3027 resultaten.
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 Ik ging geloven dat ik nu zou rusten,
De winter in 't ommuurde stadje blijven,
Een huis bewonen, klare zinnen schrijven
En voor het eerst wat langer voortgekuste
Vrouwen hier bij mij hebben en, ter ruste
Met hen gegaan, lang in omhelzing blijven.
En langzaam werden mij hun willige lijven
Vertrouwd als vroeger vaak bezeilde kusten.…
AAN DE REIZIGER
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.272 Steden spinnen wegen:
Webben tussen kerkers.
Zwerf of geef je over.
't Ravijn bant de de blik,
De vlakte verstrooit ze.
Bespring rotstrappen, zwerfblokken naar uw drift.
Laat in de vlakte uw verende voetzool
Liefkozen door het vochtige gras.
Rust in stilte van rumoer,
Doch niet te lang:
De zwerver wet zijn eenzaamheid op de…
Verzadiging
poëzie
3.4 met 5 stemmen
920 De lange achtermiddagen aan boord
Waarin de zon op vale golven gloort,
Tussen de wolken uit, of door een lek
In 't hemeldak licht droop op 't gore dek.
De lege achtermiddagen aan boord
Waarin de zon, door een gesloten poort,
Tussen de spleet in 't saaien kooigordijn
Op een portret valt als een streep karmijn.
Dra wordt de lucht…
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Wij stonden gebogen over de vliet;
Daaronder leken onze gezichten
Ziende uit een toekomst, toen een lichte
Rimpeling ons glimlachen liet:
Ons spiegelend zoals wij niet
Meer konden zijn. Nooit meer? Ik vroeg haar:
‘Laat alles worden zoals vroeger.’
Zij gaf geen antwoord. Haar voetje stiet
Een steen in 't water en terstond
Verdwenen…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Op de golven vindt de zon verstrooiing,
Langs basaltblokken en sloepen voor
Anker trekt de vloed een vage voor,
Zacht schuim spoelt tegen de stenen glooiing.
Achter moerbeiboomen ligt haar huis,
Een hardstenen, hoogbegroeide hoeve.
Door de moestuin naar de lage oever
Daalt een pad van blinkend schelpengruis.
In de gevelspits heeft…
Landelijke liefde III
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.016 Het regende in de avond, zacht en tergend.
Overgebleven bloesems bezwijmden.
Wij gingen samen, verlangens verbergend
Nog niet beleden, niet meer geheim,
Los van elkander, toch gedurig
Toenaadring zoekend - uit de wijde
Onzekerheid ontstond geen vurige
Plotslinge ontroering die ons bevrijdde;
Ingenomen bij 't gaan in de nevel
Door…
Ultra Mare
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.492 Hier is de wereld niets dan waaiend schuim,
De laatste rotsen zijn bedolven
Na de verwekking uit de golven,
Die breken, stuivend in het ruim.
Het laatste schip wordt weerloos voortgesmeten,
Het zwerk is ingezonken en asgrauw.
Zal ik nu eindelijk, vergaan, vergeten,
Verlost zijn van verlangen en berouw?…
Ontmoeting
poëzie
4.7 met 6 stemmen
1.141 Onder lichtend vonkgedierte
Komen algen tot bezinking.
Diep is 't stil; langs lange slierten
Wier trekt walm op van ontbinding.
Plots doortrekken van de polen
Alle kringen huiveringen;
Reeds gezonken drenkelingen
Drijven uit hun onderholen
Los en zij bewilligen
In een doodse farandole,
Tot het schip moet stilliggen
Op hun saamgedrongen…
Broekje van eigen Deeg
snelsonnet
3.3 met 11 stemmen
988 Nu is die dierenrechtenactivist,
die bij De Leeuw zijn onderbroek verloor,
in hechtenis genomen voor verhoor.
Hij zegt natuurlijk dat hij van niets wist.
Normaal gesproken vind ik dat hij zevert,
maar nu heeft iemand hem een 'streak' geleverd.…
Verminkt mensbeeld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Waardoor worden
Gedrag en denken
Nu het meest bepaald?
Gewoon door de mens
Die zich door zijn
Eigen ik laat leiden?
Is de mens uitsluitend
In zijn psyche gevat,
Of is hij opgesloten
In het omhulsel dat
Lichaam heet, dat is
Bepaald door louter
Biologische verbindingen?…
[ Opa kijkt me aan ]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Opa kijkt me aan
en hij houdt van mij, maar wie --
is hij eigenlijk?…
‘Vademecum voor de renner!’
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.131 Rij trager dan je kunt, Eddy,
maar mijd je voor de kuilen
Leef vrij, maar ken je grens,
want fietsers zijn geen uilen
Rij altijd met een hartslagmeter
en onderhoud je bladen
Zet j' altijd uit de wind
en eet veel koolhydraten
Wees dommer dan je bent, Eddy,
maar mijd je voor de vrouwen
Laat een ander ’t gat maar dichten
en spaar…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Voor J. Reddingius.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wiss'lend zilv're spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
Bibian Mentel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
487 Voor alle mooie mensen op dees’ aard
zijn ereplaatsen in het paradijs
waar jij je aan een troostentafel schaart,
aan ’t einde van een o zo zware reis
Het aardse leven stelde j’ op de proef,
het werd je stuk bij beetje afgenomen
hoe diep de kuilen ook die ’t noodlot groef
wilskrachtig bleef je opstaan, bleef je dromen
Sjalóm en vaar bergóp…
Willy Stähle
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De vlam die flakkert, fluistert poëzie
jouw naam het zachtst gesproken, ’t vaakst gehoord,
godinnen barstten haast van jaloezie,
Apollo, Zeus, door j’ heerlijkheid bekoord
Zij trachtten jou al eerder op te halen,
als vrome Ikaros viel jij ter aarde,
waar zij je van je dartelheid bestalen,
bescheiden restte jou het lot t’ aanvaarden ...…
Prijs de poëzie
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
508 Wij zien wel de jury,
maar heeft J. geen geld
om zijn onderdanen
op fatsoenlijke wijs
te bedekken?
't Zal onder die flodders
ook niet veel soeps zijn...
Shocking blue
Prijst de Poëzie!
Zou crowdfunding
helpen misschien?
Nafiss is een vrouw,
naar ik heb begrepen.…
DE AARDRIJKSKUNDE
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.237 Haast dekt geen sluier meer de aardbol met zijn duister;
De nacht vlugt voor de dag; ras schiet ge uw licht, uw luister,
ô Wetenschappen! uit, tot aan des aardrijks end,
Zo verr’ de Zonnegod zijn gouden rossen ment.
ô Ja! ’t is mij vergund de toekomst in te dringen,
Aan d’ongeboren tijd zijn diep geheim te ontwringen.
Europa was te lang der…
Dezelfde keus
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
823 Zou ik
mijn hele leven
nog eens dunnetjes
over willen doen?
Ach, waarvoor
en eveneens waarom?
Vermoedelijk
verviel ik dan ook weer
in alle ongerijmde fouten,
in wat mij nu nog spijt.
Wel weet nu heel zeker,
ik koos wederom voor jou!
Nu ben ik sterk gerimpeld,
voor mijn gevoel niet oud,
zelfs knagende gebreken
voelen al vertrouwd…
Oorlog in dit hoofd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 Het is oorlog in dit hoofd,
Onbekende
Ongekende
Steden zijn
Door onophoudelijk vuur
Aan gort geschoten -
Geen muur blijft overeind,
Geen steen die op
De andere blijft staan,
Lucht vol neerdwarrelend gruis -
Wat er nog aan beelden bestaat
Wordt aan het zicht onttrokken,
Tot voor mijn voeten
Plots dit veertje landt
En onverwacht…
De daders
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 't Zijn kweekvijvers met blije
bijters radicale vissen uit
moslim-missen van de moskee
o wee
kwikzilverbolletjes alle-richting-
rolletjes want de thermometer
brak alkaida-kak in
elke staat dji-haat
terror is angst dood duurt
het langst en bloed kleurt
rood omdat j'er op schoot
pluim op je pet Mohammet
integreren is 't woord niet…
Filmvrouw
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
3.761 Totdat je langskwam, me kuste, vertelde
dat j'op me gewacht had, mijn spoor had gezocht
en toen je vertrok en m'al op de hoek belde
en mij met die meisjesstem opgewekt meldde
dat je bij me wou blijven, zei ik dat dat mocht
En nu slaap je hier, 'k wou dat ik kon geloven
dat jij er nog steeds bent als ik straks ontwaak
Ik hoor het je gisteren…
Als de doden toch eens konden praten
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
716 Gedicht geschreven door J. Heininga en opgedragen aan haar Oma. Over een onmogelijke liefde tussen een dienstmeid en een admiraal en de bezegeling hiervan.…
Verleidelijke Klanken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.256 hypnotiserende zinnen
Climax onvermijdelijk dichtbij
Een laatste toon
Die mijn oren plaagt
Vuur laait op van binnen
Zij bereikt haar doel
Haar missie is geslaagd
Maar dan verraadt de twinkel
In haar donkere ogen
De conclusie volgt bliksemsnel
Dat zij heeft gelogen
't Was enkel een act
Haar verleidelijke klanken
Eén groot theaterspel
© Gerda J.…
Des mémoires
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
4.076 Est-ce que j'ai rêvé maintenant?…
Aandacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.708 Nu j’ er niet meer bent...
‘k je stem niet meer kan horen,
voel ik me niet verloren.
Beter voel ik aandacht nu.
Doodstil hangt ze tussen foto’s,
de vier muren.
Tussen elke toon van de muziek
kan ‘k haar ook horen.…
Overweging over wegen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
638 zien
die nu naar Leiden leidde,
vroeg je waarom ik in 't verleden
van 't ene werk en plaats
naar d' andere verhuisd was
'k Probeerde logisch te achterhalen
hoe mijn wegen leidden
Luisterend naar wirwar van banen
en plaatsen vergiste jij je even
bij de warboel van banen
voor Schiphol
Aangekomen in de hallen,
zag je hem, die j…
Gids
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
604 Dank de roodwitte schildjes
gespijkerd op bomen,
geplakt op palen, hekken,
zij lieten je ‘t begin vinden
en tussen ‘t lawaai van snelweg,
treinen,
tussen bomen en bossen
hulst, dennentakken,
kardinaalsmutsjes
op pad,
bedolven met eikenblad
over hondesporen, geen wolven
vertelde j’ over je kinderen,
hoe je roeit met de riemen,
je…
Er zijn nachten
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
894 Er zijn nachten waarin ik je naam
eindeloos herhaal
terwijl ik mijn kussen met tranen bevochtig
herhaaldelijk het licht aandoe
om gedichten van Perk, Bloem en Slauerhoff
te herlezen
terwijl ik opnieuw een fles ontkurk
en wietblaadjes in mijn shag verpulver
Met trillende hand inhaleer ik het zalige gif
en al gauw zie ik niet meer wie ik ben…
Het gewicht van letters
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
611 De geestelijke labialen v w f b p
de rechterlijke dentalen m n d t s
de militaire gutturalen k ch g q h
ergens daartussen zwevend c j l r z
en van achteren naar voren
de klinkers u a e i o
Hij geloofde en leed zichtbaar
onder mensen die hem niet begrepen.…
Collega
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
2.755 Wie vrouw, wat vrouw, hoe kom j' erbij,
da's maar een collega van mij, zei hij.
Daar moet je niks achter zoeken,
ik leende van haar een paar boeken
over de hedendaagse maatschappij, zei hij.
Zo zo, boeiend thema, die maatschappij,
was zij de zoveelste in de rij, vroeg zij.…