15538 resultaten.
Klanken uit het kelderfust
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
1.309 Een simpele wending van het lot
als we de avond drinken
met sinaasappellikeur
en vers geperst sap
rond rode heuvels
langs haar blauwe jurk
klinkt pianomuziek, kunnen we
een duistere nacht bedenken
onbeholpen aandacht schenken
aan groene velden hartbekoring
platonisch en helder uitblinken
om het dromen zinken in nood
en noodzakelijke…
Vergeet-me-nietje
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
812 Andere kleuren lijken grauw
naast jouw wondermooie blauw.
Van zo'n hemelsblauw verschiet je
en een naam als die van jou
klinkt haast als een liefdesliedje,
enig mooi vergeet-me-nietje.…
Een vage troost
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
569 in het lopen
liet je me alleen
een handvol vergezichten
in lucht waaruit
de zon verdween
als ik mijn blikken richtte
je stapte op omdat
je mij niet langer koos
je schaduw was een vage troost
ik gaf je ziel
je werd opnieuw geboren
een blauwe bloem boven het koren
ik lichtte op
gaf jou mijn sluiers van plezier
je boosheid vond…
Mijn huis, mijn thuis
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.867 Hoe fijn is het hier te wonen
op het mooie platte land
waar de echo nog naklinkt
hier heb ik een speciale band
Waar luchten nog blauw zijn
de mensen elkaar nog groeten
uit belangstelling een praatje maken
niet omdat ze het zo nodig moeten
Dit hier is mijn mooiste plekje
een eenheid met allerlei mensen
hier maak ik nieuwe herinneringen…
de Eusebius.
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
426 kerk buiten het raam
nog geen kilometer hier-
vandaan. gewoon nu
op deze zomeravond
gelig verlicht, ik zie
het aan, als een uitge-
stoken telescoop, in
drie delen, eindigend
in de donkere spits,
god is heilig, de punt
wijst naar boven. ik
zie de haan niet, niet
in het donker, de maan
staat eenzaam in die
bolle blauwe…
tuindansers
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
657 als een zomerdag
slingert het thuisgevoel zich rondom
de oude schaduwlinde
lome wolken wijzen naar de stilte
terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt
uit het blauwe landschap van lievende ogen
luister dan; zo dichterbij
hier schept vriendelijkheid
meer dan ruimte
een tijd van dromen
langs Giessche kaarsjes met…
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 ik leg jouw naam in blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Jouw dodenakkerzaad
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
575 jij profileerde
als de bloem het enig
blauw tussen het koren
geboren als bijzonder kind
het tegendraadse groeien
in steeds gewraakte tegenwind
jouw wereld was geen paradijs
altijd een hoofd vol spoken
het ijs is nooit gebroken
nog ga je over lijken
want warmte en gevoel
zijn er zelden komen kijken
jij hebt de wegen niet bereid…
Voor later
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
504 Schrijf van de zon
en een blauwe hemel.
Van bloemen die bloeien
besproeit met tranen.
Laat de vogels fluiten
hoor zo graag hun lied.
Schrijf van zee en golven
voetstappen in het zand.
Van de bomen in het bos
die omsloten zijn met schors.
Van liefde en verlangen
diep in mezelf gevangen.…
Journal intime (school 11)
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.125 Zijn ogen zijn licht blauw.
Ik doe ze in mijn etui.
De rits gaat dicht.…
Druppelsgewijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
551 kan ik, nog genoeg moeite betogen
in vriendschap vormen
om woorden als de jouwe
achter een spel met maskers
kan ik, nog op zachte toon schrijven
met gedurfde vrijmoedigheid
in blauw/witte draden
die het goed met elkaar vinden
wat het hart kan dragen
aan deugd, meer als een vriend
met al dat kan inspireren
waarin 'hart' en 'gevoel'…
Polderverkiezingen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
425 In andere landen slaan ze elkaar dood,
maar hier staat Femke te charmeren
en glimlacht blauw naar groen en rood.…
Jij bent de godin
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
531 ik zie je
na de lange nacht
het leven scheppen
jij geeft groen
aan gras en boom
schemert blauw de lucht
laat in wit
de wolken komen
dromend op hun vlucht
opent bloemen
in de kleur van het seizoen
ontsluit het donkere van toen
jij schenkt ziel
aan alles om je heen
zonder jou ben ik in kou alleen
jij bent de godin
die leven schept…
Instroom
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
820 bewogens
en ik zong een treurig lied
waarop zij mee kon deinen
de tonen doofden op een wal
troffen niet haar stille dal
van oudsher hoog omheind
de roering die zij zozeer zocht
stroomde fel en vol naar binnen
zij wilde worden meegetrokken
weggesleept van koude dromen
door een vloed van rood geluid
haar denken riep om rijzend ritme
blauwe…
nabestaand
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
635 misschien
was er nog een laatste gesprek
ik weet niet welk
of wanneer de woorden
zijn ondergegaan
winter kwam, vele keren
ook vanuit de binnenkant
en op lente
met een zwart, zwermend geluid
het sterven was nooit
vogellicht, zei je, weerloos tussen blauw;
dagen
en nachten
genoeg om het leven te vergeten
dat als een bedelkind vruchteloos…
Gnomeo & Juliet
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.167 er waren eens twee tuinkabouters
zij hadden malkander zo lief
ze droomden van bloemen en bijtjes
foei, zij had een rode muts
bah, hij had een blauwe
wat je zegt, foute boel
hij woonde in 2 B, zij in not 2 B
twee buurten met haat en doodslag
waar velen gingen "scherven"
Gnomeo & Juliet zochten asiel
in het land van de paarse mutsen…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 in de frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene…
de onbekende allochtoon
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
597 Je ziet hem regelmatig lopen
de onbekende allochtoon
in oranje jack
met prikstok
en blauwe vuilniszak
houdt hij de straten schoon
en wiedt het onkruid
in het plantsoen
dat vinden we heel gewoon
omdat wij als rechtgeaarde autochtoon
dit werk niet meer willen doen
maar toch is die onbekende
allochtoon
een deel van onze
maatschappij en…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 'Laat niet over je lopen'
sarren de verwonde wolken
Dwingen kleuren op
aan het zeezieke meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de kruinen
geluk onder stralend blauwe…
Bij de dood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.078 Op die winter dinsdagavond
spande zich om jou
de blauwe hemel
en het brandde, brak en week
alsof dit afscheid zomaar
komen kon,
als zomerliefde,
fel van vorm en naam en kleur,
alsof de bleke zeeën van de maan
zich wenden kunnen naar de zwarte zijde.
Wat niet gekund had, is gebeurd.…
Als door een engel aangeraakt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
595 Als aardse engelen
richten zij hun hemel tot ons
in een nachtelijk blauw
Hun woorden zijn als stuifmeel
dwarrelend op bloemenhartjes
voorbij een diepe winterkou
Door hun aanraking schenken zij het heilzame,
het wonder met sterrenlichtjes
in zacht kleurige ogen
Hun handen zijn als pleisters
op onze wonden
als het balsem der mededogen…
Gedichtendag 2012
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 men schrijft
zo’n tienduizend jaar
poëzie naast verslagen
verslagen poëzie
het woord is altijd sterker gebleken
geschiedenis, lyriek, epiek, liefde, dood…
het was en geeft ons de toekomst
wie anders dan de dichter
kan verhalen over oerknal
een bezoek aan blauwe maan
springen door meanderend water
de o zo tedere eerste zoen?…
DE PIMPELMEES
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.180 Dag lief meesje
vrolijk beestje
met je mooie blauwe kuif.
Sneeuw, geen eten
‘t niet meer weten
zorg ik voor een volle ruif!
Haal een vetbol
bakje zaad vol
rijg ook pinda’s aan een snoer.
Kom maar pikken
lekker bikken
zo te hangen is een toer!
Ik geniet zo
van je salto
zo te eten lijkt mij zwaar.
Dag!…
Mijn orgeltje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
599 heb mijn orgeltje
flink uitgebouwd
met melodieën en partijen
het eerste boek
met trom en kleine fluiten
wij speelden toen al buiten
pas later kwam
het grote front met
twee bewegende herauten
de kop stak hoog in blauw
slinger nog op armkracht
mijn spieren wekten veel ontzag
nog heb ik alle boeken thuis
wij delen in muziek…
Kringen in kalmte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 Wellicht geen zaak van leven en dood,
een blauwe kever in de kleine hand.
Ik weet niet wat er nou eigenlijk toe doet,
of wat ik zie ook werkelijk bestaat.
Misschien een kras in het gemoed,
gewoon alles wat niet geruisloos voorbij gaat.…
Je wispelturigheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 toch regen je
in dikke druppels tranen
zwaar hangen ze
aan zomerbloemen
vol kleurige verhalen
vullen snel
de kleine breuken
in de droge herfstgrond
ik kus de
donkere wolken
van je natte mond
laat jouw lach
niet meer verstikken
door je wispelturigheid
zie de lage zon
weer lichten
in je ogen
zij helderen
nu stralend blauw…
AVONDGELUIDEN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.172 Er moeten witte hoeven achter de zoom staan
van de blauwe velden langs de maan
's avends hoort gij aan de verre steenwegen
paardenhoeven
dan hoort gij alles stille waan
van verre maanfonteinen zijpelt plots water
- gij hoort plots het zijpelen
van avondlik water -
de paarden drinken haastig
en hinniken
dan hoort men weer hun draven stalwaarts…