8109 resultaten.
kernklanken
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.086 lied
vol tonen die zichzelf verwoorden
sereen, waardoor de stilte zwijgt
en de hemelboog eerbiedig nijgt
diep getroffen door de akkoorden
de melodie lokt zwaar van eufonie
het sluim’ren dat in kern ontstaat
wachtend tot ‘t ritme zacht beroert
en pulserend naar bezieling voert
waardoor de kiem ontluikt uit ‘t zaad
gehoor gevend aan natuurlijke…
Broeikas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
745 De winter blijft uit, zoals voorzegd
de vogels hebben schijnbaar zonder enige zin
- instinctief doch verstandeloos gedreven - in
de zwakke zuiderzon hun tooi te warmen gelegd
Dit seizoen mag die naam niet dragen
geen vlokken, ook geen krakend water
dikke jassen met onnodig hoge kragen
groene wakken met oeverloos gesnater
Ons dorp droomt…
Op open zee
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
807 Kolkende orkaan
Terwijl man en muis vergaan
Zingt er een walvis…
Woestijnmorgen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 Verzengende zon
Een slang stelt zich kwetsbaar op
Na een koude nacht…
Jogger
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.045 Door groen, onder blauw
Zwoegt hij voort, dampend, hijgend,
Over lang, recht grijs
Louter gadegeslagen
Door een bellende fietser…
Maart
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.017 Een voorzichtig blauw
Gluurt door een dik grijs gordijn
Naar een glimp van groen
En blij zingende vogels
Hunkerend naar de lente.…
Dit is mijn land
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.209 hoofd
want m’n stadshart is bevuild
ik wil de regen in m’n ziel
want m’n stadsgezicht huilt
een meeuw geeft geluid aan de lucht
een kerkklok zweeft op de wind
een boom neuriet zachtjes mee
alsof Brel het straks bezingt
waar de wereld ophoudt
bij de rand van het dorp
familie nooit verder is
dan een enkele steenworp
waar de natuur…
Nieuwe lente
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
785 De vrieskou hangt nog in de lucht,
mijn adem zweeft zichtbaar voor me uit.
Toch is de winterse grens gevonden
en de lente wordt zachtjes ingeluid.
Als aarzelende voeten
betreden vroege bloemen het voorjaarspad.
Even stilstaan en zwijgend groeten,
terwijl de cyclus wordt hervat.…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 De hommels worden wakker omdat het lente is
rupsen beginnen aan het jonge pril te knagen
kikvorsmannen laten zich naar het water dragen
woeste woerden achtervolgen menig eendenmiss
De rijen kaal gekopte wilgen staan te twijgen
graaien naar wat wolkjes die van de zon af hangen
terwijl katjes stuivend voortplanting verlangen
komen velen…
De roofvogel wacht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
820 De roofvogel wacht
een houtduif kleppert omhoog
overal veren…
de roos
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 bloed
druipt uit
de roos
druppels
duister
stollen zwart
marmerwit
adert
de angst
het groen
gesteelde
leven breekt
de knop
verhangt
tot rode dood…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…
Vlinder
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.373 Als in een cocon zit ik gevangen
in een intens verlangen
tot de vlinder diep in mij groeit
op weg naar het nieuwe leven dat boeit
Als een rups voorzichtig ontluiken
De draden van zijde als houvast gebruiken
Met de dauwdruppels om haar verspreid
Is zij ontvankelijk en glanzend zoals altijd
Als een kleurenpracht zijn haar vleugels in het licht…
HET VOGELTJE & HET GEVOEL
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.594 Een vogeltje, waar ik de naam niet meer van weet,
zit boven op een paaltje.
Het kijkt heel schichtig om zich heen,
ziet dingen die ik niet kan zien.
Vliegt onverwacht weer weg.
Het heeft een reden om te gaan
en geeft mij een gevoel
waar ik de naam niet meer van weet.…
ommekeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
816 met de nevel kwam de twijfel
die werd langzaam verdreven
door verlangen naar de natuur
en het samenzijn
zo stil was het die ochtend
dat de twee jonge mensen
nauwelijks spraken tijdens het
verlaten van de stad
daar in een wagenspoor
liep hij links en zij rechts
lachend door de bladeren
maar op het jagerspad
dicht onder het lover
vonden…
Ravenvleugels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 spinnenweb tussen de dakspanten
schitterende afdruk
van draadvormige flitsen
een streep avondrood
doortrekt de purperen hemel
lage koude lucht
vervaagt langzaam
in grijze nevel
tot het donker neerdaalt
sinister geritsel
langs de dag
door een stille kreet
in tweeën gescheurd…
je veren geschikt
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
778 ik zag je
in de lucht was je wit
je veren geschikt
als een vogel in vlucht
pennen op rij
een snavel erbij
om te happen en poten
om wormen te trappen
maar je dook
uit de zwerm
vloog ze voorbij
wilden niet keren
je voelde je vrij
om het blauw met jou
te verrijken voor niemand
je vleugels te strijken…
Natuurgeweld
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
741 Vroeg op de dijk en het water nog hoog
Breekt de grijze lucht boven de kwelder
Geduld nog, dan vallen de platen droog
De zon lichtstippelt, het wordt snel helder
Gaatjes van vogels in natte plekken
Schapewolken boven en op de dijk
De ganzen strekken hun slanke nekken
Gras en water, aarde, basalt en slijk
Verder en verder strekt het land zich…
je lentent al
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
728 mijn winter zocht
de rust die kust
in kleuren van verleden
oogst die draagbaar was
zon die zomerwarmte gaf en
het gewas tot vruchten bracht
in sneeuw en ijs zijn wij
verhard zonder ontplooien
nu is er kans om te ontdooien
je lentent al in sprankelend
verschijnen dooit winter reeds
waar sneeuw en ijs verdwijnen
jouw kussen…
Vuurvogel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
789 door de nacht
in doeken gewikkeld
sluipt zijn vlammende staart
voor eens volgde ik
het spetterende schijnen
want vonken weersprongen
of verzon ik ze
het was een reis
over uitgevlakte meren
waar de moeraskoning
het licht uit deed
zelfs het zwijgen liet verdwijnen
alleen in zacht, haast stil gekrijs
klonk de roep van tere tongen
----…
pegelt ijs de stam
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
820 zacht buigen
witte vingers
het blauw van
onze korenbloem
weer terug in knop
het wintert
en wat sneeuw
smelt in haar
warme hart, strak
pegelt ijs de stam
in topzwaar worden
is de dood geboren
knakt de bloem
het tere groen verlept
raakt bed in donkere aarde
bedekt met vorst zal zij
geen koning kraaien maar als
lente…
punt zijn staf met steen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
629 bleke bekken galmen hun
onnozelheid in kaalslag
door de dikke vachten
groen staat verderop
te wachten en de herder
punt zijn staf met steen
totdat het dwars geluid
zich weer laat horen
de kudde wordt dan één
de geest gaat jagen
op de prooi het anderszijn
wordt in het nauw gedreven
honden leiden het venijn
hoeven trappen alles…
Zee
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.720 Ter kimme schuift een boot
van noord naar zuid, onhoorbaar
langs de smalle strook tussen lucht en zee,
tussen grijs en grijs.
De avondbries geeft koelte aan de vermoeide geest
bij het rusteloos ruizen van de branding in het luie
landschap van pieren en dijk en scheepswrak.
Achter mij, in het polderland,
de windmolens met wentelende wieken…
Afslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.268 Dit was een wildpad tot voor kort
zwierend om diepgelegen hoeven
die zich in grasduinen begroeven
onder gewassen kiel en schort
Gortdroge sikken dwaalden hort
de heuvels aan het recht geschoven
haar scheuten meer dan eens bestoven
door hordes vorsten uit het fort
Ze kregen hooimijt van het ploegen
zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen…
ik streel je tot koning
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
829 geef mij je angel en
honing kom dichtbij
ik streel je tot koning
je dood is goedkoop
als je mij nu zou steken
zo kort bloedt geen leven
weef het geel van de maan
met de kracht van de wind
in het blad van de bloemen
de glans zal verbleken
als het licht van de zon
de nacht doet vergeten
we vliegen in rood
stuiven meel op de…
In mij kan ik alles
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.116 De wind waait door mijn haar.
Niet in het echt,
maar in mijn hoofd
wandel ik door het herfstbos,
geniet van een dutje in het groene gras
en
ruik bloemengeuren.
In gedachten
tel ik de sterren,
ontdek de mooiste dieren in de wolken
en
zie de zonsondergang op het strand.
In mij kan ik alles wat ik nu niet kan.…
stengelde iets hoger
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
683 ik bloeide
in het groen
naast jou mijn
kleine korenbloem
stengelde
iets hoger
maar ontnam je
nooit het licht
in samen wiegen
op een warme wind
hadden wij
voldoende zicht
wij plukten zon
uit sombere dagen
waarin de uren
leken te vertragen
kom groei met mij
in blauw en groen
jij weet in bloei
wat er samen is te…
dwingen door de weergodinnen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 mijn takken zijn gespreid
twijgen in een warm hunkeren
nog is de wind te koud
moeten knoppen zich beschermen
in een winters bunkeren
ik zie het jagen
van de eenden
meerkoeten zijn al dagen
naar een nest aan het
zoeken voor hun eerste leg
en ik besef
dat de natuur zich
niet laat dwingen door
de weergodinnen vogels
zingen…
Ieder jaar...
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.080 De lente zweeft over de koude aarde
Blaast zijn warme adem in de grond
De bodem opent zich in vruchtbaarheid
en geeft geboorte aan dit nieuwe leven
Trots laat de aarde ons weer genieten
van een warme deken vol lentekleuren
Lammeren dartelen in de weidegronden
Een zuiver genieten van dit schouwspel
De aarde nevelt zich in warme kleuren
en…
Jij, bloemige
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
3.148 Jouw gezicht, dauwende bloesem
op de kroon van mijn handen.
Ik dorst;
zo zondoorschenen
glanst je mond uit rozenblad gekerfd.
Verstrik;
om je ogen, groen,
spelen de ranken van je haar.
Jij bloemige,
aan je zoete kelk
wil ik me laven,
vruchten wil ik in je zetten
en je bladen strooien
op zonbeschenen paden.…