1857 resultaten.
Het leven...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.802 het leven is je soms
meer tot last
voel je de wereld op
schouders rusten
hoop heeft je verlaten
alsof alles
wegspoelt in het zand
maar je probeert te overleven
al doet je trots nog zo'n pijn
til jezelf op uit de schaduw
in nieuwe kansen
om verder te gaan
het tij zal zich eens
weer keren…
Het rond archief voor Isabella Blanca
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
2.210 Ik noem je blank en rond
je heupen en je mond
je heet Isabelle en je blankheid
verlicht de nacht
De maan zegt daar niets over
de wolken halen hun schouders
daarover op, verdoezelen
je borsten, die opvliegen
tussen blad van bos
loofwoud in winter
dat zichzelf verliest
droomt van maretakken…
"Thuiskomen"
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.439 Alleen dán
zal ik groeien
en weer stralen,
schouders fier.
Als ik besef
tot in elke vezel,
mijn thuishaven
is voortaan híer.…
opgespaard geluk
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
575 Geluk
was ooit
een mantel
die zich soepel
om je schouders legde
die je niet merkte
en niet voelde
tot hij afgegleden was
Nu echter
komt geluk
in druppels
kralen
kleine kristallijne
die je snel moet vangen en bewaren
in de zakken
van je jas
Laat ze in grijze tijden
door je vingers glijden
en weet weer
hoe het was…
Verblindend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
560 het was de zon
die lachte vandaag
kriebelend op de huid
wit ontdooiend
winter en de lagen wol ontstegen
valt de eerste confrontatie tegen
verblindend
zijn de eerste kreten van de
bruinverbrande zonnebankgemeente
maar als thuis de warmte is gesust
zijn de bandjes zichtbaar waarmee
het topje op de schouders heeft gerust…
Voor je zorgen!
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
819 Altijd zal ik voor je zorgen,
altijd zal ik er voor je zijn,
altijd, echt waar,
kun je op me rekenen
en dat laatste,
is wel zo verdomde fijn,
want je moet op mensen
kunnen rekenen, je moet weten
dat ze er zijn,
je moet kunnen leunen op die schouder,
een traantje pinken,
bij een glaasje wijn,
want altijd zal ik voor je zorgen:…
Afdak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Donderstraal
met hemels water
langs haar lippen
en haar schouders.
Druppelend
als tranen
op de dag dat zij haar vader liet.
Bloemen die langs paarden gaan
en dochters die met zonen vrijen.
De poederdoos nog in de tas gelaten
en de tas, blind, in de bus gezet.
Vlam, zucht, sigaret.…
Zij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
627 zij zwiert haar lange rokken
tussen alle mannen door
sommigen versieren haar
doch blijft zij hen 'n dansje voor
ontbloot haar ranke schouder
terwijl zij sierlijk door 't leven glijdt
nimmer lijkt zij 'n dag ouder
beeldschoon hoe zij de dag verblijdt…
In onafscheidelijk wit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
574 je huilde niet
maar de tragiek
keek mee uit ogen
die hoopten op wat mededogen
warme handen zochten
en een schouder
om steun te vinden
voor onbegrijpelijke dingen
de muziek zong paars
terwijl wij langs zijn leven gingen
lag hij in onafscheidelijk wit
dood opgebaard…
Crimefighter Fred Teeven de Brede
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
737 want Teeven leidt de clan van vechtersbazen
Maar thuis kan Fred zich spieg’lend niet verschuilen
Hij ziet twee schouders breed, om uit te huilen…
Uitgegumd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Wat wens ik jou
Dat graag toe, nu
Ik je aankijk
In ogen die
Dof van medicatie
Zijn - alle glans
Verloren in de ban
Van een verleden
Dat nu nog te zwaar
Op je schouders drukt
Wat zou ik je graag
Een gummetje geven
Waarmee je alles
Wat je bezwaart
Vanuit een donker
Verleden voorgoed
Uit de weg kunt ruimen…
Spijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Het hart met de schouders ineengedoken.
Als schaamte of misschien onwetendheid.
Het woord dat onopgelost blijft knagen.
Een terugkerende onbeschrijfelijke steek.
Het woord dat je blijvend mee moet dragen.…
de echtgenoot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 de nacht
duurde voor haar
gevoel eindeloos
er drukte iets
haar smalle
schouders
zo zwaar,
nog niet klaar
haren kleefden
aan haar naakte rug
hij had haar ontkleed
liefdevol bekeken
hij had het recht
oh, die nacht
het duurde eindeloos
slaap gunde je haar
niet
pas toen ze leerde lief
te hebben
liet je haar slapen…
Blozen in de ochtendzon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Rug gerecht,
Hoofd stabiel
Op nek en schouders
Loop ik richting PMT
Strakblauwe lucht, alles
Overgoten door zon -
En jij, stralende
Zilvermeeuw die
Gewichtloos zwevend
Tussen torenflats hangt
En granieten muren
(Of zijn ze van beton?)
Doet blozen in de
Strelende ochtenzon…
langzaam
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
474 kom niet
te dichtbij
ik wil je
gadeslaan
de armen losjes
langs je lichaam
de schouders
in serene rust
je gezicht
zonder voorbehoud
verstild verscholen
achter verwaaide haren
je verhalen kleuren
de hemel korenbloemen blauw
langzaam waait de wind
alle woorden weg…
Observatie.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Met je schouders naar beneden
en je blik zo erg vernauwd
ben je net een zielig katje
dat niet langer meer miauwt.…
Lingerie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.001 De bandjes van haar b.h. naadloos over haar schouder
dragen haar prachtige borsten als:
Wat ben je sexy, wat ben je mooi!
Meer vrouw word jij niet als in lingerie bij mij.…
Rode rozen
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
624 Suikerzoet glijden mijn schoenen
Langzaam, steeds dichterbij
En dan leg ik mijn hand
Op je schouder van opzij
Geschrokken kijk je om
En verandert in blijheid
Wanneer je mij herkent
Ik ben het: je heerlijkheid
Met mijn armen vol met rode rozen
Voor jou met wie ik wil zijn
De mooiste vrouw van allemaal
Mijn grote liefde, mijn Valentijn…
Ik ga
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
265 in het rechten van mijn
schouders in de wind,
in de pas die vanzelf
een tel korter wordt bij regen.
in het rustige roeren
van je lepel
draaiend, verdwijnend
een tel en dan een slok
Ik ga, maar ik zal er zijn.…
Mijn schild ende betrouwe
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
970 Schouder aen schouder
met datgene
wat uyte liefdevollen verwachtinge
reeds tot wordinge quam,
.
Ende oock met de draghende ghetuyghen
wilt ghijlieden elkanderen
het jawoord toezinghen.
.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt je hoofd.
Zo dicht bij jou vergeet ik even
wat ik nog doen en zeggen zou.
We hoeven nergens heen vanavond.
Het riet beweegt, de lucht wordt koel.
Je legt je hoofd tegen mijn schouder
en ik blijf zitten waar ik zit.…
BIJZONDERE TROUW
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik keek over mijn schouder
het was nog steeds dezelfde schaduw,
die mij vergezelde, waar ik ook heenging
een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten
de afstand bleef eigenlijk altijd hetzelfde
tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt
kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam
diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!…
BIJZONDERE TROUW
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.128 Ik keek over mijn schouder
het was nog steeds dezelfde schaduw,
die mij vergezelde, waar ik ook heenging
een zekere mate van trouw kan je hem wel toedichten
de afstand bleef eigenlijk hetzelfde
tot mijn schrik werd ik op mijn schouder getikt
kennelijk maakte hij mij op iets opmerkzaam
diep in mijn droom hoorde ik: "Kijk uit!…
Jij en jij alleen...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
889 Met je schouders, je armen
je liefde je lachen en verdriet
iets anders lieverd,
hoef ik echt niet!
Oké?…
Razzia-1944-herdenking Rotterdam 2024-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
474 aan schouder en in de pas
bewogen buigend in respect en verdriet
om 52.000 Rotterdammers en Schiedammers
Dank aan iedereen die dit
mogelijk maakten en blijven maken
de Herdenking van de Razzia 1944
wederom op maandag 10 november 2025 in Rotterdam!…
Ik ben jouw schaduw
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
2.106 De pijn in jouw ogen
verdriet in je gezicht
stille eenzame tranen
om wat ze jou aanricht
Stilte heeft de overhand
woorden zijn overbodig
steun op mijn schouder
dat heb je nu even nodig
Je kunt op me bouwen
en waar je ook zult gaan
probeer nooit te vergeten
dat ik achter jou zal staan…
sneeuwstil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
813 Je knikt en tikt
een sneeuwvlok
van mijn schouder.…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
asielaanvraag
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
733 Zwaar als bunkerbeton,
leunen de waarom woorden,
op geleende schouders.
Niemand weet van het eelt op je knieën.
Is het daarom dat jouw fladderrokken
zo lang en treurig gekleurd zijn honey?
Of heb je nog meer bloed te verbergen?…
archief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.012 het lichaam is een archief
dat sporen uit een verleden draagt
las hij en hij
hield de hand op zijn hart
waar verloren liefdes
gaten in geslagen hadden
zijn schouders hingen
van de last die
de nooit uitgepakte
rugzak meezeulde ach
hoe licht zou het leven
kunnen zijn
dacht zij
het hoofd hield hij recht…