4052 resultaten.
Gouden stroom
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
961 Ik blijf op het goede van de mens hopen,
zodat de wereld niet verandert in steen.
Want liefde … is de bron van het leven.…
Begraafplaats
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.635 Knerpend grintpad koud en kil
Marmeren stenen verweerd en stil
Treurwilgen langs een groene heg
Gestorven geliefden voor altijd weg
Rouwende mensen geheel ontdaan
Gebogen hoofden de ogen betraand
Eind van een leven het aardse bestaan
Alles voorbij waarom moest het zo gaan
Eeuwige rustplaats wachtend op niets
een laatste groet of is er toch…
Misdeelden
poëzie
3.4 met 27 stemmen
3.604 En voor ze 't vernemen,
Geen een, geen een,
Liggen ze schoon op arduinen steen,
Waar ze lijken gestorven door zachtheid van zoen
En geen antwoord de ziele meer zeer kan doen.
... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht
verwonderd keek ik om mij heen
nevelig zag ik getekend jouw gezicht
opende mijn hart en verbrijzelde de steen…
DE FRIESCHE POËET III
poëzie
4.0 met 11 stemmen
2.595 Hij zinkt als een steen. En Eindlijk
Komt hij in Oud-Stavoren neer.
Want, ja, wat die goede Schokkers
In hun eenvoud steeds hebben beweerd,
Dat is waar: de verdronken koopstad
Bestaat nog ongedeerd.
Haar muren zijn nog stevig;
Haar torens zijn nog hoog;
Slechts is er alles drijfnat,
Wat er eenmaal als kurk was zoo droog.…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.191 Liefde geeft veel vreugde aan iedereen
toch klagen mensen vaak steen en been.
Liefde loopt dan onzichtbaar door het leven
de liefde zal dan zeker ook verdriet geven.
Liefde, echte liefde, is een groot wonder
geen mens, groot of klein kan daar zonder.…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 Spreidt zij vernieling om zich heen
in 't heden, dat haar kluister brak,
blakert zij godgewijde steen,
verteert zij 't lage rieten dak,
haar onbegrepen aangezicht
blijft onbevangen, zonder schuld,
als zocht zij éénheid met het licht
dat als een kelk haar klaar omhult.…
Een vreemdeling uit Macedonië
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
745 Alexander, mooie, sterke jongeman uit Macedonië,
stil en ontroerd geknield bij de zwarte steen
sprak je, bijna onhoorbaar, met je vader.
Ik wilde je zo graag troosten, maar ik durfde niet.…
spinsels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.450 als hij haar aankijkt
dan voel ik ‘t
dan voel ik ‘t
de stenen
de zwaarte in mijn buik
waar vogels vlogen en vlinders dartelden
als hij haar handen vastpakt
dan voel ik dat
dan voel ik dat
de takken
die groeien in mijn hoofd
als lange vingers die de ruimte vullen
vullen tot de lucht op is
spinsels
ik maak daarmee mijn labyrint
de…
middaguur in Bardolino
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.087 de sterren achter ‘t branden van de dag
zijn als de ogen waarin hitte opstijgt
tot zij sluiten. tuinen groeien terug
naar velden aan beide kanten van stenen
die als straten onder voeten zich begraven
vastgelegde zinnen die hun kanten wisselen
aan lantarenpalen bengelen gedoofde lichten
en wijzers van kerktorenklokken hangen vast
in hun tijd…
Vlakken rimpelloos tot grond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
717 bergen dalen als hun toppen
brekend vallen in lawines steen
heuvels gapen eeuwen rond
vlakken rimpelloos tot grond
waarover winden ongestoord zich
haasten naar een nieuwe morgenstond
golven brullen wittend schuim
zeeën donderen hun woestheid
tegen kades pieren en geel duin
zand brengt rust sust eeuwige
beroering en geeft stilte in de…
ZO KOUD
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
2.786 Haar als uit steen gehouwen hoofd nu stil.
Het grijze haar gekamd.
Ogen dicht en oude handen,
met blauwe nagels nu, na vijfentachtig jaar
verkrampt.
'Waar zou ze zijn?' vroeg hij ons zachtjes.
'Is deze kou nu alles wat er blijft?'
'Of zou er nog iets zijn dat om ons heen zal waren?…
Rozengeur en maneschijn
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.378 niet
Zeg me wat ik moet doen
Om mijn leven
Meer betekenis voor je te geven
Lieveling, geef me een zoen
Zeg me wie ik moet zijn
Alsjeblief, verlos me van deze pijn
Doe me dit niet langer aan
Ik wil je nooit meer laten gaan
Zeg me niet dat je gaat
Ik wil niet dat je me verlaat
Alsjeblief, laat me niet alleen
Maak m’n wereld niet van steen…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 verzwijgt
de muur -met daarachter de weg
naar Tongeren - verblijft
de stilte, op deze plek waar
goden met de doden bewegen
als reizen
de grens ver schemert
als in een visioen van leven
- dat het golfde over water
ruiste in de bomen
vleerde in duister
nissen van dood -
ik adem, luister hoe ik niet adem
in het netwerk van stenen…
Schepping
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.018 Maar als een kind dat slechts de moeder kent
waant hij zich op een hoge troon alleen
kroon van de schepping op zijn koud brok steen
en stamelt na van het oorspronkelijk gezicht
dat hij alleen zijn eigen naam heeft horen noemen.…
zoeken naar iemand die je begrijpt...
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.087 En dan komt alles boven, zelfs de onderste steen.
Je moet met iedereen praten,
met mensen die je niet kent.
Geen moment dat ze je met rust laten.
Geen moment waarop je nog eventjes alleen bent.
Mensen die zeggen: het komt wel weer goed.
Maar ook die mensen begrijpen je niet.
Maar toch wil je verder, het moet.…
Lekker vies doen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
739 Ze klaagt steen noch been
en omhelst 'm meteen.
Ze vertelt het in geuren en kleuren.
De bruid is bekakt.
Door d'r innig contact
voelt de bruidegom zich niet in orde.
Ze treedt in de echt
met de bons en hij zegt:
'Nou, een kakmadam ben je geworden!'
Ze wil nu naar bed,
maar dat vindt-ie niet net.
Hij zegt: 'Was je!'…
Van A naar B
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
829 Een scherpe steen, m’n band is lek.
Straaltjes rillen in m’n nek…
M’n licht is stuk, ik lijk wel gek.
Dan maar lopen, niemand ziet ‘t.…
Mallemolens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat is verwaaid in cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
Mallemolens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat verwaaid is in het cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
Zeven Werken
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.561 aan haar borst
in tranen werd gedragen
Ze hadden haar begraven
met de voegen van de stad
waar zij gevangene nu was
van uitverkoop in etalages
waar de zoete geur van wafels
onder winterjassen gleed
die zij er enkel nog kon zien
als zij hun blikken niet vermeed
Zij was een vreemdeling - verstekeling
verdwenen in een schemering
van stenen…
Blauwbaard
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.189 soms een Hansje
soms een Grietje had genoten
Niemand wou zijn daad geloven
want Klein Duimpje had gelogen
met zijn kruimeltjes vooruit
was hij het zeker in hun ogen
want het goede kwam van boven
als men hem er zou beloven
dat de pot die er voor stond
men met een centje wilde doven
En zo liepen zij steeds heen
onschuldig om die eerste steen…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 De weg van steen zal mij verraden,
het harde pad ondersteunt en wil
mij beschermen, tegen voetstappen
zo instabiel en ondoordacht. Maar
ik weet dat het geen steun mag zijn,
vertrouwen moet ik op mijn enkels
en niet op de harde weg. Het brandt
aan mijn voeten, de blaren zo dik.…
Een levend schilderij
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 zich een subtiele kracht
die zich uitschenkt in een zachte nevel over de aarde
stromend over de kale landerijen, dorpen en steden
Kleurt zij alles opnieuw in:
van verzakte huisjes aan de bochtige dijk
en de smalle wateren langs drachtige koeien
in de wei
tot de vierkante loodsen die zich optrekken
aan de regenachtige horizon en de
stenen…
Op het gebroken dressoir der wanhoop
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
502 ( uit naam van de getroffenen in welke oorlog dan ook )
Waar zijn dorre adem tranen schuwt
en littekens op hun huid striemt
leven zij zwarte gestalten in versplinterde hoofden
De snijdende kou blijft wentelen om
starre gebaren die stenen wreedheid werpen
naar inslapende zielen
Zijn doodsbloem met de doornen prijkt en
snijdt diep in samen…
Convulsies in rood fluweel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
740 totale amnesie kan mijn stuipen nog wat rekken
vitrificatie van een vol decennium allicht
stop de mutilatie van dat fijn en rozig wicht
dat koningskind geworpen in een schoot met duizend vlekken
die yoghurt maakt op jeans en broek en zwarte pantalon
laat mij leven nog heel even ook al braak ik
steen geworden zaad in een hoerige salon
waar de…
Progressieve Agressies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
789 scheenschijn tegendraadse zon opteert
de maannacht verdween zacht met een plof
rose omrande wolkenfluf gevuld met
V-vormen van zwermen spreeuwenvluchten
randhorizon silhouetten van kerkjes en kruin
bluessmakend gevoel van weemoed naar oud,
tijden van toen zonder technocratische stress
zou niet anders willen dan na volgend maal
opstaan en eerlijke steen…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 een vlaag gebroken wind verschraalt
contouren van een boom, zo naakt
nu stramme kou zijn takken kraakt
en bloemen uit hun zomer haalt
de wereld huilt
wat vogels op een kaal terras
verborgen achter vuil en steen
hun veren door de vorst uiteen
slechts dievend tussen blad en plas
een kruimel dood
in hoogtes glanst turquoise lucht
een zachte…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Het doffe strand was rood als leme, antieke vazen,
Beklompt met stenen, grijs, als schaalgedierte donker,
De lange leking straalde en droop met grot-geflonker,
Tot ze onderdompten in het witte waterrazen.…
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 op Uw ziel
de gebroken pezen in Uw hiel
de vliegen op Uw vuilnisbelt
Ik ben de wissel op het levenspad
de struikel in Uw rappe tong
de huiver in de barenswee
- waaruit ik U schiep:
het onkruid in Uw woekertuin
de zachtheid van een dode nerts
de meerpaal in Uw kolkend bloed
de wijsheid van een verguisd man
het droesem in een stenen…