Alle inzendingen

Tijdens het ontbijt Bladert hij altijd averechts Door de ochtendkrant En slorpt zijn koffie op En houdt zich onvermand Als hij zijn verscheiden niet Op de rouwpagina vermeld ziet Slechts in touw met Jazz en Bebop En blazen zijn bomberende wangen Een kromgevallen trompet Weer als herbo...

Met zijn net jaagt hij de wilde vlindertonen driftig achterna...

Hoe moet “die flik” zich nu daadwerkelijk voelen na zware misstap ... als zelfs zijn eigen ras roept en tiert... “Black Lives Matter”

hou de ogen dicht betreed paden en blader het bos verzand in duinen dicht letters toe aan het wit en stijg boven taal uit

Voordat zij naar bed moet gaan babbelt ze altijd met de maan Ze kletst gewoon wat tegen haar aan over wat zich die dag heeft voorgedaan en kleine dingen in het aardse bestaan Zij luistert altijd, is met haar begaan Daarom praat ze ‘s avonds zo graag met de maan

van veel vlinders vogels bomen en bloemen ken ik de namen niet net als van al die naamloos mooie vrouwen die ik al genietend zie ik hoef ze niet te benoemen mijn oog vertelt me wel wat het ziet en gaat mij dat in beeld toevertrouwen hun schoonheid ontsluit in mij een geluidloos lie...

De Noordzee in deze vergankelijke en mooie zonsondergang de avond werd in een fraai kleurencomplex een dag afgenomen. De schoonheid van de natuur werd maar weer bevestigd. De zon telkens met haar zon vol overgave, wij mogen tevreden op de weg naar..... een nieuw daglicht.

jij kende de hitte van de vlam die het glas kleurde alsof die zo van binnenuit kwam juist natuurlijke overgangen moesten als geheel in een puntgave herinnering blijven hangen mooi afgerond in het zilveren grijs van het uiterst neutrale lood dat gedegen tegenspel bood aan het...

Haar hart zit op de juiste plaats, ze heeft een neusje voor publiciteit, een oogje op de camera’s, een monoloogje: ‘Het recht op demonstreren nagestreefd’ Op tweede pinksterdag heeft ze koket Haar groen verstand ineens op nul gezet

Empédocle was 'n ‘wijze’ en wilde zien waarbij het kwam, dat de Siciliaanse Etna lava spuwde en rook en vlam. - Hoe men mag, tot heden toe, de vorsers, die op elk gebied alles mordicus doorsnufflen ‘wijzen’ noemen, vat ik niet. - Nu tot daar. Hij klom dus daaglijks op...

Dat destijds in de oudheid niet alleen de wetenschappelijke geschriften, maar ook, ja, in de eerste plaats Homerus, Sofocles, de grote dichters geïllustreerd werden gepubliceerd, het interesseert u niet en bovendien gaat het u ook geen bliksem aan, maar dit tenminste weet ik precies.

ik ben het fabelschubdier in Wedde op het kasteel hier was ik de draak had tot taak in lengte van dagen het wapenschild van de familie Addinga te dragen hoofdelingen die solden met de vrije boeren van Westerwolde als onderdrukkers waren ze berucht naar de slotkelder ben ik gevlucht ...

in de gedaante van afwezigheid is het snel gedaan met flessenhalzen, knooppunten avondspits en binnenwater omringd door aardse herinnering doorzichtig maar hard als knikkers past bij elk moment een tijdelijke plaats met de gedachte aan toekomst breekt het glas van de dag liggen wegen o...

Ik ben me eigen slechtse vriend. Ik lieg in me eigen gezicht en geloof me eigen leugens. Me vrienden zijn niet de vrienden die ik denk dat ze zijn. In strijd met me eigen brein. Ik wil de leugens niet geloven maar de waarheid komt niet boven. Het blijft onder. Diep begraven onder een berg z...

We zitten aan zoveel patronen gekkigheden vast dat ze ons meer als last dan gemak dienen zelfs onze huisdieren en planten zijn gewend aan onze rare kanten en gaan daarin gedwee met ons mee gelukkig gaat het weer redelijk zijn eigen gang lijkt het, maar de hele natuur reageert ook op ...

Omringd door boeken reist de bevlogen lezer door veel verhalen

soms zie ik even wie ik mogelijk kan zijn genezing in zicht

Vele burgers en kleine zelfstandigen gaan zweten in vriestijd... door banale regels van leiders... die laten lijden!

Ik droom wel eens weg naar een betere wereld zonder poespas Dan concentreer ik me op een stukje echte werkelijkheid waar ik anders geen oog voor heb Ik vouw mijn leven open uit de verdeelde aandacht van de tijd, dat gevoel van weglekkende energie naar dit en dat, deze en gene van nu...

Zo vaak denk ik nog steeds aan jou die een tijd mijn liefste kind was dit pril geluk kwam mij als vrouw helaas niet zo heel goed van pas daarom moest ik je laten gaan mijn liefste jij ging naar een ander oneindig pijn van jouw bestaan want je werd een buitenlander

ik grijp de tijd bij z’n kop en z’n staart hij probeert stiekem te verglijden wordt net als ik bejaard wat ik samen met hem wil vermijden de tijd heeft de tijd niet meer en ook al probeer ik het steeds weer zijn regels zijn niet te ontwijken

Bisschop Nicolaas van Myro Leefde in de vierde eeuw na Christus zero Kerkgangers met een warm hart en veel poen Gooiden het geld in de kinderen hun schoen Alles werd verdeeld onder de armen In het huis met het kruis van erbarmen Zo reisde Sint Nicolaas de wereld rond Tot hij dodelijk vermoe...

ik zag de polsslag van het leven in je lach het sierlijk speels bewegen liep daarmee gracieus in de pas waar zon het haar blondeert streept wind de donkere kleuren op een huid die in haar naturel het mooiste bruint geen lijnen die wijzen naar verborgen plekjes waar schadu...

Als wij niets doen dan is het straks voorbij Het warenhuis waar ik geregeld kom Een Nederlands icoon valt bijna om Dus steun de Eenheidsprijzen Maatschappij Mevrouw, u wilt de HEMA toch niet kwijt? Waar vindt men zo voordelig een ontbijt?

Schilders schilderen wanneer zij 't kunnen 't engelgezicht van wie zij beminnen maar ik die niet schilder wat moet ik beginnen In lied in muziek klinken tonen van liefde die 't luisterend oor van beminden bekoren maar ik die niet speel ...

In het vruchtvlees van verwachting ligt een boodschap verankert in een harde kern die achterblijft bevestigd in half vergane pitten in de werkelijkheid van herinneringen, zoals de eerste geur of zoen van vrouwen waarvan ik de namen ben vergeten, gaf de verdere beleving kleuren in on...

geen dierenschedel wordt hier bedoeld, wel mezelf na tweemaal falen!

Mijn vriend, als weldra de ouderdom ons onherstelbaar heeft verzuurd, als onze leden goor en krom, en enkel nog door jicht bestuurd, verraden: 't Is gans uitgevuurd', zullen wij dan met stille trom verdwijnen, langs een achterbuurt, mijn vriend? Dit wacht de fraaiste bruidegom: de hards...

ik was ooit een wereldberoemde bokser lag nooit langer dan acht tellen op de grond de scheidsrechter bekeek mij aandachtig en vond mij daarna steeds vreemder en onorthodoxer een leren jack en sjaal droeg ik op straat want ik was één met de muziek en huizen de beschilderde muren en verroest...

Jij bent gewoon zoals je bent niet bijzonder niet speciaal maar gewoon het beste goed goed is goed genoeg voor mij perfect bestaat niet jij bent eigenlijk perfect voor mij