6661 resultaten.
Geel gras
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
974 Het gele gras
Tikt zacht mijn hielen aan
Wil vertellen
Over zijn bestaan
Fluisterend over vandalisme
Van het vee dat nietsvermoedend
Familie onder zich vertapt
Schreeuwend en tierend
Omdat de wind niet weet
Dat hij zijn woorden immer steelt
Het gele gras
Praat over werelden hier ver vandaan
Vol groene scheuten en…
Wil mij niet meer…
De dichter zet de wereld.....
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
518 boeien,
meevoeren aan haar zij
tot in haar eigen wereld
die zoveel kleuren heeft
ontroerend, maar ook heftig is
en waar ze liefde leeft
het dreigen van een storm
een vogel in de morgen
voetstappen in het grind
een zomer zonder zorgen
zo wil zij hen verleiden
en verlokken mee te gaan
en hen mede-plichtig maken
aan haar gedicht bestaan…
het venster uit
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
854 toen ik nog woonde in de treurtwijgen van woorden
mijn ogen droegen het zwerven omhoog
doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap;
ontzegd
en te jong in de kamer geweten
zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat
wat in mij werd ontnomen
de nacht bond zich driemaal aan levenslang
en slingerde mij weg uit een dun gedraaid
bestaan…
Voor André die gestorven is.
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.607 Kijk ook naar het gedicht:
"applaus voor mijn zus"
van 20/04/2008
++++++++++++++++++++++
André is gestorven,
André is gegaan,
hij mag daar nu leven
een heel nieuw bestaan,
want al wie hier klein is
en vaak zonder eer,
ze worden geheven
in 't licht van de Heer.…
Palimpsest
gedicht
2.7 met 79 stemmen
25.970 Ik gaf Adam de schuld:
van het bestaan van verlangen en
van de uitvinding van de liefde
en van de eenzaamheid.
Ik noemde de liefde een 'zoete lege mand' en
een 'tweesnijdend zwaard';
ik had het over 'het hart vol krabben'
en over 'het verenverlies der engelen'.…
Welkom aan de nacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
776 Ik rust mijn handen op mijn buik
centrum van voel in leven
vingers dansen op stille hartslag
onbeweeglijk sierlijk stil
Ogen sluiten aards bestaan buiten
een wimperkussend welkom aan de nacht
sterren fonkelen mijn afscheid
geruisloos vaarwel - ik wacht
en was zwart ooit zwaar
waar kleuren hun licht schenen
nu is het hoop in donkere dagen…
“ De dans in zwart en wit (1) ”
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
845 Gebruik alleen zwart
Dan zie je de kleuren van het leven niet
Diegene die slechts wit ziet
Wordt verblind voor alle diepere nuances
Dans tussen zwart en wit
De kleuren daartussen geven ruimte en kracht
Relativeren eerlijk zonder verlies
Maken het bestaan
Maak zelf deze keuze
Gun altijd de middenweg ruimte
Dans en beweeg erin
Mooi zwart…
De droom van het vuurvliegje
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.328 Altijd dromend van een soortgelijk bestaan
Oefende hij op Lutz en pirouette
En had zijn beste pootje voor gezet
Toch zou hij snel ten onder gaan
Volkomen in gedachten bij zijn sprong
Was hij zich niet van het web bewust
En de spin die hem wel lust
Helaas het vuurvliegje vroegtijdig naar een anticlimax dwong
Deze kür kwam zo abrupt tot zijn…
De droom van het vuurvliegje
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
2.341 Altijd dromend van een soortgelijk bestaan
Oefende hij op Lutz en pirouette
En had zijn beste pootje voor gezet
Toch zou hij snel ten onder gaan
Volkomen in gedachten bij zijn sprong
Was hij zich niet van het web bewust
En de spin die hem wel lust
Helaas het vuurvliegje tot een vroegtijdige anticlimax dwong
Deze kür kwam abrupt tot einde…
Zonder liefde
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
1.371 Leven in een waarheid die niet echt blijkt
Geloven in een liefde die nooit heeft bestaan
Vertrouwen op dat geen vertrouwen was
Vrijen zonder liefde
Voor mij was het echt en waar
Natuurlijk zag ik wel de seinen
Hield mijn ogen stevig dicht
En hoorde selectief
Wat heeft het leven met me gedaan
Waarom zag ik het niet in
Blijf ik hangen…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 ik ken teveel talen
en dus herinner ik me je niet
mijn plebeïsch bereik mist
woorden voor oogvocht en okselgeuren
in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de…
Mantra van mijn ziel
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.006 verlangen
spoelt ze al m’n zorgen weg
als ik toegeef en moe zeg:
ik kom naar huis…
misschien al morgen
Want ik ben het moe
jouw lokroep aan te horen
elke dag….,elke nacht
och, ik weet dat jij niet stopt
met roepen dat je op me wacht
Dus vertel de oceaan
fluister de kinderen van Bali
dat zij rust wil en zal keren
in het hart van haar bestaan…
Alles is gedaan......en toch
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
986 Daar zit ik dan en alles is gedaan
Midden in een puinhoop
Op de bodem van mijn bestaan
Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen
Verlangens vermengen zich met stoute dromen
Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel
Maar mijn ogen kijken nog steeds fel
Ze schitteren zacht blauw groen
En zien nu zoveel meer als toen
Toen ik nog blind kon vertrouwen…
Bleke schaduw
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.187 Te bestaan als bijziend dienaar
beroofd van oog voor 't vergezicht
is het mijn schaduw die ik nastaar.
Vermengd met waarvoor ik ben gezwicht,
niet langer meer van schuilend zwart,
rent hij weg van mij, dragende zijn eigen licht.
Terwijl mijn trouwste zo mijn leven tart
vraag ik of hij zich niet met mij verwart.…
Kindergraf
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.917 Het woekerend mos waarop geen stap zich waagt
omringt de kille plaat, het gesloten luik
van het pril bestaan. De fuik
in het juist ontloken leven. Wie draagt
de glimlach terug en zingt
het kinderlied zoals het elders klinkt ?…
Dag dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.260 bevrijdt
vanuit haar duistere onderkomen
hevelt het licht mijn diepe dromen
in ontdekking van de werkelijkheid
sluimerend voel ik me misleid
omdat ‘n leven mij werd ontnomen
waarin ik zonder me te schromen
kon dwalen door een eeuwigheid
ontdaan van zorgen, pijn en strijd
zonder knellende banden die tomen
wandelde ik los van ’t aards bestaan…
leugens die je hemel prijzen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.057 ben je te klein
ga maar staan
bal je vuisten
breek de hemel
laat je gaan
tot bloedens toe
proef de pijn
smaak het bestaan
het zijn leugens
die je hemel prijzen
als aan hun verlangen
wordt voldaan
ze blaten, maken
makke schapen in
het doelloos volgen
van de herder op de hei
willoos en niet vrij
de kuddegeest van wij
ik ben niet…
bier is langs nachten gegaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
621 van ravijnen winden dichten
kloven met het stof uit boven
gevleugeld zijn verhalen
die als holen grijnzen
in de torenhoge bergwand
hun holten zijn bemand
ze verwoorden God en leren
over dwazen die azen op
macht vertellen over vrouwen
die met kinderen zijn omgebracht
ze verweven tijd en familie
breken saaiheid van bestaan…
Vraag
gedicht
3.1 met 34 stemmen
20.216 Het eens intense
verlangen om door het bestaan
de weg in samenhang te gaan -
verviel het, met veel andere wensen?…
Hoe lang nog, Nibiru
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
639 een lichaam waarmee wij niet tellen
stelt de mens op de proef
wij zullen droef ten onder gaan
elkaar het gelijk bestrijdend
overweldigt ons een koudste nacht
die alle krachten om doet slaan
in aller gebeden vredesnaam
onttrek aan ons
ten enen male
de wrede mensenmacht
en geef het toekomstkind
die morgen nog
een schuldeloos bestaan…
kasjmir
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
963 toen ik nog water was
in onschuld en jij
van drijven wist
kleurde ik ineens van
krijtwit vocht naar klonter
grijs vlot omzeilboot gemist
toen jij van drijven wist
en schapen sturend voorging
aan mijn bestaan om pad
te effenen en alles moest recht
op maar water stroomt niet
omhoog dus ging ik plat
toen ik je lijf haast niet meer
drijfdragen…
lafaard, verman je
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
576 in hart en hoofd en
terugkeren naar het begin
hij nog een soort visje was
teveel al verspeelde hij woorden
aan de dove oren der toeschouwers
van zijn laffe daden daags
het gevlucht onder het slaken
van wel duizend oorlogskreten
die hem de aftocht verzekerden
het is bezinningstijd
de loutering van een geest
die het omgekeerd kon bestaan…
Hortensia's (opnieuw)
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
721 De warmte is nu soms verdwenen -
de avond lengt, de luiken dicht,
de zon die vrolijk heeft geschenen
is voor een najaarslied gezwicht,
maar is de kleur vervloeid tot vrede,
ze blijft een winter lang bestaan
en bergt een nieuw besef van 't heden
waaruit weer toekomst kan ontstaan.…
"Ongewenst"
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.428 Het is net onkruid,
hoe je het ook bestrijdt,
het blijft bestaan,
het is een feit.
Na wat driftig tikken
word ik rijkelijk beloond,
wat voelt dat goed,
“mijn mailbox is weer opgeschoond!”…
Vie romancée
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
645 Schaduwen, huizen, parken en gebouwen
wreed ontdaan van hun contouren
- even amorf als uw verzet -
vormen uw zelf bedachte vrolijkheid,
klinken als een doodskreet
in een echoloos bestaan.…
Moeilijkheidsgraad,
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
665 De allerhoogste graad in een zin
of regel, die geen ruimte en twijfel
laat bestaan, van wat ik zeggen wilde,
daarin zou een onversneden boodschap
moeten staan om al wat mee - of
tegenzat, uit eigen hand bedreven,
in eigen leed geleden en met tol en taal
betaald, verhaalt zich braaf tot het heden,
in eigen dicht en slaaf van literaire daad…
Mijn liefde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
824 maar iedereen kan je horen
wij
jij en ik
stonden op een kruispunt in ons leven
maar een richting
onze richting
stond niet aangegeven
dus koos jij je eigen weg
niets ontziend
verwoestend
brak je mijn hart
als walnoten onder een hamer
ik dacht aan de hemel
maar jij creëerde een hel
als jij had willen aangeven
dat je niet wenste te bestaan…
AAN MOEDER...EEN ODE
netgedicht
3.3 met 16 stemmen
1.606 Schoon
was ze
schoon op zichzelf
op haar vijf kinderen,haar huis
Kuis
zouden ze dit
in Vlaanderen
noemen
In dit dicht
wil ik haar roemen
het spic en span
omo,witte reus
Ze had toentertijd
geen keus
moeder ontpopte zich
tot huisvrouw
Een beroep,een baan
dagelijks bestaan
met veger,bezem
doekjes plenty om af te stoffen
Voor…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden
alsof tijd en plaats
niet echt bestaan…
Een dichter baart
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
560 dichten is als zielen hechten
doorbreken en de muren slechten
open maken wat gesloten lijkt
een oog dat diep in 't leven kijkt
in het dichten baart de geest
een leven dat herkenbaar leest
en telkens weet te raken
met woorden die invoelbaar maken
dichters zijn een bron van denken
zo gericht op waar bestaan om gaat
dat het warmte zal…