8334 resultaten.
rondom 't volmaakte
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
731 het doet er niet toe
maar het klinkt als water
zei je
toen je mijn gedicht vasthield
jouw vingers lispelden golven over me heen
reikend tot aan de zee, met de nacht vertrouwd
en op dat moment
terwijl jij voet zette, wind werd onder vleugels
dreven we mee
naar het land dat in ons was
buiten adem, in alles wat er wel toe doet
.…
Bij nader inzien
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 U zag hem fanatiek zijn pleepot gooien
En hij werd ook nog eens de kampioen
Nu had hij dat ineens niet moeten doen
Vanwege sanitair in arme landen
De Rhenenaar die hem de beker gaf
Veegt aan die uitspraak beide billen af.
--------
Kroonprins Willem Alexander verklaart achteraf met gêne te hebben deelgenomen aan het wc pot gooien tijdens…
Je sprankelende glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 zie je glinsteren
zonnetjes spiegelen
tegen de kant
in het voorbijgaan
koel je de hand die ik
naar jou heb uitgestoken
jij watert af
van grote hoogte
helder als een beek betaamt
maar in je gaan
langs stad en land
dooft je sprankelende glans
ondoorzichtig en vervuild
stroomt het menselijk visitekaartje
schaamteloos het zeegat…
Sla
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
930 Ons land moet nodig eens in therapie
De Tour en het EK gingen verloren
De zomer is zo kil als nooit tevoren
Nu ook nog kaalslag in de poëzie
Mijn jonge sla hangt slapjes naar beneden
Vandaag is Rutger Kopland overleden
-----------------
Na Gerrit Komrij is nu ook dichter Rutger Kopland overleden.
Zijn bekendste gedicht is 'Jonge Sla'.…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.
Omdat ik niet wil,
maar vroeg of laat
toch drinken moet.…
Rust en vrede.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
564 Hij is nu liever even op het land.
Er heerst een zekere vrede en rust.
Daar word je jezelf van bewust.…
De vroege vormen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
483 warm glijdt zand
door mijn handen
op het eindeloze strand
zag bergen
rotsen en rivieren
in trage stroom passeren
deeltjes kwarts
door zee gedragen
en aan land gebracht
nog vol herinnering
aan hun bestaan
de vroege vormen vergaan
stukjes uit de scheppingstijd
opnieuw geboren
delen in dit tropisch paradijs…
Ultieme vrijheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
564 ik heb nooit
als vogel gevlogen
die ultieme vrijheid gekend
wilde altijd wel
naar boven
beneden was ik gewend
draaien en keren
zweven en scheren
in tijdloze vlucht
duiken en stijgen
landen en krijsen
in koud warme lucht
geen auto of huis
maar een tak in de boom
‘s nachts een zorgeloze droom…
Collaborateurs, wegkijkers en verzetsmensen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
516 Toen ik hoorde
Dat je vandaag
Heen was gegaan
Vanuit je cel
Zwevend naar de
Eeuwige verdoemenis
Moest ik opeens
Denken aan de mensen
Die jou omringden,
Toen jij in jouw land
Je macht misbruikte -
Collaborateurs en massale
Aantallen wegkijkers, en
Daarnaast ook verzetsmensen
Die probeerden waar te maken
Wat het geschenk…
Een eigen lauwerkrans
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
509 bladeren
van de bomen plukken
voor een eigen lauwerkrans
zij vielen als
vanzelf in mijn hand
een godsgeschenk
maar kleurden
in opstandigheid
tegen mijn witte huid
ik had niet
de serene blik
van uitverkoren mensen
mijn armen waren
ongeschikt voor het geven
van genade en geschenken
dacht een profeet te zijn
maar weet in eigen land…
Landschap en geheugen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik was haar vergeten,
De hoek van golvend
Graan waarin ik
Geboren ben -
Zo lang daar
Vandaan al,
Meer dan veertig jaar,
Maar tegen de tijd
Dat ikzelf mijn eigen
Ik was kwijtgeraakt,
Nog royaal voordat
Alzheimer kan toeslaan,
Merk ik dat het land
Met het goudgeel graan
Mij nog niet verloren is
Ik sta in haar geheugen…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Aan het begin van de hel
het einde van de regenboog
land zonder hoop
Hoe wanhopig moet je zijn
of hoe optimistisch?
Hoeveel brokstukken denk jij
aan elkaar te kunnen plakken?…
Natuurlijke dood
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
494 niets herinnert nog
of vergeet sindsdien
handen op huid
tot knoop gevouwen
vogel, een dwaalgast
terug van heen
luchten rusten
in roerloze wolken
de onderste steen
verankerd in aarde
het land is af
niets meer aan doen
de knopen geteld
de sloten gegraven
klaar voor halvering
naar eeuwigheid
het laatste woord
gesproken…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
Op verdorde aarde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 Leven niet meer zichtbaar,
Verzonken in verdorde aarde,
Oppervlak alleen nog dor en doods -
Slaapt ongezien nog in de diepte,
Waakzaam tot het uit de dood
Weer op zal staan - opstanding
Die immers mogelijk blijkt
Als grote volle druppels
Vallen op het verschroeide land
En het nieuwe leven ontkiemen zal
Vanuit het allerdiepste dal…
Verleden....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
658 Zo komt verleden
aan het licht
van 't heden:
Het dagelijks leven
gebruiken op 't land
van de stad gewoonten
Kruiken, gebarsten
de oortjes
gelijmd, geplakt
Schalen
waarop ooit
etenswaren, lekkernijen
Verborgen, verpakt
in de dikke schil
van aarde
Je herkent, erkent
de waarde
van vondsten
aan het nu prijsgegeven.…
Aan Donald in Trumpland
snelsonnet
4.0 met 7 stemmen
1.000 Het zegt een boel dat jij kon zegevieren
Ja, met de smerigste campagne ooit
Je hebt met zwaar vervuilde grond gegooid
Nu heb je ’t druk, je moet een land bestieren
Het vrouwvolk is voorlopig reuzeblij
Vooreerst heb jij geen pussy-handjes vrij!…
Plovi, Plovi
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
594 een visser vaart uit
ver van het land
in een wrakkig bootje
zijn hart draagt liefde mee
op de grote dobberzee
het water, water
zee zo diep kleurt
als de ogen van Anka
blauw, zo blauw
zijn wonderschone vrouw
“bootje, bootje
breng mij veilig
naar de haven
met mijn vissenmand
naar het thuisland”
* Naar een Dalmatisch volksliedje…
November
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Maar nu eist het najaar zijn eigen plek op,
laat de wind over het land razen
en de takken eerbiedig voor zich buigen.
Voor het blad geen houden meer aan.
Nauwelijks tijd om te kleuren worden het in oneindige dans
op grote hopen geblazen,
rusteloos, onstuitbaar……
Angst en moed
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Vliegen,
wanneer land is weggeslagen.
Opstaan,
wanneer je diep gevallen bent.
Gaan,
waar je niet kunt staan.
Leven is moedig durven voortgaan.
Is vrees met open ogen zien.
Is angst verslaan.
Angst maakt mensen zelfbewust.
Vrees kan nooit de bedoeling,
van ons aller leven zijn.…
onderweg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 als ik dan toch
onderweg ben
naar zachte zanden
woeste wateren
blauwe bergen
en dan toch beland
per ongeluk misschien
op een lome landweg
een donker dak of
een brakke boot
en als ik dan toch
weer op weg ben
naar sacrale stilte
verdronken verlangens
en vergeten verhalen
weet ik dan dat
ik in eindigheid
landen zal in bed…
Aan Ila
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 Ik droomde eens
dat jij
uit Oostenrijk kwam
Om precies te zijn
uit Wenen:
eeuwen geleden
En je woonde daar
allang
Uit alle ramen
klonk muziek
Geen toon
ontbrak
in de straten
En vooral
de driekwartsmaten
trokken veel publiek
En uit de bergen
kwam
een warme wind
Die bracht je
naar je nieuwe land
Geen bergen
maar een strand…
Primavera
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
574 Het land is vol
waar kunnen vogels
zich nog nestelen?…
alles heeft een verhaal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
428 de lucht is donker
het land ligt onder een
zwaarbewolkte hemel
kinderen!…
BRABANTSE VLAG
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
526 Rode en witte vierkantjes
glanzen vrolijk in rijen
op de zwaaiende doek
van het land aan de Maas
dat trotse aanzien
vol rechte lijnen en hoeken
lijkt enigszins in strijd
met de aard van dit gebied
waar men ongaarne denkt
aan straffe tucht
ongedwongen uitkijkt
naar wachtend avondrood of
het volgende ochtendgloren.…
Nooit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 waar ik
naartoe wilde
ben ik
nooit geweest
wat ik
wilde zien
heb ik
nooit gezien
wat ik
wilde doen
heb ik
nooit gedaan
minder piekeren
is me
nooit gelukt
maar…
honger
heb ik
nooit gehad
oorlogsgeweld
heb ik
nooit meegemaakt
een vluchteling
ben ik
nooit geweest
ik woon
in een vrij land
en kan
gaan…
Dromerig verdwalen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 In vogelvlucht land ze in haar thuis
waar het leven haar verzint.
Ze maakt zich los van deze tijd
leeft zich vrij
tot ze ooit eens verdwijnt
als een verre herinnering
vervaagt ze in vergetelheid
door nachtelijke stilte ingefluisterd.
Ze verdwaalt dromerig.…
Nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
237 waar ik
naartoe wilde
ben ik
nooit geweest
wat ik
wilde zien
heb ik
nooit gezien
wat ik
wilde doen
heb ik
nooit gedaan
minder piekeren
is me
nooit gelukt
maar…
honger
heb ik
nooit gehad
oorlogsgeweld
heb ik
nooit meegemaakt
een vluchteling
ben ik
nooit geweest
ik woon
in een vrij land
en kan
gaan en…
Verdediging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
289 Natuurlijk willen we geen oorlog
In ieder geval niet
in ons eigen land
Soldaten zijn dus nodig
en ze moeten oefenen
om zich niet te vervelen
Dus lokken we wat uit
over de grens
We laten ze komen
Zelf zijn we al weg
Of, als ze dom zijn
leren we ze een lesje
In een hinderlaag
In ieder geval leren we ze
om bang te blijven…