661 resultaten.
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een zoete plek voor eenieder
die wil komen mijmeren…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Iedere komma omarm ik als jouw aanstaande vervolg
het leven waar je nooit een punt van maakte
bundel ik bij iedere klank van de tikkende klok
dat het beeld van mijn mijmeren frequent verlicht.…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar het
einde ingezet
de staar de pijl van tijd uit mijn verleden
de mijmer…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 Verlaten dier, treedt
uit een donkere schaduw,
wat ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je…
Jaren overdenken
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
628 Al draaiend het fonkelend rode glas
gedachtenloos starend in de haard
mijmerend hoe het toen was
tijd voor ik oud was en bejaard.
Voor mij licht mijn oude jachthond op mijn voeten
ook voor hem gaat de tijd steeds door
tijd van alles mogen, niets meer moeten,
en zo nu en dan een uurtje spelen tussendoor.…
Rode avondzon
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
309 De stilte waardoor jij
beroemd bent geworden
geeft mij niet de liefde
die ik nodig heb
tussen dit sluimerende
romantische lawaai
jij leeft niet gelukkig
op mijn dorre landschap
nu de rode avondzon schijnt
over het rulle duin
nieuwe liefde
brengt veel teweeg
maar ik herinner mij
het gepassioneerde bewegen
en de mijmeringen…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Je laat op winterdag zelfs bloemen bloeien
in klank van je stem en warmte uit je hart
met je oogopslag die alle treurnis tart
band van vertrouwen en liefde doet groeien.
Met geur van roos en jasmijn ben je omringd
je bent als een vogel in blauwe lucht
een zwaluw zo’n schoonheid met zwevende vlucht
droom die zich iedere nacht aan mij opdringt…
Vlammende verhalen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 laat je geest eens dwalen
door vlammende verhalen
uit de open haard
het beuken blok
net achteloos gedropt
vertelt zijn laatste uur
reeds danst de rook
in smeulende herinneringen
opent vuur de eerste jaarringen
sist en knettert namen
in een knisperende vonk
strooit spetterend wat anekdotes rond
in het verzameld werk
van meer dan…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 ik ben de weg naar niemandsland
het hete zand waar je voeten verbranden
ik ben de vloed de gesel der stranden
ik ben de gekheid de waanzin ten top
ik ben de galg de valbijl de strop
ik ben migraine de kanker en pijn
ik ben de adder het giftig venijn
ik ben de wreedheid de grijns op je lippen
ik ben het schip dat loopt op de klippen
ik ben de…
Elkaar ont-moeten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Samen koffie drinken.
Genieten van elkaars gezelschap,
zonder elkaar te overtuigen,
van elkaars gelijk.
Samen gedachten ontwikkelen,
en spontaan zien veranderen.
Elkaar domme vragen stellen.
Vrije tijd zien ontstaan,
uit tijdgebrek.
Dat is wat samen koffie drinken doet.
Ja, alleen elkaar ont-moeten moet.…
Opa's boom
hartenkreet
2.3 met 20 stemmen
14.017 Ik mijmer uur na uur,
Als ik staar in het vuur,
En telkens weer van hem droom.…
Een nieuw jaar
netgedicht
2.8 met 79 stemmen
21.348 Met een nieuw jaar in het verschiet
verlies ik mezelf in een mijmering
bedank ik je voor de herinnering
zachtjes en zonder dat iemand het ziet
Wat kan ik nog meer verlangen
klinkende glazen en een goede wens
veel liefde, geluk, verleg je grens
mag ook ik dankbaar ontvangen
Toch besef ik juist op dit moment
het leven leef je niet zonder…
Zij
netgedicht
2.4 met 512 stemmen
53.288 als wijn
fladdert eenzaam boven wolken uit
Een schaduw
gemengd met eeuwige zonneschijn
door nevels vliegt een zwaluw
In ’t blauw
druipen druppels glanzend vocht
versmelten in de dauw
De wind
neemt mee in laatste ademtocht
m’n liefste teerbemind
De zee
fluistert in de schemering
een zilte barenswee
Maanlicht
ontvangt in mijmering…
dag
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.564 een druppel valt
het is mijn
laatste traan
bij het koude
witte laken
de spitse neus
prikt een landschap
in het uitgestrekte
oog in oog
met verleden tijd
bevroren in een
verloren strijd
mijn gevoel lift op;
hij was een echt mens
mijmer ik
dat zeg ik altijd
bij het overschrijden
van de aardse grens
ik draai om
verlaat wat…
Magisch bos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
542 halfuurtje opgelegde
therapeutische
bewegende handeling
maar terwijl het zonlicht
tussen boomkruinen stroomt
lijk ik alles te vergeten
levendiger zijn de kleuren
bomen en struiken
zijn bloeiend aanwezig
geluiden en geuren
maken mij even los
dit is zo mooi en fijn
ik heb het nooit geweten
zo vaak met andere
dingen bezig maar
mijmer…
schimmenrijk
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
448 Al eons lang wandel ik
Over paden, door mensen niet betreden
Mijmer wat voor mij uit
Sla mijn boek open en bepaal
Aan u, lezer, die dit betreft:
Uw dagen zijn geteld
Maar ik ben, voor de juiste prijs,
Om te kopen…
De tijdsspanne van een mensenleven
Heb ik ingekort om de opbrengst
Te vergroten…
Mijn schimmen, hier om mij heen
Zijn bloeddorstig…
Wereldverwachting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Tijd van verwachtend komen
hoop op verbetering
voor vrede vriendschap
in mijmerend dromen
stil verlangen
naar begrip
dagen steeds weer eender
troosteloos en grauw
in wereld vol materie
afgunst haat en nijd
geef de vrede
ban de strijd
laat het licht weer schijnen
er komt nog zoveel tijd
ieder tot steun te wezen
in een samenleven
die…
Aangeschoten door het licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 grauw en grijs
van mist en regenbui
nieuwjaar
geeft zich nog niet prijs
tussen verschraalde drank
en peukenstank
de kamer lijkt een kroeg
waar gasten van de nacht
hun biezen net hebben gepakt
aangeschoten door het licht
toch straalt er al
een sprankje zon
uit heldere ogen
in je wakkere gezicht
moge deze woorden
jou bekoren mijmer…
Niet meer
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
921 En haar wakende gedachten laten vervagen
in eenzame mijmeringen
over liefdes die geen liefde vroegen maar
gevonden leugens
en illusies die altijd barsten
als ze weer viel
in de leegte
die geen schaduw
wilde zijn.…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
590 Mooie denkbeelden en slechte dwalen in mijn brein
Wat een drukte wat een warboel
Zou dat moeten zijn
Smeltkroes van ideeën
Borrelen de hele dag
S'nachts is het rustig als ik slapen mag
Beelden in mijn droom, bizarre fantasieën
Geesten spoken in het rond
Als zijn het relikwieën
Mijn gedachten gaan vrijuit
Voorbij de horizon
Mijmerend…
Wet van de zwaartekracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Tegen alle logica in vertrouw
Ik op de wet van Lexence
Daar ik haar alleen
Van de reclame ken,
Advocaten en notarissen
Die zoals meestal maar
Een zaak hebben om te
Verdedigen, namelijk hun
Eigen bankaccount die
Liefst zo snel mogelijk
Door en door gespekt moet worden
Als een voorspoedig vetgemeste big
Mijmerend over zoveel…
Late herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
782 ik kijk uit naar de weemoedigheid
van de late herfst
die straks staat te komen
die dan z’n geheime kwaliteiten
ten volle tentoonspreidt
het is de tijd voor ons eekhoorns
om dat te verzamelen
wat ons door de lange winter leidt
dat wat we dan gaan overzien
mijmerend bij het haardvuur
waarbij we nog even stilstaan
overdenken wat was wat…
Gewoon een avondlijke mijmering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Ik adem onder loverdaken
een herfst die nu niet ver meer is
de ziel laat rust heel zachtjes luiden
en jaar na jaar verwijdert zich mijn strijd
’k Drijf weg - waar niets mij nog kan raken
op ’t mos verdampt het laatste restje tijd
de besjes smelten vaal als winterbruiden
mijn herfst staat voor mij al bereid
Hoe oud en moe lijken de bladeren…
Mijmering naar morgen - het ontwaken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
843 Te warm was het voor mijn dekbed
Te koel voor een zomers laken
Het was na enen toen ik iets tevoorschijn smeet
Een sterk en stevig tafelkleed
Onder prettig fel gestreept
Kreeg ik een leuke binnenpret
Krijg ik morgen op dit tafellaken
Dan ook ontbijt op bed?…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 Vaak denk ik aan die dagen
dat ik jou trots bij me droeg
en mezelf mijmerend vroeg
of ik als moedertje zou slagen
Ik stelde me ons leven voor
waarin jij centraal zou staan
ik zag je al over rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt…
Mijmeringen over de Dood (1)
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.166 als morgen gladiolen
geschaafde nerven bekleden
zijn mijn dagen eerder geteld
en de laatste
mij een groet doet toekomen
zijn de waarachtige leugens al verteld
over mijn innerlijke vrede
en aardse capriolen
als touwen mij doen vieren
om dieper in de aarde te dolen
zal dan zout in ogen worden gestrooid
of willen de nazaten de opluchting…
Mijmeringen over de Dood (2)
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
1.661 telkens als de dood
zijn aanwezigheid laat voelen
schaaft hij aan leven
steelt een lach
zal een deel van mij bekoelen
ik herinner de weelde
bewust geklemd in gedachten
totdat zij als zand
door de vingers glippen
zij hebben nagelaten
de pijn te verzachten
*
ik maak de dood
tot mijn lief om
eindeloos te beminnen
zullen dan…
Ik mijmer even mijn vriend
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
820 in een stil klassiek moment
met deuren die van binnen het slot
hebben gevonden is de koele dood
die jou zal raken in een plastic
omhulsel in het rood aanwezig
jij was een vriend, trouw en oprecht
doch het sterven nestelt
zich telkens in bij iedere geboorte
waarvan het bloot wordt bedekt
met de kille glans van de herfst
niet meer naar…
Gedachten....stille mijmeringen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
821 We worden ouder, logisch wel
elke dag komt er eentje bij
alleen: het gaat zo vrees'lijk snel,
kan er met m'n pet niet bij.
We worden ouder, elke dag
vierentwintig uren later
terwijl we denken: tijd zat
is dat de grootste flater.
We worden ouder, elke dag opnieuw
niks wat de klok stoppen kan,
terwijl ik dat hardop zeg,
zegt kleinkind…
bij de mijmeringen van Jean Ferrat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
572 bij het bereiken van mijn leeftijd
hoor ik goddank het fluiten
van de vogels nog
leve de uitbundigheid
van de poëzie
mompel ik binnensmonds
en daarbij is het koesteren
van een mooie dag al winst
in het seizoen van de herfst
blijft er niets te raden over…