisen ons moeras - zo noemden wij 't, Mijn vriend en ik - vol angstig rits'lend riet, Met, soms, een zichtbaar wieg'lende karkiet Er om eerst bos, dan heiden, vlak en wijd. Wij stookten vuurtjes, veilig, niemand ziet De blauwe rook. Over ons, dreigend, glijdt Kraaiengeroep, vree...

De dag is te ruste gegaan op het talud vandaag het zijn de mooie herinneringen die ik meedraag. Het naambordje siert nog steeds de muur glinstert na in de zon in dit avonduur. Wie hier allemaal zijn geweest en door de deur zijn gegaan het zijn na vandaag herinneringen die ook weer vergaan.

Je wandelt in het licht, terwijl de zon je tegemoet komt. Elke dag wordt het weer licht, maar je weet nooit hoe de dag verloopt. Het licht is elke dag anders en dat is prachtig. Verhelderend kan het zeker zijn en als je op tijd je rust neemt wordt de dag nog mooier. Neem een...

Zo’n rug, in heel de torsie alles op zijn plaats, wervel na wervel, in het hoogste licht zo’n kont, bijna blank marsepein, de heupen welvend onder het middel een welig paar. Een moeder van haar leven nooit iets vond over haar bitterschone achterkant. (Hoe ze versteld van schaamte s...

Als de tijd en maat vol zijn het seizoen rijp en de winden gunstig staan, werk ik aan een een wervelende symfonie, in een universele ouverture waarin iedereen zich kan verstaan in natura van alle diversiteit waaraan alles om strijd, oer composities uit de vroegste knal noten van...

Het flauwe middagzonnetje achter een dunne wolkenlaag laat z’n licht schijnen op de kalme branding van de zee even geen uitbundigheid van zon, zee en strand; gezien vanuit het heelal neigt de aarde grijs en grauw maar wie goed kijkt doorkijkt en doorvoelt ziet minstens 50 tinten g...

De zon gaat kopje onder ik kan haast niet wachten tot ik je in mijn armen sluit de maan schijnt zacht en zoet ik heb je zolang gemist en verlang naar je warme huid Nu je zo dicht bij me bent in je nachtpon van rood satijn nu je halfnaakt voor me staat aan het begin van de lijn is er geen...