8214 resultaten.
Restant
gedicht
3.4 met 10 stemmen
6.732 Licht is er over -
iets blijvends
boven de rots
water en oever voorbij
niet van een kleur
maar alle kleur houdend
hoog in de mist waar de regenboog,
de pauwstaart schitterend stijgt,
iedere druppel een parel
aan een van de vindende vingers
die de dag als blinde tastend
als een blinde spreidt.…
Dombo
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.054 Logge poten stampen
door mijn slaap
ik licht een oog
terwijl ik gaap
naar ‘t vliegend
grijze monster
het zweeft
mijn blik voorbij
landt met gulzig
snuivende slurf
op het weke
van mijn dij
ik gil en zie al koppen
in de krant
vrouw in bed geplet
maar naast me
klinkt het knorrig: mens…
je maakt van een mug
een olifant.…
de beelden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
633 ik zag een witte piano staan
op het strand, net voorbij de
vloedlijn..…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Maandagochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
522 de stad te zien ontwaken
bij Florencia voor de deur
terras wordt uitgezet
de wind verwaait iedere sleur
tram zeventien piept voorbij
daarachter kronkelt een sliert auto's
al in 'n lange rij
zo ontwaakt het schone Haagse
terwijl het zonnetje schijnt
met uitzicht op de Haagse toren
hopend dat deze schoonheid nooit verdwijnt…
geen soort van mij is anders
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
740 eenvoudigweg
te herleiden naar de noemer
van het bestaan
beelden doen er niet meer toe
het aangezicht is majestueus
liefde bloedt niet
in open wonden
verder dan mijzelf kan ik niet gaan
ik peil mijn eigen diepte
strooi geen strooisels zonder doel
maar raap graag het miskende
nooit voor niets
toch altijd gratis
schrijdt de dag voorbij…
Het mozaïek van maanden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.409 ik rol de losse draden
maar op kluwens
het gebeuren in de
eigen kleuren bij elkaar
ook zijn er
lapjes stof ten dele
onbewerkt gerafeld
en nog lang niet klaar
ik zoek naar een patroon
in het mozaïek van maanden
probeer toch alles af te
ronden van het voorbije jaar
op het palet van kleuren
opent zich de nieuwe tijd
geen patroon nog…
Mijn schaduw
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.168 Er zijn van die dagen,
dan loop ik me voorbij
Dat kan toch helemaal niet
want mijn schaduw
houdt me bij!
Er zijn van die dagen
dan doe ik helemaal niks
Dat geldt ook voor mijn schaduw
overwerken doet ie zich dan niet,
hij is dan vlak bij me.…
Vlaams Clichéoutcast
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
998 Proberen de volgende dag te vergeten,
de middag voorbij te slapen.
Verdoofd door Koning Alcohol
- slechts de lol
die telt -
word ik gapend wakker
en zie weer de Avond
me lachend
verleiden.…
rode krijtjes poezie
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
626 ik zag je dichter het was eind mei
in voorjaarswarme poëzie rijpten je woorden
uit je mond voorbij de zonsondergang
je liet alles dragen in de eenvoud van stilte
je liet je hart fluisteren in de eindeloze
gratie van aantrekkingskracht,wendbaar in toekomst
vederzacht in warm perspectief
zelfs jouw straat staat vol beschreven met liefde
in…
Stappen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
766 Stappen, in het water,
Stappen, in de zee,
Stappen, in de oceaan,
Stappen, je eerste en je laatste,
en na die laatste
is het voorbij...…
het oog van de storm
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
500 loodzwaar de stilte rondom
ergens zweeft de weergalm
van een dichtgeslagen deur
de storm lijkt voorbij
maar dreigend de lucht
in haar roerloosheid
gevangen in het vacuüm
van verwachting
gerommel in de verte
als snelle stappen op de trap
nadert de ontknoping
in natuurgeweld
met bonkend hart
gewapend voor de confrontatie
wars…
uur nul
gedicht
3.1 met 8 stemmen
8.185 wie hier voorbij is
dan zie
al wat overblijft is ruis
al wat overblijft is gruis vermalen
tot een grijs tapijt
je gooit het puntlood uit en zakt
ermee tot in wat eens schacht vier was
daar rommelt het
niet langer speelt een showorkest ten dans
de hapering lijkt permanent
op hoogspanning gesteld
dat dit blijft duren
zou dat een soort van…
paniek onderbelicht
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
535 De trein waarin jij zat reed
genadeloos voorbij.
Maar geen spoor van jou.-…
Aards gerief
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
551 Verre gedachten verlopen in een
orde en hun gemeten pas en
tempo die niet zinloos zijn,
slechts herinneringen die voorbij
gaan in een intrinsieke schijn
als vervallen aards gerief, dat
wanneer het oude stierf nooit
meer z’n originele lijst verwierf
in de galerij van bedoelde wensen
wat naar andere gebieden leidt,
waar duidelijk de hand…
opgeheven halte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
687 niet begrijpend keek ze hem na
de volle trein die opnieuw
langs het lege perron reed
waarom stopte hij niet
haar kleinkind kon niet wachten
met het vieren van z’n verjaardag
bij elke nieuwe trein zwaaide ze
maar ze reden allemaal voorbij
toen ze de volgende trein
persoonlijk wilde tegenhouden
reed ze eindelijk mee
zo’n kleine 100 meter…
Eindelijk
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.540 De tijd van onrust in mijn lijf is voorbij, want die rust
Dat ben jíj!
Jij zo vrolijk, open en blij, zo’n mooie vrouw,
Jouw schoonheid een ontdekking uit 1001 nacht mijn god
“Lieveling” ik hou zo veel van jou.…
Speeltijd
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
598 De zolder krijt vergeten uit
en weeft er draden tijd tot stof
over kartonnen dozen
waarin jeugd geborgen
ouder wordt
zoals de tinnen trommelslager
in zijn houding lang verstramd
of de pop wiens tule bruidskleed
in vergelen is vergaan
ze leefden eens zo zij verbeelden
maar het spelen ging voorbij
vergleed
zoals de jaren
waarin…
PLOTSELING
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
683 Zij zit wat voor zich heen te staren
plots kijkt ze in het rond
en denkt terug aan alle jaren
die zij met hart en ziel verslond
het leven was voor haar een feest
met liefde en vol passie
helaas die tijd, die is geweest
een tijd vol avontuur
maar ook van veel emotie
maar ach, die jaren zijn voorbij
nu zit ze weer te staren
en denkt met…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
geen ritme
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 mijn hart slentert de dagen voorbij
het heeft geen ritme en ijlt
zich naar de nacht alwaar
het beddengoed een schijn
van rust creëert
nu maart het voorportaal
van de lente heeft geopend,
het leven zich groent aan de wetenschap
dat het maar kortstondig zal wezen
huist er in mij een klaaggezang
dat alle driften die ik ooit bezat
nu als…
Een vreemde
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
559 het was een vreemde
die mij de hand reikte
de ogen opende
ik dwaalde
op gebaande wegen
in het doolhof van de keus
kon de kudde
niet meer volgen
liep de herder straal voorbij
hij was de rots
waarop ik strandde
toen ik niet verder kon
liet mij naar
de rust van binnen kijken
voordat de stress begon
heb zijn hand gevat
wist…
Van tijdelijke aard
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
505 Er gaan geen dagen voorbij
dat ik iemand anders ben.
Duizenden keren opgestaan,
ik blijf degene die ik ben.
Zijn dromen de waan van de dag
of een echo van een oude stem.
De stem van iemand zoals ik was.
Die niet meer is zoals ik nu ben.
Als iemand ontwaken zal,
eeuwen na nu, ergens anders,
is dat zo’n zelfde ik als ik nu ben?…
Zeeën van tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
576 Verdronken en verzonken
In gedachten,
Komt de tijd
Wanneer hij vergeten is
En als de wijzer
Zijn weg
Weer gevonden lijkt
Te hebben,
Is de tijd
Te snel voorbij.…
in het donker mag ik eten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
642 zijn, blij
misschien zelfs kleurige slingers
tot daar de zon haar schaduw wierp
jij mij woorden speelde die ik
niet vangen kon
ik wist het niet, hoe kon ik weten
toen was er enkel zwijgen nog
en een verlangen naar leven
naar mogen zijn
voor mij geen polonaise meer
want zulk een dans vertrouw ik niet
- verleden tijd is nooit voorbij…
Pauwenstaart
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.284 kwaden
verliezen wij de verenpracht
chemo om ons op te laden
voor onze allerlaatste nacht
bleekjes in het bed gelegen
dat slechts van pijnbestrijding spreekt
maakt de afscheidskus verlegen
alsof de dood de liefde wreekt
bij ons vertrek schrijf ik een kaart
aan allen die ons dierbaar zijn
in kleuren van de pauwenstaart
mijn ode aan voorbije…
Breekbaar kostbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
507 want pas voorbij de spiegel
begint de onbewuste realiteit
als fantasie en werkelijkheid
zich geleidelijk vermengen
tot een nieuwe werkelijkheid
die warm blijft hangen
tot het ochtendgloren
genieten is geen niet zeggen
tegen breekbare dromen
breekbaar is vaak kostbaar
al te licht ontvlambaar
om de spiegel niet te breken
spiegelbeeld…
Het heden stroomt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.140 de kracht van het leven
ik vind het toch
hoopvol golft het in mij
als een geschenk komt het voorbij
wat eens was, zal ik,
wil ik niet vergeten
het verleden hangt
als een amulet, een juweel
op het midden van mijn hart
het rust in verknochtheid
het heden stroomt
vol dynamiek en euforie
mijn levensader nipt
vraagt en ontvangt…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.225 De tijd kruipt aan mij voorbij,
de stilte is hier te horen.
Een verzachtende lentebries in mei..,
dat gevoel lijkt hier te zijn verloren.
Hier is het stil, eenzaam en kil.
Alleen de regendruppels op mijn gezicht
doen mijn ogen tranen zonder dat ik het wil.
Maar ik wil terug, weer naar het licht.…
vangnet
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Kind van de zon
iedereen opzij
hier kom je voorbij
diep is de gong
vang m'n woorden bewaker
als 'n sidderaal onder spanning
ze is 'n mythologische druppel water
De reis begint pas na de landing
Treurvogel zoen de nacht
blijf feiten veranderen
het ritme lacht
verlicht zalf kan je veranderen…