21145 resultaten.
canapé
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 de rust zocht mij op
zij fluisterde in mijn oor,
bezoek de canapé
en wacht tot ik je zal verwennen,
zodanig dat ik je amper stoor
het is dommelen op donzige veren
die je dromen in liefde verheffen
en almaar in tederheid aanlengen
ik zal over je wangen zachtjes zuchten
als een zomerwind aan zee
en optillen naar wolkenluchten;
hemelsblauw…
lege zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 de windgeesten sliepen
van zonsopgang tot
schemering een
diepe lange slaap
Hypnos beval zijn zoon:
sus ze met deinende
dromen opdat ze
hun razernij vergeten
geen zee ging ooit ten
onder aan verlies of
van verdriet de lege
zee bracht alles samen…
Hazenpad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 Wilde lekker relaxed een stukje fietsen
in de zonnige blije lentenatuur
maar velen hadden ongeveer hetzelfde idee
racefietsen scheerden rakelings langs
motoren en brommers scheurden
brullend, knetterend en stinkend voorbij
heb toen maar razendsnel
het hazenpad gekozen
de fiets ergens neergezet
om een stukje te wandelen
met een frissere…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
“Blijf thuis”
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Niet onbewogen, stil
zitten, staan, het lukt
niet zo lang
in dezelfde houding, maar het lukt
me eindelijk, zonder bemoeienis
gaat alles buiten me om
door, het licht, de wolken
geuren, planten en dieren
ik weet ongeveer wat er zal
Afwachten volstaat, wachten
op wat terugkomt, als herinneringen
die zich herhalen, de geluiden
elke…
[ We varen zomaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 We varen zomaar
te ver en raken verstrikt –
in lotusbloemen.…
[ De wekelijkse ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
391 De wekelijkse
rustdag is zo heilig saai!
Ik wil gaan werken!…
[ New York, de mensen ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
417 New York, de mensen
zijn druk, het tij slaapt en draagt –
de vrije meeuwen.…
Siësta
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
433 Siësta, engelenmuziek
strooit heilige woorden in mijn oren
tekent ze voor en achter in reliëf
in hun schelpen. Doezel ik
of heeft iemand de bloemen
gewekt? Ik lig zo lekker
in de zon, geborgen in het groene
veld, mijn gezicht bloost blauw
van de koninklijke kelk tussen mijn benen
De bloemen lachen en zingen maar
Het werk is gedaan…
Rust verstaat;
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
453 Alles vloeit niet meteen weg;
Beseffend dat na eb ook weer vloed ontstaat;
Leer met dit gegeven om te gaan;
Rust eerst verstaat.…
Buitenwerfs
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 Geschoren schapen warmen zich in de zon
schaduw onder de schuine bomen
een badkuip gekanteld tot trog
de dijksloot een lint roodalg
afgebladderde borden op de grens
water en land
het kabbelen knabbelt aan het talud
langs het kruinpad kraagt gras
ik wandel langs het wijde water
hier gieren geen banden
soms op zuidwester dagen
de…
Horizonten verkennen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
370 Ik kan niet sneller leven
dan mijn lichaam
bij kan houden
Fietsen en varen zijn het maximum
Een korte trein- of busreis lukt nog wel
als ik oplet en meeverander, niet zit
te lezen of slapen, anders
krijg ik bij aankomst in één klap
het overgeslagen leven te verduren
Sneltreinen en vliegtuigen breken me
op, dan raak ik meteen achter
en…
Luister stilte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
458 Luister stilte, naar het ruisen van de wind
Luister naar het briesje
Dat zacht het riet golft langs de oever
En hoor het antwoord
In de lach van een kind
Luister stilte, naar de zang der vogels
Naar de blijdschap die daarin klinkt
Ver verheven boven aards kabaal
Genot dat ons dagelijks omringt
In steeds herhalend verhaal
Luister stilte…
Het lichtspel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
422 Het lichtspel in het bos
Dwarrelende gedachten
Kom ik tot mijzelf…
Pleinstaren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
604 Al maanden voel ik me niet fijn
als ik alleen ben of als er anderen bij zijn
Zelfs in gezelschap voel ik van binnen een pijn
besef ik nu, terwijl ik staar over dit plein
Zo fijn om niets uit te hoeven te leggen
aan de pleintegels, die toch niets zeggen
Geluk, verdriet: van alles gaat er door mij heen
en het enige antwoord is: steen…
WONDERKINDEREN...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
996 Wonderkinderen:
bewondering voor de makers
bewondering voor omroep Max
bewondering voor de wonderouders
bewondering voor mijn wonderdochter
bewondering voor haar wondermoeder
verwondering in mij, een blijvende dat de
wonderen de wereld nog niet uit zijn en zullen blijven bestaan
verwondert u allen en Max herhaal deze documentaire:
"Wonderkinderen…
Taking the air back
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
118 Het blauw van 1 mei
pluk ik van de lucht,
eigen ik me toe op dit papier.
Rustgevende kracht.…
economisch handelen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
903 De juiste visie
Als het kind in mij rust
met het doel dat inzicht
het water mee laat stromen
op de drijfveer van mijn handelen
rust het geweten en laat de nacht
mij in kalmte verwijlen
Het juiste handelen
Mijn handen dragen het vuur
dat zojuist het wapentuig
tot ploegscharen had omgesmolten
met als doel dat liefde doet oogsten
en…
Naar veilige haven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Naar veilige haven
Werd gebracht
Na het diepe duister
Van de donk're nacht…
Vroeg
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.305 Ik kijk naar buiten door het zolderraam
Het is nog vroeg in de ochtend
De dauw van de nacht rust nog op het gras
Aan de struik een eenzame braam.
Het is nog zo vroeg
De eerste vogeltjes zijn nog niet wakker
Hier zit ik dan voor het raam
Met een kater van de kroeg.…
waar
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
792 wanneer
de avondvogel
zwijgt
de hemel
hoge sterren
krijgt
en al
het leven
rust
dan zweven
geuren
door het woud
waar rood
het zoete wit
ontvouwt
als nacht
haar kelken
kust…
begeerte
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.007 draag mij….alsjeblieft
mijn voeten voelen geen grond
mijn benen geen kracht
en mijn lichaam
schreeuwt mij te rusten
vraag mij….alsjeblieft
mijn handen verbergen de wond
mijn ogen de nacht
en mijn lichaam
zwelgt in lusten…
DE NACHT WACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
551 Schemerlicht sluit de ogen
van de nacht
tot een zacht schitteren
van de sterren
aan de einder
hun hoopgevende
knipogende lach
en pracht
verkoelende rust
kust mijn voorhoofd
en dooft de gedachten
die op de morgen
kunnen wachten…
Herinnering aan Ramses
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
684 Je kon dansen, zingen, huilen, bidden
dromen in de randen van de nacht
flaneren in de onderbuik van de stad
die jou omhelsde en verstootte.…
verstek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 ,
maar zeker niet nestelen
maar dikwijls ben ik het nest
dat zich met moeite staande
weet te houden bij de on - winden
die ik als laster ervaar
maar tegelijkertijd is het zo
zoals het gaat en is mijn
pad het zadel zonder riemen
tot de dood me van
de werkelijkheid zal bevrijden…
PodVDA
snelsonnet
2.5 met 16 stemmen
1.735 Was je vroeger al een vent als je van Joop
Een roos kreeg, of gaf Kok je ooit een kwartje
Nu moet je scoren met een a la cartje
On line, direct downloadable en dope
De politieke toekomst gaat nu los
Ik zag 'm en z'n naam is Wouter Bos…
Use me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.697 Alleen de liefde kan mij redden
Maar ook voor haar heb ik afgedaan
-
Ach, is de gedachte
Ik lach om vlinders in mijn buik
Crush on you – een lugubere clou
Ridicuul haast, maar literair
En passievol vooral
Ach, zijn we niet allemaal levensmoe
’T is toch ook niet spectaculair
Iemand met een arm om me heen
Nu ik de spuit gebruik…
Ongelofelijk
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.032 Jouw mooie lieve ogen
jouw lichaam mooi en slank
Jouw on-evenaarbare lieve karakter
waarvoor ik God nog dagelijks dank
Dit durfde ik nooit te dromen
toch viel het mij ten deel
Ik verwachtte eigenlijk heel weinig
en kreeg zo ongelofelijk veel…
Kom terug
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.114 wanneer de nacht dwaalt over het land
en de rust zich verloren waant
fluistert er een stem, dor en schraal
kom bij mij
waarom moest jij heengaan
naar een land van twijfel
kom bij mij
in de winter vrees je de zwarte leegte
in de zomer schuw je de gele gloed
in de herfst treur je het sombere gevoel
wanneer de mantel van de nacht zich sluit…
Rust der ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Onrust vind ik alleen daar
waar rust ontbreekt...
steekt dan de pijn
in mijn borst, hoofd en geest
niet zo klein,
maar doet me
meer zeer
dan simpel verdriet.
Onrust in de ziel
is,
waar ik viel.
Daar waar rust is
tenslotte
koester ik
wat klopt, rust geeft
niks mis
mee is
maar juist
vrij en positief in me leeft.…