11282 resultaten.
Pauze
gedicht
2.0 met 5 stemmen
4.198 Zij daalde de grote schooltrap af,
lichtjes, lenig en vlug -
de wind woei haar dunne rokje op,
haar hand sloeg het terug.
Doch sneller dan die fijne hand
was de koestrende blik mijner ogen:
zij keken en zagen een schone lijn,
die een kunstenaar tot een refrein
heeft bewogen.…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Wolken drijven met de wind.
Zonder plan. Vanzelf. Spontaan.
Leven eindigt en begint.
Leven begrijpen is onbegonnen werk.
Elk mens beseft dat. Onbewust.
Alles wat adem heeft weet.
Elk ongeboren kind.…
Bouwen...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 wind en regen hun trawant
De maandagkrant
meldt vertraging
en crisis in de bouw
....op til?…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Vaak is er veel wind
en het is nog te koud
voor de tijd van het jaar.
Lente, een sfeer die we
graag willen creëren.
We moeten nog even geduld hebben.
Lente, in liefde ontvangen,
dat wil ieder mens toch.
Fotograaf onbekend…
Luchtballon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
685 Ik ben een luchtballon
losgelaten – ik zweef
ben o zo kwetsbaar
maar vrij en leef
De wind het toeval
bepaalt mijn lot
een boom een tak
een vogel let niet op
Ik bid tot God
ik eer z’n werk
toch kost het m’n kop
ik barst me kapot
aan het kruis op de toren
van zijn kerk…
Attent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
572 dromen, dromen door
de minuten van het leven
immer op zoek
naar een sterrenhemel
de voorstelling van een
dalend lichtspoor
voor een vurige wens
dat ene verlangen
daar kunnen ze me
’s nachts voor wakker maken
ja, voor een wandeling
in de lentelucht
de wind die zacht de slaap
uit mijn ogen wrijft
voor de stonde dat
alles…
orange blossom special
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
638 even de tijd vasthouden
in een momentopname
de kleurenpracht
van vergankelijkheid
is thans op z'n best
konden wij dit maar
vastleggen zoals bij
het nemen van een foto
doch ginds pakken
de wolken samen
en ligt de wind
al op de loer
nog één keer
zal het bloesem sneeuwen
tot het voorbij gaat…
Nieuwjaar 2019
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Wind langs alle kanten.
Bladeren van streek.
Winter.
Bevraagde bomen stoten
de hemel zonder antwoorden.
Oud zeer ...
Weer nieuwjaar in zicht!
Met wat in het kielzog?
Alvast elke dag meer licht.
2019: het jaar van vaart
met gulden sporen?!…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
gesprek met de zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 alleen jij en ik
een dierbaar moment
met jou die mij kent
gedachten razen
aflandige windkracht elf
wandelend met mezelf
ik heb je lief
je biedt perspectief
stelt gerust
alles mag ik achterlaten
je spoelt het weg
als ik je dankbaar gedag zeg
is de wind gaan liggen…
Moeder natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Dat mooie
Kunstwerk
Iedere dag
Weer in de
Lucht
De kleuren pracht
Die de natuur
Ons laat zien
De afwisseling
In kleur en beweging
Van de lucht
De wind
De warmte
De koude
De zon
Het bos
De zee
De aarde
Moeder natuur
Laat zich
In alle pracht
Zien…
Zou jij me begrijpen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 zou jij me begrijpen
wanneer ik je zeg
dat ‘t leven door vingers glipt
handen niet vast kunnen houden
en dat alles om mij heen lijkt te verdwijnen
zou jij me dan willen toefluisteren
dat alles één wordt met de wolken
het lied - dat van verlangen zingt
en jij en ik
en dat wij dan samen ademen
door de mond van de wind…
terminale kleuren
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
541 nog blijft de wind
aan takken sleuren
verbergt de aarde
haar aangezicht
onder 't vallend blad
zieltogend hangen
bladeren op half elf
en ik onrustig in mijn stoel
als aan het sterfbed
van een dierbare
zoekend naar tekens weer
verkeerde woorden
de vergankelijkheid opgediend
compleet met garnituur…
thuisreis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 woorden aan
hun begin nog
naakt geprevel
naamloos in een
wankele nacht
de maan beeft
en luistert
de dwalende
wind houdt
zijn adem in
woorden horen
de verte zoeken
het houvast
zweven als
witte vogels in
het vroege
ochtendlicht
naar de taal
waar ze
willen wonen…
Mis je
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
576 Vergetend in de tijd met mijn blik oneindig naar de zee
gedachten meevoerend in de wind.
Over de golven van verlangen
Neem ik je mee
Hand in hand, ziel in ziel
Wij samensmelten als één
De dag dat je terug bent
Laat ik je zien hoeveel…
Zeevlinder
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
746 je nu
die zeevlinder
bent…
je vleugels
laat drijven
op het
diepblauwe water…
kan het zijn
dat je nu
de parelmoeren
schelp bemind…
danst op de
roerende golven
met weergaloze
innerlijke kracht…
kan het zijn
dat je nu
de vreugde in
het vliegen vindt…
nog steeds
woorden dicht
naar de woeste baren
en de toegenegen wind…
4 smaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 kruidjes-roer-me-niet
bitter zilt zoet zuur en zout
smaken van de taal
de wind wiegt de taal
gedragen door het water
helder als een droom
de woordkarigen
buigen als waterwilgen
zacht maar immer taai
de naakte waarheid
met vrijwel niets om het lijf
klopt ongenood aan…
Een half woord
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 het neusje
al vroeg
in de wind
de blik op
oneindig
en toch nu al
de zorgzame
instelling voor
hen die dat
nodig zullen
hebben op tijd
onderkennen
haar gevoeligheid
voor deze mensen
is intuïtief met een
direct aangepaste
woordenschat die
zorgstandaard is
in een communicatie
waar met een half
woord de hele
situatie meteen
duidelijk…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Fragiel meeliftend op de wind
is dat leger van miljoenen
en-bloc individueel
door de schaduw van het geheel
nog altijd een raadsel op de radar.
Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
verlies
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 het afscheid dat wij nooit namen
het zand dat door de straten stoof
je hart dat bevroor
de dood waar wij om huilden
het licht dat langs de huizen schoor
je stem die niet werd verstaan
de eenzaamheid die we droegen
alles ging in de wind verloren
jij die nooit meer sprak…
Zonnebrand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
534 ik zag
je gaan in
soepel bewegen
jolig en uitgelaten
een geheel met
'sheren wegen
de wind mee
een zonnetje
op de rug het
ging nog net
iets te vlug om
het koud te krijgen
in luchtig sportieve
kledij de helm in
aerodynamische
snelheidskleuren
het bleef hier nog lang
naar zonnebrand geuren…
Leefwereld
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
657 de hebzucht
maait met wilde armen
de zorg voor het zijn
met groteske gebaren
in de wind
op dode wegen woekert
de hebberigheid naast
het platte zelfbelang
de beknelde ziel in isolatie
hapt naar adem
niet elke lente
is oprecht als de
de zon loodrecht
boven de evenaar
staat…
Dwarreling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
363 hij was al los
nog voor hij viel
zijn hoogte
afkomst
zijn bestemming
nooit geweten
een trilling in de lucht
onmerkbaar
geen geluid
van woord
of wind
het afscheid
viel niet zwaar
eindelijk alleen
geland
gerust
onthecht
een laatste glimp
puur zomergoud
hartvormig blaadje
op de grond…
Ik ga
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
265 in het rechten van mijn
schouders in de wind,
in de pas die vanzelf
een tel korter wordt bij regen.
in het rustige roeren
van je lepel
draaiend, verdwijnend
een tel en dan een slok
Ik ga, maar ik zal er zijn.…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…
Ongelukkig
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
220 Ik kan het geluk niet vinden
Ongelukkig
Ik kan me gewoon niet binden
Het gaat zoals het gaat in het leven
Maar ongelukkig zijn daar kan ik niet meer tegen
Ik hoop dat ik het geluk ooit nog vind
Het gaat me nu nog niet voor de wind
Maar ooit word ik gelukkig daar geloof ik in
Ongelukkig
Maar toch heeft het leven zin
Ooit komt het geluk…
Langs de zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
180 Maar nu
denk ik aan jou;
aan een seizoen
waarin water, aarde,
wind en vuur
met jou versmelten.
Zelfs de dode
die ooit jouw dromen vermoordde.
Ik blijf peinzen,
tot aan de dageraad.
**…
Waar de hond bleef staan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
191 De hond bleef staan
alsof de wind hem
herinnerde
wat nergens meer lag
Hij keek niet vooruit,
niet achterom,
maar naar de ruimte
tussen twee geuren
Geen spoor vroeg hem te
volgen
Geen stem kende zijn naam
Hij koos niets
Hij liep
Alsof iedere stap
het antwoord al
had losgelaten.…
De boom die 'vader' heette
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.608 een mooie, grote, stoere eik
staat aan de eeuwenoude dijk
in de lente met duizenden knoppen
die popelen om uit de tak te ontspruiten
en zomers: dan kun je het bloeien niet stoppen
weelderig blad, het is niet te stuiten
de herfst, guur en koud
maar stram staat de eik
geteisterd door regen en wind aan de dijk
de wind waait, de storm oogst…