7766 resultaten.
Golven van wolken
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
661 het landschap
is mijn eenzaamheid
de vlucht waardoor
een vogel zwijgt
het vergezicht de stilte
als sneeuw op mijn winterlijf
ik vind een blauwe wereld
van golven en van wolken
en ik heb je razend lief
wanneer zee en wind
ontstaan in het oneindige
van wat ik zie
over schuchterheid van gisteren
en te magere regenwangen…
Gedichtendag
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
807 De pennen worden weer geslepen,
de inkt vloeit als een stroom naar zee;
de dichters voelen zich geroepen
en iedereen doet even mee;
De woorden zijn helaas niet meer van waarde
we weten het, maar doen toch voort,
want iedereen wordt o zo graag gehoord
tot hij of zij de rust vindt in de aarde.…
Nooit weerom
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
708 richt alle spiegels
naar de zon
en geef dat licht
je fluisteringen mee
verf dan de veren van de vogelman
tooi hem met gouden ringen
en laat hem vliegen over zee
tot waar de grote vissen zingen
daar zal een zuil van zonlicht zijn
daar is de wereld zonder pijn
dankzij die fluisteringen…
zo droomde ik
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.199 jij buigt je voorover
en iets in je
zoals
een slapende vlinder
in morgenlicht
bedekt mijn naakte huid
ik dans dromen
de dag en de nacht
wijd in woorden
blauw
teder rozen blauw
een bloem in zee
zo beiden oorsprong
waarmee ik liefheb
en jij…
De strandwandeling
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
744 We schreven onze namen
In het zand
Romantisch samen
Aan de kust op het strand
Wandelen aan de zee
Kijkend naar de ondergaande zon
Jij en ik, met z'n twee
Ik wou dat het zo kon
Jij en ik samen
Voor altijd bij elkaar
We schreven onze namen
Was 't maar waar…
alles hernieuwt
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 doorheen de vertedering
in woorden van troost
weerklinkt verzuchting
schuilt nog de hoop
dat alles hernieuwt
als een zee van rozen
buigzaam in leven
vol kleuren vergaat
om nooit te verdwijnen
naar dromen toe
jouw stem nog heel even
een zucht laat gaan…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
Wijsheid
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.150 Stroomt snel als water,
rivieren van gedachten
terug naar de zee..
Damp slaat op en neer
de gletsjers van gevoelens
in eigen wijsheid..
Boven is onder
de cirkel warm gesloten
wijsheid zit in ijs..…
zonnepret
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 kleintje ga je mee
pak je emmertje en schep
genieten van de zee
dit wordt dolle pret
zandkastelen bouwen
op het zachte zand
dit beeld behouden
op eindeloze stranden
lekker onbezorgd spelen
helaas moeten we het nog doen
met onze sjaal en wanten…
Actieverlijdensweg/ Bekensonnet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Ze zwom niet zo recht door zee, Rita Verdonk
Ex-VVD, PPR, ex-PSP
Nu ook Ex-Minister-president in spee
Het lijkt dat ons ex-liberaaltje verdronk
Zie Lovely Rita met de billen bloot:
Een soort 'Trots Op Nederland' uitvergroot…
Van liefde die niet over gaat
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
852 In zang van de nachtegaal bevlogen
geen woord, mijn hart, nog nooit gelogen
het strand, de zee, mijn ziel veroverd
de vingers aan mijn geest getoverd
muziek, een lied, vrolijke noten
een droom in groot geluk gegoten
van liefde die niet over gaat
omdat mij, alleen maar jij, bestaat.…
Liefde
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
543 Donkere wolken, zonsverduistering
dagen die geen licht verdragen
in de stilte van de nacht
ruik je zijn adem
proeven lippen zilte zee
fluistering
in de wind
liefde is wijsheid
het geduld van een moeder
een bloem in de knop
een roos die steeds
opnieuw weer openbloeit…
Berusten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
701 Kalm legt de diepe zee
zich neer naast duin en
boterbloemenvelden
akkers met aaneengeregen
zaad liggen geduldig tussen
sloten vol verleden tijd
van bovenaf gezien een
lappendeken anders lopend
was het toch gelijk gebleven
in een aangepast patroon…
De schaduw van de wind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.078 De schaduw van de wind
Achtervolgt mij door de straten
Waar de adem van de kust
Niet meer in staat is om te praten
De noordelijke stromen
Zijn allang niet meer verbonden
Om gezamenlijk te schrijnen
Zwakke mensen te verwonden
De schaduw van de wind
Is het restje van de zee
Slechts een afdruk van de tijd
Maar ik neem haar met…
Zielen
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
760 Vanaf het strand kijk ik omhoog
Naar regen en wat zonneschijn
Aanschouw de flauwe regenboog
Hoor en zie een krijsende meeuw
Natuur in al zijn schitterende vormen boven zee
Draagt deze door wind gedragen witte vogel
De ziel van een verdronken zeeman met zich mee…
Dansen
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
669 Laten we dansen rond het vuur
Als zigeuners in de nacht
Vergeten de stormen en de pijn
Laten we dansen op het strand
Als kinderen van de zee
Breken golven in het zand
Laten we dansen in de sneeuw
Als minnaars in de zon
Vervoering van het noorderlicht…
Rum of jenever
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
736 zonder rand of kant
zo rimpelloos
en glad
leg ik mijn handen
rondom
palmenstranden
voel warm zand
en zoek zijn ogen
onder
de schaduwrand
van een
strooien hoed
ik draai hem rond
en rond
drink die blauwe zee
als een cuba libre
van zijn mond
de bal rolt…
gekleurde tijden
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
656 Gekleurde tijden
Vandaag razen de wolken
Mijn tranen uit over het land
Waar mijn emoties zich
Een weg proberen in te slaan
Morgen voert de wind
Mijn kwaadheid over
Zee met een grote herrie
Van teleurstelling
In de toekomst straalt
De zon mijn lach
Over iedereen die
Zich ongelukkig voelt…
Stille witte blinkesneeuw
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.857 Gij zijt een stille witte blinkesneeuw,
gij zijt een blinke zee tintelzee
Gij zijt een schemerwitte leliemeid,
gij zijt een wijde vlindereluwheid.
Gij zijt een opene, het witte, ‘t willende,
het wachtend, straalvlammend, lichtlillende.…
Vlucht naar de vrijheid
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
705 Over bergen en obstakels
geen zee of meer
die je vrijheid beperken kan
vlieg over oceanen
grote vlakten en woestijn
naar waar je liefst wil zijn.…
Mijn soort
gedicht
4.3 met 136 stemmen
13.313 .'
------------------------------------------------
uit: 'De groene zee is mijn vriendin', 1987.…
Woorden als glas
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.209 Woorden als glas,
als licht, als schaduw,
ze wiegen op wolken,
ze drijven naar zee;
wat brengt een mens
naar dit leven mee:
een glimlach, wat goedheid,
een lach en een traan,
maar voor we het weten
is alles gedaan
en blijft van dit leven
- het duurt maar heel even -
slechts liefde bestaan.…
Met elke stap
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
856 Met elke stap van mijn wandeling
komt schoonheid mij tegemoet en
verdwijnt in één grote zee.
Met elke stap van mijn wandeling
wordt mijn pad, een pad van de glimlach en
wordt mijn hart één groen veld.…
Beladen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
460 in de vooravond lijkt het
alsof de maan de voetstappen
volgen zou, raakt zij toch uit het zicht
daar de oranje gekleurde lucht
een beladen nacht verraadt
verminderd het zicht evident
kraakt iedere stap helder
in het witte paradijs dat schittert
gelijk een zee aan diamanten…
Zielsverwant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
534 Een heimelijke hartenkreet onloochenbaar en puur
De meedogenloze hartenpijn door zelfopgelegd censuur
Het woud van mijn emoties overwoekerd door pure angst
Als visser op de open zee huiswaarts kerend zonder vangst
Met een mokerslag moet ik breken door de sterke rotsenwand
Om de liefde te verklaren aan mijn tersluikse zielsverwant…
Leven is
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.280 Als de hemel wil luisteren
een hand vol aandacht schenkt
aan ieder kind
de misthoorn zwijgt
dartelend zonlicht liefde brengt
de zee zijn slaap bevecht
klop ik wroeging uit m'n gemoed
blijheid valt ten deel
ik
jij.…
De brakheid van bestaan
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 ze brengen mij
een handvol water
uit de zee om me heen
ik die kwistig strooi
met gebeden uit het
flakkeren van een kerkkaars
als vloeibaar goud
voor hen die dorsten
met het water aan de lippen
maar in de brakheid
van bestaan moeten wij
voor zuiver gaan
de lijnen naar het
paradijslijk groen mogen
geen afvaluitstoot hebben…
De woorden in het zand.
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
593 Ik schrijf met mijn tenen,
letters in het zand,
de letters vormen woorden,
daar op dat warme strand,
de woorden die verdwijnen
zodra de zee weer aanrolt.
Ik schreef de woorden
in het warme zand,
alleen bestemd voor mijn ogen,
daar aan de kust,
in dat langzaam verdwijnende zand,
in het water.…
Stilte uit een droom
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
2.869 Als een dichter niet meer bij de mensen is
geen persoonlijke haven kent in ’t geweten
dan gaat er niemand zonder heimwee naar zee
en als je ademt zonder innerlijke lente
weet je nooit of er een ochtend komt
is verlangen een metafoor zonder gevoel
maar bij de boom is er bekeerde stilte
wordt het niemandsland in een droom bewaard.…
Ook niet een klein beetje?
snelsonnet
2.5 met 2 stemmen
696 ’t Is iets wat je maar zelden zal gebeuren
Je komt uit Spanje terug, relaxed en chill
Ineens zet de piloot het vliegtuig stil
En moet je Johans posters helpen scheuren
Voor vijven graag – het lijkt een Lanting-klucht
Te land, ter zee en nét nog in de lucht…