3942 resultaten.
Liefde in het volle Licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Een komeet slaat in, het Licht
verdwijnt in de aarde, het wordt koud
een winter van honger en ziekte
die vernietigt, en dan
een nieuw begin
in de lente, de terugkeer
van het Licht, het Licht:
struiken en bomen botten uit
vogels zingen van verlangen
het witte hert snuift
tussen de berken en kijkt
naar het Licht, het Licht
O mijn liefste…
Het innerlijke helende kind in een ieder!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 nou dat kind hindert: dringt zich veelvuldig dwangmatig aan me op
dagelijks ja, ja, dat kind van vroeger, ja, ja, dat kind ben ik
verwekt zomer 1951, geboren winter 1952
ik werd volwassen en kreeg zelf een kind, een dochter
oerverlangen bevredigd, nieuw kind, nieuw leven, nieuwe kans
ik wilde niks meer met mijzelf als kind te maken hebben…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 De stilte borrelt langzaam naar de daggeluiden
en het bestaan trekt zich nieuwsgierig uit naar buiten,
Het is nog winters, klammig, koud....
tot die gelige bol
weer verdwijnt achter d' horizon,
het nachtelijk deken rust creëert,
d'eierschaal zich sluit,
zodat alles weer terugkeert
naar het punt
waar ooit het ontstaan begon...!…
Storm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
556 Weilanden verzuipen en de wind blijft maar rukken,
De vorst verzaakt, koning winter neemt wraak,
En volle sloten knippen dit land bruut in stukken,
met zwevend gevogelte dat wel goed lijkt te aarden
De horizon braakt, het platteland slaakt. Benen zuur,
het straatlicht rilt, het water slaat. Mijn fiets kraakt.…
Tot de liefste
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 TOT DE LIEFSTE
Na de winter is jouw huid
witter dan karnemelk wit
Naakt ben jij zachter dan
de zachtste poedersneeuw
Jij geeft mij volop te drinken
uit jouw glazen, jouw vat
gekreun, ingehouden zuchten
jouw nagels graven zich in
Jij wenst verhalen over oceanen
zeestromingen en waarom wij
op elkaar zijn uitgelopen voorbij
het smeulend…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 ik dank God voor de zomer
die 't verstilde leven weer opwekt
Ik dank God voor de liefde
die met zonnebalsem de winter toedekt
Ik dank God voor de warme zon
die mild over ons leven schijnt
ik dank God voor haar helder licht
die de donkere wolken wegdrijft
Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel…
Narcissus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Neerbuigend in winters laatste ademtocht
groepen zij samen, schouder aan schouder,
wachtend op lentes strelende warmte
die in tijdloos ritme sneeuw en ijs bevocht.…
pluimage
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
518 de sperwer met gekromde klauwen een muisje at
terwijl de leeuweriken de hemel bekleedden
en kieviten boven de polder buitelden
en een zwerm spreeuwen op een boerenerf stortten
en houtduiven vanuit de populieren koerden
zong de graspieper een rommelig liedje
stortte de zeemeeuw zich schreeuwend op het brood
fladderde de koperwiek de winter…
VLUCHTELINGEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
691 Zij dolen langs doelloze wegen
komen allerlei hindernissen tegen
hongerig, afgemat en uitgeput
voor de oorlogsgruwel gevlucht
zij komen aan in een onbekend land
iedereen kijkt hen argwanend aan
kinderen op de arm en aan de hand
zien zij deuren voor hen dichtslaan
de winter komt met ijskoude nachten
ze schuilen dicht in een tent bij elkaar…
Imbolc
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Hou hoop en ontsteek het vuur,
want al is de winter nu nog guur;
de Lente komt, ze komt er aan,
de dag dat alles weer in bloei zal staan,
dat vogels van lust en liefde zingen,
kalveren dartel door de weide springen,
kikkerkoren kwaken en paren in de sloot,
het leven ontwaakt uit de winterdood.…
Grensland Ukraina
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
561 In de verte, ver van 't westen
Achter Donau, Oder, Neisze
Over bossen, bergen, weiden
Aan Europa's buitengrenzen
Dreunen kruisraketgranaten
Van Kozakken en Tartaren
In de verte, richting oosten
Midden in 't begeerde goud
Der Oekraïense tarwezee
En 't winters oekraïnewoud
Dansen duizenden met Sturm
Und Drang door sneeuwbedekte steppen…
Cup met de grote oren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Het zijn geen kleine namen,
Coen Moulijn
Van Hanegem De Winter
Johan Cruijff
De Boer en Dennis Bergkamp met z'n kuif
Ook Neeskens en John Rep mochten er zijn
De sterren die de cup met
grote oren
De beker van Europa's kampioenen
(Soms op een slof of oude voetbalschoenen)
Wel vijf keer wonnen en nadien verloren
Aan oil- en oligarchen…
aanwijzingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 denk aan rozen in de winter. laat je droom jou aankijken, heb de moed om haar te zien, haar te zijn.
stel belangrijke vragen, onderzoek alle stemmen die in jouw stem klinken, blijf toewerken naar dat ene punt, voel de winst van een hapering.
vind zoekgeraakte namen.
bedank voor jammerlijke aanzoeken. open slapend je slapende ogen.…
Nederland
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
517 kijk, er zijn paddestoelen in het bos
ze groeien zomaar tussen het mos
in de winter is het koud en grijs
we blijven thuis, gaan niet op reis
kruipen gezellig bij de open haard
huiselijkheid is ons dan alles waard
zo heeft elk jaargetijde wel iets liefs
iets leuks, iets fijns, iets positiefs
hoe fijn het is om in ons land te wonen
probeer…
Cookies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.812 'Vroeger verzamelde ik in de winter puntenslijpsel,'
aldus mijn adellijke collega,
de douairière Marie Joliette, barones van Heemstra tot Fledermausen
'en bij het naken der prille lente, tot diep in de indiaanse nazomer en het tere dwarrelende okergele loof der gouden herfst vergaarde ik paardenstickers, in de traditie der korenaars
Doch…
CASA HAZES EEN 10, RACHEL HAZES EN ANDRÉ HAZES JR. WE ZULLEN ZIEN?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Ik woon in het 10e straatje in de Jordaan
u kent ongetwijfeld de 9 straatjes van Amsterdam
nou het leuke daaraan is
ze leiden naar het 10e
de Hazenstraat
daar woon ik, 3 hoog
met 'bloed, zweet en tranen':
lopen, bus, vliegtuig, bus, lopen
daalde ik af
deze winter voor een zomerse vakantie
naar o.a. het André Hazespleintje
in de wijk La…
Op Nieuwjaarsvisite bij vrienden na langverstreken tijd!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
573 de tijd stond heerlijk, eerlijk even stil
het sneeuwde onophoudelijk, zo winters
veel lekkers stond op tafel
het gesprek was lang en inhoudelijk
gevoeligheden werden vermeden
en de gezondheid voor lief genomen
bij vrienden na langverstreken tijd!!…
Onder de huid van de lente
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
370 Wat voor een ander slechts het einde van de winter is,
is voor mij een stormloop van beloftes en van licht.
Ik voel de spanning in de knoppen van de esdoorn,
hoor hoe de sapstroom door de bast naar boven stuwt.
Het is geen keuze, maar een open zenuw,
waardoor de eerste zonnestraal als loutering voelt.…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.
O, de tederheid van een stervend wezen,
een verre gloed die de koude slapen verwarmt.…
EVOLUTIE
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.785 het wilde vlees verteerd door maag en darmen
waarvan vaak het verhitte bloed af droop
de tand des tijds liet niets op zijn beloop
een ongelijke strijd zonder erbarmen
soms woei van ver een schetterend geluid
dan trok hij er met speer en spies op uit
het beest, verraden door zijn zware stampen
lag later, omgelegd, wat na te dampen
een winter…
GANZENVLUCHT
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
837 hemelblauw, onder weidse sterren,
verwonderd schittert maanlichtzilver,
toont heldere, kristallen bronnen
vol onbekende maar welluidende woorden,
elk synoniem voor lange, mooie zomer
kruidige geuren proeven in weids heelal,
blijven dromen van lente, zomer, herfst tot
roestige bladval, onvermijdelijk ritselend,
fluisterend vertelt hoe koele winter…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
waarom toch lief?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
769 werd nimmer uit zijn hart verwend
blad’ren vallen bruin vaal van hunne takken
op straat de mens kijkt naar donk’re luchten
weg van den dromer wie ziet hem zuchten
tergend traag zwaar aangeslagen zal hij zakken
zij ziet als enig kans op z’n ontkluistering
richt naar ‘m draadloos in haar befluistering
haar oog tot op ver na storm ijzel winter…
Morgen.....
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
920 Morgen, als het lente wordt
zal ik de winters prijzen om een zon
te schenken in het glas der wijzen.
Morgen, als het lente wordt
zal ik buigen wat krom is naar recht,barst
het leed en de pijn om even vergeten te zijn.…
Een lichtschijn
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.270 Al mijn uren dood ik
in ijdel snakken naar het eindlijk einde
des lange, droeve dags, naar 't eindlijk einde
des lange, droeve Winters, zelfs naar 't einde
des lange, veel te lange levens, dat,
zwaarder dan lood, zwaar als de smarten zelf,
weegt op mijn hoofd....…
zacht weer kerstent
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
732 winter zit in de kluts
geen rijp op onze ruit
witte kerstvorst bleef uit
wie was daarop berekend
de wilde kardinaalsmuts
rozerood gekarteld blad
Christelijk op orde in het kruis
altijd al te goeder trouw bekend
natuurlijk giftig voor hoofdluis
vruchten in kamers van de doos
kleurend vermiljoen tot purperrood
de zaden hingen buiten…
opgedragen aan een immer kranige dame
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.731 Ze bleef daar eeuwig staan in alle tijden,
Van herfst over winter tot de zon.
Altijd kranig en zonder ene motie,
Van wat haar uit haar lijden verlossen kon.
Ze sprak daar zo gewoontjes over,
Alsof het iets was van alledag.
Niet dat het iemand wat kon schelen.
Verdwenen was die jeugdige lach.…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.084 Ik voel de winter en ik ril.
Ik woon al lang in deze straat
en weet wat jou te wachten
staat.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
Moeder
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
3.770 In mijn herinnering gegrift
voor driekwart in mijn meisjeshart
was het verborgen, stil apart
kostbare niet vergeten gift
vol ijver snort haar naaimachien
vraagt moeder mij om iets te zingen
van winter of van lentedingen,
ik vraag: "Oud moedertje misschien?…