6208 resultaten.
Poging (tot)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
607 Zo wenst mijn denken zijn einde. Streep erdoor.
Het boekje met cijfers achterlatend in de trein,
Door naar verder.…
valentijn voor gevorderden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
597 onvergetelijke geur van vroeger
zomaar weer eens achttien jaar
in onze eigen heerlijke herfst
stemmig stralende lichtbundels
in dit gouden feest van het leven
een zaterdag weer groen worden
rijp in het zelfgekozen voorjaar
en samen feesten als in de tijd
waarin de liefde groeiend was
voldoende voor een heel leven
na vele jaren zal ’t eind…
afgestoten
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
608 gaf haar de naam zilveren bloem
gewond lag haar koude huid
op de te warme stenen, zelfs de zon
spaarde zijn stralen, schoonheid lag
te sterven, een sculptuur vormend
waar was haar bloeiakker gebleven
dat massief met de witte weiden, de
uitzichten over gebroken landerijen
schip met steven en grote diepgang
donkeren bergen omhelzen het einde…
wanneer alles dromen gaat
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.258 voor jou maken
al is onze dood
onbegrijpelijk voor de beuken
en de bloemen
eenhuizig zonder stem, met schimmels
langs heuvels, glad en
grijs
ik klaag niet, mijn lief
om het mos dat aanspoelt door
regen
mij zacht kust in boomkruinen
als zouden vruchten nooit verdwenen
zijn
en de wind, mijn lief
laat me de wind op het eind…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Wie zal verkonden
't Einde der ronde?
Ik zal verzwonden
Zijn en verloren;
Wordt van mijn sporen
Geen meer gevonden,
Danst nog hun ronde.…
Dood is de ultieme schikking
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
592 de ultieme schikking
ik had het weggeduwd
verborgen in herinnering
wachtte tot de storm was geluwd
hoopte dat het overging
het is een rotte plek
het voelt heel vies van binnen
je handen hebben mij besmet
mijn jeugd moest nog beginnen
ze jagen door mijn geest
ik kan er niet van slapen
ben al door de hel geweest
soms wil ik er een eind…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 - Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
Dooddoeners
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.077 Wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God in de hemel is
nee…
Het andere licht
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.100 Bij het omslaan van de laatst te nemen bocht
Pagina opvolgend, ga ik de verlichte tunnel in
Waar samenkomen de verharde gladde wegen
Grof dwingend zegt het mij blind er in te racen
Het negeren mijn geleden wanordelijke drempels
Zodat ik willoos onmachtig voort dender
Schokkend omklem ik het bezwete stuurloze
Dan flits het voorbij,
einde…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 zeilen
Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten einde…
Je zoenen zijn zoeter
gedicht
3.2 met 97 stemmen
64.878 We gaan samen liggen
een eind hier vandaan
we maken van takken
van takken en blaadjes
een vloer en een dak,
dat was onze woning,
of ik was het tuintje
en jij was de tent
daar gingen wij wonen
en blijven en horen
o rep je mijn liefje
ik heb je zo graag
nu of nooit samen slapen
want we zijn er
alleen maar vandaag.
--------------------…
Bewondering
hartenkreet
3.2 met 28 stemmen
3.155 Toezien tot het einde,
het kwam steeds dichterbij,
Maar ondanks deze ziekte
was je soms nog blij.
Voor alles wat je leven
volmaaktheid had gebracht.
De liefde van je leven
zat bij je dag en nacht.
Als ik je lichaam zag,
zo gekromd van pijn,
dan zat ik stil te bidden,
Heer, laat het over zijn!…
Communiceren
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
971 Raaskallend,
Spatten
Tierend
De woorden uit elkaar
Aaneengesloten letters vormen een lange mechanische toon
Het dreunt
Het bonkt
Herhaald hetzelfde vanaf het begin tot het eind
Tekstballonnen dwarrelen rond zonder enig inhoud
Lettergrepen vullen de lucht,
tonen van klank
Schreeuwend knallen de woorden op elkaar stuk
Handen in het…
De zorg op maat
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
510 in het huis
van slangetjes en buizen
houdt steriel
de echte wereld buiten
witte jassen
stappen zelfverzekerd
in de gang
die geen einde kent
waar het verblijven
nooit went omdat je
op kamer zoveel weer
het laatste nummer bent
de zorg op maat
is ruim genomen
naast het kastje en de muur
blijken ook de druiven zuur
blijdschap en…
Lieveheersbeest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 Hij moet nog een heel eind vliegen
echt, hij komt van ver.
Vertederd kijken we er op neer.
Dan, zuchtend, gooit ze hem omhoog.
Daar gaat hij, richting zon
en gouden regenboog.
Op weg naar onze lieve heer.…
In tijdloos rood verstuift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 een handvol wolken
voorbij de pier die aan het
eind in tijdloos rood verstuift
betonnen starheid
in een speelse zee die
dartel dolt maar tevergeefs
verankerd in het zand
waar krabben schelpen kraken
en mosselen weer ten grave dragen
het witte zwanenstuk
waar boeggolf bruist
en kuift tegen beton en terug
daar dansen deinend deze…
Bespiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
640 Verlenging
van inzicht hoe nutteloos gedachten
zijn, gezien in het licht van het einde
dat zo duister is. Jouw kennis verlaat
het koude lichaam dat ook snel vergaat.
En vader die ooit op moeder deinde
kon nooit bevroeden, het ongerijmde
feit, dat onsterfelijkheid niet bestaat.…
Watersnood(2)
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
550 onophoudelijke regen
ons Vlaamse land verdrinkt
het weer heeft iets wraakzuchtigs
waters prevelen steeds luider
alsmaar verder komt de rand
van oeverloosheid
nog komt geen eind
aan dit wolkig ontij
weiden lopen blank
verworden watervallen
velen staan al tot hun knieën
in het water dat hen spattend omvat
dit eindeloos getij drijft
tot…
hun kind heeft geschoten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
829 Hun kind heeft geschoten: zij zijn ten einde raad
want nu zijn zij degenen die opdraaien voor zijn daad.
Ogen zijn op hen gericht: dat zijn zij...
zij worden nu gestraft en hij? Hij..is vrij!
Hun kind heeft geschoten, zij schamen zich vast dood,
weten niet wat te doen, want ook hun leed is groot.…
Gemist ochtendlicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
773 Onder een stille, donkere deken
waarbij halogeen haar kleur doet verbleken
gaat zij door tot een bitter eind...
waarbij al wat ze nog moest doen,
tegen de ochtend, langzaam aan verdwijnt.…
" De fontein ben jij "
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
528 Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om rivieren te blussen,
machteloosheid in mij.
Gedachten zijn klei,
uit het niets geschapen,
het model blijft vrij.…
Pa
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
793 sterven
was voor jou geen pretje
geen sniper joeg jou juichend
een kogel door het hoofd
je ging niet in een laatste natte droom
leven
was voor jou het einde
je vingers had men één voor één eraf gezaagd
in ruil werd jou de eeuwigheid beloofd
je knielde nog toen ook je geest in waanzin werd gesmoord
dood zijn
behoeft ook geen betoog
dat…
Konden wij nog maar even samenzijn.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
847 even samen zijn
ik zou je meenemen door de lucht
dan maakten we verre reizen
konden wij
nog maar even samen zijn
we zouden dan samen zweven
over landen
en rivieren en zeeën
dan zouden we
de vertes aanschouwen,
van hier zo hoog
konden wij
nog maar even samen zijn
dan vinden wij, jij en ik
ons geluk weer terug
aan het eind…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 tijden van gemis
eindelijk het
weerzien
en tussen hen in
het 'misschien'
glazen worden gevuld
en het geduld
al zo lang
op de proef gesteld
maakt plaats
voor ongedurig
en vurig
elkaar aanzien
en misschien nadien
opgaan in elkaar
de avond nog jong
de dis nog niet
ten eind…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 in plaats van bruin
Niet meer zo fier als toen het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte van mensen er omheen
Het middelpunt van elk tuinfeest
De kracht en pracht verdween
Nu is het een einde…
Zij en hij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Ze wordt nu ongeduldig, want
ze wenst het einde van d'r dracht.
Ze gilt het uit en vlak erna
verschijnen puppies in de mand.
Ze is hondsmoe en hij hondspa.…
negen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
542 aangezet
opent grauwe velden)
een vlinder stoeit er niet voor niets
haar tijd van wederopstanding
verjaart
waar in jonge bomen lente klaart
en snelle vogels nestelen; besef verongelukt
in koude woorden
ergens zwerft een marmeren maan
tussen sterrenhemels en de nacht
in die oorden drijft op eigen kracht
mijn wereld thans haar einde…
Drimbels rapsodie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 ziehier het leven
van Drimbel en kater
geschift en geperst
twee druppels in ‘t water
de bruggen, de wegen, kroegen en stegen
overal rotzooi en altijd weer die regen
verdomd het is waar, zuiver en klaar
mijn kater en ik zijn beiden halfgaar
van ’t vreten uit blik, ’t schooien op straat
het licht was mooi maar kwam te laat
ziedaar het einde…
te vroeg ontnomen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.533 verscheurend was het afscheid
het ging ook veel te snel
ik wilde het niet eindigen
maar het lot deed dit wel
met vochtgevulde ogen
kijk ik weemoedig voor mij uit
zonder goede reden
stapte jij ertussenuit
zoveel geschikte dagen
die jij kon vullen met je lach
ik moet het accepteren
dat je het einde eerder zag
pijnlijk is de voortgang…
kerstdis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.577 geborgenheid
een baken in de tijd
broertjes, zusjes, pa en moe
voeren mij naar die
dagen toe
na de mis aan de dis
vol twentse lekkernij
allemaal zij aan zij
in gedachten duurt dit voort
het echte leven heeft
de droom verstoord
plaatsgemaakt voor splitsing
en gram
jammer dat daar geen eind…