720 resultaten.
Vandaag,
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
649 Vandaag is meer dan een ding
elke dag is meer dan zomaar
een dag, de handeling in de
kern voor hem die haar
schoonheid ziet, een beweging
van wie bemint, van mij en maar
ook van jouw,de trouw aan onze
dromen, een universele gedachte,
geloof me, iets anders bestaat niet.…
Succes
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
566 Realisatie uit de kern ontsprongen?…
Stuk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 in me had weggegeven
Nu voel ik me leeg, op en verdreven
Uit mijn eigen levensgeluk
Vallen velen brokken stuk
Het incasseren lukt niet meer
Elke dag doet mij nu zeer
Veel kon ik niet anders doen
Ik verlang naar liefde armen een zoen
Misschien nu wel zonder jou
Je was mijn meisje en mijn vrouw
Dit gebroken grote hart
Is tot in de kern…
Mijn carrousel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
519 Nu ik mij bevind in de kern van je doolhof
en jij in het verborgen licht op mij wacht
is dit gevoel als de laatst vallende druppel
in leegte van een ongevuld bourgogne glas.…
Zonder woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
467 Gerangschikt kan de taal in
klanken kleuren als ieder
woord iets persoonlijk
eigens in zijn kern beweert.…
Een verlangen dat de droom vervult.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
419 De kern impliceert de ware mens
die tevreden met zichzelf instemt.
Er zo je gedachten over laten gaan is
het begin van het innerlijk geluk.
Een verlangen dat de droom vervult
gaat nimmer stuk.…
een dag te vroeg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
151 soms geraak je in iets verzeild
waar je part nog deel aan hebt
wellicht wel over een daad geijld
maar de kern van de zaak blijkt verlept
.
ik strooi met raadsels, zoals je ziet
dat gaat soms met het nachtleven gepaard
vrees niet voor de ernst daarvan, die is er namelijk niet
ook bij helderzicht word ik ooit onbekwaam verklaard…
IN EEN ROEIBOOTJE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
649 in een roeibootje
een pas gehuwd koppeltje -
het deint op en neer…
Ben ik bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 De vreemde mensen die ik ben,
zijn het zelden met me eens,
omdat ik anders denk.
De een wil steeds beter worden.
De ander wil blijven wie ik ben.
De een wil almaar verder reizen.
De ander moet terug naar huis.
De een wil gedichten schrijven,
die de ander al gelezen heeft.
Een en ander zijn mijn oude vijanden.
Wanneer ze mijn vrienden worden…
Innerlijke dwaling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.016 mijn gedachten
op zoek naar degene die ik werkelijk ben
maar verloor tijdens een reis door het leven
In beslagen wanden van getemperde krachten
kerf ik namen die ik als mijn koestering erken
voordat ik van de mijmering wordt verdreven
Tastend in de weke delen van duisternis
die met vochtige vingers de lucht omsluiten
zwoeg ik naar de kern…
Bijzonder...
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
1.759 Hoe groot de pijn ook is,
hoe diep die zit van binnen,
de kern is niet te raken,
het gevoel zal overwinnen.
Dat maakt het zo bijzonder
wat er ook word gedaan,
het is zo mooi en sterk,
het blijft gewoon bestaan
En de mooie kant,
aan het grote verdriet daarvan,
is dat je zoiets bijzonders,
voor iemand voelen kan...…
reis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.305 Je lippen lijken een lijntje
te trekken onder het woord lief
in de verhalen van je aangezicht
mijn woorden tasten
in teruggehoudenheid gemanteld
door jouw halfbekende planeet
uit elk gaatje in je blik
ontstijgt zijn kernen
een vreemde warmte
ik lijk erop te drijven
geen slag, geen stoot gewoon
mezelf, zonder te zinken
naar…
Na gloeiend rood
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
446 op de verste
horizon
bubbelde
loeiend heet
licht van
het zwart
dat transparant
blauw tot
kern had
het regende
zonder zich
tot bui te
transformeren
druppelde
slierten rook
uit kleine
afvalproducten
op de grond
die als
sterretjes nog
even flikkerden
voordat zij
sissend doofden in
na gloeiend rood
in dit contrastenspel…
adem mijn dromen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
960 adem mijn dromen
voorzichtig in
als ik jou vertel
met zachte stem
wat je toe mag komen
ik waas niet
bij daglicht
ben noch een schaduw
in de nacht
voel de bries
van tederheid
die het versteende
verzacht,
je naar jezelf geleidt
diep in jou
aardt de binding,
de kern van rust
vandaar uit
wordt vervreemding
in slaap gesust…
herfst
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
731 oranje rode winden
omarmen bomen
in vurig minnespel
transformeren bladeren
in gloedvolle kleuren
warm oranje bruin
en purperrood
laten zij
in volle overgave
het oude los
terwijl in takken
het nieuwe groen
in kern aanwezig is
richten zich kale kruinen
hoopvol omhoog naar de hemel
waar een waterige zon
achter loodgrijze wolken
indigo…
Jouw icoon is mijn kroniek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
638 bederf
nog juichen de reizigers
ze proberen de bielzen te tellen
van de evenwijdige spoor van wie
ze denken dat die hen komt vergezellen
zal het eind – het baken – de hemel wezen
of zal de dood slechts de stuiter zijn
in een volle zak met knikkers
neen, nooit zal ik
de beelden gaan vernietigen
die me vertelden dat de waarheid
de kern…
Monte Oliveto Maggiore
gedicht
3.8 met 6 stemmen
3.893 In heiligenschijn loop ik in een trance
van gewijde krekelkoren de dreef af die
leidt naar de abdij: zoetgevooisde bomen
onderhouden de lommer kostbaar als ingebonden
oude boeken de kern van god bewaren in middeleeuws
handgeschepte taalkasten van de abdijbibliotheek.…
in het begin
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
479 Het café is voor ons
een kern van belevenissen,
dromen, frustraties, roddel.
Met een scheut gezelligheid en commentaren.
De horeca is het sociale vehikel bij uitstek.…
Mijn liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
568 Mijn liefde is krachtig,
evenwichtig in haar kern.
Mijn liefde is verweven met
mijn wezen.
Mijn liefde laat anderen
vele boodschappen in
gedichten lezen.
Mijn liefde spreekt uit mijn verlangen,
niet uit angst.
Mijn liefde laat telkens
opnieuw leven.
Mijn liefde, via prachtig
eerlijke oprechte ogen
laat zich geven.…
Vanaf de horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
744 slapen zeemeerminnen
op vaste wal, vervreemd
golven klotsen tegen kadekust
dromen hernemen liefste lust
en jij schrijft brieven aan de toekomst
vanaf de horizon tot aan het heelal
voor wie het hoort, de zondeval
is door jouw ogen droomgestoord
maar het leven is geen carnaval
door liefde in de kiem gesmoord
vanaf de horizon tot in de kern…
Over rustige vastheid die ik vond
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.839 Ik werd geboren met een aard die sterk
van zelf gaat naar de kern van alle zaken
maar veel stond tussen mij in en mijn werk.
Groeiend, heb ik dat op zij gezet:
het werd al lichter, alle duisters braken
en ik zag liefde als de levenswet.…
Daar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
206 Waar is de kern van je bestaan
waar is het ooit begonnen?
Waar komen toch die
drang en drift vandaan?
En wie is toch
die jij
die steeds maar weer
zichzelf hervindt
in eenzaamheid
en altijd maar weer verdergaan.…
De maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Wanneer de maan zichtbaar op toneel verschijnt
en de rust voelbaar koerst naar de kern in mij
buigen mijn gevoelens die wentelen door mijn lijf.
Mijn gebaar is een eerbetoon in de openbaring
van een leven wat we samen hebben opgebouwd
nu dat ik de schaduwkant zie door de verduistering.…
het eiland Ulsda
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 ga maar na
de Dollard
landinwaarts doorgestoten
het eiland Ulsda
lag in zee
tegenover Winschoten
als ik goed versta
een belangrijke plaats
groter dan Beerta
twee steenhuizen
waren daar
maar weldra
spoelde alles weg
ik onderga
de kern van Ulsda
tussen A7 en het spoor
verderop gaat De Bult
ook voor eiland door
Klein Ulsda
dorpje, seksclub…
Naturel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
453 De kern van het
compliment van het juiste moment.
Die pluim voordat wezen dat
naturel kan zijn.
Dat verborgen omspant dat
ook zonder gelukkig kan zijn.…
weerbarstte het blauwzwart basalt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
796 jouw raadsels
granieten mijn zachtheid
verkillen mijn ogen
als ik je zie
het koude in
azuurblauwe ronding
parelt indigo
jij was eens mijn amigo
jij weerbarstte het
blauwzwart basalt
je stem deed me splijten
door zijn vrouwelijk alt
ik toonde mijn kern
nog maagdelijk door vuur
jij spoot ijs in mijn aders
doodde de zachte…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte slaan
en kan men blijven zoeken
naar zelfontwikkeling
en nieuwe grenzen
Totdat een reis ophoudt
en de…
Geef je reactie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 Poëmen op Gedichten.nl
van cri de coeur tot intellectueel
begonnen in de kern als woordenspel
zijn au fond hoogst individueel
creaties die de maker graag wil delen
met een digitale lezersschare
verzinsels en verbale luchtkastelen
maar ook reële vondsten, als het ware
Hij wil geen ster als stem, maar interactie
blijk van waardering…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad
te bouwen, met een dam
in het midden
Er stromen mensen over
van de welvarende dorpen
naar het drooggelegde land
met de nieuwe haven –
geen oude kern…
Hart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
503 met vlakke handen
samen te pletsen
op water
samen te slaan
op hout
hoe ooit
mensenhanden
een hele stad
zouden metsen
steen na steen
laag op laag
en hoe muziek een ziel
heeft - een soul, een beat -
meer is dan louter
ordening van tonen
zo gaat een oud verhaal
dat mensen nog
vertellen
dat diep onder de stad
in de kern…