759 resultaten.
Duisternis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Als de duisternis neigt in de vallen
vergaap ik mij aan het laatste licht
als een gulzig jeugdig jongetje wat
de laatste restjes gretig verorbert
'T daglicht bevalt me het beste, goed
maar de nacht zie ik niet als kwaad
en wat het daglicht niet kan verdragen
gaat met en aan mijn slaap voorbij
Dan komt er weer een nieuwe dag
de duisternis…
Kind van de rekening
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
609 'n gapend wak
dat het daglicht
niet verdragen kan
geen troost biedt of bood
..........in een omarmen
De straat...
enig maat
van doen en laten
van zwijgen, praten
Van kindsbeen af
zoeken zij
te leven, de dood
om elke straathoek
Ze zijn
zich zelve zoek
op deze verdomde aardkloot.…
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Dode dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 Je kunt wel van alles willen
en weten, maar het is niets
wanneer je wakker bleef
Ja zon, ja eten, wat anders
maar geluiden verdraag ik niet
laat staan dat ik energie heb
voor liefde of een prestatie
die de dag tot leven brengt
de dode dag van te moe zijn
voor mezelf en de wereld
De tijd…
Duel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
475 woorden wonnen het van het penseel
De ganzenveer heeft het palet verslagen
Het dichtpaard wist de ezel te verjagen
De schrijver vloog de schilder naar de keel
Het werd de beide kunstenaars teveel
En beiden zijn behoorlijk aangeslagen
De woorden wonnen het van het penseel
De tubes ergeren zich groen en geel
Het blanco linnen eist nieuwe verdragen…
VECHTEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 vechten om slank te zijn
vechten om te slagen in het leven
vechten om perfect te zijn
het leven is ons in principe gegeven
om te genieten
om gelukkig te mogen zijn
om te beleven
soms moet je je wel degelijk
in een worsteling begeven
maar met een leven lang
vechten zal niemand iets opschieten
dat kan niemand aan
dat kan niemand verdragen…
Gegoten in brons
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 de tong
die schrijden over de treden
van de ruggengraat
hoop leidt ons over de levenstrap,
in de lichtheid van de bron,
een geconditioneerde odyssee
door de hersenen van mildheid,
door verleiding ingeboet
stemt de voelbare snaren
en remt de dwangimpuls,
eenkennig, dat het jouw
gevoeligheid moet zijn,
minder zou ik niet verdragen…
Deze dodelijke dorst
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
410 onder de vlagen
wind die ver aan
de horizon beelden
deden trillen
wij bewogen
nog stiller dan
de woordloze
omgeving waar
slechts een vogel
schreeuwde om
schaduw en wat
druppels fris
nog zoog hitte
aan de grond die na
de laatste transfusie
water begonnen was
aan brakke lagen
hoe lang kan de
aarde deze dodelijke
dorst nog verdragen…
smart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 vond
Die lichtstraal die
jouw verdriet niet kon
verdragen
Smart kan altijd helen,
als er wordt meegedragen.…
Zucht
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.635 De dag waarop ik stop met vragen
Is de dag waarop ik sterf
Want ik wil het weten
De gedachten in mijn hoofd kan ik niet meer verdragen
Je vraagt me waarom
Waarom ik het antwoord niet weet
En dan geef ik je een kus op je voorhoofd
Je lacht me dan uit en laat me verbaasd achter wederom
Ik vraag het je elke dag
Dan draai jij je om
Maar dan…
Voor twee zwijgende mensen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.452 we zwegen
jij
ik
lang
treinreizen lang
bijna voorbij
de laatste halte
de trein daverde
langs wissels
te hard
te luid
we konden
het zwijgen
niet verdragen
we leden
voortdurend
onder die stilte
iemand moest spreken
ik
jij
wie opent zijn mond
en zegt het goede woord
we bleven zwijgen
waar we moesten spreken
bang…
mijn dagen als hond
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
572 het zij aan zij lopen het was het
dragen van de eindigheid op een
drafje, God kan niet sneller meer
verdragen op deze technologische
paden, Hij vreest het eind van zijn
dagen de straatplaveien gevlochten
mensen vaag in hun onbestemdheid
van lange dagen en bevruchting onder
de tegels, mijn hond en ik ingebeeld
hij behoedt me niet van het…
Een bericht
gedicht
3.5 met 19 stemmen
5.379 Dit is inderdaad niet te verdragen. Lege kamers
kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders
neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg
naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook
vergeten. Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen
op hun plaats.…
Lief gemis
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.238 Vannacht deed jij het deurtje open
ik wist niet hoe laat het exact was
Jij bleef alleen maar naar mij kijken
alsof je door mij heen iets zag
Tot ik het niet meer kon verdragen
tranen vielen onafwendbaar, omlaag
Jij klopte op mijn hand ten teken
van verbondenheid en om te breken
Ik kon niet met je meegaan en jij, lief
kon zoals altijd niet…
weet jij hoe mooi je was?
netgedicht
4.8 met 21 stemmen
949 geen ijdelheid of tooi
dat kon je niet verdragen
gewoon is goed, dat was wat je zei
de maskerade is voorbij
maar oh, wat was je mooi
zo puur, doorzichtig
je ware ik, je liet het mij zien
geen feest was zo groots
als deze waarheid
je was omgeven
met zuiverheid
en de kracht van liefde
die jou omgaf, was
als een hemels aureool.…
De halsketting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Ik, lompe boer heb het niet gezegd,
nu kijkt die ketting mij zo stil aan, het
is haast niet te verdragen, mijn schat.
Ik wil je terug, schreeuw ik keihard naar
de maan, daar in het koude heelal waar
niks is dan steen en vuur, geen groen,
geen liefde, geen natuur, daar ben je nu-…
Circus
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
611 De olifant die op zijn achterpoot gaat staan
Het Hooggeëerd publiek kan dezer dagen
Geen tijgers door een hoepel meer verdragen
Dus worden wilde dieren weggedaan
Geen beesten meer die springen op bevel
Bij Circus Geert, daar zie je ze nog wél.
----
ALMERE - Steeds meer circussen laten geen wilde dieren optreden.…
Altijd liefde!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
980 Vele uitdagingen moest ik in het leven verdragen.
Doordringt tot in de uiterste hoeken van mijn zielenlagen.
Wetend wie ik ben en wat ik wil.
Samen met jou wordt het leven niet meer stil.
Doordrenkt met mooie warme liefdesstralen.
Mag jij heel mijn hartje halen.
1-11-2014
.......meer dan altijd! .......…
Het mes er in gezet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 er waren takjes
die niet wilden groeien
bloemen die wel knopten
maar niet gingen bloeien
ondanks zijn trotse stam
kreeg de bast veel te verdragen
liep kwetsuren op die
levenslange tekeningen gaven
hij heeft de pijn gedragen
in het steeds hoger schragen
van de hemel en bewaken
van zijn eigen veilige plek
eindelijk het mes er in gezet…
Langs ongebaande wegen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 heb ik
Me zo geïsoleerd
Gevoeld, mens in
Een betonnen kooi
Opgejaagd door
Zijn eigen wanen -
Ik moet iets bedenken
Om deze hel te overleven,
En in mijn gepijnigde
Hersenen ontstaat opeens
Een prachtig visioen,
Dat ik op vakantie ben
In een waanzinnige wildernis,
Waarop een eenzaamheid groeit
Die in al zijn eenvoud
Te verdragen…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 Geslagen verdragen we de leegte.
Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand
gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
Donkere dagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Ieder jaar weer moeite met deze donkere dagen
Kan zo veel duisternis moeilijk verdragen
Die korte dagen, lange nachten
We moeten op het lengen van de dagen nog even wachten
Over 2 weken is het zo ver
Ga ik niet meer werken, met in de lucht een ster
Alhoewel ik vanochtend heb genoten
De lucht was allerlei kleuren gespoten
In januari…
verdronken land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 vanmorgen was de deur op slot
was zicht aan buitenmuren onttrokken
honderdjarige rust, handen en
gelaat in geduldig vlees gegoten
lucht aan lippen, zoals zeespiegel
op evenbeeld kan bogen
gruizige aarde, diepzee en bodemleven
zoals einde aan geheugen
met meer honger dan een maag
kan verdragen, meer droogte
dan deze dorst verborgen…
Op haar plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Na het gekkenhuis wennen
frisse lucht van buiten
alleen wat moeite
met de weg naar huis
Thuisgekomen badkamer en toilet
niet meer vinden en zelfs verdwalen
maar met een opgeruimd hoofd
vrijwel leeg alles weer verdragen
Zelfs het geblaf van de honden
het krijsen van vechtende katten
zingen van vroege vogels
in het licht van de nacht…
Eenzaamheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
696 Als je eenzaam bent,
is dat moeilijk en niet
altijd verdraagbaar.
Er zijn ook liefdevolle
mensen die aandacht
aan hun besteden.
Helaas is dat nog veel te
weinig,
eenzaamheid is er
ook in deze tijd.
Geef om mensen die
vaak alleen zijn.
Het is hartverwarmend
als je er oog voor hebt
en
rekening mee houdt.…
Conversatie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
600 Er is geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
in innerlijke angst gevangen
proberen met elkaar te praten
zelfde toekomst in het verschiet
niet projecteren, geen projectie
we blijven het proberen
jouw stem klinkt helder
ik luister en ik fluister
alle geluiden klinken vaag
ik probeer je te ontwijken
in dezelfde nuchtere boekdelen…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 in ontheemde staat
ik zag je
witter worden
stiller in grote
druppels die
mat glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde…
het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
582 het is de taal in het banale
ontdaan van elk spoortje romantiek
als bij arbeiders met werkwoorden
in zo'n grauwe taalfabriek
met schoorstenen die in staccato
woorden spuwen voor vertolkers
met haastige spoed
een mens kan veel verdragen
maar er zijn wel grenzen
aldus mijn bezwaard gemoed
kortom zie dit pamflet als een
vorm van weerzin…
Verleden Tijd
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
355 Soms in het heden
zijn er dingen
uit het verleden
die zomaar
boven komen
drijven
Zelfs zaken
waarvan ik
aanvankelijk dacht
dat ik die wel
kon verdragen
blijken nu ineens
de aandacht te vragen
De wanhoop
waarin ik zo nu en dan
dreig te verzuipen
laat me zien
waar mijn pijnen
zijn te vinden
en welke kwesties
me nu nog
kunnen…
KLETSKOEK EN KOEKENPANNE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
961 De logica is tegenwoordig zoek
Bij het bakken van de pannekoek
Sinds het meervoud, zogezegd
Op de pannenkoek beslag heeft gelegd
De koekenpan valt nog wel te verdragen
Hierin kan immers meer dan één flensje garen
Bij de koek echter rijzen mij slechts de haren
En daarom wil ik de koekenbakker vragen
Die dit taalkundig misbaksel heeft bedacht…