Alle inzendingen over wolken

5637 resultaten.

Sorteren op:

kon ik mijn lichaam kraken

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.275
ik schoof donkere wolken uit de lucht en liet de aarde zo maar achter mij voor anderen een redeloze vlucht ontsnappend voelde ik me hemels vrij ik vleugelde oneindig in gedachten expandeerde traagheid tot de lichtlimiet zag de levens terug van mijn geslachten ontwaarde God op elementair gebied Zijn raken deed mijn schuldgevoel ontwaken…

we babelden in misverstaan

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 835
je liep mijn woorden achterna verloor je in gedachten die ik als verstrooiing naar je lachte ik liet wolken dobberen op het hemelblauw jij zag immense diepte voelde de onmogelijke kou ik nam de tijd en brak haar tot verleden jouw toekomst deed meer pijn dan je lijden aan het heden we babelden in misverstaan rondom torens van verwarring…

Op vleugels van de zee

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.053
Ik stuur duizend schepen naar de zee, klievend door hoge golven, tegen de sterke stroming in, zoekend naar gevleugelde wolken. Ik stuur duizend brieven met ze mee, biddend om een verloren liefde, tussen alle tranen door, hopend op een verlossend woord.…

Een nieuw begin

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Snelle, donkere wolken Zoeken door tranen heen Jouw helder lachen Grillige, naakte takken Zwiepen door de wind in Jouw sombere gedachten Schrammende, gewonde bladeren Schroeien littekens in Jouw bedrogen herinneringen Een ijzige, huiverende mist Dringt door de schimmen van Jouw serene dromen Een nieuwe, blauwer wordende horizon…

'k Hou van je...

hartenkreet
3.9 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.966
‘k Mis je wanneer ik grote, witte wolken streel, dromend in een lentegeur. ‘k Ruik je wanneer ik rode roosjes zie blozen, stralend in het zomerlicht. ‘k Hoor je wanneer de wind jouw engelennaam fluistert, stoeiend in het najaar. ‘k Zie je wanneer de sneeuw jouw voetstappen achterlaat, bevriezend in een winterslaap.…

de pelikaan

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.021
amos zag een vogel in de wolken zich verwonden en de wonde was de zon die dalend in zijn bloeden ging vertolken wat hem als kind reeds zo ontstellen kon ik dool opnieuw door donkerholle zalen waar spiegels voorhistorisch licht ontvingen en in ’t gebinte stil de hymnen hingen – wat dwingt mij hier alsnog verhaal te halen ?…

Je houdt me in het licht

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 800
ik draag nevel op vleugels zo vlieg ik door je heen kleur het heden in tot aan de horizon met het blauw dat jij creëert op de breuklijn van mijn ogen wis jij het verleden en met sterrengefluister spiegel je mijn wimpers naar het open zuiden waar het spelen met wolken en kralen in de wind mijn gesloten lippen verbazen om het kind dat…

mijn vingers dooiden ijs

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 757
half leven waarin je niets kon geven of ontvangen liefdeloos zonder verlangen warmte kon je niet bereiken in het grijze licht van fijne sneeuw zodat het zicht op enig toekomst werd gemist zacht ontlook de lente in je koude huid mijn vingers dooiden ijs dat de seizoenen brak en smeltend weer gevoel terug gaf ik speel met wolken…
wil melker1 februari 2006Lees meer >

Terras

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 812
scheef septembert de dame - Blanche genaamd - een grijs, wollen hoedje de zon en mijn hallo voorbij zet ze zich met brede heupen naast de wolken de bloemen op haar boezem omhelzen mijn wangen en de schoot van de buurman ze vangt de middag op hangende lippen en suikert haar koffie met verzonnen verhalen klokgelui vouwt…

De boom die tussenbeide kwam

gedicht
3.1 met 27 stemmen aantal keer bekeken 18.140
Toch was er tussen hen het zachte zingen van de gordijnen een wolk die aan het raam voorbijtrekt en een vogel op de vensterbank, door beide waargenomen. Onverminderd het geringe dat van dag tot dag voldoende was. Alleen de nachten brachten donkere portieken en een onrustige slaap.…
Jan Baeke11 november 2020Lees meer >

Signum

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.420
Wolken breken. Mens en beest slaan op de vlucht maar wij houden ons staande in twee strandstoelen zo lek als een mandje. Over de wateren donderend de stem en bliksemend de vinger die splijten kan in een punt des tijds. Ik bibber en ik bid. Gerardus wil weten wat ik doe. Ik zwijg in alle talen.…

het afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.700
wolkenloze hemel en de kilte van het marmer aan mijn handen ogen vastgeklonken aan het einde begon ik te lopen in de richting van jouw eeuwigheid er was een schaduw, achter de gesloten ramen de bergen die meekeken over mijn schouders mijn mond hapte naar woorden die stemloos langs de wanden rolden en de stilte bedolven er was troost, een wolk…

Cocaïne

netgedicht
4.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.460
een magisch ritueel uitgevoerd scheermes, spiegel, cocaïne en bankbiljet liggen zorgvuldig uitgestald er wordt gesneden en uitgelijnd het briefje van honderd opgerold en rondgereikt begerig, haastig, teugelloos wordt het zelfvertrouwen opgesnoven extatische vreugde, zwoele dansen, kleurrijke gesprekken, de nacht is een zilveren wolk…

Oerbaltheorie

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Een kerstbal met een kuikenklein haakje aan waarlangs water en lucht kunnen kolken tot uitgebloeide wolken.…

zo herfst de winter

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 645
de zon schijnt fel door vlagen wind met kilte wolken worden afgevlakt in grijs jagen over land dat bang wordt voor de stilte nog grazen koeien in de wei en dartelen er schapen maar het malse gras is al wat moeilijker bijeen te schrapen in oppers hooi ruikt nog de zomer maar vogels in een vroege rui gaan al voortijdig…
wil melker20 september 2006Lees meer >

Echelle*

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 810
Op dat moment stopte ik Leunde tegen de balustrade Haast dodelijk vermoeid Terwijl muziek mijn Ademhaling stroomde Boven de blauw-zwarte fjord Hingen de wolken rood als bloed en Tongen van vuur 't Vermoeden dat ik Slechts en enkel droomde Mijn vrienden hadden mij Verlaten en alleen Trillend van verdriet Mijn gedachte die Heel irritant…

winterhardheid

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 708
inderdaad einders de zang van monniken als draagbaar van de merel en de nachtegaal hoe hoog in godsnaam verblijft zij kruipt door het grijze van haar gaan het valt niet in sluiers uit te drukken of te dragen, licht schuilt zelden in de liefde mijn weten is dichterbij dan vermoeden tem mijzelf, maar hunker naar versheid zij spreekt tegen wolken…
Rieg25 november 2008Lees meer >

Wit wordt weer de wereld

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 960
Wit wordt weer de wereld, stil en zacht het licht, glimlach die de wolken schrijft tot een gedicht. Wit wordt weer de wereld, dekt geluiden toe, zacht worden de harten van het zoeken moe. Wit wordt weer de wereld, alle hardheid wijkt, kinderogen glanzen, niets is wat het lijkt.…
Adeleyd10 december 2008Lees meer >

II

gedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 7.752
angstvallig daalde de zee tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood door de lucht, rode paarden voorop, strijdkreten uitgooiend op het dorp dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…

Geest uit de fles.

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 659
Onverwacht een hete dag, de bries stond stil, zo ook jouw vlag, de blanke schil getekend in wolken van stralend wit en hemels blauw, en op het meer jouw rimpels, de vrije wil van een smachtende weerspiegeling, de zon zonk neer, de horizon spoog rood de sproeten op je huid, kennelijk te snel en te jong ontbloot in prikkelende dauw,…
pama25 mei 2009Lees meer >

ALS DE ZIELE LUISTERT

poëzie
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.914
Als de ziele luistert spreekt het al een taal dat leeft, 't lijzigste gefluister ook een taal en teken heeft: blâren van de bomen kouten met malkaar gezwind, baren in de stromen klappen luide en welgezind, wind en wee en wolken, wegelen van Gods heilige voet, talen en vertolken 't diep gedoken Woord zo zoet...…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 671
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Ik droomde dat het anders was #2

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik droomde dat het anders was De wolken gleden traag voorbij Wierpen schaduw op cichorei Diep verborgen in het gras Ze trokken naar het noorden Trage stappen die weerklonken Alleen de bajonetten blonken In deze kille dodenmars Sombere helmen diep gebogen Wisten waar het einde lag Wanneer de schrille schreeuwen stierven In het duister…

Dode stad

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.679
Dode dode stad het licht waarin je bent geboren helemaal zoek zoals verloren toch ben ik gekomen naar hier door de sneeuw door sporen en voren niet om te zoeken maar wel om te vinden mijn liefde voor jou ooit was het hier mooi sterren stonden hoog wolken knielden voor blauwe lucht en jij was het zonnetje het zonnetje in mijn droom…

Exit

hartenkreet
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 782
De tijd liep voor en soms wat achter in de tijd soms spijt soms berijdt om te sterven gewoon maar wat verven de wolken blauw de hemel wit doorgaan met slapen om ooit een dag in ieders ogen te ontwaken wij zijn wachters in de nacht wij zijn de gehatenen en vereerde de juiste en o zo verkeerde wij zouden alles opnieuw moeten leren…

emotionele laatste traan

hartenkreet
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.048
opgeven Want het geleefde leven was echt op Zonder dat ik het wist Leek het leven even een grote list Want jij werd zomaar getroffen Door deze dode tijden Moesten we glashard hopen Dat jij het nog zou halen Maar plots werd jij Met een tik van de klok Uit ons leven gehaald De laatste traan Liet ik even op de dag De dag waarop de wolken…
MiTcHeLL17 augustus 2009Lees meer >

Ik droomde dat het anders was #3

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.317
Ik droomde dat het anders was Drinkend van het puurste water Hervond ik dromen van veel later Terwijl ik in eenzaamheid genas Het fluiten verliet mij nimmer meer Geen vogels bij de ochtendzon Handen bedekten hoofden met een kom Toch het gekrijs, keer op keer Velen bliezen hier hun laatste wolk Dat tot een mistbank samensmolt Voor eeuwig…

door herfstbladeren heen.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 551
ik zit in de auto het is koud buiten hier zit ik heerlijk met jas om me heen geklemd, een zigzag van fietsen auto's brommers onder grijze wolken de ruitenwissers gaan piepend heen en weer ik hoop dat je ach, ik hoef het niet te zeggen, ik kom zo naar je toe, ik zet me vast in de stoel en geef gas en denk aan jou…
c. paris16 september 2009Lees meer >

Ik wou

hartenkreet
4.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.294
M’n armen zijn te kort als ik alles wil omhelzen alle bomen van het verre bos de geuren van het gemaaide gras de glinstering van de stromende beek de witte wolken drijvend in de blauwe lucht het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen het mos liggend aan de voet van de eik muis knabbelend aan een beukenoot wuivend riet, de wortels kletsnat…
Pieter Plenter27 september 2009Lees meer >

Alleen maar toekijken?

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 571
Om alleen maar naar je kijken, drijvend op een laatste strohalm en je te zwemmend te bereiken, verwaaid onder wolken waaruit druppels zich aan regen hechten, in de spiegels van de tijd verlost, komen we onszelf weer tegen, opkomende dorst verlegen lessend van haar borst, rimpels fronsen in het water, oprijzend worden over…
pama3 oktober 2009Lees meer >