7932 resultaten.
'k Zie nu al
poëzie
4.2 met 10 stemmen
1.984 't Is alles tevergeefs: nu weet ik al,
Dat 'k dan, mijn hartje, niet begrijpen zal,
Hoe 'k jou geen liefde gaf, mijzelf geen rust;
Zelfkwellend zal 'k je, herrezen, zien staan,
Jong, als toen ik 't geluk voorbij liet gaan,
Die ene nacht, toen 'k je niet heb gekust.
-----------------------------------------------
uit: Brahman I (1919…
BB met R
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
628 in haar hand een pen
wat nadenkend
speelde ze er mee
voor haar lag het dikke boek
ooit schreven ze het samen
daarna leek de inkt op te zijn
dus hadden ze het boek gesloten
soms had ze het even ter hand genomen
om er even aan te ruiken
de geur van herinneringen te proeven
maar nee, het boek bleef dicht
tot op die ene middag
in december…
COTTAGE ROSE
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
565 Pas in de avond
Zal het glazen pad
In golvend kant verdwijnen
Geniet ze van het tikken
Van haar Engelse staande
Deelt gul de decanteerkaraf
Met de doden op het bijzettafeltje
Naast haar Chesterfield
Levendiger dan ooit
Kijkt ingelijste vergrijzing haar aan
Worden talloze herinneringen opgehaald
Als het bedtijd is
Kust ze dat ene…
wanneer een mens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
648 ziel open
in één ademtocht word ik teruggeworpen naar de kamer
verduisterd in ieder klein verschil
oude boeken als daklozen, de schreeuw van een kruis
als schaduw
een engel op doorzichtig porselein, nooit bevrijd
ik zie kleine meisjes kruipen uit aangeraakte bladeren, van wat er nog rest
in dode ogen en de waanzin, gebalde vuistjes en dat ene…
Wat nou, geluk?!
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
855 Futuristisch niet te geloven, haat en nijd,
jaloezie op anderen,
dusdanig dat er geen dag voorbij gaat,
of het lijkt dat er oorlogen blijven woedden,
wat nou blijdschap, wat nou geluk,
men maakt de blijdschap in de mens,
toch tot vernietiging toe stuk, ’t is niet te geloven,
net als een nagemaakte film,
met dat ene verschil, de lijken…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 Ween niet op wat
gestorven is, haar
frêle schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst…
DE DAG STOND STRALENDE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.245 Dit was dus God, het in elkander over-
Schuiven der verschijnselen, tot ene
Rustigheid en onbedwingbaar Iets,
Dat kolkte en kastijdde zoet en fel.
En boog zich dalende tot de zeer kleine
Verschijnselen, die het met hand aan stiet,
En fluisterde, noem mij, met veêl en stem
En zing mijn duizendvoudig wezen, duizendvoudig.…
elke nieuwe dag is een feest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.197 Het feest was dan ook nog niet over, want mijn
trein kwam dan ook nog eens te laat waarna ik
nog langer mocht gaan wachten, maar altijd bleef dat
ene gevoel van tevredenheid rond me zweven.…
Voetafdruk
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.234 vergaren, wat ons
bindt is tijd, gesponnen op
spinnewiel van het oude, - en
het nieuw jaar, als we ons in
vluchtigheid ontmoeten dan
zwaaien we misschien wel
naar elkaar en terug, al
moeten we bekennen dat we
elkaar nog steeds niet leren
kennen, wat mensen scheidt is
gezaaid door onbekendheid en
angstige gedachten om samen
door die ene…
Kleindierenleed
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
685 In een hoge berk dicht bij de bosrand
zingt een zwarte vogel zijn zoveelste lied
voor die ene luisteraar op wie hij wacht
maar helaas zij is reeds lang gevlogen
met haar vriendje op de eerste vogeltrek
in het havendorp vlakbij de boszoom
wacht een vrouw nog op haar zeeman
een kanarie op zijn favoriete luisteraar
hij zou de orkaan hebben doorstaan…
De soldaten en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
672 Kom, laten we een prachtig spel gaan spelen,
de grote klus is eindelijk geklaard,
er valt het een en ander te verdelen,
dat ene kleed is echt de moeite waard,
dat moeten we niet zomaar gaan verscheuren,
we dobbelen en zien wel wie er wint,
wie nooit eens moedig waagt zal altijd treuren,
we spreken af: wie 't hoogste gooit begint,
-------…
Een ster
poëzie
4.0 met 7 stemmen
1.310 – Mijn nachten waren ene mand vol droom aan droom;
mijn dagen, ’t vast getal der appelen die zwellen
in elke boom-gaard en aan elke zware boom.
Ik had geen vingren om mijn weelden aan te tellen.
Thans: ijlt’. De tijd is guur en onberoerd. De tijd
is als de kille en dorre zee, die zwoegt noch krijt.…
Aanjager
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Voor het woord Energie
te hoopvol en sterk
kom ik tekort
Jij hebt de klinker die ik wil
Die ik nodig heb
maar dat mag niet gezegd
Jij smijt blikken
bitter als mirre
Wat moet dat zijn
als ik je strak vastbind
Mijn verbeelding sleurt ons mee
ik weet zelf niet waarheen
Ze trekt banen in het ijle
Jagend op dat ene
die enkele klank…
Jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
627 In je ogen woedt een storm, niet door mij te temmen
Je houding is op oorlogspad, niet door mij te remmen
Je lippen smakken lustvol op elkaar, niet door mij te voldoen
En toch smeken je ogen, om die ene zoen
Je voeten schuiven heen en weer, je bent toch wat nerveus
Je handen in je zakken en ik heb bijna geen keus
Je schouders hangen naar benee…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Passage
gedicht
4.5 met 8 stemmen
8.385 Ik drink twee werelden in ene teug.
Den Haag, je tikt er tegen en het zingt.
In de passage krijgt de klank en hoog
weergalmen en omlaag een fluistering
tussen de voeten over het graniet;
rode hartkamer die in elleboog
met drie uitmondingen de stad geniet.…
Lodeizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
991 Hij ging naar buiten om de wereld te zien,
want hij wilde op reis gaan
met die ene wolk die over de horizon holde.
Maar zag dat het te laat was.
Men zei dat hij witte kleren droeg
en een jacht bezat waarmee hij
zeilde op een Zwitsers meer.…
NACHTELIJKE HARTSTOCHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
787 Onstuimig was haar liefde beslist
die ene nacht waarop wij minden
Buiten hingen slierten avondmist
binnen kon ik haar aaiend vinden
Hartstochtelijk eiste ze nog meer
haar lichaam begeerde ‘t van mij
Ik legde haar zacht in ‘t bed neer
streelde, als per ongelijk, haar dij
Kussen verslonden mij de mond
de maan straalde zacht zijn licht
’t…
Tegen de wind
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 zo jij mij laat dromen
over de toekomstige nazomer
jouw stem is een droomgebied
mij terugbrengt naar een melodie
zonder disharmonie een onderdak
waar schoonheid woont
als een vrucht om in te rusten
een schoot van wijn en brood
mijn honger en dorst blijven wankelen
op de stilten van de dood
ik luister naar de diepte
gelegen in die ene…
Maatje missen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.761 Tijd aan mezelf geven, dat moet ik maar eens rustig doen,
Dat komt het vanzelf goed met die ene verliefde zoen.…
Ik zal mijn ogen niet kunnen geloven
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.478 Maar er bestaan twee werelden,
de ene van mij en die onzichtbare van jou.
Waarin jij wandelt in het witte licht
Ooit, op een morgen zal jij weer mijn zonsopkomst zijn.
Samen hijsen we de vlag aan de poorten van onze nieuwe stad.
Jij zult mij binnenhalen.
En ik, ik zal mijn ogen niet kunnen geloven.…
Rouwzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.127 In volle zaal, wen later, zong die vrouw,
Nog bleek van 't eenzaam dromen bij een graf,
Vroeg 't volk dat éne liefde- en smartelied.
Veel liedren zong zij, doch de zang van rouw,
Die ze, in dat uur, hem mee ten hemel gaf,
Die bleef van hem, die gaf zij vreemden niet.…
Lichtbundel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 ontdekt een bijzonder iets
ze schrijft zo waar haar eerste dicht
als een woordenstroom niet te stoppen
stoeien zinsbeelden in haar gedachten
tot ze moe gemoedelijk uitrusten in haar schoot
ze prikkelen de dichterlijke taal
en maagdelijk wit ontpopt zich tot poëzie
's nachts droomt ze van gele letters
op een hemelsblauwe achtergrond
tot die ene…
VAN EEN LIEF VROUWENBEELD.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
971 Uw gang is licht gelijk de wind,
Uw lichaam slank als ene slang,
Gij dartelt als een argloos kind,
Dat springt door haag en bloemenhang,
Vol glans!
Hoe klinkt uw stem, hoe rolt uw woord,
Een zuiver Vlaams en rein akkoord,
Dat meest nog mijne ziel bekoort,
Omdat uw hart niet werd vermoord
Door 't Frans.…
Opgesloten wens
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Van het ene op het andere moment
staren vier muren hem vernietigend aan
de wegen die hij laatst heeft verkend
bleken niet de goede kant op te gaan
een gevoel van spijt?…
is wit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
589 waar ik een bestand open verschijnen letters te groot voor het oog
ik leef in een wereld van taal waarin de ene zin de volgende breekt
het beeld wordt gevormd door de loze elementen tatata en tititi
de context is wit, is achtergrond, is mijn blik, ben ik zelf
waar ik een document open word ik van belang voor het bestaan
ik bewoon een wereld…
naschok
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
726 verder is een groot woord
als je aan de grond genageld staat
de schok zindert nog na
je lijf protesteert en
haalt daar alles voor uit de kast
tranen hartkloppingen gemis
gedachten die stilstaan en
met moeite naar de volgende minuut
kunnen gesleept worden
verder is zo ver nu
en toch verzet je ongemerkt de ene voet
na de andere in een…
Omzien
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 't Is of ik sta, U weet wel, met dat ene been!
Al wat mij rest is wat voorgoed voorbij is.
En ieder omzien doet mij zeer.
Doch een ding moet gezegd en is gewis.
Kon ik alles nog eens overdoen, ik deed het weer!…
NOORDZEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.134 Wie omsluit in ene heilige band,
België, Nederland, old merry England?
Wie stuurt hun volk de wereld door,
Met weelde en vrijheid op hun spoor?
Hoezee, dat is de Noordzee!
Hoezee, dat is de Noordzee,
De zee van Nederland!
Wordt ze ooit door de vijanden aangerand,
Dan walst rood van bloed haar zilvren golvenbrand...…
Nain
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Een stoet wil Nain binnen gaan
vooraan loopt een mens vol van leven
maar bij de poort blijven ze staan
een stoet van dood staat hen daar tegen
Die éne zoon van God staat stil
een andere zoon wordt weggedragen
ook kind van God, maar koud en kil
een moederhart totaal verslagen
Jezus kijkt en wordt beroerd
met lijf en ziel is Hij…