5860 resultaten.
Kansen om te leren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
979 Maar volg je hart en gebruik de gegeven tijd,
En leer weer te spelen, te spelen als een kind.…
Aan Zijn Hand zie ik ............
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
696 Een kind kan daar altijd spelen,
en hoeft zich nóóit te vervelen.
Zij hebben daar met Hem hun huis,
en voelen zich al heel snel thuis.
Daar zie ik een kleuter lopen
aan de hand van onze Heer.…
IN LIEFDE
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
974 van kat en muis
ik voel mij in mijzelf niet thuis
inzicht wil ik niet krijgen
ik speel het hard, onderste steen boven
mijn eigen ik, dat is voornaam
nu ga ik mijn mannetje staan
nu ben ik mijn geliefden kwijt
de eenzaamheid wordt storend groot
hoe was mijn leven, toen ik nog genoot?…
De vette jaren van de vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Spijtig genoeg dat ik nu speel, met de
gedachten aan een voorbij te veel.
De felle passie waarmee ik de tijd
verslijt, wordt weer ouder in de nieuwe tijd.…
Blauwe Maandag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
424 vrijdag nou, de dertiende oktober
Net als in januari voor mijn part
Zoals ergens bezongen door een bard
Niet Hans de Booy, of nee, 't was Ronnie Tober
Blue Monday is het volgende station
Waar Annabel de laatste trein
nèt mist
Alsof de duvel ermee speelt,
ik wist
Dat zij 't met opzet deed voor
onze Ron
Nu mag hij een duetje met haar spelen…
Het musje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 doordeweekse dag
Stond er een emmer verf op straat
Hij sprong erin, ging kopje onder
En werd zo rood als een tomaat
Als hij nu zichzelf bekeek
Leek hij net een trotse pauw
Hij was nu prachtig rood
En zei: Dit is de kleur waar ik van hou
Maar wat wel heel vervelend was
Zijn vriendjes vonden zijn kleur raar
Ze wilden niet meer met hem spelen…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
prelude
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.730 als woorden behoorden
tot verafgelegen oorden
en stilte de ruimte
zou zijn van het hier
zouden dan mijn gedachten
nog langer wachten
om als melodie te klinken
als prelude van vertier
de tonen zouden dansen
op een verkwikkend ritme
van scheppende kansen
klanken speels en stuwend
in de open speeltuin
van mijn innerlijk heelal
met onzegbare…
Dansen en vergeten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.267 misschien is er nog tijd
misschien nog enkele dagen
we spreken verleden tijd
zonder een woord van spijt
maar zolang het nu nog gaat
dromen we extra dagen
blind voor de werkelijkheid
die ons naar het einde leidt
kom nu dansen deze nacht
zoals de eerste keer, willen we meer
speel voor mij nu deze nacht
het is de laatste keer, daarna nooit…
Troost
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.699 Leg nu je hoofd tegen mij aan
laat je tranen even los
stel je open voor je pijn
wees even wie je graag wilt zijn
en laat je echt volledig gaan
Leg je hand in die van mij
en ontspan je helemaal
even heel dicht bij elkaar
laat mij spelen met je haar
voel je even heerlijk vrij
Ik ben toch zo met jou begaan
door de pijn die je steeds lijdt…
Jij bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.276 Jij bent de open zee in mijn hart
waarop ik grenzeloos mag verdwalen
het mooiste bloemenveld in mijn leven
waar ik steeds mijn hart kan ophalen
Jij bent de fantasie die echt bestaat
waarin ik graag de hoofdrol speel
de rustgevende oase in mijn ziel
die ik onzichtbaar dagelijks streel
Jij bent de sterrenhemel overdag
waaraan ik mij urenlang…
C L O W N
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.149 Één oog open
één oog dicht
één oog schaduw
één oog zonlicht
Éen wang zonneschijn
één wang verdriet
Z'n eigen ogen
Zie je niet
In zijn spel tragiek
De kunst is zijn mimiek
De lachers op z'n hand
Al staat zijn hart in brand
Elke voorstelling weer
Opladen, keer op keer
Nooit humeurig
Nooit down
Ach ja, hij was maar 'n clown.…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
Plotseling...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
3.632 Hij was er
zomaar,
ineens
en nu spelen we-
quatre-mains...
weinig woorden,
maar we hoorden
herkenning,
en erkenning...
Het klikt
en verschrikt
dacht ik
een ogenblik
ben ik
wel goed snik...…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 zo zag ik je zitten
gehurkt in het gras
een klaverbloempje plukken
alsof het iets gewichtigs was
je rende over het water
in stukken kringelklein
brak je de weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel…
Liefde voor de herfst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
875 Terwijl buiten de bladeren kleuren
En regen zijn feestje viert
De bloemen gestopt zijn met geuren
En de wind met de wolken zwiert
De donder zijn roffel laat horen
De bliksem zn spel speelt in de lucht
Zit ik binnen met de houtkachel aan
Mn benen opgerold en ik slaak een zucht
Ik kan deze maanden niet weerstaan
Ze hebben zoveel kleur, zoveel…
olifantje
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.953 slechts twee maanden oud
heeft een thaise baby
mijn passie ontwaakt
door reukzin geleid
gleed zijn slurf
ondeugend speels
mijn broekzak in
zijn slurf raakte mij aan
een werkborstel scrubde mijn arm
heel teder, haast een omhelzing
in enkele seconden
een banaan ontvoert
snel mijn hart beroert
hij waggelde rap voort
haalde zijn…
Schikten in liefde
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
728 jij hebt
je laten gaan
in blauwwitte wolken
wiegde in prilgroene wind
ik was het kind dat
mocht spelen met jou
samen plukten we
wildere bloemen dan ooit
schikten in liefde
ons mooiste boeket
jij koos de kleur en ik
liet de bloei zacht ontwaken
wij waren samen
gaven de uren
de meest lieve namen
niemand heeft ons gemist
alleen…
Geschreven
netgedicht
3.3 met 38 stemmen
971 Uit het westen komt zij
wijze vrouw
zon begeleidt haar rechterzij
toont groots `t silhouet
onnatuurlijk volgt de zon
reist langzaam mee naar `t oosten
draait de dag
zij lacht vrede
kust dode bloemen kracht
blaast bloedende gewonden gezond
noemt onverwacht namen
der schuilende bloeddorstigen
tikt hen speels af
verdwijnt achter oostelijke…
de gedachtes voor het slapen gaan
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.398 alleen de sterkste blijft bestaan
blijf maar bij me als we vergaan
we zijn slechts een schaduw op de muur
we zijn aan het spelen met het vuur
ik ben degene die blijft leven
alles wat ik heb dat zal ik geven
ik vang je als je gaat vallen
ik ben de redder van ons allen
de pijn raast overal om me heen
ik ben sterk maar sta alleen
nergens…
Dichter staat open
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.763 Hij blijft maar spelen met de letters
maar tot mooie zinnen komt hij niet
dan wordt hij best weleens neerslachtig
want ook een dichter kent verdriet.
Verdriet,wat eens zijn inspiratie was
en waarmee hij nu niet uit de voeten kan
zijn eigen verdriet niet te beschrijven is
dan voelt hij zich een eenzaam man.…
Pont Neuf
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
740 Traag en troebel
stuwt de Seine nieuwe tijden voort
Ook nu spellen dolverliefden verse dromen
slaapt een brakke zwerver diep en luid
lezen heren nors hun ochtendkrant
laten hondjes mantelpakken uit
Nu mijn blik opnieuw het water raakt
waarin plataanloof diepbruin valt
strijkt een hand plots door mijn haren
zoekt zoete adem speels mijn hals…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.
Gezegend, die zich vaak vermomt,
Maar in de Naam des Heren komt,
En ons wil zalig maken.
-----------------------------------------------------------------------
uit: De zachte fluit (1927) (bij Mozarts Krönungsmesse)…
ik droomde dat daar het einde was
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
3.075 men mij had toegedekt
handen tilden het deksel op
even nog hield ik de ogen dicht
...even maar... verbaasd
door al het licht, men zei
nu ben jij geboren
mijn botten eerst nog
stram en stijf mijn
lijf door pijn verteerd
maar allengs sterker en
door de jaren heen mijn
tred veerkrachtig, men zei
nu ben jij jij
ik weet geen tijd, ik speel…
Fresco en inferno
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
874 een raam
met uitzicht op
vandaag en morgen
gisteren bepaalt hoe
meubels er zijn neergezet
ramen zijn naar
buiten openslaand
lichtend dag en nacht
maar ieder ziet
de eigen pracht die hij
in zijn gedachten had
ik zag er paradijzen
fresco's en inferno's
naar de hemel rijzen
catacomben en de hel
gladiatoren bezig
aan hun dodelijke spel…
In het licht van leven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.251 Kleine glimlachjes dobberen in het water
waar ogen speels kringen trekken als kleine
lichtjes die in een processie de wereld rondgaan.
Bomen schrijven tekens in de lucht, vogels lezen
de wolken die als pluisjes dromen de dag intrekken
om telkens ergens anders leven op te wekken.…
Bezoek van een oorlogskind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
937 met glazen geduld
lacht ze verloren jaren
zo lijkwit weg
voorbij dat weerloze
is ze zachter dan het wijsje
van de laatste mars
zijn scherven resten
aan haar voeten
dit is het einde
van haar radeloosheid
en nog het enig lawaai
met haar lach
ruik ik de bloemen
blader in de thee en
kijk naar de tuin
ik zie een witte duif
spelen…
Blozende remise
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
900 ~~~
al denkt verlegenheid in stappen
blozen lukt me in een tel
een spel?…
Pijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
793 Als het vuur ontstaat,
de zinnen beginnen te vlammen
en letters in volle vaart
tikkertje spelen, dan dooft
langzaam mijn gevoel voor ritme
en het vuur waar ik zo haastig
en te zoekend naar op zoek was.
Dan is helder alleen nog glas
en roept het gedicht gevaarlijk
behulpzaam en vrolijk 'vind me'.
Liever zinnen waar om is gestreden.…