6775 resultaten.
blijf geloven
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.064 laat de zon
je tranen drogen
geef je zorgen
aan de wind
blijf geloven
blijf vertrouwen
dat je het geluk weer vindt
blijf maar hopen
blijf maar zoeken
ook al is het nog zo zwaar
blijf maar vechten
voor een toekomst
eens worden je dromen waar…
1943
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.487 met bommenwerpers
zijn we meer in de wolken
dan de ooievaars
over de holten
het verwachten van vrijheid
stank van eigendunk
toekomst op een cent
balancerend op de rand
van de pretendent
ik ben als schokland
een eiland op het droge
dode zeevisser
een bommenwerper
terugkerend van een missie
weer op gedoken…
papa
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
3.370 mijn vader is er nog altijd
herdacht in dit rondeel
met tranen in een droge keel
verschijnsel dat niet slijt
lijsten van hun kunst bevrijd
ontdaan van hun taf’reel
mijn vader is er nog altijd
gestreden kunstenaarsstrijd
met verf op een penseel
gewrocht tot een paneel
dieven immer in het krijt
maar mijn vader is er nog altijd…
Geborgen
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
653 laat me je omarmen
omarmen met al ik ben
en je wiegen heel lang wiegen
tot 't kind ( in jou )
zich weer veilig waant
geborgen weet
tranen worden gekust
droge wangen
verlichten jouw hart
tot aan de volgende
regenbui…
Roept u maar
snelsonnet
3.7 met 28 stemmen
3.416 Diep in de jungle van de politiek
Zat stilletjes de brave bioloog
Al tijden in zijn boomhut, hoog en droog
Vanwege de perfecte akoestiek.
"Je kunt hier," zei hij, "met gespitste oren
Zelfs af en toe de roep om Wiegel horen."…
De klad in het papier
snelsonnet
2.3 met 13 stemmen
1.139 Een droge huid of schuurpapieren handen
Of opgedroogde passie; geen probleem
Maar heel veel boeken, dat is te extreem
Als dáár de fik in gaat, dat wil wel branden!
NS volgt deze regels op een draf
En schaft meteen papieren kaartjes af…
Blauw en groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
418 wittte nevelen hangen
boven zwarte polders
nacht en dag over elkaar
de regen spoelt de hemel schoon
wat later legt het land
zich in de zon te drogen
plots is alles opgefleurd
in vrolijke kleuren
blauw en groen…
Ontmoeting
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.288 De houvast van je zachte vingers
de aanhoudende jeuk tussen je schouderbladen
geeft de dag terug aan de morgen
onder het halleluja van een reeks lage en middentonen
bied ik jou zonder schaamte
mijn droge hemd aan
devoot laat jij je kleden.…
als was
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
753 gevoelloos
geschreven
zonder woorden
eindeloos leeg
vrij van banden
bandeloos
verloren
zonder
je hand
in mijn huid
je ziel
in mijn hart
je traan
in mijn oog
drogen tranen
als was
verstilt
mijn huid
jouw hand
mijn hart
in onze ziel…
Lethe
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 ik breek de doorns van de rozen
zet ze een voor een in de vaas
die omgekeerd op 't aanrecht staat
het water laat ik weglopen
in de hoek van vergetelheid
waar vragen tevergeefs
wachten op antwoord
die al even gelee aan de waslijn
te drogen waren gehangen…
Het is er
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
743 Ik heb verdriet
maar mijn tranen zijn droog
ze zijn als zand in de woestijn
zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel
ik heb verdriet
je zult het niet vinden
ik heb het ver weggestopt
ik draag het in plastic zakken
niemand die daar in kijkt
mijn verdriet is er gewoon
en niemand die nog opkijkt
het is er.…
mare van st cuthbert
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 dalend
zoekt hij in de grote zee
een standplaats
heft dan de handen hoog
en zingt uren lof en dank
hees gezongen
rijst hij uit het water op
en rust in het zand
blazend op de oude huid
drogen otters zijn voeten…
Voorbij de vrees
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
1.011 Je voelt het bij het beeld op elk journaal:
Zo'n aula of zo'n gymzaal vol scholieren
Die zenuwen die ongetwijfeld gieren
Die droge stoffigheid van zo'n lokaal
En straks, na duizenden gestorven doden
Weemoedig afscheid van een periode…
Bollende rokken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 zinnen rollen af en aan
speels dat wel
kleuren doen we niet meer
dat laten we over aan hen
waar de rokken van bollen
in de wind
zij ving hen al eerder
op de dag
niets was zoals het leek
zelfs niet toen de schaduw
ze te drogen hing…
Ruig
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
688 Ik ben bepaald niet vies van droge dooi
En uitgesneeuwde mist daar kan ik tegen
Net als transportkou, onderkoelde regen
Een fijne verse ijspluim? Vind ik mooi
De enige waar ik 'm echt voor knijp
Dat is die nieuwe engerd: Ruige Rijp!…
de tuinmuur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 in overgave
hechten de wortels
zich aan de muur
de blaadjes houden
als dakpannetjes het
stenen bouwsel droog
twee muskaatvinkjes
maken een nest
van groene blaadjes
een goudvink knipt een
blad bij het steeltje af
in verbondenheid
onvervangbaar voor elkaar…
enigszins dociel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 -bewaaradvies
droog en donker bewaren-
ik begeef me op hellend vlak
ben nauwelijks zichtbaar waar ik ben
steeds bezig
met woorden te worden
zonder eeuwig te verblijven
toch tussentijds ergens te beklijven
hoewel meegaand
dwars door elk orgaan van betekenis…
droogte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 de boer, hij kijkt nog eens omhoog
en slaakt daarna een diepe zucht
vandaag is er geen wolkje aan de lucht
het blijft ook deze dag weer droog
toen heeft hij in de grond geboord
want als het niet van boven komt
dan halen we het maar uit de grond...
en de boer, hij tobde voort…
ondergaan zonder verstaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
774 ik raak je handen
maar ze blijven
droog en glad
alsof contact
je niet echt pakt
vingers buigen niet
maar spreiden zich
in openheid
bereid te ondergaan
zonder verstaan
geen knuisten en
voor vuisten niet geschikt
omdat je geen agressie
kent, een zeldzaam
menselijk talent…
kyaniet
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
499 vraag aan een kleurenblinde
het glas, halfvol
heelalkleurig
blindbreekbaar
ondersteboven
te omschrijven, te bevragen
zonder antwoorden te krijgen
of te geven, te aanschouwen
harder dan steen
er is geen reden tot paniek
alle schapen staan op het droge
het blauw zie je wel
maar is er niet…
Grote stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
475 Diepe voren in de kop
de botten kraken
een rochelende hoest
een stoppelige kaken
een luier is overdreven
maar helemaal droog houden we het niet
vooruit, een spat water in het gezicht
een kam door het haar
’t is weer toonbaar
voor even.…
Zeespiegelstijging
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
720 Hoe houden we ons lage landje droog?
De zee zal onherroepelijk gaan stijgen
geen mens wil koude natte voeten krijgen,
de dijken moeten hoe dan ook omhoog.
Al klinkt een kustmuur nu nog wat geschift,
straks moet je naar het strand toe met de lift.…
Droogte
snelsonnet
4.6 met 8 stemmen
756 We moeten echt wat minder water tappen
Het is al maanden heet in Nederland
Rivieren vallen droog en aan de kant
Liggen de bootjes in het zand te happen
Ik draag mijn steentje bij op mijn manier
Vanaf vandaag geen water meer maar bier…
nagelaten 2
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
384 hoe het kind het dwarrelend blad van
een plataan met zachte vingers vangt
de ogen over kleuren en nerven glijden laat
hoe het het kwetsbare op handen draagt
voorzichtig toedekt in een deken
van papier te drogen legt
onder opa’s nagelaten sprookjesboek…
De Beatles in Blokker
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
628 Achter de Schipholse ordehekken
Stond een horde Bietelgekken
Omwege hun eerste arriveren
Ze horendol te venereren
En de zoetgevooisde heren
Die in het fruit en veetelende Blokker
Na een urenlang schwärmend anticiperen
Overrompelend van leer trokken
Brachten hun hartveroverende muziek
Op een bühne in de veilinghal ten gehore
En het betoverde…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Straks valt de wind wat weg, straks valt voedsel
droog. Maar nu staren ze de Hollandse kust af
tot aan de vlakte van de Maas toe.
Roerloos
kop in de wind
de meeuwen…
Soelaas; ‘Het Meer der Vergetelheid’
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
497 Ik sprak over ‘mijn broeder Li’,
een tragimythisch figuur,
ik had meelij met hem,
maar het hoe en waarom?
Ik weet het niet meer.…
Vragen
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
3.501 Het leven is een vraagstuk
Alleen de antwoorden vind ik niet
En als ik dan de vraag kan stellen
Kan ik mijn woorden niet eens spellen
Iedere keer ik de kans krijg
Raak ik de draad kwijt
Stokken de woorden in mijn mond
En ga ik maar door ‘verwond’
Maar om jou te sparen
Droog ik nu mijn tranen.…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
798 roodbruine bladeren dwarrelend
voor betraande ogen
de kracht van de herfstzon
zal ze niet kunnen drogen
verwarrende gedachten en
onuitgesproken woorden
zoveel verlangens
tranen die alles smoorden
gekwetste gevoelens door
gevlochten verhalen
in eigen emoties
steeds weer verdwalen…
Nu even niet meer bang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
832 Wanneer het donker bangt
en het licht zo plots vervangt
Denk dan aan die kleurenboog
die toen, zo stil, je hart bewoog
En de tranen met de straal van zon
in kracht al vluchtig droog
Wacht nacht!
ik denk dat ik weer kijken kan
ik ben nu niet meer schaduwbang
Hoor ik daar een vleugelzang?…