Alle inzendingen over verdragen

759 resultaten.

Sorteren op:

Duisternis

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
Als de duisternis neigt in de vallen vergaap ik mij aan het laatste licht als een gulzig jeugdig jongetje wat de laatste restjes gretig verorbert 'T daglicht bevalt me het beste, goed maar de nacht zie ik niet als kwaad en wat het daglicht niet kan verdragen gaat met en aan mijn slaap voorbij Dan komt er weer een nieuwe dag de duisternis…

Kind van de rekening

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
'n gapend wak dat het daglicht niet verdragen kan geen troost biedt of bood ..........in een omarmen De straat... enig maat van doen en laten van zwijgen, praten Van kindsbeen af zoeken zij te leven, de dood om elke straathoek Ze zijn zich zelve zoek op deze verdomde aardkloot.…

Uit toch al lege handen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
abrupt ontwaken of nooit geslapen in illusie van minimaal gedroomd hoe dan ook de pijn verdragen van niet zo, nooit zo, niets van wat geen moed om 't eerste zonlicht van morgen alweer te vangen liever geen wijn maar woorden drinken uit de tranen van een dichter- bij gewild te zijn.…
Sbrina11 maart 2018Lees meer >

Dode dag

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Je kunt wel van alles willen en weten, maar het is niets wanneer je wakker bleef Ja zon, ja eten, wat anders maar geluiden verdraag ik niet laat staan dat ik energie heb voor liefde of een prestatie die de dag tot leven brengt de dode dag van te moe zijn voor mezelf en de wereld De tijd…
Zywa10 mei 2018Lees meer >

Duel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
woorden wonnen het van het penseel De ganzenveer heeft het palet verslagen Het dichtpaard wist de ezel te verjagen De schrijver vloog de schilder naar de keel Het werd de beide kunstenaars teveel En beiden zijn behoorlijk aangeslagen De woorden wonnen het van het penseel De tubes ergeren zich groen en geel Het blanco linnen eist nieuwe verdragen…

VECHTEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 558
vechten om slank te zijn vechten om te slagen in het leven vechten om perfect te zijn het leven is ons in principe gegeven om te genieten om gelukkig te mogen zijn om te beleven soms moet je je wel degelijk in een worsteling begeven maar met een leven lang vechten zal niemand iets opschieten dat kan niemand aan dat kan niemand verdragen…
catrinus27 januari 2019Lees meer >

Gegoten in brons

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
de tong die schrijden over de treden van de ruggengraat hoop leidt ons over de levenstrap, in de lichtheid van de bron, een geconditioneerde odyssee door de hersenen van mildheid, door verleiding ingeboet stemt de voelbare snaren en remt de dwangimpuls, eenkennig, dat het jouw gevoeligheid moet zijn, minder zou ik niet verdragen…
Pama25 augustus 2019Lees meer >

Deze dodelijke dorst

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 410
onder de vlagen wind die ver aan de horizon beelden deden trillen wij bewogen nog stiller dan de woordloze omgeving waar slechts een vogel schreeuwde om schaduw en wat druppels fris nog zoog hitte aan de grond die na de laatste transfusie water begonnen was aan brakke lagen hoe lang kan de aarde deze dodelijke dorst nog verdragen…

smart

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
vond Die lichtstraal die jouw verdriet niet kon verdragen Smart kan altijd helen, als er wordt meegedragen.…

Zucht

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.635
De dag waarop ik stop met vragen Is de dag waarop ik sterf Want ik wil het weten De gedachten in mijn hoofd kan ik niet meer verdragen Je vraagt me waarom Waarom ik het antwoord niet weet En dan geef ik je een kus op je voorhoofd Je lacht me dan uit en laat me verbaasd achter wederom Ik vraag het je elke dag Dan draai jij je om Maar dan…
Fabiën8 oktober 2004Lees meer >

Voor twee zwijgende mensen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.452
we zwegen jij ik lang treinreizen lang bijna voorbij de laatste halte de trein daverde langs wissels te hard te luid we konden het zwijgen niet verdragen we leden voortdurend onder die stilte iemand moest spreken ik jij wie opent zijn mond en zegt het goede woord we bleven zwijgen waar we moesten spreken bang…
Henny Blaak15 januari 2005Lees meer >

mijn dagen als hond

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 572
het zij aan zij lopen het was het dragen van de eindigheid op een drafje, God kan niet sneller meer verdragen op deze technologische paden, Hij vreest het eind van zijn dagen de straatplaveien gevlochten mensen vaag in hun onbestemdheid van lange dagen en bevruchting onder de tegels, mijn hond en ik ingebeeld hij behoedt me niet van het…

Een bericht

gedicht
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 5.379
Dit is inderdaad niet te verdragen. Lege kamers kijken me verwijtend aan. Ik zet dozen anders neer en nog eens anders en dan ga ik vroeg naar bed. Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde. Wanneer het weer voorbij is raakt het ook vergeten. Maar ik vergeet zo slecht. Iemand kwam me helpen. Nu staan de dozen op hun plaats.…

Lief gemis

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.238
Vannacht deed jij het deurtje open ik wist niet hoe laat het exact was Jij bleef alleen maar naar mij kijken alsof je door mij heen iets zag Tot ik het niet meer kon verdragen tranen vielen onafwendbaar, omlaag Jij klopte op mijn hand ten teken van verbondenheid en om te breken Ik kon niet met je meegaan en jij, lief kon zoals altijd niet…

weet jij hoe mooi je was?

netgedicht
4.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 949
geen ijdelheid of tooi dat kon je niet verdragen gewoon is goed, dat was wat je zei de maskerade is voorbij maar oh, wat was je mooi zo puur, doorzichtig je ware ik, je liet het mij zien geen feest was zo groots als deze waarheid je was omgeven met zuiverheid en de kracht van liefde die jou omgaf, was als een hemels aureool.…
lijda25 juli 2010Lees meer >

De halsketting

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Ik, lompe boer heb het niet gezegd, nu kijkt die ketting mij zo stil aan, het is haast niet te verdragen, mijn schat. Ik wil je terug, schreeuw ik keihard naar de maan, daar in het koude heelal waar niks is dan steen en vuur, geen groen, geen liefde, geen natuur, daar ben je nu-…
c. paris20 november 2010Lees meer >

Circus

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
De olifant die op zijn achterpoot gaat staan Het Hooggeëerd publiek kan dezer dagen Geen tijgers door een hoepel meer verdragen Dus worden wilde dieren weggedaan Geen beesten meer die springen op bevel Bij Circus Geert, daar zie je ze nog wél. ---- ALMERE - Steeds meer circussen laten geen wilde dieren optreden.…
trawant20 november 2010Lees meer >

Altijd liefde!

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 980
Vele uitdagingen moest ik in het leven verdragen. Doordringt tot in de uiterste hoeken van mijn zielenlagen. Wetend wie ik ben en wat ik wil. Samen met jou wordt het leven niet meer stil. Doordrenkt met mooie warme liefdesstralen. Mag jij heel mijn hartje halen. 1-11-2014 .......meer dan altijd! .......…

Het mes er in gezet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
er waren takjes die niet wilden groeien bloemen die wel knopten maar niet gingen bloeien ondanks zijn trotse stam kreeg de bast veel te verdragen liep kwetsuren op die levenslange tekeningen gaven hij heeft de pijn gedragen in het steeds hoger schragen van de hemel en bewaken van zijn eigen veilige plek eindelijk het mes er in gezet…
wil melker7 december 2014Lees meer >

Langs ongebaande wegen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
heb ik Me zo geïsoleerd Gevoeld, mens in Een betonnen kooi Opgejaagd door Zijn eigen wanen - Ik moet iets bedenken Om deze hel te overleven, En in mijn gepijnigde Hersenen ontstaat opeens Een prachtig visioen, Dat ik op vakantie ben In een waanzinnige wildernis, Waarop een eenzaamheid groeit Die in al zijn eenvoud Te verdragen…

Moederwezen.

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
Geslagen verdragen we de leegte. Wij zijn geboren om mannen te zijn. Onze naam met zachte hand gegrift, met trots. We rechten onze ruggen : wij zijn zonen, moederwezen.…

Donkere dagen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Ieder jaar weer moeite met deze donkere dagen Kan zo veel duisternis moeilijk verdragen Die korte dagen, lange nachten We moeten op het lengen van de dagen nog even wachten Over 2 weken is het zo ver Ga ik niet meer werken, met in de lucht een ster Alhoewel ik vanochtend heb genoten De lucht was allerlei kleuren gespoten In januari…

verdronken land

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
vanmorgen was de deur op slot was zicht aan buitenmuren onttrokken   honderdjarige rust, handen en gelaat in geduldig vlees gegoten   lucht aan lippen, zoals zeespiegel op evenbeeld kan bogen   gruizige aarde, diepzee en bodemleven zoals einde aan geheugen   met meer honger dan een maag kan verdragen, meer droogte   dan deze dorst verborgen…
Iniduo20 juni 2017Lees meer >

Op haar plek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Na het gekkenhuis wennen frisse lucht van buiten alleen wat moeite met de weg naar huis Thuisgekomen badkamer en toilet niet meer vinden en zelfs verdwalen maar met een opgeruimd hoofd vrijwel leeg alles weer verdragen Zelfs het geblaf van de honden het krijsen van vechtende katten zingen van vroege vogels in het licht van de nacht…

Eenzaamheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 696
Als je eenzaam bent, is dat moeilijk en niet altijd verdraagbaar. Er zijn ook liefdevolle mensen die aandacht aan hun besteden. Helaas is dat nog veel te weinig, eenzaamheid is er ook in deze tijd. Geef om mensen die vaak alleen zijn. Het is hartverwarmend als je er oog voor hebt en rekening mee houdt.…
Dick Voogd23 september 2019Lees meer >

Conversatie

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Er is geen noodzaak of urgentie om de twijfel te verdragen in innerlijke angst gevangen proberen met elkaar te praten zelfde toekomst in het verschiet niet projecteren, geen projectie we blijven het proberen jouw stem klinkt helder ik luister en ik fluister alle geluiden klinken vaag ik probeer je te ontwijken in dezelfde nuchtere boekdelen…

In ontheemde staat

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 424
in ontheemde staat ik zag je witter worden stiller in grote druppels die mat glinsterden geluiden zijn verdwenen als in watten verpakt zo voelt buiten aangesloten op nat niets ontziend snerpt kou de miezervlagen zo lang huid en haar dat nog kunnen verdragen koude leegte trekt warmte uit het lijf dat langzaam in ontheemde…
wil melker6 januari 2022Lees meer >

het schrijflaboratorium e.a. frivoliteiten

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 582
het is de taal in het banale ontdaan van elk spoortje romantiek als bij arbeiders met werkwoorden in zo'n grauwe taalfabriek met schoorstenen die in staccato woorden spuwen voor vertolkers met haastige spoed een mens kan veel verdragen maar er zijn wel grenzen aldus mijn bezwaard gemoed kortom zie dit pamflet als een vorm van weerzin…

Verleden Tijd

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 355
Soms in het heden zijn er dingen uit het verleden die zomaar boven komen drijven Zelfs zaken waarvan ik aanvankelijk dacht dat ik die wel kon verdragen blijken nu ineens de aandacht te vragen De wanhoop waarin ik zo nu en dan dreig te verzuipen laat me zien waar mijn pijnen zijn te vinden en welke kwesties me nu nog kunnen…

KLETSKOEK EN KOEKENPANNE

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 961
De logica is tegenwoordig zoek Bij het bakken van de pannekoek Sinds het meervoud, zogezegd Op de pannenkoek beslag heeft gelegd De koekenpan valt nog wel te verdragen Hierin kan immers meer dan één flensje garen Bij de koek echter rijzen mij slechts de haren En daarom wil ik de koekenbakker vragen Die dit taalkundig misbaksel heeft bedacht…