177284 resultaten.
Pijlen van stro
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
454 Ik ben bang dat ik gelukkig zal zijn
Dus zal ik gelukkig zijn
Dit is mijn mening
Dus ik zal je een plek geven om naartoe te gaan
Vliegend door de lucht
Zoekend naar hun doel
Pijlen van stro gaan om ons heen
De één is geraakt, de ander is verdwenen
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Verlaten tussen onkruid en struikgewas,
staat wat eens een huis was.
Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaan...
Sterven
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
440 Mag ik sterven op jouw
lippen,
als het ooit zo ver mocht
komen?
Mijn hele leven
laat ik dan voorbij komen
op jouw wangen.
De tranen zullen stil zijn
als ik mag gaan.
Wij waren verbonden,
maar nu moet
je mij voor altijd laten
gaan.
Lief, ga verder met je
leven,
ook al zal het l...
Naakte Aap
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
515 Feuilles mortes zien we in de herfst
Als dode afgestorven bladeren
Onbegraven naakt en blootgesteld
Aan weer en wind en Wodans elementen
Stof in wederkeer vergaan tot stof
Sterveling, als tijdelijk passant,
Strijdt om het bestaan al duurt het even
Een korte spanne tijds is hem vergu...
Jouw tweede huid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
455 ik voelde nog vaag
jouw tweede huid
in tedere omhelzing
zacht rode lippen
kusten ingetogen
schermend blauw
met het eindeloos
repeterende nabeeld
ik houd van jou
woordloos koos
verliefd het
manuele spreken
waarbij het scherm
voorkwam dat wij ons
al snel verveelden
zelfs in ...
Geruststelling
snelsonnet
3.0 met 14 stemmen
1.100 Corona valt onmogelijk te keren,
de epi- wordt geheid een pandemie,
het wordt de dood van minstens een op drie.
Aldus de lui die onheil profeteren.
Geen kapjes meer? Dat lijkt me geen bezwaar:
de muilkorf is nog volop leverbaar.
In rust
poëzie
4.2 met 15 stemmen
2.758 Maar lees de woorden van mijn liedren niet.
Lees het onleesbare achter woorden.
Dan zult gij weten, wat mij wreed bekoorde,
Wat mij verlokte en toen verliet.
Deken
gedicht
4.5 met 6 stemmen
5.952 Ik wikkel deze avond in een deken en draag hem naar een tuin.
Niet naar de jouwe, Lief (gemakzucht is voor een gedicht wat
noorderlicht voor remslaap is). Maar naar een tuin die aan de jouwe
grenst, zo tergend dicht dat jij nooit zeker weten kan of ik mij van
adres vergiste of met opzet fout g...
Status quo?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
502 Er komt weer een klein beetje geluid uit, nog
niet voldoende om het hele verhaal te vertellen,
dus dan maar even via dit gedicht, verder moet
je mij niets vragen, ik zal het maar eenzijdig
beschrijven, in de update van mijn quarantaine
van de laatste dagen, moet je bij mijn dokter zijn.
...
De verliefde dichter
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 Als een dichter zijn woorden met zorg heeft gekozen,
verandert een handvol gras in een fraaie bos rozen.
Met de liefde is het al niet heel anders gesteld,
als de verliefde dichter over zijn liefde vertelt,
straalt in zijn verzen een oneindig mooi bezongen licht
en raakt de werkelijkheid soms ...
zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 ik wil je zijn op alle fronten
zoals ik je lief, zoet zout
bitter zuur, het geeft niet want
mijn smaak wordt door
jou nimmer betwist
mag ik je zijn wanneer je pijn
verschijnt met scheuten
die slechts in de herfst
ten gehore worden gebracht en
ik jouw grimas mag dragen
zodat de lente zich...
Tijdelijk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 Zee, op deze zomeravond zijn wij aan elkaar gelijk
het warme zand heb jij om wille van het tij
met rust gelaten, weldra komen er verliefden
samen, tot aan je grens die vloedlijn heet
wachtend op de zon die afscheid neemt, hopend
op het groots moment van zonnerond op horizon
sprekend avondro...
Internationale Vrouwendag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 Gelijke rechten
Nog steeds niet vanzelfsprekend
Het is weer 8 maart
avonduur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 met uitgestrekte arm
nodig mij de zon
op een lenteavond
tot niets te doen
zitten en genieten
mag kan en zal ik
van het allerbeste
wat de natuur brengt
zitten in mijn stoel
strijkt brom zoemend
zwart geel gestreept
een hommel neer
een vlinder fladdert
boven een violenkrans
in h...
Reikhalzen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 de mooie lichtstralen
als plooien gestreken
bijzondere kleuren
op een fluisterstil veld
o, wat kan ik verlangen
naar het lentefeest
de knoppen aan de
nu nog schrale takken
naar het Kiewiet-Kiewiet
luid en duidelijk
het uitgestrooide zaad in
de vorens van de akker
-
ik zou de w...
Confettiregen door Splinter Chabot
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
813 Neen het was geen splinter, splintertje
waar ik in liep, ik liep in een balk
van herkenning, erkenning, bekenning
respect, verwondering en bewondering
n.a.v. de toelichting op zijn boek ‘Confettieregen’
zijn inspirerende wervelend verhaal aan tafel
bij de DWDD van TV-meester Matthijs van...
stil
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
680 zoveel stilte om
van te houden
als je vleugels
krijgt je gehoord
aangeraakt voelt
zoveel stilte om
te doorbreken
als de bedreiging
binnenin aanzwelt
monddood maakt
zoveel stilte om
te aanvaarden
als er niets is
om mee te denken
om van te houden
Zielsverwant
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
525 Ik zie de sterren altijd stralen
dat zij schitteren waar ik ’s avonds bij kan
haar lach als een souvenir in mijn brein
gekleurd zoals iedere zonsopgang
ons geboren verhaal in geschiedenis
is geschreven uit mijn droom in een roman.
Bij dageraad dobberend in violet
uitgesproken g...
Blakerdeeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Mijn goede bedoelingen zijn onbestelbaar
en gebroken teruggekomen, ze plakken
aan mij als een mislukte taart
vastgekoekt aan het bakblik
in een oven die te heet is ingesteld
Bikkelhard blakerdeeg
Na weken poetsen blijven de krassen
jeuken in mijn ziel, ze schreeuwen
om aandacht en erkenn...
De Tijd Vliegt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 Ik telde de beelden,
die in mijn dromen verschenen.
Waar de jaren zijn gebleven,
dat weet ik niet meer.
Toen ik mijn omdraaide,
waren ze in gisteren verdwenen.
Ieder beeld was een verhaal,
van lang geleden.
Het voelde als een rivier die zich splitste,
waarin de tijd voorbij was gegleden.
...
Avondrood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Lied van een merel
omlijst helder het avondrood
meeslepend leven
Dwars gedicht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
590 letters gezet op
schier onmogelijke plek
de woorden tergend
dwarsgezeten
zinnen abrupt
afgebroken
dwarse gedichten
schrijf je nu eenmaal
bij voorkeur
met wind tegen
GLIMLACHEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 probeer als je kunt je lach
te laten glimmen
verdrijf daarmee rondom
voor jezelf en die ander
de donkere schimmen
geef de zon in je leven de ruimte
om zoveel mogelijk schijnen
en overdonder hiermee
de negativiteit zodat die
z’n biezen pakt en weet ik
kan beter maar verdwijnen
ga gli...
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen...
Een droomreis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Waar we ons nu bevinden,
is niet te vinden wat we zoeken.
Het wordt tijd om van hier naar daar te gaan.
Naar elders, waar knechten meesters zijn.
Naar daar, waar onze schat begraven ligt.
Veelbelovende mensen zijn er veelbelovender.
De temperaturen zijn er hoger dan hoog.
Het gras is er gro...
Scherpe bron
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
477 het streepte blauw
met kartels wit
in hoge ijle kou
een snelle baan
waarop gedachten
zonder weerstand gaan
de oogopslag lijkt
al voldoende voor
een homerun zonder uit
als de posities in
het verre veld op
winnen zijn gesteld
dan blikkert zon
zijn genadeloos
scherpe bron
is...
Het schip van de geest?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
498 Het schip van geest werd opgetrokken
uit de expansie van een fles, kleinschalige
gedachten opgetuigd, te vaak gestrand,
ontvouwt zich en leeft in mij de angst voor
het onbegrensde wat het ginds betekent voor
mijn zijn, waar kennelijk geen maat op staat,
zodat het hart, mijn binten krake...
NIchtje dwarsdenker
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
888 Mijn nichtje Carolien lag altijd dwars
in bed; dwars dénken deed ze echter niet
want twee keer dwars is recht, vond onze griet
Nu blaast ze vals, rebels de kraaienmars
Zo vals dat Maag’re Hein zegt: ’Blijf nog even,
Pas als je zuiver zingt, pak ik je leven.’
Liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442
Liefde is samen zijn
en respect hebben
voor elkaar.
Liefde geeft iets moois.
Mooi dat de liefde er is
en bestaat.
Geef liefde,
want ieder mens heeft
het nodig.
Samen het liefdespad
bewandelen,
in een romantisch
samenzijn.
Laat de liefde bloeien
in voor- en tegenspoed.
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Hier is het donker, lawine, golf, grot.
Sinds een week of twee heb ik mij met de grootst mogelijke
concentratie naar de stad toe bewogen en nu lig ik hier voor een
uit steen gehouwen kade waarop illuminiserend licht valt.
Naast mij een dier, zo weinig opmerkzaam, zijn hartslag rilt
obsceen...