660 resultaten.
Welvaart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
925 Ademloos hoor ik buiten de storm
van onze welvaart woedend razen
wreed en zonder mededogen en
gestuurd door amorele dwazen.
Hier, waar haast de rust vermoord
de eenling niet langer wordt gehoord
de vogel ons inmiddels is ontvlucht
en zelfs de vis steeds verder vlucht.
Dit land, zowat ontdaan van frisse
lucht en ruimte, en waar het dier…
De Zee
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
914 Zijn kinderjaren zijn voorbij.
Toen hij bij het zoeken
naar grenzen
altijd weer schuchter
in zijn schulp terugkroop.
Die onschuldige kindertijd
is voorbij.
Heftige puberteit verstoort nu
zijn innerlijke rust.
Knellende banden worden verbroken,
een wrede tsunami,
een vernietigende orkaan,
schuimbekkend van opstandigheid
geselt hij de…
gebed voor de verdwenen lente
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
639 waar ben je gebleven lentelicht?
waar is je ontluiken?
je ruisen?
je schittering?
moge het groen
de lucht de geur
het gegons en gezoem
ons verlossen
van deze over alle seizoenen heentrekkende eeuwige herfst
(uit de reeks gedichten over "climate change")…
een 160
gedicht
2.3 met 76 stemmen
21.142 [een 160 is een tekst die bestaat uit precies 160 tekens,
inclusief spaties: precies de lengte van een sms'je.
Het wordt ook wel de haiku van de 21e eeuw genoemd]
Ik weet het niet, groeien.
Net boom, komt de bijl.
Als kip: een paar weken.
Mens wordt niet mooier.
Groeien: niet doen!
Maar moet het, dan krom,
richting aarde.
----------…
Het is koud, maar toch?
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
918 Ik mijmer langs
de straten
waar koude nog
primeert
hier en daar
wat bladeren
tot humus
gereduceerd
maar toch
zijn er al tekenen
lente weer in zicht
bomen vertonen
minuscule knopen
de onzichtbare
dingen die de natuur
het eerste verricht
loof van eerste
bloemen breken
het zand
laat de sappen
vloeien
geloof het of niet
er…
Verdwaling
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
856 Verdwaald tussen
rijen gestapelde huizen
met als enig groen
het stoplicht op de hoek
waar restanten tuinen
zwaar overbetegeld
geen ruimte bieden
voor plant, boom of dier
de stank
van open haarden
doordringend
elke romantiek
bezwaard
ons draaglijk groen
verstolt steeds meer
tot verstenend grijs
waarin je verdwijnt
als je niet…
Wat moeten we doen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Nu de natuur naar de knoppen gaat
terwijl de lente neigt naar bloeien
wie kan het bloeden nog stoppen
Moeder Aarde verdrinkt in tranen
wat moeten we doen
plantaardige kaas is niet echt lekker
en de ouderwetse worst
zorgt voor culinair plezier
de koe overslaan
is niet zo makkelijk
maar met veel minder vlees
moet er toch een hoop lukken…
Instinctieve vredigheid!
netgedicht
0.8 met 4 stemmen
511 In alle stilte, kijkt de zon
neer op de aarde, die ontwaakt
fris aanvoelend stralen
Gevoelsmatig verwarmend
felle steken van de zon
dwarrelen neer op de grond
Zonovergoten schijnwerpers
dragen toe tot de pracht
van een lente dag met zon
Lucht gedrevenheid, warme wind
geblazen en meegetrokken
door die enkel schapenwolk!…
zwerfvuil
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
980 Er ligt papier en andere troep.
In de berm, onder de bomen.
Hier is de straatnaam "Gooiseweg"
Wel wat al te letterlijk genomen.…
Dappere Dodo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
816 En wie vandaag aan het paasmaal
zegt nee en voelt zijn bloed koken
bij het aangezicht van al die aal
die ze vingen om voor ons te roken
We hebben met zijn allen schier maling
aan het laatste restant van onze paling
Ga maar tellen nu in de Saragossazee
De volgende generatie zal ze moeten missen
als we gelegenheid geven tot doorvissen
krijgen…
VOORJAAR
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
627 Het donsdeken van diepgroen
losjes over de bolle buik geslagen.
Op een bed van veren weiden
met een ledikant in Jugendstil
van duurzaam hout en canadaspijlen.
De airconditioning op windkracht 1
Ietsjes onrustig onder lichtjes infrarood
wacht april de eerste weeën af,
bladerend in een vierkleurenkataloog.
De bomen wiegen zachtjes al…
Woekerend kruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 wij hebben ons
de wereld toegeëigend
zonder enig concept
er bomen struiken
en planten naar eigen
vorm en smaak neergezet
met monoculturen en
misoogst als resultaat
is de natuur kapot gemaakt
wij dachten hoogmoedig
als god schepper te zijn
maar leven parasiterend
als woekerend kruid
in een totaal misvormde
variant van het aards…
De rivier
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
969 glashelder spiegelt water
met de matte gloed van
glanzende vissenbuiken drijvend
op kleurende olie,
geel en rood en blauw
glimmend van de dood
waar riet omarmt, kringelt
en bronst klotsend
tussen afval en stank
tot waar het land begint.…
wereldverbeteraar
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
693 de koning is heel
milieubewust en laat
zijn onderdanen
alleen maar biologisch
eten en oorlogvoeren…
De laatste keer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
632 nog zijn wij op jacht
naar geld en macht
denken dat dit streven
het echte leven is
een ideaal
met de lepel ingegoten als
keurig lid van de maatschappij
zo hoor je er gelukkig bij
geordend door simplisme
de leiders nihilisten
als alles gaat vervelen
zijn er altijd brood en spelen
dit is niet wat wij willen
kuddes die steeds gillen…
Natuur
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
963 Natuur is ons gegeven
als een grote zegen
om ermee te kunnen leven
maar wij hebben het verkeerd begrepen
vandaar zoveel regen
De problemen die nu ontstaan gaan niet door ons verstand
want wij gaan door met het vernietigen van ons land
Hand in hand moet dit ramp
worden verlicht als een lamp.…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
- De grote blauwe wereld -
netgedicht
4.6 met 43 stemmen
855 Vanuit de tuin van Eden is er
een panoramisch uitzicht,
mensen van de blauwe wereld
zijn tevreden met wat ze hebben.
Luchtige foto's van straten,
huizen blauwgetint gelijk inkt.
Iedereen bij de blauwe wereld
per land gerangschikt.. per soort.
De rust, die stille impressie
vermeende beschouwing,
bijzonder speciale mensen,
blauwer kan het…
groene energie
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
958 gewoon doortrappen,
en mijn fiets
brengt me meestal
waarheen ik maar wil
als het maar niet
te nat, koud, ver
is, want ik ben een
doorgewinterde
mooi-weer-fietser…
Zeg mij,
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
923 Zeg mij, waar de gletcher is
Waar is hij gebleven?
Zeg mij, waar de gletcher is
Wat is er gebeurd?
Gesmolten tot regen en mist
En de mensheid zeurt
Zeg mij, waar schone regen is
Waar is hij gebleven?
Zeg mij, waar schone regen is
Wat is er gebeurd?
Vuile regen die de lucht bemist
En de mensheid zeurt
Zeg mij, waar al het vuil is…
BOMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
719 Eens vond ik dit gegeven mooi
nu zie ik er doorheen
want onder iedere boom
hoe dik
hoe dun
hoe klein
of
groot
is de aarde, dus de moederschoot
dit fundament is vaak verscheurd, verdord
vertrapt
met bloed gekleurd
men heeft hiermee verkeerd geleefd
de boom is ziek
vecht voor bestaan
soms eenzaam op een hoge berg
verlaten in de zandwoestijn…
Geachte klant,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
747 Albert Heijn heeft vandaag een scoop
‘U kunt nog meer genieten van vis
als deze duurzaam gevangen is.’
Klus nu zelf aan hun biotoop
Je weet de zee die is niet kuis
maar de leiding geeft nog schoon water
werk aan behoud van soorten voor later
Recycle nu je eigen huis
Bouw het om tot vissenkom
druppel zuiver zout voor de zee
van zolder opgelost…
juist las ik in het ochtendblad
gedicht
2.3 met 68 stemmen
13.931 juist las ik in
het ochtendblad
na die van twintig
en dertig
is nu een bom
van vijftig megaton
ontploft bij nova-zembla
verwekkers van chaos
maken ijzige muziek
regenwolken uit
het noorden dragen
de echo met zich mee
tik tik tik
tik tik
tik
de hele weg naar huis
heb ik de morgen niet gezien
het is al negen uur
----------…
Nest
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
804 Het merelnest van vorig jaar is niet meer te vinden
in de groenende bruidssluier. Een winterstorm nam
het mee. Ik mis het. Ik mis de bedrijvigheid, de stille
schrik van moeder merel, haar ogen die mij volgen
als ik haar te na kom.
een dichter durfde
de lucht een duif te heten
op het aardenest
toen werd nog niet geweven
de wade alverstikkend…
Het leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
593 Hij fietste
of zijn leven
er van af hing,
aan een
zijden draad,
vandaar
dat je hem
nog altijd
ziet trappen,
of zijn leven
ervan afhangt.…
Fastfood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 Hamburgertje happen ?
Regenwoudje kappen !…
Demasqué van het duister
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Nog dwalen de gedachten
in verdachte omstandigheden
door de wellust van de nacht
heksen vervullen nachtmerries
met laakbaar amusement
dichters vullen lege ruimtes
honger dwingt de mens
tot dwaze dadendrang
ontlasting zorgt voor hoop
en wie werkelijk waakzaam is
ligt woelend wakker in het zweet
ademhalend uit het dikke donker
ontmaskering…
Uitgestorven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
834 Nee er is geen organisatie
die in’t fris geschoren woud
tussen het wegrottende hout
van een subtropische natie
oranje klontjes heeft gevonden
waarin versteende bijterbijen
-die ooit op raptorsap gedijden-
door tijd en ruimte ongeschonden
waarmee een maffe wetenschapper
(die het idee kreeg bij de kapper)
het dinosaurus klonen klaarde…
Wilde weelde in Leiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
720 Wie nog denkt wilde weelde kan
in de stad kan het in Leiden bewijzen
in september vallen daar grote prijzen
voor meer variatie volgens plan
Meng in je oude teil en schoen
kers verse koeienmest met potgrond
schrijf op wat er in groeit en uit komt
de pissebed zal het goed doen
Hoewel ze het liefst zien aanwaaien
staat nergens dat je niet…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…