1569 resultaten.
Regen op je huid
netgedicht
3.3 met 66 stemmen
15.309 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Veilig
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.355 bezorgd en beschermend
als je bent
liet je me zien
dat ik heel wat meer ben
dan een lijdend voorwerp
in een land
van kraters en vulkanen
ben jij het rustgevende meer
als levensvoedende bron
geef je meer dan alleen wat groen
ik drijf nu veilig
op de wateren
van eindeloos vertrouwen
op zoek naar de kracht
om alleen voorwaarts te gaan…
Gastmaal
gedicht
3.8 met 57 stemmen
13.974 Nu zitten ze aan,
ik giet ons in
brons, en wij rusten.
------------------------------------
uit: 'Een rode sjaal', 1998.…
Taalmuziek
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
475 Diep in zichzelf verborgen
lag zijn taalmuziek; de
onvermoeibare bron,
met zijn wezen verbonden.
Hoe ver kon hij daarin gaan,
om opgefrist iets opzienbarends
de ruimte te geven; buitenaardse
wartaal uitslaand, als een
ongetemd beest.…
Norma
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.147 Zij verdient een levensecht beeld van brons.
Gedachten dwalen af
Vogels zingen hun lied
Mooier kan het niet.
Hoe was het toen zij danste en sprong.
Daar klinkt de gong.
Voorbij, maar de vogels zingen hun lied.…
Nietsvermoedend
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
667 overvallen door een stem
zo puur als zuiver water
dat ontspringt bij de bron
begint zij te zingen
'n bariton valt haar bij
zetten andere leden in
zo ontstaat een meerstemmig
koorgezang als door engelen
vanuit 't diepst van hun ziel
geïnspireerd door:
http://www.youtube.com/watch?v=SXh7JR9oKVE…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 droogt dan de bron
van het vertrouwen niet op?
rijden we mekaar
zo niet in het slop?…
Aan zijn zeer netelige draad
gedicht
3.1 met 8 stemmen
7.516 Zodra hij
de bodem heeft bereikt, is dat het teken
dat de rivier zijn bron heeft bestormd.
--------------------------------------------
uit: 'Gedichten 1962-1990' (2010).…
Ode aan Sven
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Je voelt je
Toch niet aangevallen
Zei hij puntig
'k Ben alleen
Wat hoekig in
Mijn manier van doen
Zou jij ook moeten doen
bron regel 7:
citaat van Sven Kockelmann in reactie op een opmerking van een collega dat Sven een agressieve manier van interviewen heeft: jouw stijl lijkt wel op een kruisverhoor.…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Met getekende bast
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
582 ik sta
met mijn voeten
diep in de grond
jij waait
voorbij in
wolken en buien
omgord met
getekende bast
verzamel ik kracht
om jou te bereiken
ontluiken mijn knoppen
aan lentetwijgen
jij bent de zon
aan een heldere hemel
mijn wortels kennen jouw bron…
Rozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
524 In de kille kale uren van zijn bestaan
is het de tijd die als enige nog snel kan gaan
hij zelf loopt krom gebogen
kijkt niemand in de ogen
bang om iets van geluk misschien
in een ander te zien
al was het maar de schijn
terwijl dat nu juist dat de bron van vreugd kan zijn
maar hij heeft gekozen
voor dorens in plaats van de rozen.…
Advent
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.068 strevers van duisternis
willen mensen ontkrachten
luister niet naar hen
belagers van de ziel
zie, op deze dag
hoe licht zich verspreidt
door stille werkers, die
daden van liefde tonen
elke korrel in de woestijn
is kosmisch bezield
elke druppel in de oceaan
komt uit de bron…
Dromedaris
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Eert dus de bron als het water er schaars is -
een halve kameel telt voor één dromedaris…
Voor hem, voor haar
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
533 vervreemd
van bron en oorsprong,
zo zonder taal en teken
verweesd
tussen de schijn en wezen
van levende bloedverwant
in je hoofd
op zoek naar 'n god
in 't diepst van je gedachten
heb je je
levensweg gekozen
niet in eigen hand
in je hart
een moederziel
en sluimerende vaderband
28 mei 2019…
Klimaatkompas
snelsonnet
3.0 met 5 stemmen
767 Men vindt steevast een bron om aan te boren
gevolgd door wederom een “wijs” besluit.
Vanmorgen kwam het biogas erbij.
Men keert en keert maar weet men wel welk tij?…
Vriend van de onbekende
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
564 Waarom zou ik boos op jou zijn
we hebben niets meer dan onszelf
in ongeschreven woorden
onmisbare gesproken taal
troostend en zoekend
vriendschap, zielsverwantschap
en het zijn op zich geen wanen
omdat werkelijkheid anders toont
het begint bij de onuitputtelijke bron
op een plek tussen hemel en aarde
daar schat je alles op de juiste…
Nieuwsgierigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Nieuwsgierigheid is de bron van kennis,
Onuitputtelijk, schier oneindig groot,
Blijft je prikkelen tot het einde,
Neem je mee tot aan je dood.…
Het inwendig leven V
poëzie
4.5 met 2 stemmen
6.058 Voor mij is het menigvuldig'
bron van onrust, bron van kwaad,
daarin levend voel ik schuldig
dat ik zwak mij zelf verlaat,
dat ik vreemde heren huldig.
Maar toch roof ik naar behoren
uit dier vreemde heren rijk
schat van ogen, schat van oren,
voor ik weer tevreden wijk
naar mijn eigen stalen toren.
…
Ster
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.117 Als dezelfde ster blijf jij door het leven gaan
zelfs zonder het licht van de maan
jij bent mijn mooiste ster
en ik jouw bron van energie
geloof me nou maar als ik zeg
dat ik jouw graag zie…
september
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.540 in geurende luchten
mijzelf verliezen
verdwalend in kleuren
verdrinkend in tijd
verkleurende vruchten
wilgen die kniezen
herfstgebeuren
dompelend in spijt
spijt van de dagen
die ik onnadenkend
doorbracht met vreemden
te ver van hun bron
verwijtend hun klagen
in motregen drenkend
herfstontheemden
op zoek naar de zon…
De dader ligt op het kerkhof?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.459 ( Bron metro 22-8)…
Mijn deel van leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 schaduw was
bekleed met
kleine reepjes zon
die dansten op de
warme wind in een
oase met licht als bron
een stukje paradijs
waarin alles vergeten
sneller smolt dan stukjes ijs
ik kuste jou
de nieuwe wereld in met
een schitterend perspectief
ik heb je al
mijn deel van leven
zo godvergeten lief…
Kwantum
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
631 Bron: grenswetenschap.nl…
Levenswarmte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.267 een stralenbundel valt
herricht in babyogen
waar een blad zich heeft
bewogen naar het licht
kijkers volgen het intieme spel
in millimeters per seconde
waarin levenswarmte kerend
wordt hervonden en gereflecteerd
het snuitje straalt herkenning
van liefde voor de zon
wat niet is aangeleerd
put rechtstreeks uit de bron…
geladen revolvers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
478 wanneer oren voorbijgaan
aan woorden en slechts luisteren
naar het naakte geluid van de nacht
wanneer woorden de betekenis mijden
en zich laven
aan een nietszeggende bron
wanneer emoties verdwalen
in de labyrinten van de ziel
en verworden tot geladen revolvers
dan is het radeloos gelaat
niet meer in staat
de dreiging te verwoorden…
Bosextract
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
532 De zomer laat
met haar vuurrode longen
lijsterbessen, rozenbottels,
en wilde bessen zingen
dwaalt langs de
fluwelen binnenkant
van een beukennotendop
eikels steken een pijpje op
kastanjes tonen hun stekels
het warme brons nog verborgen
tot aan de herfst
in vruchtbaar genot
zwerft de zomer door het bos…
Haar kaatsend rood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
482 zag je
in het licht ontwaken
haar kaatsend rood
het naturelle bloot
gaf absorberend
warm roze in je schoot
maar wat zegt
nou pigment over wat
en vooral wie je bent
alleen zon
is de bron voor jouw
kleurend verschijnen
zonder licht zal
het leven en jij in
een zwart gat verdwijnen…
winterglow
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 voorzichtig heeft ze al de eerste
winterthee geproefd en zorgzaam zacht wat
eikels in haar mand gedaan
het raam vertelt van regen, zeer slagvaardig
zonder bron, maar niets nog
laat de dag verbleken, waardig wrijft ze
zeven tenen warm
en als ze kon dan vroeg ze
alle dennenappels aan haar arm
zich te vormen, naar de zon…
Gouden appels
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
519 onzichtbare wonden
liggen onder littekens
die nog verhelen
wat eeuwen overerfd is
als haat geen bron meer kent
van wraak en moord
wordt bloed in wijn veranderd
om het leven te vieren
de aarde is gedrenkt in tweespalt
door hen die liefde vrezen
de boom van kennis wacht
op hen, die vruchten delen…