31569 resultaten.
waarom
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.611 te brengen
Kon ik maar dichtbij je zijn
Kon ik maar zijn waar jij nu bent
Kon ik je maar naar huis brengen
Kon ik maar,...…
Oerdrang
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
747 Er slaan golven op de kust
en niemand neemt ze waar.
In een duinpan zag ik haar,
bloot als een vis, verdiept in een boek,
ik keek op haar neer als een keizer,
ik kon doorlopen, maar dat deed ik niet.…
Opname
gedicht
2.0 met 60 stemmen
14.730 Wat het was waar u zich vijftig jaar
aan heeft geërgerd. Waar u uw man heeft
neergelegd. Er prijken al zo lang met haast
beschreven ansichtkaarten in uw territorium.
Mooie uitzichten, prachtige hoeheethet.
-------------------------------
uit: 'Grijp de dag aan', 2010.…
met niet meer dan wat liefde
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
666 om er naar te kunnen kijken
rotsvast
maar misschien onvindbaar
roep ik jou
eenvoudig, zoals de dagen
en de handen
waarmee je me liefkoost
met niet meer dan wat dromen
plekjes waar ik wil zijn
waar ik je kan omringen, warmzacht
bij de waterval
en tussen de wilde bloemen
die, door hun dans, ons willoos meevoeren
naar de uitgestrektheid…
leven is hopen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
733 door jullie hoofd, je handen en hart
bouw ik een toekomst
waar vrede steeds lacht.
leven is dromen
dit alles wordt waar
als we van harte delen
steeds met elkaar
vreugde verdubbelt
verdriet wordt verkleind
mensen helpen mensen overeind…
Als rode draad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 ik zoek de tijd
in kleine uren
ver van gaan en komen
in hetzelfde huis
waar naast rust en stilte
ook mijn dromen wonen
en seconden eeuwigheden
tikken als mijn blikken
buiten de dimensies treden
waar het aardse heden
slechts als rode draad
in het verleden zichtbaar wordt
die ik moet grijpen
bij mijn beladen terugkeer
uit immense…
bij het vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 De zon zakt
de nacht valt
je moet alweer
op pad
De maan staat hoog
de muziek roept
je was al zolang
je richting zoek
Niemand weet waar
wij heen gaan
niemand weet waar
wij zijn
Maar wij behoren
tot de stad
Wij behoren tot
de nacht
lopen in het duister
tot de zon weer naar
ons lacht…
Een huid van zilverschoon
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
707 Ik sta wakker in mijn kamer
en kijk flux de wereld rond
Daar waar ooit mijn schaduw stond
ligt een worp aan scherpe messen
Het is enigszins na zessen
als de liefde zich ontkurkt
Trouwe dienaar der beminden
die zich openhartig schurkt
langs een huid van zilverschoon
kriebelen vonken sensueler
Zinnenstrelend in het donker
waar de…
Een leeg doel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 En waar je levenswerk bijna werd vermoord…
droom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 droomde dat ik verloren liep
in een levensgroot gebouw
waar niemand was en ik vergeefs
van lokaal naar lokaal zwierf
in deze oneindige eenzaamheid
waar je jezelf eenvoudig kwijtraakt
ontdekte ik de ledigheid...…
reizen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
657 reizen voorbij de vleugelslag
van overvliegende ganzen
tot de rand van het bevroren
meer waar de sneeuw de stilte
onderstreept als zij
van de takken glijdt
reizen naar de ijsgrens
waar loodzware leegte
de ruimte ondoordringbaar
bedekt met zwarte dekens
reizen onder de verzengende zon
die het hallucinerende leven
meedogenloos smoort…
In stralend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
573 gevoelloos zijn
de vingertoppen waar chemie
in warmte huist
reflexen als
gesloten deuren
blinden die steeds zwarter kleuren
de huid ervaart
geen streling meer
in liefde speling en geluk
verdroogd en schraal
gelooid door weer en wind
kooit zij in kou haar ziel
terug naar de moederschoot
waar dood opnieuw
geboren wordt in stralend…
de rust van kaarslicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 mijn nesteling in jouw gemoed
laat bloed een omweg kiezen door
de tijd
samen in de armen van elkaar
we warmen daar
en weren kou –mijn lief-
waar ik van hou
brandt helder binnen het gerief
van warme vlammen
boven wit
waar onze kracht in zit
wijkt nimmer door het inductief
de waarheid in te dammen…
Als kleuren sterven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
705 ik was gegrepen
door het orgelspel
liet me zweven
op donkere bassen
langs pilaren
waar heiligen al
decennia lang sokkelden
in vrome gebaren
klom met hoge tonen
naar boven waar
licht en lucht elkaar raakten
in gebrandschilderde ramen
als kleuren sterven
vult muziek de gewelven
gaat het finalegeluid al
voor het zingen de kerk uit…
Soms
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
491 scheurt de winter slagzij
daar waar hij heftig vaart
de verre staten ogen lijkwit
maar hier in het westen
krult hij amper nog
in warme vesten
ontdek angstvallig knoppen
die op springen staan
schreeuw: te vroeg, te vroeg
ga nog even terug
maar waar vandaan want
morgen als de vrieskou scherpt
zullen jullie triest vergaan ?…
Hersenschimmen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
566 ze om zich heen
alsof ze iemand verwacht
daar, ja daar
maar het is natuurlijk niet waar.…
Met geen mogelijkheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
527 Waar diepte onpeilbaar is wil ik staan.
Met waarheden sta ik op gespannen voet.
Met zekerheden kan ik geen genoegen nemen.
In het geloof kan ik onmogelijk geloven.
Onmogelijkheden mogen waarheid claimen.
Over onbegaanbare wegen wil ik gaan.
Waar diepte onpeilbaar is ga ik staan.…
Hun meewarig kijken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 nacht als droom
waar is de rest gebleven…
Plots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 stopte mijn hart met kloppen
tik tak tik tak
de tijd verstreek
zonder uit te glijden
langzaam kleurde
de grijze kamer, blauw
vleugels werden vastgesnoerd
bleek wat ik tot dan toe geleerd had
voldoende om toegang te verkrijgen
tot het witte licht
opgenomen in een zee van liefde
waar ik verder zal groeien
tot daar waar sterren…
Heimelijke genoegens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 Met de smaak van kokos
door gevoel van vrijheid
op een onbewoond eiland
waar geen wijzer wijst.
Een schat van verlangens
om in stilte te beleven
en de uitgesproken wens
tegelijk uit te spreken.
In glinstering van ogen
waar mijn weg verdwaalt
schijnt haar uiterlijke schaduw
die tot genoegen straalt.…
Nachteloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.394 Waar ben je Peter?
Ssssst.
Het witte huis.
Vrijstaand.
Nietzsche naait een rokje.
Hermans begiet de cactus.
Wij oogsten
wat we willen.
Het licht stroomt sprakeloos.
Wij doen niet
aan de nacht.
Wij zegenen
de diepverzonken goudvis.
Ik ben subliem gezelschap
voor mijzelf.
En Peter.
Waar is Peter?…
gesloten afdeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 het kost hem moeite dit allemaal op een rij te krijgen
ware het niet dan toch waarschijnlijk
zoiets vormt zich organisch, dus zonder agenda
zwalkend tussen aangeharkte reservaten
dat heeft iets bevrijdends, maar voorziet ook in
beperkte huiver, want waar moet hij beginnen?…
duister en licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
536 Zonder het duister kan het
licht zichzelf niet zien
De aarde draait door, we
draaien mee en houden vast
Aanpassing is confronterend,
ik merk het elke dag
Zelfs de wind zocht naar
beschutting op gure dagen
Wij worden bepaald door waar
we gaan, niet waar we waren
Houdt de macht bij jezelf
en laat de angst maar varen…
Sterrenstelsel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 Uitzinnig, oprecht, zonder scrupules
Houd ik vanaf de bodem van mijn hart van jou
Jij bent mijn zon, maan en sterrenstelsel
Mijn licht in deze donkere maanden
Sinds ik ziek ben, heb ik geen grip meer op tijd
Sedertdien kruipt bloed soms waar het niet kan gaan
daar het ware karakter van mijn ziekte
zich geenszins, echt nooit zal verloochenen aan
patiënten…
Nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als we daar samen liggen
In het vertrouwde duister van ons thuis
De dekens als vrienden om ons heen geslagen
De rest enkel zachte ruis
Dan begin jij waar ik eindig
En ik begin waar jij mij raakt
En als ik niets zeg en jij zwijgt
Praten onze lichamen welbespraakt
Een taal onbekend maar zo vertrouwd
De magie van de nacht die zich ontvouwt…
Schemert traag licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
438 waar vaag
contouren
spannend maakte
verloor focus
woordloos
zeggingskracht
omdat zuivere
waarheid die hem
ontnomen had
zacht schemert
traag licht zijn
spanningsboog
oplossend
in de lichte
veelheid hoog
aarde rakend
vallen gaten in
fundamenten
waar controle
al eeuwen het
zicht heeft gemist
op het vaag
dat ook heden…
Allerzielen 2019
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 vandaag brand ik een kaarsje
een kaarsje voor jou
vijf jaar geleden
is jouw licht gedoofd
uitgeblazen door de wind
zijn wij het spoor bijster
waar we jou zouden
kunnen vinden
bijna dagelijks deelt
jouw moeder haar
hartenkreten
om jou
vandaag brand ik een kaarsje
in de hoop op
een teken
waar vandaan dan ook…
zie mij niet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
832 zij staart mij aan
in feite belet zij mij te kijken
naar haar ontklede lijf
waar de voeten zich ook nog als het ware
in helder water verbergen
hoor ik van achter haar veelzeggende blik;
zie mij niet en
probeer mij niet te verklaren
in haar pose ontwaart zich
enige zwaarte van de ziel
voor mij waarneembaar
doorheen haar naakte vel
daardoor…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
Krieken van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
412 Heel vaak begeef ik mij
in de mist, waar het
soms kil en koud is.
Het is een prachtkans
om geweldige
momenten mee te
maken.
Afwisseling is er
genoeg, want mist is
divers,
zeker bij landschappen
en in de natuur, waar
het fraai kan
accentueren.…