738 resultaten.
Kijken, voelen
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.063 Een fris groen weiland
Sprietjes gras dichtbij
Een solitaire boom
Stevig, vol van kroon, vrij
Zwaaiend met zijn takken
In ’t frisse blauw
Iemand staat
Iemand zit, heeft een
Paarse bal te pakken:
Van mij? Van jou?
Communicatie behangt de lucht
Niet vast te leggen met strepen,
Verf en klodders, kwast
Wat speelt er in dit tafereel?…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
Niemandsland
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.684 geerfd
maar gebogen door de regen gaat
een arm om zichzelf slaat
en tussen de gevreesden
als een stenen boom versterft
Er is geen ruimte voor de loze
die zijn luiken heeft verstaald
gebukt zoekt naar de sporen
die anderen toebehoren
en tenslotte als een broze
in niemandsland verdwaalt
Er is geen plaats meer voor papavers
die met kronen…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
gele lentebode
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
559 frisse ochtendlucht
zweven lichte klanken
lieflijk, helder hoog
als blauwe regen ranken
kringelen zij omhoog
over het stille water
suizelt een lentewind
bespeelt de lange stengels
van het riet, en zingt
zacht deinend, een wiegelied
hoe zoet vlijt de zon zich
rond de ranke berkenboom
speels zijn de jonge katjes
hangend in de groene kroon…
vorstenbed
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
607 de koude buitenwacht weeft harde vingers
rond een dunne hals, het vriest en alle bomen buigen
ons zachte bed geeft warmte
binnen streelhanden vol lust, je kust
waar al mijn toppen dansen
minnespel verjaagt de gram van duizend dode mussen
het kussen draagt de kroon, de scepter en een bedelstaf
de liefde die zichzelf vergaf
en honderd lauwerkransen…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast te draaien zodat
het scheve recht zou waaien
heb mij toch verzoend
met de plaats van mijn kroon…
Pasen voor iedereen.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
502 toast en wijn voor elke gast
wij praten niet over de kroon
met doornen. schreeuwend rood
de troon die Hem verried
zwart en tinten grijs, begraven
wij dromen de zon. snuiven blauwe
hyacinten. maar het gras is smal
vingernagels in blossom gel geverfd
zo reiken wij naar tulpen
verzinnen onze regenboog…
Oktoborshow voor wozoco
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 oh, droomboom zo doorwrocht
ooit blo opschot, doch vlot ontsproten
voorts zo fors, hoog op poten
toont vol trots zonder schroom,
ofschoon voor dor of dood ontloken,
boven boomschors onttroond zomerschoon
door rode toon omvlochten
looft zo'n glorend oktobershow
zo doorschoten kop'ren kroon
wordt ontbloot voor groots vertoon
voor ozo gewoon…
gebogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen schaduwen
werpt over haar kinderschaar
wie waant zich veilig wie
zal zijn schaduw verliezen
of kan haar bedwingen
wie ontbeert het licht
voelt zich ongezien
moeder is een boom
haar schaduw spant de kroon
ze onderschept het licht in
een schimmenspel…
In eigen woning
netgedicht
1.0 met 540 stemmen
496 lenteochtend
en daarna jou
gedroogd met
het subtiel
geparfumeerde
bloemenkleed
dat zich opent
voor jou alleen
samen hebben
we een zomerdag
geplukt in een
wereld vol mystiek
met magisch
betoverende
vogelgeluiden tussen
het gave gezoem
van talloze insecten
die met bestuiven
en honing de aarde
weer tot koning
zouden willen laten
kronen…
REUZE NIETIGHEID
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
136 De Nederlandse
en Vlaamse bloemen
laten vaker dan voorheen
hun prachtige kronen
peinzend neerhangen
gegons en gefladder
in en om hen heen
klinkt bedachtzaam wellicht vermoeid
zaadverstuiving dreigt te tanen
bijen vlinders en kevers
verdwijnen langzaamaan
de reine schepping lijdt
onder misbruik van mensen
men vergete nooit
dat…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 de koningin is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 in deze nacht
raast de storm onzichtbaar
langs de heldere hemel
de maan zilvert
de bomen bulderen
met hun hoge kronen
een antwoord
ik ben in een wereld
vol muziek
hoog boven mijn hoofd
trekt een ver vliegtuig
een streep over de maan
naar een oneindige bestemming
straks ben ik bij jou
en samen dromen we
in onze warmte
over verre…
trouwen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
3.876 Trouwen is geen kroon op vriendschap
maar de belofte deze nooit te breken.
Het is geen onmetelijk grote stap,
maar de belofte van een warme deken,
wanneer je denkt alleen te zijn.
Trouwen is geen gods' stil zegen,
maar een vriendschaps groot festijn,
dat zich zegt niet op te geven.…
Adam en Eva
poëzie
2.7 met 32 stemmen
10.456 Wat de kroon is voor een koning,
Voor de huisvrouw is haar schort.
Draag de uwe steeds met ere
En 't ontbreek't u nooit aan - gort.…
Liefde
poëzie
3.1 met 8 stemmen
3.959 Wat van der zonne doortinteld de rozen de paarlende dauw is,
Wat op het zodentapijt glinstrende sterrekens zijn,
Wat diamant en karbonkel, vereend in der krone des vorsten,
Dat is liefde, gespreid over een maagdlijk gelaat.…
Mensenzoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.054 Kerstklokjes klinken
zo helder
in de nacht
wijzen mij de weg
naar het kind
dat op mij wacht
Daar ligt hij
reine onschuld
met gouden kroon
ik word heel stil
van deze
mensenzoon
Zijn ogen stralend
als een ster
ik zie de hemel
en weet
de liefde
is niet ver
Hij kijkt naar mij
en schenkt me
zijn lach
ik warm zijn voetjes
in goddelijk…
Geënt
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
1.962 Eigenlijk leun ik
in je armen
staan we in het
leven als een boom
uit de kroon schieten
wortels uit schaduw -
volle monden, met
jaarringen verbonden,
genieten we van deze
rijpe vrucht, waarvan
de levenssappen
overgaan in een
bedwelmende zucht,
verkoelen we de
mossen met de kracht
van blote voeten, gedanst
door elfenkinderen in de…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
verjaardag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
796 De kroon op het werk zijn
de voorbije levensjaren.
Nu krijgt ze van mij een rode strik rond haar hart,
dat is mijn verjaardagscadeau.…
Gebeeldhouwd
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 rechtop
met een strakke
ongedurigheid
die kou uitstraalt
gebeeldhouwd
vinden ze jouw
gezicht waarin
de lijnen door
de tijd zijn gegrift
je bewegen volgt
de metronomische
tik van je leeftijd
waardoor alles op
protocol wordt verricht
je lach klinkt hoog
en wat verdroogd
waar ooit zachtheid
schaduwde spant
perkament de kroon…
winternacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 luchtkastelen
en een prins op ijzeren schaatsen
de winternacht brengt me Sneeuwwitje
maar dit keer zonder zeven dwergen
ze heeft gezelschap van een roedel wolven
en is op zoek naar sappig mensenvlees
de sprookjes uit mijn ouderdomsjaren
zijn minder mild gestemd dan voorheen
het tandvlees trekt zich bloedend terug
kiezen vallen weg onder de kronen…
De JC bloem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
531 de Juanita Cruyffiana
Haar groeistuipen
in de lente
gaan gepaard met een
ongekende dynamiek
haar bewegingen zijn
bijkans onnavolgbaar
haast niet bij te houden
voor het oog
Om de zoveel jaar
verschiet zij van kleur
nu eens rood en wit
dan weer paarsrood en blauw
en een enkel hoogseizoen
tooit haar kroon zich zelfs
in goudgelig…
De Kroon CS A'pen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 in het station, voorbij
het perron, in de zaal
waar soms een vreemde wacht
onverwachts naar je lacht
kan je even zitten kijken
naar hoe de tijd wordt gedood
daar zie je al dan niet gewild
vreemde kunst op het plafond
waar enkel de bloemen rond zijn
en de swastika's zich verschuilen
in een labyrint van rechte kronkels
de artiest heeft…
Als de vorst z’n kroon afzet
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
727 over straat, het hoofd
in livrei verbonden,
stram als een lakei,
tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen
onder mutsen door de
sneeuw gehaakt, over
een ijzig pad heeft ook
zijn stil verlies gehad,
tussen donkeren muren
hangt de dag in hengsels
van bevroren regen, in
stilstand en evenwicht
van de tijd, als de vorst
de kroon…
Vallen en winnen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.415 Hij is de koning
zonder kroon
want hij is
de vreemdeling
met zijn vijfde droom.
De vreemdelingen staan stil
en buigen want
hij is weer
eenzaam en de laatste berg
glimlacht zonder hoon
voor deze nieuwe koningszoon.…
Bij de glazen zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
673 eens sta ik met vurige fakkels
bij de regenboog van smaragd
waar de man van jaspis en sarder
als de mensenzoon op mij wacht
dan werp ik net als de getuigen
mijn kroon aan de voeten van hem
voor wie elke knie zich zal buigen
die erkend wordt door iedere stem
dan hoor ik de stem van de rechter
die vonnis zal spreken die dag
tegen alle getuigen…
Kerstmis anno 2009
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.465 In deze heilige stille sterren nachten
waar eens geknield de drie koningen wachten
gewaarschuwd voor de geboorte ener koningszoon
in lappen gewikkeld gedoemd tot de doornen kroon
Ook toen dwarrelden sneeuwvlokjes
zij verenigden zich te samen
tot een deken in smetteloos wit
toonde hen het totaal van een serene onschuld
en waarschuwde reeds…
midwinterdroom
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
594 (op naar 2011.. )
de nacht daalde rond alleen gelaten straten
ik zag een stille man
hij verstond mijn eenzaamheid en droeg
een kroon van sneeuw
wind hing aan de slippen van zijn jas, zijn pas
bevroren door de ferme kou
droeg slechts
illusies van mijn witte nevels
zo zweefde alles wat ik was langs nimmer zatte
dagen
dragen…