5005 resultaten.
"Gebroken spiegelbeeld"
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
1.767 Wat ik nu zie tot m'n spijt
is een koude en vooral lege blik.
Ik bekijk mezelf nog een héle tijd
maar zie een ander, een andere IK.
Mezelf ... totaal verloren
lees ik nu op mijn gezicht.
Het mooiste beeld in m'n gebroken spiegel
zie ik met mijn ogen dicht.
Daar schitteren ogen,
daar gloeien wangen.…
Ornamenten manen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.081 Op fluwelen voeten door velden
van distels met de koude
kalkoen die mijn huid bekruipt
Het honingzoete lekt en druipt
op de mosgedoopte zerken van oude
en prille paden van gestorven helden
De aanblik van het steigerend paard
geschuimd en met ornamenten manen
duizend penselen in zijn staart
sintels vergruizend in volle vaart
over winterpaden…
Een gevoel van eeuwigheid
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
998 Maar ik gleed tussen de stilte
van eeuwige, koude nachten
en wist dat mijn laatste glimlach
niet op de breekbare lente zou wachten.…
Verre ster
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.182 ster die de hemel verlicht
de schittering heeft mijn hart gevangen
het firmament met glinsters behangen
jouw stralen glundert nu in mijn gezicht
toont de schoonheid waarvoor ik zwicht
nooit gedacht dat ik dit mocht ontvangen
het donker en licht vult nu mijn raam
waardoor ik grenzeloos blijf staren
in een oneindig diepe sterrenzee
in koude…
Jij liet me kijken door je ogen
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.817 Eens was ik onzeker
Durfde werkelijk niets aan
Kon niet in iemands ogen kijken
Een gesprek ging ik niet aan
Toen jij kwam,hier in mijn leven
Beefde ik als een grijze muis
Die het leven niet beminde
Voelde me er niet in thuis
Jij liet me kijken door je ogen
Liet me luisteren naar je stem
Schilderde de mooiste kleuren
In m`n grijze koud…
Slachtoffer-rol
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
872 Dus neem ik je weer in mijn armen,
alsof jij het slachtoffer bent,
kan je koude hart zich weer even verwarmen,
en dat noemt zich een vent.
Dan komen de tranen en de verontschuldiging,
en ik sus je weer eens stil,
je kijkt, en wacht op m'n bevestiging,
en volgt dan gewoon weer je eigen wil.…
Op een berg onder de maan die zich heel noch half mag noemen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
889 zijn wij niet verder gegaan
omdat het ons zou verdoemen
op de grond in het gras
waar bloemen nog ontbreken
kijk ik naar waar de liefde was
voel het nu pas steken
in de tijd zo snel gegaan
terwijl wij zoveel mailen
Laat ik nu een kleine traan
ach het zal wel helen
ik sta op, ik ga staan
heb het koud en kan niet meer
Nee, laten we nu…
Vandaag
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.174 Maar aan het einde
van het muurtje wordt
alles weer grijs op zwart,
mijn handen gaan weer
wennen aan de stilte
van een koude nacht…
traag wervelen mijn tranen
langs oude rimpels
op het eenzame
en verlaten pad.…
de moedermaffia
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.097 paren
weet na zijn offer al ‘het is te laat’
hem wacht de zondeval in het kwadraat
de zeven plagen, weemoed en de blaren
en na het kranig knippen van de streng
(jawel mevrouw, hij is niet te benijden)
ontpopt zijn schat zicht tot het ware kreng
haar borsten zijn voor ‘rupsje nooit genoeg’
en hem –oh goede god heb medelijden-
hem wachten koude…
wit rondgevlekt in kristallijn
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
778 dragen traagheid
zwermen zich vaarwel dwarrelen in vaagheid
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude…
Schuilplek
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
2.825 Brussel is een koud, mishandeld huis
Het waait hard om de hoge gebouwen
giert om de spoordijk heen van ´gare midi
central et nord´. De regen valt in vlagen
Bij het eten zitten we naast elkaar
wisselen babyfoto´s uit. Een moeder
is geslingerd tussen man en kind
neemt geen besluiten.…
is lente wintertje gaan spelen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
849 beladen met containers
een stil gebed, geen averij
maar winst voor ondernemers
ze varen uit, in stalen huid
met vracht, vakantiemensen
op volle snelheid ligt de schuit
een droom met al hun wensen
we staan aan zee
en bouwen luchtkastelen
in kleine vlokjes sneeuw
is lente wintertje gaan spelen
we smelten voor elkaar
houden zo de koude…
je schaterlach is snerpend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
804 hooghartig is je blik
je schaterlach is snerpend
echo's rollen van de trap
schaters sterven lachend af
daal maar naar de hellepoort
ik open hem voordat
de stank je smoort en werp
een blik in het woeste vuur
zij krijsen hard venijn
en koude spot om de lange duur
herkenbaar zijn ze nog
als tijdloos smeulend wangedrocht
hun…
Een glimp van haar bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
705 Zoals je lacht en zo verlegen lijkt
het kleine kind je laat verdwalen
je in het labyrint van leven kijkt
de waarheid niet kan achterhalen
de winter koud en guur
een dwarreling in vergane glorie
tinteling van wat er komen gaat
neuriënd op klanken van euforie
terwijl ik dromend het denken laat
verlegen elk uur
verraadt mijn glimp de…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 buiten is het koud het vriest
min tien of meer zeggen ze
je voelt het niet
hoewel de kachel al uren niet meer brand
voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog
dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het…
Sneeuw
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
2.551 Ondeugend kijk je in m’n ogen,
je koude neus tegen die van mij!
Lachend in de sneeuw,
met de maan die sterren verlicht.
Komt de gloed van jouw weerkaatsing,
teruggevallen op m’n gezicht!…
OP HET KERKHOF
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.827 En op de koude wind is het als stoof er
Hij mij voorbij met zijn getakte vlerken,
En zoekend waart hij om die droeve merken,
Tellend hun tal, de strenge Levens-rover.…
Cartier Bresson
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.146 Treed binnen met zachte
passen mijn beste in de
bittere realiteit van
tegenwoordige kaalheid
en koude vernielzucht
Laat je ogen en oren
niet verpesten door
het gedrein van klein
gespuis en semi hormonen
opgedrongen en nooit
stilstaande stelletjes
die nauwelijks de puberteit
ongeschonden zijn ontklommen
Vergeet de schurftige honden…
de sterke plant
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.011 Uit de koude kille grond verschijnt een klein groen puntje.
Ik geef het water, niet een plens, maar voorzichtig
en maak de aarde een beetje los.
Ik haal het onkruid rondom het beginnende plantje weg,
ik zorg dat de zon het niet verschroeit
en dat de kinderen het niet kunnen vertrappen.
Het sprietje groeit uit tot een prachtige plant.…
lentekind
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.229 slechtnieuwsberichten
het sarcastische schrijven dat de tijd
weer geen tijd voor me had
telkens opgeschoven worden naar later
het slot blijft vastgevroren
achter de deur wacht de lente
dit seizoen zal ook wel komen
gelukkig ontvang ik knuffels van mijn lentekind
dicht bij elkaar verwarmen we ons
dromen dat later de deur toch opengaat
de lente zal de koude…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
Haarlem VI
poëzie
2.9 met 8 stemmen
3.147 Gij lacht naar mij, zo triest en stil,
Een goudenregen in April,
Een vloed van vlam in koude dagen.
Ik strek mijn armen naar u uit,
Ellendig, want ik kan ’t geluid
Van uw droef snikken niet verdragen.…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat erbij
't Is koud…
WEGWERPGEDICHT (beperkt houdbaar)
netgedicht
4.5 met 30 stemmen
3.291 wie kan mijn historisch geheugen opfrissen
vertel mij welke vorstin verjaarde op negen
en twintig april of vieren wij de stervens-
koude sterfdag van de kak met verantwoord
vals vioolspel: Wilhelmus in het Vondelpark
een stap in een kleumend winkelcentrum
een blik op een verkreukeld laken met
afgedankt speelgoed, een discodreun van
achter…
sluiers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 Sluiers van licht en geluid
komend uit het niets
vol emoties en gevoel
omarmen me en behagen me
en voelen heerlijk zwoel
sluiers zacht en toch hard
gelijk een wolk van geluk
gevuld met een sprankje hoop
vullen de leegte in mijn hoofd
en nemen onzekerheid mee op de loop
warmte straalt in mijn gezicht
en toch voel ik me koud
sluiers van…
Poëet en melkboer
gedicht
2.8 met 16 stemmen
21.997 Mijn speelse muze kan me soms benauwen
als ik de melkboer 's morgens elke dag
- in koude, hitte regen, hagelslag -
weer met zijn kruiken heen en weer zie sjouwen.
Hij is correct een dienaar van mevrouwen,
die slechts belonen met een fooi of lach;
en of hij nors of praatziek wezen mag,
op hem kan heel mijn huisgezin vertrouwen.…
winterjas
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.156 vader ging uit zonder jas
ik riep nog na hoe koud het was
maar hij ging weg in korte mouwen
in zijn mooiste hemd, de marineblauwe
en de wind woei en de vliet bevroor
eerder dan het jaar daarvoor
de hoest kwam en liet hem niet alleen
hing droog en koortsig om hem heen
hing aan de balken van ons huis
om zijn nek als een lodenkruis
en de…
de recensenten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
616 we lezen gedichten
meestal doen ze ons niets
woorden zijn geen gezichten
emoties niet warm of koud
voor liefde gaan we niet zwichten
omdat niemand toch van ons houdt
we kijken naar punten en komma’s
voelen het ritme letten op rijm
betasten de strofen op niet te veel gein
altijd is er wel iets om te vitten
bepalen wat dicht is te licht…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 straat
opgeven spreekt boekdelen
en het overgeven aan
gewoontes brengt
troosteloos
diepgezonken
tranendallen
vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend
Lange rijen koud-wit-licht…
alles wat niet is
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
686 later zou er niets meer zijn dan de stilte
die tastbaar achterbleef, schurend langs
de tegels op de keukenvloer of de deur-
klink met het vaag verlangen ingebed
(soms leek het warm, daarna ijzig koud)
de kledingstukken in de kast, vergaan
achter dichte deuren in de loop der tijd
en schimmel in de voegen van de douche-
wand die ooit zo keurig…