7279 resultaten.
Slaapschaduwen
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
663 Strak trek ik de huid over me heen
en duik onder in een zee van slaapschaduwen.…
Dunedin
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
672 vroeger stapten goudzoekers in
zij droomden van rijkdom en weelde
al hun gezwoeg bracht meestal niets
het Victoriaanse station
bezoek ik nu als toerist
op het Octagon, met zijn museum
kijk ik naar gezellig gewoel
een stad niet te groot, niet te klein
de wijken verspreid met veel groen
en altijd dichtbij de stranden
de luchten, de wenkende zee…
Vlucht nu maar snel
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.081 voordat de liefdesgolf je meesleurt
en de zee je overspoelt
de hemel op aarde aanbreekt
en je hart vleugels krijgt
Vlucht!
Wacht!
ik zal hier op je
wachten!
hier, waar de nacht koud is
de wereld vergaat
en je hart breekt
zal ik met smart op je
wachten!
Vlucht nu maar snel!…
Kleurrijke armoede
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.267 Zo blauw, zo zee,
kakelbont het volk
in hun zwarte prauw.
De Baobab heelt honger,
viskoppen liggen naast
tweedehandswagens waar
kinderen lustig voetballen
met de aarde.…
Drie van Lesbos
gedicht
2.5 met 48 stemmen
16.430 De zee is Grieks en blauw, de passagiers
turen zwijgend in drie talen:
geen dolfijn te zien.
Hagedis, kleine sauriër,
met jou is het hollen of stilstaan
als een dode tak. Beweegt je oog?
Inslag! Daar spat de cipres omhoog.
De olijfboom schiet vol uitroeptekens.…
bron
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
734 en nog steeds
begreep ik niet
wat zij bedoelde
zoals zij
het water keerde
liep de zee recht omhoog
vielen torens
deinden paarse stranden
keerde zij
het binnenste naar buiten
aan een koord
trok zij hun oevers
om mij heen
en opeens
was daar die bron
het allerdiepste vinden
heel even
maar zo eenvoudig
glinsterend
in mijn eigen…
Een witte roos
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.327 De ober dekt
een tafel voor twee
aan het raam
met uitzicht op zee
Een oudere heer
schuift stilletjes bij
legt een witte roos
op het bord aan de overzij
Hij heft het glas
alsof hij wil klinken
en leegt zijn hoofd
door dubbel te drinken
Telkens weer reikt
zijn getaande hand
naar de witte roos
aan de overkant…
Strandwandeling
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
2.302 Laat in de zomer de lust nog in bloei
belofte van blauw in de lucht en zijn blik
gulzig 't geluk als een ijsje gelikt
de zee niet gezien en geen golfjes gehoord
tot hij, tussen twee tegenliggers in
behoedzaam een borst pakt uit haar schelp
en even terloops een tepel streelt
een zwerm zilvermeeuwen zit onverstoord.…
hoe het was
netgedicht
3.8 met 45 stemmen
3.585 iemand huilt
een dal vol tranen
in een zee van stil verdriet
ik zal troostend woorden schrijven
want te spreken lukt mij niet
het zijn gedachten
die mij doen zwijgen
en mijn herinnering
aan hoe het was
en dat ik nooit
genoeg kon krijgen
van wat ik in
jouw ogen las
niemand wil
de dag begroeten
na een nacht van eenzaamheid
ik zoek…
Een bed van wolken
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
886 De goede God jaagt adembenemend hoog
De winden boven het sop der zee
Spelend met de zon
Schudt hij de wolken op
Tot schuimende witte kussens
Boven een strak blauw overtrek
Met hoofden opgeheven zagen wij benee
Dat het goed was
En leerden lief te hebben
Genietend van het spel
Der hemelse natuur…
geroezemoes
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
805 onderdompelt in bleke kringen
om je ogen
-stil maar-
hoe het geschuifel
van beminnen kan klinken in holle handen
als koude op het winterstrand
uit woordennood
omdat lippen sterven en de helften van jouw hart
zwart maken in geschonden duinen
en in alles wat is geweest
-stil maar-
dit is onze wereld en het zwenken
van de zee…
Levensweg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
624 ik ben geboren uit een zee van liefde
die badend van verlangen
de aarde een zonnekind wou schenken
als een lichtpunt uit de hemel
gestuurd door alle sterren
en gedragen door de wind
viel ik in de moederschoot
hier blijf ik even dwalen
pluk de vruchten van de dag
eens zal ik mijn lichaam achterlaten
en mag mijn ziel in hogere sferen…
Nachtwacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
612 Droom tenslotte,
uit jouw denkraam
verzenman van de droomdans
in het zwijgen toegeluisterd
begrijp de billen van de dames
en fluister hen een droom toe,
voor het ontwaken in de ochtend
waar enkel schoonheid
met de vraag wankelt
tussen toedienen en niet te verstaan
slapen de nachten, bloemen
aan wilde zee, vertrouwde walmen.…
Duizend kussen!
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
1.790 Ik las al in je ogen
de onstuimigheid
van de zee.
Golvende erotiek
een constant ritme.
Zo intens en uniek.
We slepen elkaar mee.
Nooit kan die oceaan
ons verlangen blussen.
Bij de zachte zangen
van een lieve wind
belonen we elkaar
met duizend kussen!…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
719 Druppels glinsteren als
ijskristal
schaduwen van
zwarte waaiers
metgezel op reis
een bevroren rivier
die wacht op zon
voorbij naakte bomen
met witte uitgestrekte armen
in de wind
met slechts de liefde
in kleuren - klanken
in een onstuimige zee
droom ik jou
zoete kussen
sap van mango's en papaja's…
Texel
netgedicht
2.9 met 18 stemmen
2.906 waar strand en zee
schuimend de liefde bedrijven
schuren zand en zout
zonverbrande lijven
moet ik in wind en duin
kind en kruin beschermen
terwijl gaap en slaap
zich over mijn geest ontfermen
jij kust de rust
en sluit het zonlicht buiten
ik tel de schapen
die wollig ook mijn ogen sluiten…
De Parel
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.203 Geluk is er:
zo groot als de zee.…
Wolkte licht
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
654 ze verschoot
wolkte licht
haar donkere ogen
golfde brekend
door een zee
vol emoties
strandde op
basalte hardheid
van mannelijke trots
onbespreekbaar
in traditie buigt
hij nooit de harde kop
maar in het zwijgen
speelt zij zijn muziek
neigt als hij verkiest
windt hem weerloos
om haar zachte vingers
tot hij doet wat zij gebiedt…
torenzand
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
572 voor de meeuwen
en op hen wacht
zoals de kerktoren
die de eenzaamheid wegslingert
op mijn mond
en me terug bindt aan
hallucinerende seconden
het is daar
dat ik stemmen hoor die schelpen ruw
wegdrukken naar nevel
uit nachten
en naar lichamen
waaruit schaduwen van water
lopen
nabij hem die ik liefhad
ruist het verder
over zee…
zomer avond
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
696 Vredig is toch zo de natuur
en betoverend die zee van stilte...…
diving
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
732 opgedweept in golven
bruisend meebewegen
intens verzwolgen
in eenheid kozen
in het witte schuim
niet in ‘t zand bijten
alleen het duiken
en verfrissend
boven zee komen
opkijken naar ’t goede.
verder vooruitzicht
in zichzelf brengt
hen als kinderen
in de hoogste hemel
tot buiten de aarde.…
zeeslag
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
808 winterstormen ten hemel
het wad stuiptrekt in
gekromde stromingen
het schuim kapseist ongenadig
van einder tot einder
onder een wolk van meeuwen
verwaaien duinen in
werveling van winden
zwaar kreunt de zee
in huivering van nachtkou
diep donker spiegelend
in deinend water
foto Friese wad bij de Westhoek…
Rode fez in flegma
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 De boom en rotsen
De zee. De verteller
De oude man en het jochie
Met rode fez in flegma*
Hand in broekzak gegleden
Op de achtergrond
In 't dal van de heuvels
In 't blauw. De lucht. Vogel die krijst
Verhalen uit 't verleden
Vertaald naar nu. Het heden
(n.a.v. 'De Geschiedenis' van Edvard Munch)
*onverstoorbaarheid…
Woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
471 Zweef over de grote zee
door de wind gedragen
golven brengen me weer
aan land waar ik mijn
woorden neerzet op papier.…
Schat
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
730 Als bloesem in het voorjaar
als dauw op een blad
de maan in je ogen
het leven als schat
de glimlach
op je lippen
de glans van je haar
een blik uit jouw ogen
die ik zo bewaar
de zee die wij horen
een meeuw in het zicht
ik schilder de plaatjes
met mijn ogen dicht
jouw hand in de mijne
hier aan het strand
een liefde voor leven
doen wij…
Over de horizon
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
600 Neem mijn hand,
neem mij mee,
ver over zee,
laat ons aanspoelen in dat land...
...ons dromenstrand.
Met jou wil ik gaan.. ver over die horizon
het punt waar mijn leven stopt.. en jouw leven begon..…
laatste ademtochten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 terwijl de wind gedachten draagt
blaast de wereld mijlenverre tongen over zee
duinenblond verkleurt
tot natte korrels stil verdriet; het gaat zoals het gaat
iets anders is er niet
niet meer dan witte momenten in jouw oude dag
niet meer dan een hand die liefde draagt, gestreeld
langs diepe groeven
(mama)…
Knuffels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Fijn dat mobieltje
altijd bereikbaar
ze houdt hem stevig vast
het voelt zo veilig
dat ding is haar heilig
iedereen weet waar ze is
haar kind loopt langs zee
gaat met de wind mee
snikt weet niet waar ze is
de knuffel houdt haar vast
de moeder huilt
en belt één één twee…
Magerman
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
649 hij dacht niet aan oeverloos water
toen hij de zee zag
verder dan dat dreef de chaos, het wrakhout
druipend van taan en olie
af en aan spraken vissen met open mond
over volle netten
zilte kaken, koraal en dronken land
een windvlaag strijkt door zijn haar
Caramba! Isabella
even is daar het weten van dat,
wat hij ooit heeft liefgehad…
Symbolen van geven
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
792 Stil loop ik tussen
wit marmeren kruizen
van jongens die
hier zijn geland
achter mij de zee
het uitgestrekte
Normandische strand
onder elk van deze
symbolen van geven
ligt een mens
die vocht
voor ons leven
met een ziel
en een gezicht
denkend terwijl
ik daar loop
aan mijn leven
zijn dood
weet ik nog beter
waarom een kruis…