9375 resultaten.
nooit meer een man
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
893 de zon glanst
in mijn haar
ik zie je daar, mijn thuis
met veel beloften
ook in jouw ogen
twinkelt licht en
zacht is je gezicht in
het openen van geloftes
jij wilde niet
nooit meer een man
je eigen leven bouwen
totdat het toeval kwam
de fundamenten zijn gelegd
je hebt je eigen stek en lacht in
vol vertrouwen, alleen in zelfstandig…
Hiep, hiep....
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
14.662 Een gegeven leven kijkt men niet
in de bek, al spert het deze nog zo open
dit leven heb ik negen en vijf-
tig jaar geleden als geschenk gekregen
waar zijn de vlinders in mijn buik
gebleven, al die jaren die verstreken
neem mijn verjaardag, maar geef mij
dat opwindende gevoel terug
misschien verwacht ik nog teveel
van wat ik dacht tegoed…
Dromen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
945 gouden haren,
als stralen van de zon
blauwe ogen
waar ik zo in zwemmen kon
het niet geloven
toen ik zijn liefde won
dat een jongen als hij
zoveel van mij houden kon
nog steeds dat diepe ongeloof
zijn ogen starend in de mijne
mijn hele lichaam, diep verdoofd
ik ben voor altijd de zijne
dan opeens
zijn zachte hand
zacht strelend over…
Vrij zijn !
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.171 Je wilde graag weg
uit dit aardse bestaan
Ik zei, blijf nog even
ik laat je niet gaan
Je wilde gaan zweven
heel hoog en heel lang
Je kon dit niet weten
het maakte mij bang
Opeens was je weg
uit ons aardse bestaan
Ik kon niet meer vragen
om samen te gaan
Ik moet verder leven
heel knus en heel fijn
Omdat in de hemel
slechts engelen…
gedachtens
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.298 als ik aan je lig te denken
en ik doe mijn ogen dicht
krijg ik een warm gevoel van binnen
dan is het net of je naast me ligt
jouw lichaam naast de mijne
jouw armen om me heen
dan zijn we eindelijk samen
ben ik even niet alleen
maar als ik mijn ogen dan weer open doe
en het gevoel gaat weer voorbij
waren het enkel maar
gedachten,…
Groen
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.579 Het houdt niet op te sterven
het zal het voorjaar zijn
Mechanisme van cellen splitsen
knarst met een stroeve pijn
Vanavond wil ik nog niet missen
wat achter morgen zeker komt
Ik sla het dekbed voor je open
voel jouw kou tegen mij aan
laat mijn vingers over je wangen
lopen en jij laat mij begaan
Kom dicht tegen me aangekropen
doen alsof we…
lente(sonnet)
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
995 de lente ademt de winden drijfveer
van haar vruchtbaarheid over mij
en haar vogelen stembanden zingen blij
in onze grijpende oren neer
en de zon lacht een opening in
zijn wenende en grommende gordijnen
ook de paddestoelen verdwijnen
in de humuslaag van hun begin
de geldgeile mensenklauwen grijpen
alles van zand tot kraaien
nog…
in blauw dat kou laat groeien
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.140 ik zocht je op
een weg van wilde bloemen
je kleurde aan de lucht
in blauw dat kou laat groeien
ik vond je in het groen
dat geen seizoenen kende
je leefde zonder tijd met
liefde die je niet verwende
we ruimden onkruid
uit ontkend verleden
je schoot op en groeide
naar de zon van heden
ik heb je niet geplukt
je bent nog lang niet open…
Puur-Natuur...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.021 Deuren in je huis
weer open doen...
frisse lucht,
niet te koop
voor een miljoen
Lammetjes in de wei,
bloemen aan struiken en bomen...
een nieuw jaargetij...
Zo volkomen,zo perfect,
als je let op elk aspect
van de natuur...
Lekker zonnetje,
en een heerlijke
temperatuur...
En... gemaakt
door goddelijke architectuur...…
Bron van nieuw geluk
hartenkreet
2.5 met 26 stemmen
4.859 Daar ben je dan
lang verwacht
en intens gewild
Moge het leven jou toelachen
en warmte en liefde
al je dagen overspoelen
Moge openheid en geborgenheid
vaste waarden worden
in jouw nieuwe leven
Moge de mensen om je heen
vanaf nu steeds genieten
van jouw aanwezigheid
Welkom lieve schat
geschenk uit de hemel
en bron van…
Helder zicht
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
1.284 blindelings
vinden ze elkaar
in het donker
hand in hand
hart om hart
kloppen twee levens
een hechte band
twee paar
ogen
vertellen in gedachten
elkaar´s diepste geheimen
onuitgesproken gedachten
vervullen wensen
in stilte…
open –ogen- dicht
twee paar
knipperlichtjes
schijnen
helder zicht…
Excuus
netgedicht
3.8 met 113 stemmen
31.269 Meer dan één goede leugen
heb ik als belofte niet nodig
Verder zoeken lijkt zo zinloos
verder vragen overbodig
Vragen die als aanval onstuitbaar
gestaakt zoeken gaan verwijten
Die met zelfbedrog openbaar
of ongesteld zullen spijten
Want de leugen is slechts een smoes
en de vraag allang stelling gebleken
Maar ik leef nog liever deze roes…
Houden van anders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.348 Fluisterend geef ik
je alles dat houden van
in zijn rijkdom kent
waar gevaren openen
maar toch
bespeelbaar blijven
niets is wat het lijkt
alleen de liefde tussen ons
staat als een huis.…
Aan de waterkant
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.125 De maan sloeg bleek
als hand voor open mond het water
lag eenzelvig op haar kant.
Nooit was de horizon zo verzonken
in de mist, nooit was het land
zo onbemand
maar het kind dat blootsvoets
in de verte uit het mistlicht
verscheen
wist zich veilig
aan de waterkant te houden.…
verscheurd
netgedicht
3.4 met 189 stemmen
22.831 De pijn is groter dan de dagen
die ik steeds weer beleven moet
genadeloos verplicht te dragen
wat ongevraagd de leegte voedt
Geluiden uit een stil verleden
schreeuwen om een tweede kans
verlopen vlekken op het heden
geven illusie nog meer glans
Geheelde wonden scheurden open
toen mijn allerengste dromen
gehuld in schijn naar binnen slopen…
Geen bloemen meer
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.058 het oude bidden
maakt mij tot herinnering;
ineengedoken, met het hoofd
onder lakens
geboren was ik toch en bestond
ik niet als kind, dat voor handen lag
het blije gezicht afgekeerd van doodgaan
en overbodige benen
dan waren er nog steeds die borsten
ontluikend weliswaar, maar met
stom zwijgend verbod
om bloemen te openen…
Baai blues
netgedicht
3.1 met 47 stemmen
1.774 blaast een blues
door onze verwaaide haren
we deinen mee
met melancholische golven
terwijl we nog wat tijd stelen
uit de verstrijkende zandloper
je fluistert zacht
adieu cherie
ik vang je woorden
op mijn lippen
polijst ze, kus je
nog eenmaal
we overstemmen de branding
met een laatste liefdeskreet
en dragen de nacht
naar een open…
Eens toen het erg laat was…
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
985 Ik doe mijn ogen open.
Het is erg laat.
Ik vergat de tijd,
Ik vergeet dat ik lijd.
En mijn hart slaat
Onafgebroken.…
Eigenzinnig
netgedicht
3.2 met 27 stemmen
738 verloren woorden worden vertrapt
door stampvoetende passanten
verdwijnen tussen kierend beton
opgenomen tussen de smalle openingen
vergruizen ze in nietszeggende letters
waar ze opnieuw mogen beginnen
met de opbouw van een zinvol bestaan
voorzichtig
pluk ik ze tussen de tegels uit
als onkruid, dat ooit verstoten
weer mag bloeien als zichzelf…
STERVEN
poëzie
3.4 met 15 stemmen
5.159 o Heere, sta mij bij, en leer
mij, harte en armen open,
hetgeen Gij, op uw kruise deed,
u nadoen, en toch hopen.
Toch hopen dat, zo Gij het graf
ontrees, ik ook, na deze,
de dood, die Ge overwonnen hebt,
zal overwinnend wezen.
--------------------------------
uit: Rijmsnoer (1897)…
Wonder
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.954 Toen ik nog maar pas op de wereld was
wist ik niet wat liefde was
Ik wist niet wat of hoe
Er kwam enkel liefde naar me toe
Ik hoefde niets te vragen
Ik werd op handen gedragen
Hoe groter de weeld open gaat
Hoe kleiner je in de wereld staat
Waar de mensen en dingen veranderd zijn
Waar de gouden beloofde bergen zijn
Donker en in diepte…
Je handen
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
877 heb je handen
zacht gepakt
zag in het openen
de lijnen het
tijdelijk verdwijnen
van levenslust
heb ze liefdevol gekust
ben op afstand
bij je ook als
we in herinnering
weer samen vrijen
in het beminnen
van elkaar kroel ik
teder door je korte haar
kan ik nu
bij je komen en niet
enkel in mijn dromen
om je lippen zacht te kussen…
twee rozen
netgedicht
3.8 met 39 stemmen
1.736 zonlicht
liet ik een spoor achter
voor de nacht een twijfel
werd
en nog voor de sterren leden
aan slapeloosheid en
jij de dichter in
de duinen
was
je lijf en
ik daaronder
lazen bloemen
aanvaardden
eenzaamheid als
testament
misschien heeft
deze metafoordag
nooit echt
bestaan
en ging de zee
slechts in
één gedicht
open…
Waar vlammen spelen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.025 ik kasteel
met vele torens
ben geen heer op afstand
mijn havezate biedt veel meer
slot mijn gracht
alleen de ophaalbrug
is altijd open
voor elke warme gast
we openhaarden
in zacht en stil gemak
waar vlammen spelen en
zonder rook emoties stelen
ik laat je gaan
kom meteen achter je aan
want in de hoogste kamer van
de toren wordt…
koud weer
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.057 stilte
fluistert zich open
grijs en immer nieuw
werpt mij in de spiegel, het onbekende
plein van de dood
schuld wordt een gewassen
bladzijde
mijn hand uitgestrekt, wit
in koude regen
want daar begint het
vanbinnen
ik zie noch hoor
wat mooi is of dat wat mij
verlaten heeft
het maakt ook geen verschil
aan het einde…
Marie-Louise
netgedicht
4.2 met 44 stemmen
1.796 Ik herinner me opeens
onze wandelingen in Parijs,
de boulevard, de Seine,
het jubelen van de felgekleurde herfst
onder onze voeten.
Waarom zijn we toen
niet verder gegaan?
Waarom moest het begin gelijk
ook het einde betekenen?
De wind is koud en
winterdagen dwarrelen,
fluisteren als droge bladeren.…
Sla de steen rijp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.004 Dat vliedend leven water
beroepshalve openingen
slijt in grot met doorzicht
naar de waarde van
zijn droom en
dan dat inzicht
hoe men zijn wanen
reeds sinds lang
heeft uitgewoond
zonder zijn daken
ooit tot dekken laten
komen
en breed het hemelspan
inwast.
Omdat alles zo onvast
is van voeten en
van aarde.…
voor hans lodeizen
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.886 soms daalt een dichter
in de herfst
op aarde neer
er groeiden voeten aan
ogen vol dromen altijd open
het besef ik moet gaan
het herfstblad volgt de wind
danst een laatste dans
zingt een lied
dat ik kan verstaan
jij bent niet te jong gestorven
je bent gewoon weer weggegaan
er groeiden vleugels aan
de wind in je te lichte ogen…
Verloren vaart
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
723 ver weg
uit het zicht
begraaf ik een droom
radeloos rood gestampt
tot net voor de dood
zich als rots waant
woorden huilen zich los
en scheuren mijn lichaam open
wanneer de misthoorn
kreunt op mijn gezicht
door het brandend geloei
in de nachtstorm
ik kijk nog
een keer om en zie
de bron van mijn ziel
boven wolken
regenrood…
Leeg theater
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
874 Het is een open eind
-niet bijzonder-
Als een man
staat de rij voor me op
Schaduwen op 't witte doek
hoofdrolspelers tijdens
de aftiteling
Ze komen niet voor
in 't boek
maken 'n nieuw verhaal
Waarin winterjassen
en 't gevecht de armen
in de mouwen te steken
de stoelen die achterbleven
op rij na rij
Flesjes en glazen leeg…