Alle inzendingen over verloren

6019 resultaten.

Sorteren op:

De prijs van chaos

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
verbeten trok hij strakke lijnen op papier begrensde openheid ontspande in plezier met rond verloor hij zicht en voor krullige tierelantijnen is hij nooit gezwicht zijn perspectief wist enkel dag en uur want morgen was vol onbekende zorgen hij kende de prijs van chaos door teveel impulsen tegelijk de medicatie voor ontwarren…

Snaarvibraties

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 434
ik heb mezelf verloren in de snaarvibraties van de viool ging mee op ontdekking in eerst kleine loopjes pas later met twee we dolden naar buiten rolden steeds verder in ons eigen geluid hebben niet omgekeken op echo’s gewacht ter bevestiging van onze lach in loslaten wisten wij de hoogste tonen te halen net voorbij totaal vrij…

Zoveel schoonheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 629
Er is zoveel schoonheid te vinden, maar soms zien we ze niet of lopen verloren omdat we geen vrede vinden in ons hart maar onrust. Er is zoveel schoonheid te vinden maar soms horen we ze niet omdat we zelf teveel praten of woorden herhalen die er al waren.…
Adeleyd15 augustus 2017Lees meer >

Liefde zoeken

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
Of misschien zoekt men een verloren deel van zichzelf bij een ander. Een deel dat mysterie, spanning en verovering wil, alles wat om afstand vraagt. En dus zo moeilijk gegeven kan worden door een geliefde die in alles een droom is, maar met wie je billen tegen mekaar naar Netflix zit te kijken.…

Volgens Oostsanen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Niemand gaat verloren. God waagt niet. Eeuwig branden, eeuwig loven. Je moet het zien voor het doven.…

De kruisafneming

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Toen Jezus van het kruis werd afgenomen en op de schoot van Zijn moeder gelegd hoe werd een broos moederhart gekwetst die haar liefhebbende zoon had verloren stil kon men haar kreunen en klagen horen hoe kon zo’n lijdenskelk ooit worden verwerkt toen Jezus van het kruis werd afgenomen en op de schoot van Zijn moeder gelegd ook andere…

Woud

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 503
van oude bomen rust ik stil als een vlinder zo sterfelijk dat we nauwelijks leven Hoewel ik ook rouw verheugt mij dit bos van mos, stammen, takken van nu en eeuwen her Ik dacht dat ik eeuwig wilde leven maar ik heb me verzoend En ik voel alleen aan de dingen die hier blijven: het zachte groene mos, de weerbarstige stammen, de verloren…
J.Bakx30 april 2019Lees meer >

Nog wat te goed?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Mijzelf verloren, kwam de dood tegemoet, ook hij scheen de weg kwijt. Bodemloze put te verdrinken in je ogen, niet vanzelfsprekend Overtollig woord ingepakt, weer uitgekleed tot naakte waarheid.…
Pama28 juli 2019Lees meer >

Herderstafereel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 658
daar ligt hij dan, de murw geslagen hond hij jankt een wraaklied in het doodse oord waar bitter bloed zich mengt met zwarte grond is er geen ziel die zijn geweeklaag hoort weer bijgekomen likt hij al z’n wonden hem toegebracht door een verloren zoon die er in gruwelzonden per seconde zijn vader overtrof in bruut vertoon diezelfde avond,…

Aaneengestikte akker

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 539
Aaneengestikte akker Waar eens Friezen Met afgezakte kousen Schouder aan schouder In zweet geknoopt Land in voor trokken Verstilt een vergeten pad Geboren uit platgetrapt Weggewaaid naar voort Rafelende gang Versleten zigzagloop Gegroeid in schaduw Van verloren karrensporen Boerenslootjes waterlint Tussen velden aaneengedraad Stoppelland…
ad nouwens2 december 2020Lees meer >

Bidden voor Het Kind

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 625
Ik bid voor Het Kind dat blij wordt verwacht op kerstnacht gebracht hemel en aarde verbindt Ik bid voor het kind dat een moeder draagt dat haar liefde vraagt en een toekomst vindt ik bid voor het kind dat ergens verloren in ellende geboren verstrikt in een labyrint ik bid voor het kind slachtoffer van geweld in verdriet gekneld…
Greta Casier30 december 2020Lees meer >

Isis ontsluierd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Isis ontsluierd, niet haar masker van goud, maar echt, haar ziel in mijn naakte lichaam de energie van de wereld kleedt mij van binnen uit trekt knopen los, strijkt inwendige bulten glad vult deuken en scheuren en draait de deksels los van mijn wonden, likt ze langzaam met liefde weg tot dunne littekens van verloren eenheid met…
Zywa21 februari 2021Lees meer >

De biologische vijver

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 506
Ik schrok en kroop aan land, omdat ik heel lang geleden, mijn kieuwen had verloren. Geen koudbloedige kikker, maar wijs geworden was. De visjes bleven in de koude vijver. De dichter bleef bij de hete kachel. Hij had warme, biologische soep, waarin al wat leeft ontstond, en droge kleren nodig!…

Moordaanslag op Peter de Vries

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 417
Verwarring heerst alom in de straat giert de angst voor mensen die de duisternis naar binnen zuigen en drinken als melk rondom de liefde voor jouw naam temidden van bloemen en gedichten de hoop spanning en plotseling de dood een verloren strijd in een bloeddorstige aarde maar liefdevol en krachtig is de hand die het hart…

Een eigen timbre

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 469
ik wist dat jij gedachten kon uitpakken tot veelkleurige creaties zonder dat hun woorden de betekenissen volledig verloren onder jouw handen mengden zich de kleuren van stemming en emotie die in een eigen timbre bewogen en samen lieftallig oogden het was een genot om jou bezig te ervaren met je lach als penseel en schattende…
wil melker23 november 2021Lees meer >

Onzichtbare steden

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 448
fantastische steden Opgestapelde huizen torens in zevenvoud in de rivier, onwerelds rijk van het goud dat zelfs stroomopwaarts aanslibt op de stenen waar vlinders blok na blok bloempotten vinden, en blad voor de rupsen, hun kleuren een schitterend patroon een vertrouwd geheim dat het orakel niet verklaart Het is overal als het ooit verloren…
Zywa24 november 2021Lees meer >

Mijn onzichtbare verdriet.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
, getroffen door een schaduw Wat zet mij hiertoe Mijn gedachten van angst, pijn, verdriet Achter een masker die ik, steeds weer opzet Op het masker staat een lach, een lach die niet aansluit bij wat ik voel Het verbergt mijn ware ik, dat is dan ook mijn missie, mijn enige doel Van binnen is het koud, ijs en ijs koud Perspectief lijkt verloren…
Ruben4 december 2021Lees meer >

DE DAKLOZE

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 588
Niemand die om mij komt vragen slechts storm en regenvlagen die me bedaren niemand die me ook wil horen mijn woorden gaan in het ijle weer verloren. Er is geen plaats voor mij ook niet op de achterste rij alleen een afgrond die zich aan mij opdringt of een vuilnisbelt waar ik mijn restjes vind.…
Greta Casier16 december 2021Lees meer >

Nood breekt wet

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 667
Een leegstaand ministerie en kantoren, en in Breda ook die gevangenis, we zien dat er gelukkig veel opvangruimte is, voor Oekraïners die hun huis verloren. Maar hebben we dan jaren liggen slapen, voor onze jeugd is er geen huis, en voor een dakloze is het ook niet pluis, zo menigeen ligt in de kou op apegapen.…

maken en breken

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
Roem en Gif: disfunctionele broers ontkenners van een gedeeld DNA voor deze jongens is het samen drinken één pot nat geen fijnproevers van huis uit de bekers onafscheidelijk naast elkaar geheven: proost Gif proost Roem de drinkebroers hebben alle wijsheid in pacht ze drinken de zanderige bitterheid weg tijd gaat verloren…
J.Bakx20 november 2022Lees meer >

Hallucinerende wereld

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 426
we dwaalden gleden langzaam van de wereld af verloren stukjes bewustzijn er vielen gaten in de trap die we omhoog gingen waar de stappen zich vertilden aan ons gewicht het niet helderder werd in de toch steeds ijlere lucht een vochtige kou begon ons parten te spelen want zonder richting verdwalen in een niet aardse omgeving…
wil melker1 januari 2023Lees meer >

Orfeïsch

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 422
dichtkunst minnares Niet voor retraite kiest maar als maîtresse Mijn teerbeminde guardian alter eega Zij is mijn eilandnimf en zeemeermin Mijn raad op dichterspad, beschermgodin Betovering berooft mij van mijn zin Een tinteling stuwt mij het zeegat in Mijn stem is dan wel luid, zonder mijn harp Is mijn Eurydice nog niet verloren…

Bezinnen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
Krijg ik telkens die rauwe duw, je voor altijd te hebben verloren. Neem dan je badjas in mijn armen, ruik die o zo bekende geur. Laat mijn hart hierdoor verwarmen, en het ochtendlicht dat krijgt nu kleur. Kijk naar mijn handen, recht mijn rug, roep de morgen na zijn begin terug.…
Pitsikato16 februari 2023Lees meer >

Expatjer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Promenade, stadsgeraas Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren? Een krolse kater 's nachts op pad Laat onbedorven feuten huilen Bij alma maters Vindicat En in de wind zingt schijn zijn lied Van Grote Markt, Stadhuis met zuilen Van Goudkantoor en Groote Griet…

Kompas

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 487
Mijn kompas kwijt Ik weet meestal de richting wel Maar als ik even verloren was In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas Nu draai ik rond In de mistige nevel van het leven Als een rad van fortuin In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien De lange weg naar de stad van Smaragd Een reis…

Passievlucht

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 432
Een wild fantoom van zang stijgt op uit lang vervlogen erotiek de vrucht van samen die ons kon bekoren Gij vroeg was deze hang een zucht van kundalini's passievrucht of was ze puur uit cupido geboren Ik zei het kan geen weemoed zijn geen terugverlangen heimwee vlucht in een melancholie eerlang verloren Ons samenzijn…
Maxim2 augustus 2023Lees meer >

Glimp als reflectie

netgedicht
5.0 met 184 stemmen aantal keer bekeken 721
op een onbewaakt ogenblik was ik tot mijn schrik de rode draad verloren onze levenslijn als houvast in bange dagen die hoe dun ook uitgerekt ontzettend veel liefde kan dragen het voelde alleen voor het eerst niet verbonden in de realiteit van alle dag waarin jouw lach mijn leidraad was hoe ik ook mijn oren spits ik zal het…
wil melker31 augustus 2023Lees meer >

Titanic

netgedicht
4.8 met 42 stemmen aantal keer bekeken 689
Gezichten en namen verdwijnen Gedichten en boeken gaan mee Zacht laten de sterren licht schijnen Op een traag zinkend schip Aan de horizon van de zee Mijn hart was ik bijna verloren Het zonk met de boekendoos mee Een zeemeermin dook ernaar Bracht het naar boven Gaf het mij in een bootje op zee Ik beloofde er goed voor te zorgen…

Windfluisteringen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 454
verluchtigend vlocht wind met warme en koude vlagen zijn verhalen aan bladeren die opgewonden hun draai nog niet echt konden vinden omdat ze een heel seizoen deel hadden uitgemaakt van de boomkroon onder het stof van verloren dagen blonken glinsterend vragen die niet aan de orde waren geweest jij wist sneller dan een ander…
wil melker10 oktober 2023Lees meer >

De maat genomen

netgedicht
5.0 met 106 stemmen aantal keer bekeken 479
wolken klonterden waar zij vroeger statig dreven voorbij verre luchten zonder ooit bevuild te zijn zij bonkten hun onlusten in ronkende donders en schichtten valse bliksems met gevaarlijke kleuren uit de aarde kroop angst als mens verterend ongenoegen uit het diepst van stinkende riolen in een wereld die zijn balans verloren…
wil melker9 februari 2024Lees meer >