7535 resultaten.
Ik wil dat je weg gaat....
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
946 zoals een vreemdeling in eigen land
met zwarte ogen en geil van binnen
zonder verschil tussen hoop en begeerte
één nacht in de schoot van het verlangen
klaar terwijl je wacht
om de stemmen in mijn hoofd te plezieren
ik kijk door het verleden
naar de gezichten die niet meer bewegen
en zie herinneringen bloeden om de verkeerde redenen…
gewoon ik
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
2.965 altijd maar denken aan een ander
sommigen hopen dat ik verander
blijf ik liever toch mijzelf
wetend dat ik nu
niet `t onderspit delf
wat in vroeger tijden
wel heel vaak voorkwam
en al mijn zekerheid weg nam
nu ik tig jaren later verder ben
is er toch iets wat ik herken
dat is mijzelf
zonder angst of falen
ondanks al mijn diepe dalen...…
Terug te geven?
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.100 Voor mij ben jij het,
de lucht die me doet leven
die adem inblaast,
die me zo kracht kan geven
voor mij ben jij
net de regen die me besproeit
die me na de hitte afkoelt
voor mij, ben jij
de wind die me laat stormen
om me een beter beeld
van de wereld te vormen
voor mij ben jij
de zon die me vaak warmte geeft
hoop en zin voor al dat leeft…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te vroege nacht
ik hoop…
Vrijgemaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Misschien ben ik zonder beter af
Maar het voelt alsof het nooit is uit te wissen
Losscheuren van wat ik ken
Is zwaar en gaat met pijn gepaard
En onzeker, het is deel van wie ik ben
Maar toch, na dit jaar van zoeken en verdriet
Heb ik hoop, dat er een licht zal zijn
Dat mij laat weten dat het goed is, dat er Iemand is die het ziet…
het is meer dan een onderwerp
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
624 het licht verandert
het wordt lente
een vederstrelende stilte
brengt een zoen van jou
ik hoop dat dit nog jaren doorgaat
vrijelijk
door je bloemlezing heen
wanneer ik met wat vroege rozen
naar je toe zal komen
of enkel met de geur, gloeiend
en zonovergoten in mijn hals
en over alles, het besef, zo ongedurig in de wolken
wat…
geënt
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
596 schaduw vangt bomen
met de oude zang van hoop
een jaarring teveel
*
een perk wordt een park
wanneer vier blaadjes geluk
samen opgroeien
*
zelfs de lucht is grauw
wanneer de zee geen vorm krijgt
in mijn gestalte
*
alsof zijn vleugel
de horizon omhoog tilt
tot een meesterwerk
*
een felgroene glans
lokt de merel naar de top
de…
Ik wou zo graag
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
806 Ik wou zo graag, maar wist niet wat
iets hebben, dacht ik eerst, of doen
ik wist dat ik iets nodig had
geen euro’s, dollars, geen miljoen
niets waar ik mensen mee kon kopen
dat wist ik zeker, niets van macht
maar iets dat dieper ging dan hopen
iets dat met liefde werd verwacht
ik wist zozeer dat ik het wilde
zo heel intens, dat wat ik miste…
Wespenplaag
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
697 Ik blijf toch hopen
dat hij weer gaat vliegen
de vrijheid in.....
Wat een avontuur voor dit dier!
Maar 't was gelukkig
niet van lange duur...
Ik gun hem toch zijn leven.
Al kan hij rake steken geven.
Daar vliegt hij heen....
En laat me met
m'n glas fris alleen.…
wacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
841 het gesprek van top tot teen
laat langzaam los
daar sta je dan alleen
het pad leidt je door een bos
een weg die iedereen vroeg of laat
moet lopen
het verlangen koppelt het hopen
nog een laatste vraag
fakkels branden fel in deze nacht
ontwaak
kracht
houdt wacht
figuren symbolen demonen goden
alles voorbij gekomen
dagdromen dromers…
Beelden van gebed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 alle mensen
zijn op pad met
trage tred of snelle pas
ieder zijn bagage
de jeugd nog onbeladen
ouderen met zwaar ervaren
in woorden
is het leven uitgelegd
hoop vindt beelden in gebed
de blikken
zijn gericht op
steeds maar verder gaan
in rust en bewegen
heeft ieder
zijn talenten gegeven
door samengaan
kunnen ook hun kinderen…
irritant geluid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
611 Het zoemen van een mug
gauw onder de dekens en wel vlug
het is een irritant geluid
maar je wilt je bed niet uit
dan maar een lichtje laten schijnen
in de hoop dat de mug zal verdwijnen
ik denk dat ik lang kan wachten
hij bundelt al zijn krachten
en zoemt lekker voort
beest je maakt mij gestoord
dan maar uit bed
raak, de mug zit op de muur…
Aanwezig
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
818 gezondheid, levensvreugde
vergezellen haar dobbergedachten
bij het gewemel van banden
uit diepe waarden
troost knielt aan haar voeten
ze verbergt een stille traan
en droogt ze weer
door ontroering
op het moeilijke pad van ‘t leven
leent zij nieuwe kracht
door het licht der maan
van grootsheid
het eigen uitzicht blijft
bij hoop schijnt…
Patroon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Jouw leven een stramien van
Bergen en dalen
Zoekgeraakte grenzen in
Bergen van hopeloos met
Dalen door 't stof
Met respect voor jouw doen en
Begrip voor laten
Hoop ik oprecht dat jij voor
Later, nu dus wijs besluit
Doe dus zeker
Echt niets dat jou later spijt
Probeer het leven
Nú, in later te plaatsen
Trek grenzen vandaag.…
Vervlakking
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij
die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer
het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt
het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.…
Toen het leven doodging
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
524 Fleurig meiske
Altijd een glimlach,
Vriendelijk naar wie
Jij tegenkwam
Andersom was het omgekeerd -
Niet iedereen die jou zag
Had behoefte om jouw glimlach
Wederzijds te beantwoorden
Gaf jou liever een gril en een grauw
Stuurde stiekem snauwerige sms-jes met daarin
De hoop dat jij er al gauw niet meer zijn zou -
Nu jij er niet meer…
Zo dierbaar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Door een gordijn van liefde
En valse hoop kijk ik naar
Buiten en weet bijna alles
Is te koop.
Maar niet datgene wat je zo
Dierbaar is, het verlangen naar
Het ware, de waarheid zo puur.
Wat je leidt iedere dag, ieder uur.…
Leeg zakje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.475 Maanden waren ze
Zwanger geweest
Van hun derde kind
Hoop begon te gloren
Op voltooiing van
Het gezin toen er
Geheel volgens protocol
Een scan werd gemaakt
En het vruchtzakje
Leeg bleek te zijn
Zwanger van alleen een
Voller wordend vruchtzakje
Dat leeg bleek te zijn
Voor de artsen een
Doodnormale constatering
Met als dooddoener…
Grafbeplanting
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.080 Op het zwijgend erf der doden
Sta de donk're beuk in de aard;
Maar de meidoorn sta er nevens:
Aan de weemoed hoop gepaard.
Op het zwijgend erf der doden
Bloeie 't roosje in de schâuw,
Maar 't vergeet-mij-nietje er nevens:
vluchtigheid en liefdetrouw.…
het slaafse beeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 dagelijks sterf ik in mijn lijf
en schreeuw de leugen die
me pijnt, er is geen hemel achter
de grote zon slechts een deken
die de nacht doet ontluiken
hoe mijn stem ook krijst in het schreeuwen
van haat en tucht blijf ik mens in het
slaafse beeld van silhouet en schaduw
en zelfs geridderd door het lot
tart de zekerheid mijn hoop…
Ongrijpbaar verlangen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
936 Als je eens wist
Als je eens dacht
Als je eens wilde
De wilskracht mist
Onwetendheid door macht
De "wijzen" die jouw gedachten stilden
De energie in mij gaat verloren
In wanhoop vindt dat zijn kracht
Mijn laatste hoop gezonken
Enige redding is het gevoel te smoren
Ook al wordt de pijn niet verzacht
Bitterzoet is wat wordt gedronken…
Gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
602 Mijn gedachten zijn aangetast
ze gaan continue op de loop
dan word ik erg verdrietig
is er dan nog hoop
Men zegt dan, je zit niet goed in je vel
nou ik weet het niet
mijn gedachten bepalen mijn gevoelens
is er iemand die dat ziet
Daarom doet het vaak pijn
als die gedachten negatief geprikkeld zijn
zal iemand mij ooit begrijpen
hoe gevoelig…
O gij, in weedom neergebogen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
887 o Gij, in weedom neergebogen,
Weerhoud geen tranen in hun loop:
Zij drenken 't bloemetje der Hoop,
En moest hun bron bij u verdrogen,
Bid God, dat Hij uw leven sloop'.…
hopelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 wat is er toch gebeurd
dat je nu zo sprakeloos bent
wat is er toch gebeurd
dat je jezelf niet echt herkend
zo de tranen te zien vloeien
over je prachtige wangen
opdat er ooit weer hoop
en vertrouwen in je bloeien
de aarde draait nog rond
je haalt nog adem en gezond
ja gezond ben je ook nog
en dat is maar goed ook
hopelijk ben je gauw…
Waarom?
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
716 In zulke sfeer
Wil niemand leven
Maar laat ons
Hoop en liefde
Aan elkaar geven
Want...
Ons krijgen ze niet klein
Wie denken zij wel dat ze zijn?…
Genieten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
681 Ik kan genieten van dat wat je schrijft
en hoop dat dit voorlopig zo nog blijft,
want als lezen van hem of haar niet meer kan,
zal ik iets anders moeten doen: niet dan?…
Tijdstrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Verworpen
in de strijd,
geen doel dat
het middel heiligt,
we worden door
onszelf gestenigd,
oneindig traag
door tijdsbeelden gepijnigd
rollen de vurigste stenen
aan om in de laatste
uren tegenover elkaar
te staan, vonken bloed
en hoop
die samengaan
in de samenloop
van eb en vloed
van nog te
verkennende structuren…
Geboorte
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.166 Zij bewoog zich niet meer; maar haar hopen
Op het kind en God was één en was groot.
Later; haar handen nat van tranen
Verhieven zich met zoveel majesteit
Als engelen, naar het kind gaande
Dat aan hun witte vleugelen had geschreid.…