6607 resultaten.
Onbevangen pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.397 Een zacht ruisende wind
over niet afloopbare velden
vlaktes van vergeten helden
kraambed van tulp en hyacint
aan de kim het gekrulde duin
een overzeese achtertuin
Ze schouderen in het bed
het frisse groen op de flank
de zware toppen fier en rank
gekleurde hoedjes opgezet
bloemenpracht van hart tot rand
buigend voor passant en klant
Zo…
Stadswacht
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.882 Geen grijsgebreide muren
voor groene gapers.
Als ik nog eens
mijn hals wil strekken
komt hij me tegemoet
recht in zijn ogen
recht in mijn ogen.
Hier blijf ik hangen,
in zijn gevooisde geur.
Hij kijkt volmaakt.
De gevels, de straat,
zij gaan voorbij.
Ergens in de stad
staren stenen saters
met wellustige grijns.…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
Vrede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.133 Weet jij wat er achter die groene heg gebeurt?
Daar spelen kindertjes die vreedzaam leven,
Kindertjes die van geen kwaad weten,
Kindertjes waarin men geen haat bespeurt.
Er wordt gespeeld, getekend en gekleurd,
Er wordt gelachen gedanst en gezeten,
Er wordt gewonnen, verloren en gegeten,
Maar er wordt niet getreurd.…
Koeieleven
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.202 Grazend in een groene weide
Tegen een lange bergkam op
Sta ik als koe te moe-en
Met twee hoorns op m'n kop
De staart tussen de benen
Slaat de vliegen van m'n rug
Schrik op van een fietser
Maar keer ras weer terug
Want daar bij het prikkelhek
Wacht het groenste gras op mij
Dat sprietspul aan m'n eigen kant
Loop ik enorm snel…
Vanzelfsprekend
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.367 Sinaasappels zijn oranje
het weer wisselt per seizoen
De zon die ons verwarmt
het gras nog altijd groen
De zee die met vloed opkomt
en met eb weer snel verdwijnt
De blaadjes aan de bomen
de maan die 's avonds schijnt
Zo "gewoon" als de sneeuw wit is
en de hemel die meestal blauw is
Zo vanzelfsprekend is het voor mij
dat mijn liefde alleen…
gewapend grijs van macht
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
851 scheur de tijd
hang de eeuwen
in gekleurde stroken
plooi ze met strijd
het geel van haat en nijd
dat geesten heeft gebroken
het bloedrood en
gewapend grijs van macht
in kille woorden uitgesproken
in groen de zoen van
zondoorstoven zomers die
nog steeds naar lente roken
het hoge blauw van
kou omdat de winters in
hun eigen wakken…
Adelaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
2.224 Hellend, hellend vlak verlaten
stijgen, stijgen, zwaartevrees
heel even gewichtloos zweven
dan is het hoogtepunt geweest
Sneller, sneller naar beneden
miertjes worden lompe karren
scherend langs `t korte groen;
aanstootgevende oude knarren
Buitelen, duikelen over de lijn
van dagen gapen vol verbazing
trager, trager bijna stil en dan…
Lesdag
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
6.248 Buiten schijnt de zon
en speelt de wind
onschuldig met het groen
ik zit hier dag na dag
in een lokaal
grijs en kil
niets te doen
zet het raam maar open
en laat het zonlicht binnen lopen
of vlieg ik weg
op een wolk van veren
over de daken
over de bossen
vlieg ik
niemand die me ziet
want in werkelijkheid
ben ik daar niet
ik schrik wakker…
Vulkaande in hectiek
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
811 je vulkaande
in hectiek
smeet magma tot
op hoge sferen
droop rood de helling
af in een steeds
opnieuw proberen
brak de rots
in een veelheid
van erupties
ik zag de onderkant
waar vruchtbaar groen
zich wortelt in een
eeuwenlange reconstructie
daar vond ik jou
je glinsterde in
ruwe diamant ik zag
en voelde je karaat
jouw glans…
tien vragen over herfst
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
663 wat is het dat tanden
doet lossen in de mond
verkleurende bladeren
doet vallen op de grond
wat is het begin
dat de cyclus eindigen laat
wie fluit het in gang
wie zorgt dat het verder gaat
is het de zakkende zon
die haar kracht voelt vervloeien
verschrompelen de vochten
zodat niets meer kan groeien
waarom wordt groen geel en rood…
Het lijkt wel herfst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
884 lang heeft het blad zich groen voorgedaan
vasthoudend aan de primitieve ijkpunten
van de ooit gewaardeerde woordenstam
en nu oorspronkelijke kleuren
nog even mogen warmen
voordat ze zich losmaken
van hun vertakking
komt opgekropte gramschap
ineens tot volle uitbarsting
verrot is het blad
dat langs de stam
naar beneden scheldt
uitgedragen…
de verwachting
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
884 mijn raam
verschuilt zich achter
zachte groene tinten
van bossen en bomen
ik voel al
wat gaat komen
van najaarskleuren
droom ik
van nevelgeuren die
allengs verkondigen
dat de zomer
verouderd raakt
ik pluk de laatste vruchten
eer de natuur
het zichtbaar groeien staakt
zo drijven mijn gedachten
naar het veld van verwachten…
laatste mijmeringen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.836 de man, oud, maar geen prater
ziet uit over golvend groen water
ietwat in gedachten verzonken
denkt hij aan het nabije later
niet dat hij die blind miskent
het einde is reeds eerder verkend
zijn tijd is allengs versleten
de dood is sluipend al gaan eten
aan hem is vrees niet besteed
verlangt naar het oneindig niets
de komende rust is geen…
Verliefd zijn wat is dat?
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
2.426 Verliefd zijn wat is dat,
is dat samen picknicken in het bos,
en dan rollen door het groene mos,
heb jij ooit iemand liefgehad?…
Buiten gezet
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
882 Zij aan zij
staan ze wachtend
op de stoep
vlak bij
de halte van lijn zeven
de een ziet er verpaupert uit
de ander puilt het leven
beiden geuren kwalijke vertering
een paar is snel te zien
maar steelse blikken kleven
aan het grijze en het groen
ik schaam me voor ze
als ik hen daar zo verlaten zie
wetend dat zij innerlijk
aan mij…
lente
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
808 aan de belofte van groen in de bomen
zie je dat de lente weldra gaat komen
alle vogels fluiten blij het lied
de lente komt, zie je dat niet?…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Houd Mij niet vast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
727 Houd Mij niet vast,kijk rondom je,
naar de bloemen, naar kinderen,
naar al het jonge groen
en weet: er is nog veel te doen
om deze aarde nieuw te maken.
Wil dus je tranen drogen en leef!…
die late zomerherfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.225 ik denk aan jou
terwijl er koelte sneeuwt
op huid
die altijd zomerwarm nog is
mis jou
met elke ademteug
verlies gezegend rijk
- niet arm
’k hou van je schaduw - vluchtig
die in mij wijlt
smartelijk passioneel verslaafd
aan ’t winterloze, ver van elke tijd
je volgende herfst weer vindend
in een betoverend laatste groen
je geur tot…
Rozengeur en bloemenwater
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.029 met lange vingers steel jij
op een blauwe maan dagdromen
van geest verlaten gronden
en dood gewaande bomen
je vliegt door open staande deuren
laat voeten zakken in de grond
vlecht meterslange draden
en sluit zonder knopen een verbond
je wilt de groene lakens delen
huid en haar met handen boeien
over spelen tot de haan kraait
en met het…
Verjonging
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.005 Als jonge meiden over oude heren praten
dan sijpelt uit hun ogen het groene
licht van oude wijven, die hun kinderen
missen en daarbij een echte man
Alles speelt zich in hun woorden af
misschien zoals vlinders in hun buik
en hoe men slank en grijs vertaalt
in blijvende zekerheid en trouw
In hun blikken houden zij vast aan
het glinsteren…
contrast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
915 binnen ‘t strandpaviljoen bevechten
de renners elkaar omwille van
de eeuwige roem
onze ogen blijven strak gericht op
de strijd om het fel begeerde
groen en geel
buiten vloeien golven af en aan
klinkt het ruisen van de eeuwigheid
een kind rent langs de zilte waterlijn
misschien zich meer bewust van
wat vervliegt en blijft
zoals…
De wereld een plaatje
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
884 elke ochtend de weg
die iedereen bewandelt
naar het dorpse plein
een markt te bevolken
voor de inwendige mens
voor het uur van de haan
het beest geslacht en gepluimd
met de nodige groene vulling
genieten van het goede leven
een mens onder de dieren
neemt wat hij maar wil
zonder rekenschap voor wat dan ook
de wereld een uitgedoofde vulkaan…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt van het
ontluikende groene…
Eik
gedicht
2.2 met 248 stemmen
50.890 Wijs in stoffig groen,
gekloofd van bast, gelobd van blaren.
Wat staat hij al die jaren toch te doen
behalve het stilzwijgen te bewaren?
Zijn wortels graven diep, al wat ze kunnen doen
om niet opeens ten hemel op te varen.
Bang om te vallen in de blauwe kom
van het heelal, houdt hij zich stoer en stom.
Robuust orakel!…
Haarlok
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.283 Hoewel de zon
Mij langzaam wakker kust
Bevinden mijn ankers
Zich in het land van mijn dromen
Ik blijf zweven
Tussen nacht en dag
Verlang naar alles
Wat daar op mij wacht
Waar bloemen geel,
Rood, paars of groen
Zich richten naar haar
Om hun energie op te doen
In mijn palm
Een gouden lok
Stevig vasthoudend
Voor als ik straks wakker…
Hoer zoekt boer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
2.443 Laat ik het mij eens
inbeelden: 1 gezellige
meid en 20 klompen
En dat dan als het begonnen is
met veel platteland of groen en het
omluisterend vee loeit ga door
En dan wanneer er tussen haarspelden
En hun bergen nog wordt ontbeten
En zij zegt: de volgende
En zij zegt: de volgende
En zij de volgende zegt
En zij zucht: de volgende
En…
Polder gedicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.868 Ik heb de waterkruik
niet laten vallen hoor
maar laat soms graag
de scherven bloeien
mijn zinnen laat ik
met het water stoeien
dat ik op de trappen
heb gemorst
dan wandel ik
op blote voeten
op de stenen boorden
langs de dijken
van de polder
langs de rand
van de grijze zee
de blauwe lucht
de groene weegbree
waar…