Alle inzendingen over /vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

En vannacht in de stenen stilte

gedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.435
En vannacht, in de stenen stilte van mijn kamer, het huis op het eiland, onder het web van sterren, de palmen roerloos, kwamen die andere stemmen, Auden en Frost en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders, in mijn haren, tegen de ramen, dichters, gedichten, droombeeld, verhaal, getijden van toen, ooit,…

Het is niet anders

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.444
Het is niet anders: als taal ben ik; zelfs mijn vlees is letters in een bloederige samenhang. Van het alfabet ben ik doordrenkt. Mijn bloedbaan murmelt tegen- spraak, mijn lever klopt een hoofdstuk uit een boek dat is verzuurd; dit is mijn lichaam het verkruimelt net zo snel. Ontferm je over letters die nog even leesbaar blijven. --…

3/8 – 23.07/

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.725
ik trad op ik trad terug hier en daar werd ik daarna voor even opgetild voor even in evenwicht voorgoed verglijden ----------------------------- uit: 'Blijven en verreizen, gedichten 24/10 - 27/8', 2013.…

rust

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
onbewogen water boomverlaten tak knipogende spiegel stelt mij op m’n gemak afgebroken einden ver verweerde bast ongestoorde stilte volledig bij mij past zonovergoten schepsel kromgegroeide bocht het voorbije leven zeker wat ik zocht roerloos niet bewegen liggen zitten staan eindeloze spanning ik moet verder gaan stoffelijke eenheid…

Taal en nog eens taal

gedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.213
Hoe moet dat nu straks met mijn stoel en die van jou als ik de tijd uit loop en struikel over die grijze haar, die waar mijn ogen over al die maanden, uren, over je je hebt nog twee minuten en jij gewoon je boeltje en mij. De tijd baart rozen, zeggen ze, verstekeling klimt aan boord, container vol relieken, taal en nog eens taal, een ansichtkaart…

Tijdcyclus(3)

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 667
Tijd, tijd talmend groter Cyclische spijt met cynische boter Oh vuur onblusbaar in lengte en breedte menig uur in duur meer eeuwig dan alle vrede Gebroken in geile geeuwen Tedere tirannie van trots Kwijning van koldervreemden Irreële ijzersteen maakt interkots Bladen zorgen beroemen zich op een dag Doch parabels zijn er voor morgen…
tel29 juni 2016Lees meer >

Knekels rollen

gedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.875
Klei is eigenlijk het enige dat helpt in een eeuw van afbraak en wederopbouw in een eeuw waarin niet alleen de schoonheid niet schoonheid alleen haar gezicht heeft verbrand in een eeuw die ieder van ons baarde, grootbracht en voedde, een eeuw weer van doorbraak en woede een eeuw die ons doorgaf tot waar we staan, in een moegeprezen moegestreden…

reeën

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.792
ik vroeg of je nog van me hield en je zweeg lange tijd tot je 'kijk', zei, 'beneden' daar stonden in langzaam en laaghangend licht twee reeën een ogenblik stil, toen vluchtten zij snel en gewichtloos het struikgewas in hier en daar werden bladeren geel dat was wat je daarna zou zeggen 'september, de herfst komt er aan'…

de overwegwachter

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 472
(wie kent hem nog..?) de overwegwachter haalde de bomen neer en vroeg terloops of ik een open haard had…

Aarde, wees niet streng

gedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 10.937
Aarde, hier komt een eenzaam lichaam aan waarin een koninklijke zon is opgegaan. Achter de ogen scheen een zomermaand, het middenrif liep vol zacht avondlicht en bij de hartstreek rees een tovermaan. De handen voelden water, streelden dieren, de voeten kusten stranden, kusten steen. Inzicht, er sloop een vreemd inzicht in het hoofd, de tong…

voor de dichters

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
in dit Buddingh'loze tijdperk heb ik soms het idee dat ik de enige ben die zijn gedichtenbundels nog wel eens uit de kast trek zoals met Carmiggelt de kronkels zijn begraven zo vergaat het de verzen en daarmee de dichters zo je ooit hebt gedacht dat verzen worden geschreven voor de eeuwigheid moet je dit maar snel vergeten schrijf…

De tijd maakt een schets

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Ontkomen we niet aan de dagen, de weken laat staan de maanden en straks de jaren. Tikken ze als roodborstjes tegen de ruiten ontsnappen ze als songteksten uit een mond. Prenten ze patronen, laten ze roffels van ook die harten klinken als ze hinkend lopend of als motor met zijspan zich weer voortbewegen. De tijd maakt een schets. Toch is er…

wat verdwijnt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 592
wat verdwijnt komt nooit terug het zijn de foto's die getuigen van weleer... we weten dat niets blijft zoals het is maar dat doet niets af aan de pijn en 't gevoel van dat het wel wat snel ging…

roos

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 382
hoe jij kleurde naar de zoen die als een roos in de zomer rijpt, de larf achterlatend en bevrijd van het sculpturen schouwspel waar hamer en beitel je de vorm gaven om in de eeuwigheid te verdwijnen doch reeds in elk stadium waar jou latente verschijning zich verstrengelt met de boezem die me voedde, is hartstocht mijn legalisatie om je…
elze24 augustus 2019Lees meer >

hoe alles weer werd

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
de bomen keken toe hoe je stenen brak toen je in het landschap een slaapplaats maakte ze zagen hoe de afdruk van je lichaam achterbleef totdat stromend water je schaduwbeeld wiste jij zag hoe bomen weerspiegelden in het water hoe ze zichzelf eenmaal zagen hoe de wind hen beroerde het blad meevoerde met de stroom hoe alles…
J.Bakx16 september 2019Lees meer >

genegenheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 421
ben ik jou trouw op de klanken van het loflied waarvan jij de noten leerde kraken dán wel op een manier waarvan jij wist dat het mij zou gaan raken? boven de grijpgrage verbazing ontwikkelde ik het sober zijn als een estafette die geen doel kende, slechts de uitgezette lijnen overmeesterden mijn tekortkomingen in een blinde vlek dewelke…
elze4 oktober 2019Lees meer >

bemost zadel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
zo de tijd ook maar ergens vat op kreeg dan wel het zadel dat hier in de zeven alleetjes sinds jaren her gestald staat zowat alles vergaat in de straat maar fiets en zadel in levend groen houden braaf stand…

Naakte Aap

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Feuilles mortes zien we in de herfst Als dode afgestorven bladeren Onbegraven naakt en blootgesteld Aan weer en wind en Wodans elementen Stof in wederkeer vergaan tot stof Sterveling, als tijdelijk passant, Strijdt om het bestaan al duurt het even Een korte spanne tijds is hem vergund Een intermezzo in de eeuwigheid Stof vergaan…
Max9 maart 2020Lees meer >

op kousenvoeten voor de foto

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 394
het plaatje zegt veel de klompen daargelaten moeder de vrouw in een stoel met het schort stijf gesteven harmonie van jaren her weergegeven in het zwart/wit van een lang vervlogen tijd…

de gunst is dogma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dit zijn is het bindend pact de speling der natuur het vel strak op het frame van bestaan dat trekt met ‘t krullen van tijd mijn huid slinkt en krimpt mijn kim daalt neder verstrijkt tot avonduur bochel schaduw verzwindend het tafereel zo is mijn verschijnen versneden naar binnen het moment kromt naar willekeur de kruin uit zichzelf naar…

Wind

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
De zucht ritselt niet, toch wentelen bladeren. Herfst luidt geen klokken.…

Leven beeldhouwde

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 428
gelukkig schaduwde je nog steeds maar leven beeldhouwde al in onvergankelijk steen je verscheiden op fundamenten die evolutie al bij jouw geboorte had klaar gelegd in groeven en lijnen die door de matrix van genen verfijnden heel apart was dit verschijnen in twee werelden waar contrast nog in beweging was en verdieping niet…

over houdbaarheid

hartenkreet
4.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 818
wij filosoferen dikwijls over het eeuwige leven dit tegen beter weten in omdat we goed beseffen dat het lichaam het niet aan kan…

Herfstmeditatie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Een glimlach dwars doorheen de grijze wolken die regen zeggen, straks of al heel gauw; Vanmorgen was nochtans de lucht nog blauw en zouden lichte liederen mijn ziel bevolken. Maar och, je treurt toch niet om wat nog komen kan, maar evengoed verdwijnen als de sneeuw bij zon; je kijkt toch verder, waar het al begon en weet toch ook dat droefheid…
Adeleyd18 november 2022Lees meer >

Illusie der eeuwige jeugd

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
Wat ochtenddauw doet verfraaien laat spinrag vergeten Zo vergeet men die jong is soms degenen die oud zijn en tot grijs vervagen De ouden van dagen vergeten daarintegen nooit hun reeds vergane gloriedagen toen zij als het frisse ochtenddauw het spinrag tot een kasteel van kristal verfraaiden de zon op hun jonge huid voelden en dachten dat…
M. Bos10 maart 2023Lees meer >

Ode aan de grootste liefde

gedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.077
Onverwacht tuimelt zij binnen zij is de aller schoonste uit schijn bestaan haar vurigste zinnen een wervelen met vleugels velijn die zich om mij heen slaan vol tederheid oeverloos kwijtraken zijgend in een liefde die zich dol gelaafd mij terstond wil verzaken opzadelen met de ergste pijn denkbaar omdat zij vroeg of laat de vlucht opnieuw…

in wit vindt rust de laatste plaats

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.603
ik zoek stilte zonder fracties van geluid verdwaalde tonen sluiten die volmaaktheid uit leven maakt altijd lawaai in het groeien van de cellen het steeds opnieuw herstellen van gebruikt en afgeschreven zijn alleen de dood verstilt in wit vindt rust de laatste plaats voor zijn vergankelijkheid de tijd zal deze ruimte dichten hoor…
wil melker26 oktober 2003Lees meer >

Met alle winden meewaaien

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 873
De wind waait letters maakt gedachten vergankelijk doorblaast het zijn geeft zicht op zinnen De wind draait en stoot talloze woorden in het luchtledige geeft geschut aan 'n gesprek Met alle winden meewaaien maakt woorden onbenullig laat zijn niet gezegd worden zodat windstilte volgt Wanneer aanzwellende windvlagen konden spreken…
metha12 november 2003Lees meer >

WORDING

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 854
verbeten recht resten van verdorven generaties uitgeproduceerde verwanten wachtend op een reis in het niets opgegraven toont alles zich in realiteit van de wording niet hier alleen, ook ginds samengaan in een episode omhooggeklommen overzien we de puzzelstukken ineenschuiven zuiverheid gaat over in overvloed voortgang is waarborg in vergankelijkheid…

Vroege winter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 879
Toen was de stilte voorgoed verstoord door de onhoorbaar schreeuwende angst van het vergankelijke lichaam. En als de aarde de kleuren heeft uitgedaan om een bad te nemen in zwart en grijs gaan de dagen een verbond aan met de nacht en zal het een vroege winter zijn.…
Jan Gutman31 januari 2010Lees meer >