Alle inzendingen over gave

909 resultaten.

Sorteren op:

Zij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchtig en vluchtig maar ieder nam haar als de zijne allen…

Liefde......

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Liefde die je ogen doen stralen Liefde is met geen geld te betalen Het is een bijzondere gave van God Die altijd betrokken is bij ons lot. Gods liefde gaat boven alles aan Hij is met heel ons leven begaan Hij heeft Zijn liefde ons bewezen Zoals in de Bijbel staat te lezen.…
Fedde Nicolai18 november 2009Lees meer >

Heksenhand

netgedicht
4.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 845
begraven in de grote ego-kist als je hem alleen kunt dragen heb ik mij in jou vergist met flarden van de buitenkant is nooit een kern beschreven gemanicuurde heksenhand door ledigheid gedreven grotesk gewauwel over kleuren die jouw zilte ziel ontbeert leidt ons blind door open deuren waar het ik-tijdperk regeert bemeet de gave…

Wonderlijke parade

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 421
ik weet dat jouw lach de jaren overleeft jij hebt harten beroerd emoties losgeslagen die voorheen vrijwel geen reacties gaven handen gereikt sferen en stemmingen geladen in een wonderlijke parade van intens plezier waarbij grenzen vervagen omdat liefde alles kan dragen het is de ultieme vrijheid die straalt uit je ogen waar lichaamstaal…
wil melker19 februari 2021Lees meer >

1 Gele bloem... ( J. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Als ik een gave had, heb en zal houden, "om gevoel in dichtvorm" neer te leggen... dan was het een zware taak, die ik toch zeker niet verzaak. Wanneer ik van jou hield, en nog steeds houd, op onze liefde voortbouw, omdat ik niet loskom van jou!…

Herfst op het kerkhof

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
De grafsteen met de gebeitelde letters die jouw intieme vriendschap in de nacht een liefdesnaam gaven staat eenzaam op het stille kerkhof bij de uitgebloeide hortensia die moe is door doden die zwijgen in alle talen bladeren van droeve bomen dwarrelen wanhopig voorbij de diepte van jouw dromen maar jij zal nooit tot leven komen…
mobar2 september 2015Lees meer >

In zachte tegenwind

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 777
mag ik de wind even spreken die verkillend langs me gaat me in de kou laat staan en bulderend over samen leven gaat je vlaagde speels in lente geven plaagde zomers in een bui twee keer beleven hagelde in laatste dagen toen bliksemslagen mij steeds vaker op mijn donder gaven in zachte tegenwind kom ik je morgens tegen…

Fruitige dissonant

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Een gerimpeld appeltje tussen het gave fruit; als een dissonant leeft het zijn imperfectie uit. Het oogt op een fruitschaal minder smaakvol tussen de lentekleuren van de Elstars en de Bellefleuren. Wordt het vaak ook gedomineerd door de oranje citrusvruchten en moet het soms ook de concurrentie van de gele pisangs duchten.…

WIEROOK

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.522
Geen gave van fijn goud en kan mijn hand de Heer, geen myrrha bieden, maar wierook zal, en overal en allen dag, Hem dank bedieden. o Wierookgraan, in ‘t vier gedaan, en rokende uit mijns herten midden, van aards en grauw wordt hemels blauw: gaat, wierookgraan, de Here aanbidden!…

terwijl je ramen regenen

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
pak nog zomer op terras en voel de kou op jouw balkon je hebt geoogst als nooit tevoren hun zin in blikken konden je niet meer bekoren, het was geen spel enkel om te scoren erbij te horen in eenvoudige verovering je voelde je weer prooi maar bent geen speleding ik ga niet voor bloedmooi wel voor warm praten met een zo gave…

streelde lente op je koude huid

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.373
je bloeide in je lach ontluikte wit je tanden je rode lippen waren zoet nog warmer dan je handen ik streelde lente op je koude huid je dooide snel tot voorjaar een merel floot de winter uit we droomden het concert dat vroege vogels gaven in het rood van ochtendlicht bleef de zomer even nog uit zicht we speelden zon en kleurden dagen…
wil melker11 februari 2005Lees meer >

de moordkuil maakte

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.469
ik heb je gezocht in mijn bestaan de rechte muren gaven me geen ruimte ik voelde wel wat liefde langs me gaan een zachte streling die ik zoeken moet in kieren en in hoeken die ik anders oversla die veel gezichten kent en mij ontwaken doet de ogen had ik nooit gezien wel het tasten van vingers die mij raakten die van mijn hart…
wil melker14 oktober 2004Lees meer >

herfst zal ons voorjaar zijn

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
ik proef lente in je herfstkleur voel de warmte nog in zomers leven zie de zon en ruik je geur je opent voor me in een voorjaarskleur ik zocht je bron om me te laven jarenlang verborg je je talent en vele gaven er komt geen winter meer de kou zal je niet deren sneeuw en ijs zijn slechts plezier jij laat je niet bezeren herfst…
wil melker16 september 2004Lees meer >

haren vonkten in mijn streling

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.580
danste licht vertederd door je hardheid en de passie in je blik ik had je handen vast een lach liet jou mijn witte tanden zien je raakte mijn gezicht lippen vol met hete kussen die mijn tong verliefd ging blussen je huid aaide fluweel haren vonkten in mijn streling ik opende zo dicht bij jou werd vrouw omdat ik je genomen had we gaven…
wil melker15 februari 2004Lees meer >

waar je liefde mee schreef

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.573
ik heb je bedolven onder mijn gaven mijn bloemen kwamen de kleur aan je vragen ik las in je ogen het licht van de zon kuste je lippen zo rood als ik kon je gaf me de hand waar je liefde mee schreef met woorden zo heftig dat passie lang bleef je lichaam nog jong je blik had de tijd we kozen het pad richting eindeloosheid we zijn…
wil melker15 december 2003Lees meer >

ik heb de hemel aangeklaagd

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 786
begraven het blauw wees me terecht koude straalde wolkeloos haar leegte naar me toe ze maakte me weer klein alleen en hulpeloos ik gebaarde stilte in het schreeuwen tegen golven Ze deinden kilte in het eindeloze thuis mijn woorden zijn verzwolgen ik brak religies om een muur te bouwen van gebed het heeft de wereld niet belet mijn gaven…
wil melker8 december 2003Lees meer >

Onophoudelijk

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
een regendichte jas een plank onder je arm geklemd angstig wadend langs de kust Zag dat je niet kon wennen aan de verblinding van het leven je kneep de ogen dicht Dat de volheid van de hemel te veel voor je was dat je de hemel naast je niet zag De ruimte voor een vogel met weigerende wieken is te hoog gegrepen Zachte handen gaven…
J.Bakx13 september 2023Lees meer >

MOEDER, DE LIEFSTE IN ONS LEVEN

hartenkreet
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.227
Moeder, - de liefste in ons leven stond altijd voor haar kinderen paraat met wijze woorden en goede raad wilde zij haar kostbare gaven doorgeven.…

Het lied

netgedicht
2.2 met 75 stemmen aantal keer bekeken 370
wij hebben lang geoefend om het lied zonder woorden te zingen in een totale expressie van lichaamstaal waarbij de klinker O als leidraad voor de melodie is genomen omdat het een uiterst gave klinker is die zich ook makkelijk voegt in samenzang en echo's medeklinkers vullen vaak bij toeval een nog lege plaats alsof het zo was…

Neurotische enclave

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 454
Iedereen heeft zijn eigen gave in de neurotische enclave alle registers geopend het publiek vol verbazing hier is het aardse paradijs eerbiedig oud en wijs een geheim vertaald in tijd in zinnen van pijn en leed meer dan alleen gezelligheid voor oude vileine bokken geen nieuwswaardigheid hier houdt men niet van jokken en blijft de…

ATRIUM

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 163
Deze naam van het woonhuisvertrek bij gegoede Romeinen had vaak een vijvertje in het midden van de vloer vele deuren langs de wanden die toegang gaven tot alle kamers zweeft met zingende wijs door meer dan twintig eeuwen nooit belemmerd door tegenspoed en overwinning van tijden zet zich nog in het heden vast heerst binnen grote hallen…
Han Messie23 augustus 2026Lees meer >

Drie Koningen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Ze namen hun intrek in de hoek van de stal, gaven Jozef ook een glas. Moe van het zeulen werden ze gastvrij onthaald en schonken jaren later hun relieken aan de Dom in Keulen……

SINT NICOLAAS.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.785
Waar strooidet ge eens uw gave neder? Zij viel de armen meest ten deel. En nu verrijkt gij met uw schat de rijken, Als droeg gij water in de zee: Men ziet u niet in de arme wijken; Gegoeden deelt ge uw goedren mee.…

dichtersdroom

netgedicht
4.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.576
een man is niet geschapen om te slaven zijn leven is een aangenaam verpozen op plekken die hij zelf heeft uitgekozen banken, bedden, kroegen om te laven wil jij me alsjeblieft niet confronteren met zaken uit het dagelijkse leven de schepper heeft mij een talent gegeven die gave is te mooi om te negeren dus wil je voor me zorgen alle dagen…

Waar??

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 801
' Jouw ogen vol licht die mij moed gaven. 'Waar is je glimlach?' Je glimlach vol vreugde. Je glimlach waar ik van hield. Jij bracht mij in een andere wereld. Een wereld met jouw ogen, jouw handen en glimlach. Nu ben ik terechtgekomen in mijn vroegere wereld. Een wereld zonder jou, een wereld waarin ik hoop op jou.…
Lore17 mei 2003Lees meer >

GRAFSCHRIFT*

poëzie
4.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 4.674
Dat hier ligt, was een mens, daarin des Heren hand handvollen over hoop van gaven had geplant: vernuft en wetenschap en overvloed van reden, bevalligheid in schoon en recht geschapen leden, beleefde* vreugd en deugd, en ongemeen verstand van zoete bezigheid en zondeloze zeden, en al wat in een…

Stadse oorden

netgedicht
5.0 met 171 stemmen aantal keer bekeken 485
de jaren hebben ons gevouwen langs vroeger onzichtbare lijnen die ooit als sterke baleinen ons als een front bij elkaar hebben gehouden wij presenteerden familie en kracht door generaties met straffe hand groot gebracht vrijheid en welvaart gaven aan eigen zinnen ruimte zonder bevoogding in samen beginnen we zagen dorpen verworden…

Tredmolens voorbij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 459
ik liet mijn donkere stappen gaan bleef zelf staan in onthutsend duister de tredmolens voorbij voelde vrij van dwangmatig koersen zonder roergangerszweep het eerste licht markeerde kanten die zicht gaven op een eindeloos verdwijnpunt ik ervaarde diepte in een voorheen draaiende wereld als een tollend plat vlak lichtloos heeft…
wil melker19 december 2019Lees meer >

Waar-borg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 680
De tijd was maar geleend, de dagen wilden hun mooie uren terug in ruil voor alle herinneringen die verdwenen Op mat fotopapier verschenen, gaven zij negatieve afdrukken van een werkelijkheid die waan niet eens benaderde, zwart en wit wisselden elkaar soms schitterend als siervuurwerk af, de hoekjes gekarteld en omgevouwen als oren…
metha31 december 2004Lees meer >

Therapie

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Zo ook nu weer dit gedicht uit mijn gedachten op papier ik zie het wel als een gave als ik dat zie zo hier. Het is fijn om te kunnen delen en daarom schrijf ik maar door, het is mijn eigen therapie, ik ben ook maar mens hoor....…