15538 resultaten.
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
754 op de landkaart
volgen onze vingers
de kronkelende blauwe lijn
van een stilgevallen rivier
we lezen de namen
van steden in miniatuur
we beklimmen de bergtoppen
met wijs- en middenvinger
zonder poespas dribbelen we
over stippellijnen van de grens
waar een ander papieren land
in zakformaat
onze verbeelding tart
we schuiven de kaart opzij…
zondagstranen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
519 rustdag mag er zijn;
de klokken van de kerk gebeierd rond
het veld
ik had het haar toch hopelijk verteld
dacht ik
hopelijk mijn blinde oog gesloten voor
vandaag… ik had zo graag
zou zo graag
maar nu verlies ik me in klein
gevouwen bloemen
en ze noemen me jouw naam
zoeter, mooier… dichterbij
heel stil naast mij
verrijst het blauwe…
lichtblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 toen de zon de wolken droeg en goud omrandde
blonk geluk steeds dichterbij
het klonk al in de zuiverheid van
wat een wonder wensen kan: de eerste adem
van een kind
mijn hart vindt blauw in oude ogen
opgetild door wat zijn moeder gaf
de staf waar ik op leun
vernieuwt zich, boven elke pas
die zeven mijlen kent
snel als vlinders stuur…
voor n.
gedicht
2.4 met 12 stemmen
2.622 je bent
blond -
het hele domme mensenras
rent honderd meters in seconden
zwemt het schandaal over
reist per spoetnik naar de maan
en gaat per beatnik naar de bliksem
bouwt bolle bouwsels waanzin
en schrijft gigliotheken vol –
maar jij
bent blond
en daarenboven dient geconstateerd
dat je blauwe robijnen…
Pure dwang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 door codes van de media
het is geen sturen meer
maar pure dwang
de hoeveelheid apps
en hypes maken mij bang
nog kan ik kiezen
maar dat duurt niet lang
het is een moeten met
sociale uitsluiting als boete
ik wil weer terug
op mijn rug in de wei
tussen hommels en bloemen
rust om te zoenen
mijmerend kijken
naar het echt strakke blauw…
De wilde herfst komt langs de velden vegen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.081 De wilde herfst komt langs de velden vegen,
De nachten worden jagende, de maan
Heeft haar blauw zilvren wapenrusting aan
En giet een stalen schijnsel langs de wegen.
De mensen worden kleiner; ingekeerd
Tot zich, huivren de smal geworden bomen ;
Hun dunne hoofden, naar het licht gekeerd,
Voelen lichaamssappen worden lome.…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Boven ons Hoofd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.473 Dan, o liefste vrouwke mijn,
Onder des hemels blauwe schijn,
Wisselen wij nog eens de ring.
Dan lacht hoop en herinnering
Boven ons hoofd, in de blaren.…
windveren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 boven groen slechts zuiver wit
een oude vogel en een blauwe bloem
ze noemt een zucht in geel, omrand met niets
meer dan
verlangen naar
‘buitengewoon’ verlegt hier
zijn betekenis
en God almachtig wist er, op
een haar na wat ik mis
de roze luchten zuchten luid
zij weten het niet beter, dan
dat wind op huid een schakel is,
een immerbloeiend…
Olleke Bolleke PIET
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
488 Weet me geen raad zonder
~Pietermanknechtenzwart~
Rood, wit of blauw maken
mij depressief.
Daarom vraag ik u nu:
Heeft u soms hier of daar
ergens in ’t schuurtje nog
wat bij de hand
van ‘t mij ontbrekende
~Pietermanknechtenzwart~?
Geef het aan mij dan ben
ik uit de brand.…
Vrije vlucht
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
721 Dan breekt de lange vlucht
naar eindeloze vertes aan
waar ver van aards gewemel
de ware vrijheid wacht
door het diepe van de nacht
naar de oneindig blauwe hemel.…
Dichter aan zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
502 en als de oude dichter staart
naar het apostolisch blauw
strelen woorden heel bedaard
de rimpels van een oude vrouw
en uit haar bloeien rouwviolen
droevig, feeëriek en zacht
terwijl het maanlicht wordt gestolen
uit de geopende crypte nacht
en nog steeds zal zijn pen zingen
van alle triviale dingen
in crescendo en herhaling
in symfonische…
DE VOLGENDE DANS
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
636 Lopen wil ik
alle dagen
tot mijn benen
mij niet meer dragen
liefhebben
en mij af blijven vragen
de buitenlucht proeven
onder dieper wordende groeven
het groen en blauw
met alle tinten ertussen
vanaf de bruine aarde kussen
de wolken en sterren
van onder mijn wimpers bekijken
de schuchtere lente omarmen
als had ik haar eeuwen niet…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 de zee het fletste blauw
sluierende nevel
die aan de einder
naadloos overgaat
in aarzelende lucht,
gescheiden
door een koppel meeuwen
in de verte
geen golven
zachte wind over mijn huid
de duinen in mijn rug
de dag nog voor me,
mijn hele leven nog
een heel leven
geen gedachten
geluk…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.…
Ademnood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 Nog even en ik verkeer in ademnood;
Mijn gezicht wordt blauw;
Ik voel ik ga langzaam dood.
Ik tik om genade, om wat redelijk verstand;
Geen genade van een diender
Voor een opstandige arrestant.
Heden wordt het recht op de straat vermoord;
wordt genade voor recht niet tijdig verwoord.…
Zo gewoon....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Enige warmte
die ik voel op mijn koude wangen
zijn zachte handen van jou
Enige kleur
die ik met mijn ogen dicht kan zien
zijn blauwe zoete tranen van jou
Enige stem
die ik kan horen,
zo doof van deze stilte tussen ons,
is jouw stem
Enige twee zielen
die nu elkaar in deze langste nacht vasthouden
zijn onze twee verloren zielen…
onlosmakelijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 dat ene moment
toen twee harten samen
beseften dat ze nooit
alleen zijn geweest
nooit alleen zullen zijn
vanwege verbondenheid
waaruit hun kracht schuilt
stroomden verlichtende tranen
als een stortvloed vol emoties
uit hun ogen
ze namen hen mee
van dat ene stukje blauw
naar veel meer hemel
waar liefde
leven en nog zoveel meer
beheerst…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de blauwe…
Verloren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
591 ochtendlicht
aan de einder
tussen wolken en zee
waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister
Gedachten rapen schelpen
ranke vingers glijden door zand
en het zilte schuim vangt dromen
waarin alles verloren ging
tussen het wit en zwart van woorden
Daar buigt de wind zich in haar schoot
en zij buigt zich in wind
eeuwig dansend
ademt zij blauw…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 na 'n maand of vier kraamde hij uit
(het was vast een jongetje
want hij was blauw)
dat er van alles mis was met mij
ik begrijp hem wel
dat zei mijn moeder ook altijd
als ik onder haar rok kruipruimte zocht
omdat zij haar buik vol had van mij
mijn hart zakt er nog vanaf
't is gekrompen
maar nog net groot genoeg
om het…
Ik blijf kijken.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt ook geen soelaas
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels aangebroken
heel andere ogen bezien mij
overzien velen
Snel en accuraat…
en nu
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 loop ik langzaam terug
proef hoe het ooit voelde - toen ik jouw kist
op mijn geschokte schouder droeg
blauwe plekken denderden
tot wonden in m’n ziel
waar touwen, geleid door liefde
heel zacht
jouw lichaam lieten gaan
tussen zand en warme wensen
leeft de hemelsleutel in jouw hand
het hart van vele mensen
aan de rand - ze
treurden…
zweven als een vogel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
689 soms in mijn dromen
vlieg ik hoog door de lucht
niemand houd mij tegen
op zoek naar hemels geluk
door wind gedragen
zweef ik als een vogel
vrij van alle zorgen
zoals een doelgerichte kogel
zweef ik over steile bergen,
duik in diepste dalen,
vlieg over blauwe zeeën,
niet bang te verdwalen
in hogere sferen komende
wil mijn…
Ochtendstond
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
680 slaap was kort vannacht
warrig waren de gedachten
die bleven schimmig
in onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden,
of er nu engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat een zware klok
het zesde uur verslaat
en terwijl een zebravink ontwaakt
neigt de hemel naar ontluikend blauw…
Als toen.
poëzie
3.8 met 6 stemmen
970 Wat blauw en wat wolken die blank staan
stil boven de duinenlijn,
de bogen van duinhelm die rank gaan
rijzen uit wiegend gedein.
In 't voetpad de zandige sporen
van 't karrenwiel, breed en zo diep;
ver over de velden de toren
een wachter en toch of hij sliep.…
boswachters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 zo groeide hij op, de jakhalzen schuddend
die zich klemden op lijf en leden
met een ziel vol blauwe plekken
vervolgde hij zijn schreden
En later toen hij gin dronk,
er speelde zachtjes jazz,
verzuchtte hij een tikje wrang
geef ons een sparrenwoud
en wij zullen boswachters zijn.…
De schrik slaat je steeds weer om het hart
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
486 Maar elk jaar
vind je toch steeds weer zo'n
blauwe envelop op de deurmat.
Je weet je moet betalen dat
is jouw burgerplicht. Maar toch
bij het openen volgt onwillekeurig
die schrikreactie met een zuur gezicht.
Je handen lijken te trillen en
je wordt iets rood in het gezicht.…