Alle inzendingen over natuurlijk

8109 resultaten.

Sorteren op:

kernklanken

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.086
lied vol tonen die zichzelf verwoorden sereen, waardoor de stilte zwijgt en de hemelboog eerbiedig nijgt diep getroffen door de akkoorden de melodie lokt zwaar van eufonie het sluim’ren dat in kern ontstaat wachtend tot ‘t ritme zacht beroert en pulserend naar bezieling voert waardoor de kiem ontluikt uit ‘t zaad gehoor gevend aan natuurlijke…

Broeikas

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 745
De winter blijft uit, zoals voorzegd de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin - instinctief doch verstandeloos gedreven - in de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd Dit seizoen mag die naam niet dragen geen vlokken, ook geen krakend water dikke jassen met onnodig hoge kragen groene wakken met oeverloos gesnater Ons dorp droomt…

Woestijnmorgen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 731
Verzengende zon Een slang stelt zich kwetsbaar op Na een koude nacht…

Jogger

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.045
Door groen, onder blauw Zwoegt hij voort, dampend, hijgend, Over lang, recht grijs Louter gadegeslagen Door een bellende fietser…

Maart

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.017
Een voorzichtig blauw Gluurt door een dik grijs gordijn Naar een glimp van groen En blij zingende vogels Hunkerend naar de lente.…

Dit is mijn land

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.209
hoofd want m’n stadshart is bevuild ik wil de regen in m’n ziel want m’n stadsgezicht huilt een meeuw geeft geluid aan de lucht een kerkklok zweeft op de wind een boom neuriet zachtjes mee alsof Brel het straks bezingt waar de wereld ophoudt bij de rand van het dorp familie nooit verder is dan een enkele steenworp waar de natuur…

Nieuwe lente

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 785
De vrieskou hangt nog in de lucht, mijn adem zweeft zichtbaar voor me uit. Toch is de winterse grens gevonden en de lente wordt zachtjes ingeluid. Als aarzelende voeten betreden vroege bloemen het voorjaarspad. Even stilstaan en zwijgend groeten, terwijl de cyclus wordt hervat.…
MDCK29 maart 2004Lees meer >

Hommeles

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
De hommels worden wakker omdat het lente is rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen kikvorsmannen laten zich naar het water dragen woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen komen velen…

de roos

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
bloed druipt uit de roos druppels duister stollen zwart marmerwit adert de angst het groen gesteelde leven breekt de knop verhangt tot rode dood…
wil melker11 januari 2006Lees meer >

Woudreus

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
jaarringen vertelden de sage verbonden zijn levensverhaal gegeven in acht blinde lagen zij droegen die zwijgende taal waar dromen je ogen bedekken doolt eenzaam de roep van zijn geest vertrekken stil scheurende takken daar zijn koude uren geweest toch laat hij zich huiverend zakken achter het lied van de maan schuifelen op bebloemde paden…
Channanja21 januari 2006Lees meer >

Vlinder

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.373
Als in een cocon zit ik gevangen in een intens verlangen tot de vlinder diep in mij groeit op weg naar het nieuwe leven dat boeit Als een rups voorzichtig ontluiken De draden van zijde als houvast gebruiken Met de dauwdruppels om haar verspreid Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht…

HET VOGELTJE & HET GEVOEL

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.594
Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet, zit boven op een paaltje. Het kijkt heel schichtig om zich heen, ziet dingen die ik niet kan zien. Vliegt onverwacht weer weg. Het heeft een reden om te gaan en geeft mij een gevoel waar ik de naam niet meer van weet.…
Jan de Bas5 februari 2006Lees meer >

ommekeer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 816
met de nevel kwam de twijfel die werd langzaam verdreven door verlangen naar de natuur en het samenzijn zo stil was het die ochtend dat de twee jonge mensen nauwelijks spraken tijdens het verlaten van de stad daar in een wagenspoor liep hij links en zij rechts lachend door de bladeren maar op het jagerspad dicht onder het lover vonden…
erik8 februari 2006Lees meer >

Ravenvleugels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 610
spinnenweb tussen de dakspanten schitterende afdruk van draadvormige flitsen een streep avondrood doortrekt de purperen hemel lage koude lucht vervaagt langzaam in grijze nevel tot het donker neerdaalt sinister geritsel langs de dag door een stille kreet in tweeën gescheurd…
Channanja9 februari 2006Lees meer >

je veren geschikt

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 778
ik zag je in de lucht was je wit je veren geschikt als een vogel in vlucht pennen op rij een snavel erbij om te happen en poten om wormen te trappen maar je dook uit de zwerm vloog ze voorbij wilden niet keren je voelde je vrij om het blauw met jou te verrijken voor niemand je vleugels te strijken…
wil melker13 februari 2006Lees meer >

Natuurgeweld

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 741
Vroeg op de dijk en het water nog hoog Breekt de grijze lucht boven de kwelder Geduld nog, dan vallen de platen droog De zon lichtstippelt, het wordt snel helder Gaatjes van vogels in natte plekken Schapewolken boven en op de dijk De ganzen strekken hun slanke nekken Gras en water, aarde, basalt en slijk Verder en verder strekt het land zich…

je lentent al

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
mijn winter zocht de rust die kust in kleuren van verleden oogst die draagbaar was zon die zomerwarmte gaf en het gewas tot vruchten bracht in sneeuw en ijs zijn wij verhard zonder ontplooien nu is er kans om te ontdooien je lentent al in sprankelend verschijnen dooit winter reeds waar sneeuw en ijs verdwijnen jouw kussen…
wil melker18 februari 2006Lees meer >

Vuurvogel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 789
door de nacht in doeken gewikkeld sluipt zijn vlammende staart voor eens volgde ik het spetterende schijnen want vonken weersprongen of verzon ik ze het was een reis over uitgevlakte meren waar de moeraskoning het licht uit deed zelfs het zwijgen liet verdwijnen alleen in zacht, haast stil gekrijs klonk de roep van tere tongen ----…
Channanja19 februari 2006Lees meer >

pegelt ijs de stam

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 820
zacht buigen witte vingers het blauw van onze korenbloem weer terug in knop het wintert en wat sneeuw smelt in haar warme hart, strak pegelt ijs de stam in topzwaar worden is de dood geboren knakt de bloem het tere groen verlept raakt bed in donkere aarde bedekt met vorst zal zij geen koning kraaien maar als lente…
wil melker21 februari 2006Lees meer >

punt zijn staf met steen

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
bleke bekken galmen hun onnozelheid in kaalslag door de dikke vachten groen staat verderop te wachten en de herder punt zijn staf met steen totdat het dwars geluid zich weer laat horen de kudde wordt dan één de geest gaat jagen op de prooi het anderszijn wordt in het nauw gedreven honden leiden het venijn hoeven trappen alles…
wil melker21 februari 2006Lees meer >

Zee

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.720
Ter kimme schuift een boot van noord naar zuid, onhoorbaar langs de smalle strook tussen lucht en zee, tussen grijs en grijs. De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie landschap van pieren en dijk en scheepswrak. Achter mij, in het polderland, de windmolens met wentelende wieken…
niek snip24 februari 2006Lees meer >

Afslag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Dit was een wildpad tot voor kort zwierend om diepgelegen hoeven die zich in grasduinen begroeven onder gewassen kiel en schort Gortdroge sikken dwaalden hort de heuvels aan het recht geschoven haar scheuten meer dan eens bestoven door hordes vorsten uit het fort Ze kregen hooimijt van het ploegen zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…
WOLF4 maart 2006Lees meer >

ik streel je tot koning

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
geef mij je angel en honing kom dichtbij ik streel je tot koning je dood is goedkoop als je mij nu zou steken zo kort bloedt geen leven weef het geel van de maan met de kracht van de wind in het blad van de bloemen de glans zal verbleken als het licht van de zon de nacht doet vergeten we vliegen in rood stuiven meel op de…

In mij kan ik alles

hartenkreet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.116
De wind waait door mijn haar. Niet in het echt, maar in mijn hoofd wandel ik door het herfstbos, geniet van een dutje in het groene gras en ruik bloemengeuren. In gedachten tel ik de sterren, ontdek de mooiste dieren in de wolken en zie de zonsondergang op het strand. In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
Yve16 maart 2006Lees meer >

stengelde iets hoger

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 683
ik bloeide in het groen naast jou mijn kleine korenbloem stengelde iets hoger maar ontnam je nooit het licht in samen wiegen op een warme wind hadden wij voldoende zicht wij plukten zon uit sombere dagen waarin de uren leken te vertragen kom groei met mij in blauw en groen jij weet in bloei wat er samen is te…

dwingen door de weergodinnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
mijn takken zijn gespreid twijgen in een warm hunkeren nog is de wind te koud moeten knoppen zich beschermen in een winters bunkeren ik zie het jagen van de eenden meerkoeten zijn al dagen naar een nest aan het zoeken voor hun eerste leg en ik besef dat de natuur zich niet laat dwingen door de weergodinnen vogels zingen…

Ieder jaar...

hartenkreet
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.080
De lente zweeft over de koude aarde Blaast zijn warme adem in de grond De bodem opent zich in vruchtbaarheid en geeft geboorte aan dit nieuwe leven Trots laat de aarde ons weer genieten van een warme deken vol lentekleuren Lammeren dartelen in de weidegronden Een zuiver genieten van dit schouwspel De aarde nevelt zich in warme kleuren en…

Jij, bloemige

hartenkreet
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.148
Jouw gezicht, dauwende bloesem op de kroon van mijn handen. Ik dorst; zo zondoorschenen glanst je mond uit rozenblad gekerfd. Verstrik; om je ogen, groen, spelen de ranken van je haar. Jij bloemige, aan je zoete kelk wil ik me laven, vruchten wil ik in je zetten en je bladen strooien op zonbeschenen paden.…