1187 resultaten.
God en ik, ik en God in 3 tegeltekstjes
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
504 Je hoeft God niet te zoeken
God zit in jezelf
Als het goed is
Wie God zoekt
Vindt zichzelf
God is menselijk!
De mens Goddelijk?…
DE MOEDER EN HAAR KIND
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
768 Je kind dragen
Is de grote verwondering
Je kind wegdragen
Is de grootste opdondering
Die een mens, een vrouw, de moeder
Kan krijgen, moet zien te verwerken
En ik als buitenstaander
Sta erbij en kijk ernaar
En weet niet wat te doen, wat te zeggen
Het is niet uit te leggen
Een moeder hoort haar kind niet te verliezen
Een vader ook niet…
Frictie
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
624 Coenradie (van Justitie) stelde voor
Daar het aan cellen en cipiers blijft schorten
Detenties met twee weken in te korten
Zij vond voor deze plannen geen gehoor
De Blonde Baas vond het geen goed idee
Dat gaf wat frictie in de PVV…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 Wat is toch een souvignier gris, madame
vertel het ons in 's hemelsnaam
groeit het in 't wild als knolrapenras
is het in kassen gekweekt bolgewas
ik zocht het met mijn diabolische oog
dat op het oude vertrouwt, analoog
in flora's van medici en florentijnen
in graven der doden op de apennijnen
de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen…
Vrouw op m'n pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Ik zag een vrouw
Ik voelde wouw
En al gauw
Sprak ik haar aan
Een open gezicht
Als een open toneel
Waarvan het doek niet valt
Sprak ze ook mij aan
Ze vertelde over rouw
En die bleef rauw
En ruw ook na 17 jaar
Om haar verloren man
Ik leefde mee met
Die emotionele, intieme
Bittere spontaniteit
Welke tijdloos lijkt te blijven
Maar…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zie je het? Een bom viel op het huis,
Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren.
De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden.
De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand.
Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam?
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen?
Onder het stof het portret van de gesneuvelde…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Deze waarheidsprekende dag
is een zij , even opgewekt om hier te zijn
als serafijn, als waaier om deze dag
te verkoelen. Zij is een prachtige trilling
boeiend te voelen zachtere wind zeg ik als kind.
Als een vogel op mijn kruin,
een duin aan zee zo'n mooie plek,
een gitaar met zacht trillende snaren
maar alles behalve verspilde jaren.
Als…
Ze, ze was wijlen mijn moeder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Ze was van 1913
Ze werd geboren op de 31ste mei
Ze doopte haar als Philipina Hendrica van den Bos
Ze was kind, maar snel jong volwassen
Ze werd verliefd op haar 17e op mijn vader
Ze liep weg van haar ouderlijk huis
Ze ging op kamer op haar 18e (1931)
Ze behaalde haar Mulodiploma (1930)
Ze werkte 8 jaar bij Bank Mees & Hope
Ze was 8 jaar stevig…
Het Meisje en de President
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
369 Met meer details was zij maar niet gekomen
Orale seks was waar hij haar toe dwong
Ze was nog maar een jaar of veertien jong
En er zou toch niets worden ondernomen
Veel mensen hadden er niet mee gezeten
Als deze vrouw wat meer had doorgebeten…
Oma's woorden
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
989 Eindeloos stil
dwarrelt sneeuw
over het leven.
Beelden uit het verleden
drijven langs,
de tijd gaat snel.
Sta eens stil,
kijk omhoog,
geef liefde een stem.
Luister wat het leven
zeggen wil,
want ook wij gaan voorbij.
Oma echoot in de bergen
"Ik gaf wat ik had,
en deed wat ik kon."
Eventjes voel ik
haar heel dichtbij.…
ongemakkelijke schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 voelde ik ongemak of
zag ik schoonheid toen
jouw bijzondere lijf me
dwong je aan te kijken?
is het aangeboren als
je naar iets blijft kijken
waar je meestal het hoofd
schaamtevol van afwendt?
pastelkleurige kussens in
de vorm van benen liggen
als rijkgeborduurde zachte
protheses om je heen
jij en je zeldzame lijf
vangen me in…
Mijn moeder is een monument
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
761 Mijn moeder is een monument
van leven
van bewegen
van geven
van zorg
van verzorgen
van vast houden
maar vooral
van houden van
Niet even
maar al heel lang
Soms heeft
ze er een hard hoofd in
niet in mij
maar de dingen daar omheen
daar krijgt ze soms een punthoofd van
krijgt ze hoofdpijn, koppijn van
Soms ziet ze er echt geen gat…
CUL-DE-SAC
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 zij die het hoogste ambiëren
bewandelen daartoe soms
alle mogelijke wegen
en als ze aan het einde daarvan komen
blijken hun carrièredromen
niet met wat ze dachten te
bereiken overeen te komen
maar zelfs op dit vlak
bestaat misschien toch de
mogelijkheid om op
schreden terug te keren
en van misplaatste
inschattingen te leren
als je maar…
Innigste ontboezeming
snelsonnet
3.7 met 34 stemmen
5.190 Nou wil Georgina op het internet
Met hulp van röntgenfoto's aan gaan tonen
Dat er geen sprake is van siliconen
Daar zij zich tegen zulk gegis verzet
Dit schijnt groot nieuws te zijn voor tal van dwazen
Mij komt het echter voor als opgeblazen…
In De Roos
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
1.081 Ze hing er eigenlijk een beetje bij,
Sinds Boudewijn, haar man, was overleden,
Haar leven was niet zonder moeilijkheden,
Toch bleef zij zot op grappenmakerij.
Dat bleek wel toen zij op die julidag
Die appel toonde, met een schalkse lach.…
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Zoals wolken ontstaan
en weer oplossen in de lucht.
Zo leven golven in oceanen.
Water is het dat verandert
en blijft voortbestaan.
Mensen worden klein geboren
en groeien groot.
Ze komen uit en verdwijnen weer
in het zogenaamde niets.
Wolken en golven verdwijnen niet.
Water sterft niet.
Hemels en oceanen blijven.
Draag dan water, water…
Voor Anne
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
649 Je hebt de laatste regendruppels gevoeld
en ook het laatste avondlicht gezien
toen werd het donker en stil
en het vermoeden realiteit werd
jouw bloem geknakt
in de bloei van je leven
Nu rouwen we om jou
met tranen van verdriet
Lieve Anne
rust zacht
want vergeten doen we je niet....…
Hot line
snelsonnet
3.2 met 28 stemmen
2.044 Terwijl ik netjes nieuwe batterijen
In mijn vriendin haar telefoontje stop
Belt plotseling mijn beste vriend haar op
Die haar verklapt dat hij met haar wil vrijen.
Nog voor ik iets kon zeggen tot die schoft
Is haar mobieltje toen spontaan ontploft.…
KNUFFELALLOCHTOON
snelsonnet
3.4 met 18 stemmen
1.919 “Wat zou je doen?” vroeg rapper Ali B.
aan Hare Majesteit in Lelystad.
Haar glimlach heeft hij toen maar opgevat
als vrijbrief voor een tête-à-tête voor twee.
Zo’n naamsverandering is toch niet niks,
want hij heet voortaan Ali Beatrix.…
Op rapport
snelsonnet
3.3 met 14 stemmen
2.330 D’66 krijgt van Loesewies
Als eindcijfer een 4 en niet de 8
Die door de trouwe kiezers was verwacht
En dat is ook meteen een stemadvies:
Als aanstaand nummer 1 van haar partij
Wordt haar verkiezingsleus: Stem niet op mij!…
Late echo
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
975 Vannacht, uit Morpheus’ armen losgerukt,
dacht ik: ‘Waar word ik nú weer wakker van?
Een woedende imam uit Teheran?
Een burlend hert dat plots verongelukt?
De dreun van een brisante supernova?
Nee, ’t kreunen van Maria Sjarapova!'…
de koffer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Ze moest naar het ziekenhuis.
Dat was haar gezegd.
Haar koffer stond klaar in de gang.
Alles zat erin, net of ze met vakantie vertrok.
Het kan plotseling heel weinig zijn
als een mens naar het ziekenhuis moet.
Ze nam die koffer altijd mee
op vakantie.
Hij deed haar daaraan denken.
Zomer, vrijheid, lange dagen.
Prachtige zonsondergangen…
Dat dit mijn wereld is
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
564 Gesloten ruimte met
Vloer, plafond, muren,
Een deur en een raam,
Waarin ik in volkomen
Vrijheid kan denken,
Ademen, zijn,
Dit is ik, dit ben ik,
Dit ben ik helemaal,
Een totale acceptatie
Dat dit mijn wereld is,
Alleen al een blik naar
Buiten is genoeg om er
Nooit meer heen te willen,
Die deur nooit meer open te doen,…
moeder zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
524 Moeder zijn
Terwijl veel ouders –
ik betrek graag ook de vaders
hun kinderen toch als
een prachtig cadeau ervaren.
Maar het is wel…
een heel groot pak.
Je weet dat niet op voorhand.
Je leest een paar boeken over opvoeden,
maar niet dat je twintig minuten
met je zoon zal discussiëren
over een blauwe of groene sok.
Dat je de hele stad zal…
Ik weet niet hoe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik heb geen toespraak, ook niet deze
en geen vaarwels die jou omarmen
je nog een laatste keer verwarmen
ik ken de boeken die je hebt gelezen
en weet wel wat je zoal dwars zat
naar welke films je keek en wat je at
toch heb ik jou niet goed genoeg gekend
om echt te kunnen zeggen wie jij bent
mijn toespraak over jou is daarom deze:
jouw eigen…
alle dagen vieren wij jou – van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
904 vandaag vieren wij jou
de mens ook die jij bent
in de dingen die je doet
of liever ook juist laat
met de keuzes die jij maakt
vandaag vieren wij jou
een fiere meid en vrouw
die ooit achter moeders rug
verlegen nog en schuchter
onze kleine tante pollewop was
vandaag vieren wij jou
de glimlach ook en de tranen
waarmee jij de dagen leeft…
Eenentachtig
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
634 Snel haalt men ‘code geel’ weer uit de kast
Een vlokje sneeuw, wat onderkoelde regen
Het komt van boven maar het is geen zegen
Een laagje ijzel, Leiden is in last
Op Drakensteyn schaart men zich rond de haard
Code oranje! Beatrix verjaart…
Weer loos
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 Alles van waarde is weerloos
Maar hoe weerloos is alles van waarde
Wat een webmaster bijeen vergaarde
En zich afvraagt wat is hier
weer loos?
O Mensch, ict'er, gib Acht
Voor die donkerslag om middernacht!…
woordloze weg
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
146 als alle taal
verdrinkt
als elk lied
verwaait
als handen
zich radeloos
vastklampen
kan het hart
openbarsten
kan het leed
woordeloos
zijn weg vinden…