4809 resultaten.
TRANEN IN DE MORGEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
861 Ik laat de nacht niet langer domineren
hij schonk mij toch al veel te veel pijn
Ik weiger die verdrietige atmosfeer en
dat eeuwige, zo vreselijk eenzaam zijn
Ik laat de nacht niet nu langer regeren
want ’t eenzaam vermoordt mijn geest
O mijn hart schreeuwt van het zeer en
bij het ochtendgloren huilt hij ‘t meest
Ik laat de nacht het leven…
de bidsprinkhaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Dit maakte hem toch geest`lijk sterk,
al had hij maling aan de kerk.
En wat ik hieruit toch wel leer,
hij had verbinding met de Heer.
1 Tess.5:17…
De momenten van wanhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 Er waren vele, ontelbare minuten, die
passeerden langs, en in mijn geest.
Het hart bonkte, het bloed stroomde,
met kilometers per uur, door mijn lichaam.
De ziel, vroeg zich, weifelend en twijfelend af,
hoe te volharden in rust en vrede.
De ziel bleef zichzelf, want ze had immer één reden:
verlichten van pijn en duisternis in haar grot.…
Het gietijzer van stations...
gedicht
4.3 met 6 stemmen
10.168 Spinnenweb, skelet,
gehuil van witte geesten, onecht als alle dagen,
vals als jij. Maar wij schrikken zo snel niet meer,
wij laten ons nog slechts elkaar op het lijf jagen.
We reizen van ons vandaan, elke dag, zo ver
als we durven, met het oog op bestemming. Niets
minder dan dat.…
Ineengevlochten zielen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
808 mijn boezem
in een roes van openlijk
en vrijelijk de zinnen strelen
wanneer we de liefde met tomeloze energie bespelen
We kijken elkaar de kunst af
van onze vleugels wijd uit de plooi vouwen
op de dragende wind
Als de thermiek verdwenen is
strijken we vederlicht neer
tot onze dromende zielen zijn opgelost
in een dauwdrop van de geest…
Sprakeloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
575 Woorden, ze zijn vertolkers van de geest,
die steeds maar bezig is met manoeuvreren.
Ze worden als soldaten ingelijfd.
En hij die uitblinkt in het discussiëren,
wordt om zijn scherpe tong terecht gevreesd.
Woorden zijn vaak berekenend en onoprecht.
Want niemand durft zijn hart te laten spreken,
zodat zoveel onuitgesproken blijft.…
Het onbesproken woord
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
585 Je hoeft niet intelligent te zijn
om het woord onbesproken te laten
de ziel voert waarheid
weg van het moederschip
op volle, apathische zee
is de geest alleen met de getijden
het is niet nodig geniaal te zijn
wanneer de dood
om de hoek komt
met nieuwe spelonken
vraagt ratio geen leegte
woeste golven bespelen
het noodlot…
voor vincent
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
867 het doek
want het moest klaar en geschilderd
zoals hij het in zijn hoofd zag
eerst ging het oor verloren
en toen zijn hoofd
van schilderen word je behoorlijk gek
maar iedereen heeft een gebrek
ik vind je leuk en knap en ontroerend
en heel eigenzinnig ook
eens ben je beroemd geworden
en dat verdien je ook
een ode aan een dolende geest…
als de wapens zwijgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
735 dan zal de hele waanzin terug komen
in mijn geest tijdens de donkere nacht
ik zal me elke dode herinneren en mijn
tranen zullen stromen
ik heb geen mooie, dappere verhalen.
ik heb de hel betreden en dat zal ik nooit
vergeten…waarom u er over vertellen?
ik was bang voor de vijand die ik goed
beschouwd niet kende.…
Wat hem een leven lang zou boeien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Afdalend in diepte van zijn eigen geest.
Trok hij door het woud van woorden waar de wind vrij spel had.
Sommige woorden waren aan flarden gescheurd, anderen stonden in brand.
Verbijsterend passeerde hij ze,
zag ze zwijgend aan.
Sommige had hij lief, anderen vermeed hij als de pest.
Maar dat alles woonde ook in hem.…
In de kim, de ziel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Helder spiegelt zich het licht
in water vrij van kragen
~~ ~~ ~~
Kleurstelling is ingetogen
waardig
Kalm of stemmig, zoals men ook
wel zegt
Vervaagd landschap is de kneep
Slimheid kijkers te verrassen
met trouwens altijd goed zicht
in versoberde kleuren
~~ ~~ ~~
In de kim zit de ziel van 't on-
eindig
Een parel bevat de geest…
Gracieus
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 De geest stuurde elk veranderde beweging,
in de richting,
voor genade der complete mensheid.
Het vroeg wat van me, maar gaf ook.…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 Met een gespleten geest, probeerde
'k destijds de draad weer op te
pakken
Koesterde het leven, maar
't leven was niet weg van mij. 'k Stond
op, om niet voorgoed te verdwijnen
Vervolgens groet' ik jou in stilte
nauwelijks hoorbaar reso-
nerend
Fietste ik de lange dijk
dan was de wind tegen mij.…
Schat, die schat!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.809 wat hebben wij het fijn gehad
Dan leg ik mijn lichaam en geest ten ruste
niet merkend dat hij me liefdevol kuste
Die schat!…
Op een eiland
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Op een eiland, zes uur 's ochtends in de zomer,
de stille weg af, waar geen wandelaar gaat,
in de herinnering van wat je ooit is overkomen,
daar waar 't bewustzijn het gebaande pad verlaat,
terwijl de stilte wordt gevuld met vogelzangen
loop je geleidelijk aan hun vogelwereld in,
vliegt daar je oude geest, met lief en leed behangen
vanouds,…
Arzebia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
431 in het deinen van de ochtendziel
in wiegende schaduwen
in slome jazz van dik bloed
wil ik tralies van twijfel ontlopen,
giftige kreeften, vale sluiers van onmoed
een eiland zonder randen lijkt me wel wat
schemerend in eindeloos blauw
zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn
zoals stoffige landkaarten in de geest;
daarop lijken alle vergeelde…
Mijn tijdperk?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 het mooiste,
voor mijn beminden, de gestolde tranen
van de vergulde regen, goud of zilver
is mij om het even en de geluiden
uit de vlier, de momenten van twijfel,
opgelost door spitsvondigheid
tussen dove netels uniek in hun soort
werd het wankel evenwicht bewaard
in een mager onderscheid in de lange
sleet van jaren
vrije geest…
DRACHTENS FLUISTERING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Moedig knipogende gevels vertrouwen
elkaar hun geest toe, zetten nieuwe schreden,
vereend om schone toekomst op te bouwen.…
Alles was er nog steeds...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
561 Ik had de geest nog niet gegeven...
God hield me, al die tijd
innig bezorgd in leven.
God mijn vader.
Bij gebrek aan een menselijke
zorgzame vader.
Een kruiwagen vol lasten
kreeg ik er gratis bij,
maar ik wist dáár wel raad mee..
Zolang, zo lang als de tijd
mij energie gaf..
tot het einde van de roze zee.…
Dat er mee ophield
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 er dan
Plotseling mee ophoudt -
Omhulsel dat er nog wel is,
Maar disfunctioneert, ontilbare
Zwaarte, alleen stramme bewegingen nog,
Urinebuis die ontstoken raakt en mij zelfs
Het meest basale ontneemt - totaal onvermogen
Om nog verder door te gaan;
En dan de mens die al meer dan vijftig jaar
De vaste bewoner is van dit huis,
Geest…
Te gek man,
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
485 de vakantie komt er aan
- een jaar hard werken sloopt de geest geducht -
Hij weet al waar hij straks naar toe zal gaan:
’t wordt een exotisch tropisch klein gehucht.
’t Is niet ver bij de evenaar vandaan,
er wacht hem dus een hele lange vlucht.
Hij weet precies waar hij naar toe zal gaan:
’t is een idyllisch tropisch klein gehucht.…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 We geven lichaam en de geest.
Heel onze ziel en zaligheid.
Verlost van wat was en is geweest.
Vanmiddag zwemmen we als een vis.
Vanavond vliegen we als een vogel.
Samen luisteren en zien.
Proeven van onze levensdis.
Beseffen wat liefde is, wat geluk.…
storm op komst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.104 ik ben een vluchteling en reis op
tijdelijke papieren van hier naar daar
droom van landen die jij niet kent
nooit zult komen
bekrompen geesten
in eigen veilig wereldjes
de storm steekt op in mijn hoofd
en groeit uit tot een orkaan
sta me dan niet in de weg….
beter van niet…
Kees.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
913 Nee, zei je,
ik wil niet wachten
op nog meer pijn,
op nog meer ellende
Drie soorten kanker,
en ik heb al een stoma:
Nee, zei je,
het is nu genoeg
en het doet me
ook allemaal zo’n zeer
Nu heb ik nog
zelf de regie in handen
nu ben ik nog helder
van geest
Ik bepaal hier
hoe het verder gaat
Het was op een woensdag,
we hebben nog samen…
de duivel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 in de donkere kamer
onthullen zich bij tijd en wijle
beelden van onbekende aard
ook al lijkt de waarneming zuiver
en belicht onder de juiste hoek
soms groeit er ongewild
een boze duistere geest
waarvoor ik ernstig huiver
zou een slang
zich verbergen
duivels van zin
die plots enkel schaduwen baart
en, zo lijkt, mij met stuurloosheid
willen…
De hypochonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
482 Ze zijn ongrijpbaar maar verloederen zijn geest
zodanig, dat hij steeds met grote vreze vreest,
dat Knoken Hein hem elke dag kan komen halen.
Een doffe borstscheut verontrust hem nog het meest.
Het lijkt een teken dat zijn hart eerdaags zal falen
of dat de kanker in zijn longen zit te malen;
je dagen zo te moeten slijten is geen feest.…
"Vrijheid Is Vandaag Beseffen"
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
703 Vrijheid is vrijmoedig spreken
Met de woorden uit mijn geest.
Vrijheid is het anders kiezen
Dan wat het merendeel leest.
Vrijheid is van mening zijn,
Dat er een wereld ligt tussen groot en klein.
Vrijheid is het vertrouwen
Op het groot verstand boven het klein venijn.…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Minzaam schouwend, zonder lerend betoog,
zie ons gebouw, vol geest der Belgenkunst, dat
met een groot, opwekkend hel glimmend oog."…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Een stille omgang lijkt het te wezen
Van geesten uit een voorbije tijd.
Voor wie lijden is geleden
Naar een leven van moedige strijd.
Geboren, geleefd en gestorven.
Dode letters vergulden het gram.
Dat wat eens geleefd heeft
Om onsterfelijk te wezen
Eindigt in stijfheid voor eeuwig stram.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 ziel
was vrij toen ze in vergetelheid viel
zoekend naar het licht dat elders gloorde
Zag haar weer in droom - vanop 'n grazig strand
haar drijvende graf deinde zachtjes mee
op Darckheims groen-golvende meersenzee
'n wijze wind blies d'r naar de overkant
Want wachtend voorbij Elysions kust
lag heur vurig verlangde zielenrust
broze geest…