5126 resultaten.
Mijn Europa
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.243 met je eens zo weelderige trots, maar
gesmoord in jaloezie en twijfel zijn
ook hier de zwakkeren in en door
jouw hand vermoord, al ben jij de toendra’s
uit de kou, het water van de meren waar ik
zo van hou – doch je adem is onzuiver
als je paart met het land van Uncle Sam
terroristen genoemd door velen, al noem ik
ze strijders van de haat…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
Blauwdruk
hartenkreet
4.4 met 30 stemmen
3.055 Mijn tranen zijn vergiftigd
Je hebt mijn hart vervalst
Blauwdruk van de waarheid
Over de liefde heen gewalst
Mijn gedachten een chaos
Door leugens gehersenspoeld
Hoop en vertrouwen kapot
Leven door elkaar gewoeld
Mijn glimlach is versteend
Gebroken door jou zwijgen
Gruis dwalend in mijn ziel
Je wist me kapot te krijgen
Mijn adem…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
een zachte landing
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.593 ik ga voorwaarts, de linker voet eerst
kan ook de rechter zijn, 't is om het even
een schrede die men voorziet en beheerst
en traag een afdruk in het steengruis ververst
zoals de dode even de adem mocht beleven
het spoor naar de laatste toekomst wordt getrokken
in de stoet vergezeld van verstilde zwarte kraaien
zij kennen de mimiek van een…
Dagdromend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Ademend in heimelijk stille droom overdag,
en zeker niet willen, durven denken,
omdat denken de echte droom verwart.
Twee centimeter slechts en toch zweven,
licht verheven boven de aardse bodem,
vooral nu niet gebonden willen zijn
aan onbetekenend, simpel gedoe.…
Strandstilte
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
633 naar het strand
witzwarte vogeltjes rennen,
pleviertjes zwart en bruin,
pikkend met donkere snavels
in levend, vlezig zand,
woelend, onrustig,
verward en verstrooid ligt
het knoopjeswier dat de piepkleine,
schuimende, zeebeestjes bedwelmt
met parfum van zilte stilte
de grote zilvermeeuw zwenkt
krachtig zijn fluwelen vleugels
op de adem…
Het gele licht van Jan van Goyen
gedicht
2.2 met 43 stemmen
14.597 De bast van kale zilverberken
glinstert als met goud beslagen
en de namen op de zerken
wordt weer adem ingeblazen.
Van een ruit spat fel de zon
die in de wolken zakt.
Een gasvlam bij de Hoogovens
slaat over in het dikke hart.…
Voorjaar
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
798 zie de heldere stromen polaire lucht
vol wit, opbollend en scherp katoen,
en Freia biedt, door haar zuivere adem,
de koude, blauwe, modder van dit land
een krachtig licht, om te ontwaken
licht kleurt het oosten, door pastel
naar zachtblauw tot rose, bleekgoud
doet de vroege zon het ijszilver
langzaam smelten, zacht tinkelend
breekt dit blauwe…
Land van liefde
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.244 weemoed
van je hart
Streel niet langer
de halmen
van je verdriet
de doornen
van vergane smart
die je pijnigden
eindeloos bitter
Hunker naar de plaats
waar vreugde zingt
de eeuwigheid danst
sluimerzacht
Wandel door de tuin
waar vogels albasten rozen
rozen argeloze vogels zijn
Laaf je aan de bron
van brandend-witte dromen
ademende…
Zo heel jij mij
gedicht
2.9 met 143 stemmen
55.606 jij spreekt de taal
die ik versta
hoort de seizoenen
in mijn stem,
aan mijn adem
wat ik denk.
jij kent de kunst
van nu en hier.
vandaar dat ik je
leen, nee spaar,
of beter nog: bewaar.
----------------------------------------------------
uit: 'Gedichten voor gelukkige mensen', 2008.…
Nick
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
2.363 Mijn handen hebben zacht
de jouwe aangeraakt
en ik vond vol verwondering
herkenning in het hart
alsof de leegte slechts
gewacht had op jouw naam
ik rende schreeuwend
over naakte toppen
radeloos je adem na
die nevelde langs zuchten wind
in mijn gevoel stormde
de echo van jouw leven
blind heb ik gezocht naar licht
achter je neergeslagen…
Eindelijk vrij.
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.099 Hoog in de bergen
Sta ik op de top
En nu laat ik me vallen
Met de wind in mijn kop
Ik juich en ik schreeuw
Ervaar eindelijk die vrijheid
Vlieg weg van het verdriet
Niet denkend aan het afscheid
Het dal komt in zicht
Maar ik sta klaar
Ik laat me niet meer verrassen
Ja, komt u maar
Ik haal diep adem
En duik in de rivier
Maar schiet…
hoe ik je meer en aldoor lief
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.270 nacht
een zwaluwpopje takt al in je navel
drinkt van het zoete vocht dat langzaam welt
en in je buik verliefde vlinders wonen
in schild en pantser glanzen kevertonen
bespikkelen glanzend bruin je goudhaarwoud
jouw lijf is elke millimeter warm land
dat ik bewandel met mijn liefdeszang
op zachte bank onder een vrije hemel
bemind door elke adem…
Tortel.
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
844 Mijn raam wijd open
naar de vroege stilte luisterend
bedenk ik dat jij nog wel zult slapen
Ik hoop dat ik in je droom zit
Het water in de vijver rinkelt zacht
een tortel trekt met klokkende geluiden
de aandacht van poes
Zijn onwetendheid zal hem beschermen
Dunne witte flarden in het blauw
en de wind, zacht ademend nauwelijks aanwezig…
Zeer aandachtig leven
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
978 maar wacht en durf vertrouwen; straks komt
weer de regen die verkoeling brengt, de adem zal
weer diep gaan, fris de nachten
en het lijkt op nieuw geboren worden; veerkracht
als de dauw van lente over helder groen gras.
Zeer aandachtig leven, wachten.…
Over oude mensen en de zee
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
698 Als avondrood
magenta
zich vermengt met wind
en zee
en dromen
van gasten aan de boulevard
oude mensen
twee aan twee
traag hun late doel beleven
samen slenteren
uit de nu open deuren
van het grote huis
turend over water en
peinzend zoeken naar deining
hun adem
het schip zien dat
ver langs de horizon
zijn weg vindt
ze lachen…
Breiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.543 En weer ligt er een pasgeboren kind
gehuld in grauwe, haveloze lappen
kribbig ’t plantenbedje plat te trappen
omdat het stekend stro niet lekker vindt
een engel daalt terneer met wijde klappen
het wonder rilt en voelt zich onbemind
omdat de neerstriemende vleugelwind
het schreiende van kou adem doet happen
de kudde waar het lam blind op…
Er slaapt een man in huis
gedicht
3.5 met 23 stemmen
11.898 Hij neemt fauteuil en ether in, hij snijdt mijn adem af.
Dan sluip ik nors de kamer uit, ze werd teveel de zijne.
Te veel zijn lucht, zijn bloed, zijn brood dat ik wel eten moet.
De hand die ik dan bijt en die me steeds weer voedt.
En dat ik zwaarder werd van heupen met de jaren.…
Morgenroos
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.054 Is het pas gisteren dat ik je achterliet
verstikkend in de opgehoeste woorden
die vol venijn je eigen adem smoorden
als onbeheerst ontplofte staven dynamiet
hoe vaak heb jij gewenst me te vermoorden
en vond je me een gore slet of parasiet
waarvan je kotste om vervolgens hypocriet
luid schat te hijgen wat de buren hoorden
nu kniel je als…
Sonnetten voor Cynara VIII
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.986 Als straks mijn hand verdort op 't grove laken,
mijn adem stokt en uitbreekt 't laatste zweet,
sla dan met blindheid 't fonklend rechteroog
maar laat het linker ziende opdat ik weet,
wanneer zij soms het sterfbed mocht genaken,
of zij mij liefhad of dit schandelijk loog.…
hoe ik je lief
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.625 eindeloze razen van het verkeer
steelt woorden van de lippen
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart
als wij ons overgeven steken
lichten van de stad insectenangels
in mijn huid, maken verslaafd
ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem
een roze hemel overspant de grijze muren
waartussen lijven zich omarmen
vluchtig als zielen ademen…
Ik vraag je niet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.273 je niet
Of je je handtekening zet
Op 10 grijze papieren om je liefde te bevestigen
Ik vraag je alleen
Of je van de duiven houdt
Die ik gewend ben te kijken
Het verleden ga ik niet ontkennen
De toekomst zal op een dag komen
En het nu
Wat maakt het de mensen uit
Ze gaan toch altijd kletsen
Blijf deze minuut vullen
Met redenen om te ademen…
Levendood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
793 en aangenaam
volgroeide in het moederlichaam
en niets m’n drijven kon verstoren
Maar al wat ik had raakte ik kwijt
ik werd door de natuur verdreven
mijn angst werd allereerst gebaard
en nadat m’n wegen waren geklaard
ademde ik schreeuwende het leven
Nooit had ik ’t moois kunnen bedenken
dat het bestaan me belangeloos biedt
want ik adem…
Aankomst en vertrek
gedicht
3.3 met 23 stemmen
16.417 Blijven ademen
is de enige oplossing, op weg naar het komende jaar, een volgend
seizoen. Totdat de dood ons scheiden zou. En kijk we lachten al.
---------------------------------------------------
uit: 'Definities en hallucinaties', 2003.…
jij die mij begrijpt als geen ander
hartenkreet
4.3 met 47 stemmen
6.341 mij de ruimte geeft, adem te halen,
mij niet vasthoudt, als ik wil gaan,
mij leidt over bergen en dalen,
mij de zin in doet zien, van het bestaan.
vaak zijn woorden overbodig, begrijp je
mij meteen.
je steunde mij daar waar nodig,
sleepte mij er vaak doorheen.…
Laat het regenen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
730 Ja ik voel me verslagen,
Lig bewusteloos in de goot,
Ik kan nauwelijks meer ademen,
Maar ik ben nog niet dood.
Wat morgen komt een nieuwe dag,
Zit het allemaal weer tegen,
Maar ik heb toch dorst,
Dus kom maar op met die regen.…
een leeg huis
gedicht
3.2 met 94 stemmen
64.796 mijn handen voelen
de bloemen tussen 't steen
je ademende muren
en ik zoek de deur
naar het einde
van voor het begin
mijn hand op de klink
weet niet wat te doen
mijn hart slaat alles over
met mijn ogen dicht
draai ik mij langzaam om
vloeren worden golvend gras
ik ben een vreemde in mijn eigen tuin
ruïne van wat eens was.
-------…
Elfje
netgedicht
2.1 met 46 stemmen
6.635 muziek op d' achtergrond
geen belletjes, sterrenstof, kaapsviolen
laat staan kleine lichtjes met malle capriolen
`t begon als een allerdaagse ochtendstond
De gong, je trok met ogen wijd gesperd
de voordeur open zonder nog te weten
zonder vermoedens van je eigen toverkracht
In `t portaal, jouw magie, naar je terugbracht
met ingehouden adem…
De gouden schaatsers
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.416 stak 's nachts hun vlam
Na vier jaar weer aan en
Vuurde hen de piste op
Voor 'n schijnbare
gezondheidskür
Temperament smolt
Hun verlangen om
Tot 't ticket voor
De wereld van opluchting
In volle bloei
Daar aangekomen
Blijkt hun roes vrij uniek
En zelfs onwezenlijk
Plots glijden ze weer naar
De bruisende werkelijkheid
En ademen…