968 resultaten.
Een winterslaap verder
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
525 het was jouw adem
tegen de ruit
warmte van binnenuit
die tot kleine druppels bevroor
het uitzicht
onmogelijk maakte
door een kou
die ons beiden diep raakte
in confronteren
wist de vorst
ons buiten te sluiten
door het ijs op de ruiten
wij kenden onze plaats
maakten het warm
in huis en met haard
glimlachten een winterslaap verder…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…
Dode vriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
529 Lange tijd hield jij een spiegel
voor mijn ratio, die zich beperkte
tot mijn binnenste, ik fleurde op
verwijderde mezelf uit jouw boek
mijn verleden, en jouw bladzijde
totdat de leesvijver bevroren was
en nu je dood bent
werpt een schaduw zich
over de alfabetische rivier
die meandert
over alle bladzijden
van het onzichtbare levensboek…
Verwachting en/of geheim
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
538 De wind blies jouw geluk opzij
De vorst daarop bevroor jouw brein
De regen spoelde het verleden
en wijsheid zit in hagelstenen
Het strand bij laagwater is reuzengroot
Een serieuze vloed ketst tegen de duinen
Die hun inhoud echt niet eerder prijsgeven
Pas als alle leven is vervangen
door rudimentaire dood...…
December
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
750 hier ademt de tijd zijn zwijgen
tussen kale bomen en bevroren land
bewegen de dagen steeds trager
onder een dekkleed van vrieskou
hangt de nevel in schaars licht
ik trek een grijze wolkenjas aan
breek de laatste herfsttak doormidden
en luister hoe hard de stilte klinkt
nu de dagen weer in zichzelf keren…
verlangens
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
765 ergens tussen mijn oren
zweven nog verlangende dromen
ligt er nog een heel mooi leven
mijn verlangens niet bevroren
ik zoek een gulden middenweg
om de juiste droom te vangen
met durf en wat wilskracht
het zal van mezelf afhangen
vrijheid in doen en laten
dat is waar ik nu voor vecht
mijn hart bloeit terug open
en dat voelt echt niet slecht…
Vertellende stilte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
685 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
bloemen van ijs
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
733 ik sluier
de kou van je huid
zie bloemen van ijs
ze bloeiden
seizoenen vergetend
hij nam je onwetend
zijn handen
bevroren je jeugd
verloren je lente
kleuren ontdooien
als ik je kus, onderkoeld
regent lust neer als wat ijzel
we verliezen elkaar
in de winter van stilte
erven slechts nachtelijke kilte…
Winter
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
556 Winter (haiku)
Besneeuwde velden
wissen bevroren sporen
geen voet aan de grond.
Winterblues (tanka)
De liefde duurt kort
het vergeten gaat langzaam
de nacht is inktzwart
de tuin wordt alsmaar witter
mascara loopt langs mijn wangen…
Sneeuwpret, je van het !
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
507 Joepie het gaat
sneeuwen
meters
hoog sneeuwen
lekker naar buiten
met bevroren oren
geen
vogel zien of horen
fluiten
de mooie
bloemen op de ruiten
daar waar
ik woon aan de
rand van het
land
reik ik de sneeuwpop de
hand
die zal smelten
in de opgaande
zon
uitmonden in de
rivier
naar waar het in het…
Vertellende stilte
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
476 Een sereen winterlandschap
schilderde je vanaf je hand
in verte van een lange winter
en het drong niet tot je door
dat iemand je op afstand lief had
maar door de dood was heengegaan
in het koude landschap van de ratio
bevroren jouw intieme gedachten
hield de radiostilte het zwijgen aan
totdat alles verdween in absentie
en wat de dood…
winter blues
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
573 het uitzicht is een
lege plek voor goden
getooid met oude veren
de lippen van perkament
ze kijken in de verte
zonder vooruit te komen
geen vlinder of zwaluw-
vlucht gezien
op deze gebroken avond
boven bevroren bomen
als verzachting voor het leed
zingt een engel winterblues
niet de bloemen maar
het ijs niet het glas maar
de…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
263 Mijn bevroren
handen willen
't hart verwarmen.
Mijn ogen
kijken zonder zicht.
Mijn voeten gaan
stap voor stap
nergens naartoe.
Mijn tong proeft
mijn zoute lippen
van stille tranen.
De zon verwarmt
de regenboog
in mijn tranen.
Veelkleurige welving
herinnert aan
wat was,
wil zijn.…
Gebroken zon
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
481 ’t Is mei maar in mijn hart nog steeds december
De tuinen daar ontberen elke groei
Mijn zomertijd die eindigde in november
Toen brak de zon: jij kapte alle bloei
’t Is mei maar in mijn hart heerst nog de winter
Alleen de ijsbloem komt daar nu nog op
De wortelstok bevroor in elke flinter:
De rozen komen niet meer in de knop…
MADONNA
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.202 De stoffige Madonna
bevroren in haar nis
huilt met lede ogen
om dat wat niet meer is
De glorie van weleer
zonder echo uitgedoofd
oude kaarsen kromgebogen
en niemand die gelooft
Een wereld vol scherven
ligt aan haar voeten
voelt de waarheid bedrogen
zal zij moeten boeten
Kan dit kind op haar arm
nog mensen bekeren?…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
verlangen (2)
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
2.145 brandend verlangen
smeulende onrust
dampende woorden
vurige strijd
heet is de adem
van kokende sappen
warm in handen
bevroren in tijd
geef mij de zomer
de zon en de stranden
de zwoele verliefdheid
van twintig jaar jong
zand kruipend plakkend
op schurende lijven
parels van zweet
als eeuwige bron…
winters moment
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
814 kristallen transformeren
op bevroren water…
zonnestralen weerkaatsen licht
op een klein wonderlijk theater
fruitig geel en groen
laten zich vooral gelden…
gekleurde nevel zweeft
verder boven uitgestrekte velden
een moment van schoonheid
die weldra zal wegkwijnen…
wanneer de zon straks
weer volop gaat… schijnen!…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
bij een foto van Jacques Henri Lartique (1894-1986)
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
890 alles wat fraai was merkwaardig
buitennissig of opmerkelijk
werd door hem vastgelegd
en altijd met hartstocht
zo knipte hij tot aan zijn dood
zeker zo'n honderdduizend foto's
op een vroeg exemplaar uit 1913
zien we iemand een duik nemen
in het spiegelende water
die duik werd vereeuwigd
de beweging bevroren om stand te houden
als een…
Druppels honing
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
523 Mooi is muziek
geluk vinden
in een lied
van je één twee drie
hop - sa - sa -
of we dansen de
latijns - amerikaanse
cha - cha - cha -
met gestolde gedachten
bevroren tranen
scherven
van stil verdriet
dwalen
door winterwouden
in woordschalen
vergaren
poëzie
vol hoop
geurende bloesem…
Hoe ik ontroostbaar blijf
gedicht
2.2 met 92 stemmen
24.106 Hoe ik ontroostbaar blijf
in deze zomertijd
met de violetblauwe vlekken
aan de hemel
aangetast door weemoed
die me overvalt
als een te grote afstand
als mijn verbrande kindervoeten
zeldzaam als je bovenlip
met de bevroren mondhoek
als een potloodtekening
word je langzaam zichtbaar
met de dubbele vleugels
met de ivoren schouder
jij…
Lente-lach
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
602 In vleugels strekte ik mij naar jou uit
en vloog vanuit de winternacht
tot ver voorbij de horizon
omdat ik zeker dacht te weten dat
ik jou daar vandaag vinden kon
in het veelbelovend licht
smolt jij als sneeuw voor de zon
niet langer bevroren
voel ik mij als herboren
uit blijdschap dat ik jou vond
kleur ik deze lente-dag
met jou als lach…
Droombeeld
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
529 Kleine twijfelingen bloeien
als winterrozen op mijn bevroren lippen.
De tijd smeekt. Mijn hart slaat over.
Ik tel mijn uren
en sluip uit een huiverende stilte.…
De ranke stelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
501 waar vroeger
lente binnen kwam
tocht nu de kou
trekt langs
onze warme plekjes
verkilt wat ik vertrouw
zacht streel ik
je bloemen op het raam
de ranke stelen
maar snel
valt er een traan
daarna nog velen
de kristallen
in je ogen
zijn gedoofd
je hart bevroren
ons lieve samenzijn
is voorgoed verloren…
Vals seizoen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
632 Het zou moeten
sneeuwen als een muur
ijzig ruw over zwijnenvachten
de beek kronkelend bevroren
als een knisperende boskrakeling
scheve schotsen verankerd
in nachtzwarte oevers
glazen vennen in bontkragen
rietpluimen van bergkristal
het meer vol poolijs
de heide naakt en troosteloos
bijna onzichtbaar verstoven
onder verpulverd onbehagen…
SNEEUW VOOR ZON...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
527 We willen
sneeuw
sneeuw op Kerst
in het groen van spar
We wensen
meteen
winter en zon
op een winterdag
We worden
als herboren
na het wandelen
door sneeuw
Spinrag
-tussen takken-
waarin druppels
bevroren
Druppels
die vorst
willen borgen
in bessen rood
Maar
om de dooie dood
van dooi
kunnen we niet heen.…
Afscheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 bij aankomst
vielen bevroren
tranen uit de lucht
het was een weerzien
van dwarsliggers uit alle hoeken
te midden van borden vol leuzen
stond de kist
erboven prijkte een mooie foto
van Ferry met poes op schoot
ik heb nog nooit zoveel
fotografen gezien Fer
op ’n crematie
zij kwamen allemaal om
Opa Water te groeten…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…