1421 resultaten.
Narcissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 In een vaas stonden vijfentwintig narcis(t)jes
Met hun zonnige kleur
Glorieus te pronken, om aandacht te lonken
Hun glorie was echter vlug vergaan
Na een week hadden zij er verslenst bijgestaan
Droef gooide ik ze op de afvalhoop
Met de belofte dat ik weer zo’n bosje koop.…
The Final Reckoning
snelsonnet
4.2 met 16 stemmen
580 We zien hem opnieuw op zijn motorfiets scheuren
Hij rent zich weer rot, voor gevaar op de vlucht
En haalt capriolen uit hoog in de lucht
De wereld vergaan? Dat laat Tom niet gebeuren
Weer boordevol actie, explosies en schieten
Dat Mission Predictable was weer genieten…
Milieubewuest tot na mijn dood!l
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
671 Nu weet ik wat ik wil
met mijn laatste wil
ik wil gecomposteerd worden
na mijn overlijden
en dan als mest de aarde dienen
ik dien de wetenschap al
door mijn hersenen te hebben gedoneerd
aan het Nederlands Herseninstituut
dat ze veel mogen ontdekken, leren of niet
maar het restantlichaam van Krediet, dat krijgen ze niet
en dat overblijfsel…
stil aan de lijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
760 vragen ongevraagd
zij kan
beluisterd
hij verdrinkt in haar
op voice mail
klef zijn handen
trekken
alsmaar rode rozen
aan en in
de haak
hij slikt
haar stem
vermaalt hem
elke dag
helder koel
zij ademt
regelmaat
haar zien
is horen
uit een hoorn
horen zien
lijken hem
te vergaan…
engelendromen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.771 dromen werden droom
een stille wens naar morgen
waar maanlicht gebroken
weerkaatst in jouw tranen
belooft mij een ster
het oneindige verlangen
ontvouwt ze haar vleugels
in heldere gloed
waar wij samen verglijden
in engelendromen
en huilende sterren
in stilte vergaan…
Verworpen dromen.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.766 Geheven hoofd, verkrampte handen
Scheldt in stilte naar de maan
Hoe kan die zo sereen blijven branden
Als al mijn dromen zijn vergaan
Verworpen in de duistere diepten
Onder de spiegeling van de maan
De groeiende cirkels reizen over het water
Een bleke afspiegeling van wat is geweest
Mijn cynische blik glijd niet veel later
Naar de plaats…
piekt als hij thermiekt
netgedicht
3.2 met 33 stemmen
2.013 de lucht draagt
als ik vlieg
de verte vraagt
bestemming
van mijn vlucht
de wind vertraagt
in koude vlagen
het glijden
piekt als
hij thermiekt
mijn schaduw
streelt de aarde
speelt licht en
donker uit als ik
mijn vleugels sluit
ik wil ontsnappen
verder gaan
voordat de sporen
van mijn stappen
zijn vergaan…
ZUM TODE
gedicht
3.5 met 28 stemmen
13.469 Uren vergaan met schrijven in het zand.
Zo weer ik mij, krijsvogels om mij heen,
vergankelijk, uitgestoten aan de rand
der aarde. - Water komt en gaat, het strand
ligt nat en gladgewist gelijk voorheen.
----------------------------------------------
uit 'Het levend monogram' (1955)…
Verlangen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Als zilverig zand uit haar handen,
als dorre herfstbladeren, op het punt om te vergaan,
En alleen verdriet bleef uiteindelijk over, het brandde,
hoop kon in een wereld, zo moedeloos, niet bestaan.…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
kerkhof
netgedicht
3.4 met 24 stemmen
2.297 treurende wolken
benevelen grijs de zon
de dag playbackt de avond
ingekerfde stenen rij aan rij
uiten gedateerd het verlaten
half vergane bloemen rotten
boven lijken diep begraven
stil knerpt het grind
schuifelend de dood aanvaardend.…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
Adieu
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
946 Ik heb niet de kracht meer
Mijn lasten te dragen
Mijn ogen zijn blind
Voor het licht van de dag
Naar wie moet ik toe
En
Aan wie kan ik vragen
Of dat wat ik wil
Ook wel is wat ik mag
Ik vocht voor jouw liefde
Ik vocht voor jouw hart
Ik vocht voor jouw glimlach
Wat resteert is de smart
Mijn reden te leven
Is gedoemd te vergaan
Ik heb nu…
Zielen zijn al op de loop
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
521 je schoffelt
kruizen op een hoop
en schoont de paden
de graven
zijn geruimd
vergeten zijn hun daden
herinneringen
spoken rond gevlucht
uit pas ontgonnen grond
het rusten is gedaan na
jaren wachten in opstandigheid
de vrede is vergaan
kruizen op een hoop
een verrijzenis aanstaande maar
de zielen zijn al op de loop…
Een nobel bruin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Nog staat zij daar
haast ongedeerd
loodrecht
haast ongestoord
haar kolf
een nobel bruin
de grote lisdodde
in de sloot
de lente komt
de winter gaat
vergaan
staande sterven
schadeloos en schoon
onschuldig en rechtop
eenvoud is haar kroon
de grote lisdodde
stijlvol
in de sloot…
Voorbij het hier en nu
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
447 Neergesabeld door
Het eeuwige hier
En nu, alleen
Het moment dat
Telt, dat een tel
Later al weer
Naaamloos vergaan
Is in het universum
Van vergankelijkheid
-
Zinloosheid die
Muren bouwt van
Ontoegankelijkheid
-
Mijn blik houd ik
Gericht op wat komen
Gaat, als alle
Momenten van het
Hier en nu zijn
Samengesmolten…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 - Is dat wellicht
Een tweede waarheid die nooit zal vergaan,
Mooier, onaantastbaarder is
Dan deze waarheid in dit felle licht?…
Ahoy ...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 Ahoy daar komt de dodenboot
Met vluchtelingen klein en groot
Wanhopig, hongerig en moe
Varen ze naar Europa toe
Geen Brom of kapitein staat aan het stuur
Wie drijft, wie zinkt, het is een gruw'lijk avontuur
De dodenboot is stil vergaan
Er was alweer geen redden aan
Ahoy Ahoy Ahoy ...…
HET HEDEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
954 Of denkt de bloem aan haar vergaan,
Wanneer zij uit de knop komt breken?
Of denkt bij ’t intreên van haar baan
De ster, dat zij dra zal verbleken?…
We zijn al een eind op weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
542 Gisteren een bloempje in het gras
Vandaag staan er tien
Morgen zullen het er duizend zijn
Om daarná niets meer te zien
Zo zal het ook ons vergaan
Als we geen andere weg inslaan
We verstikken eerst wat weerloos heet
Dan verstikken we elkaar
Op een geplunderde planeet
Zijn we klaar in honderd jaar…
Uitgebloeid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 je hebt mij
je pracht geschonken
en nu het voorbij is
en je weer in jezelf
bent verzonken
heb ik je bijgesnoeid
en het vergane weggehaald
je hebt rust verdiend
maar ik weet dat jij
mij volgend jaar
voor al het snoeiwerk
zoals altijd met
nieuwe bloei
weer uitbetaalt
en wij weer gaan
genieten van elkaar…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
tot mijn dood
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.911 tot ik zoenen
de dood zou
mijn handen satan raken
kou bestaan
zou verbranden
hemels bestaan
nooit gehoeven behoeven
werelden branden zou
verleden verdere bestaan
dood en het nu vergaan
zonder pijnen
die schreeuwen
uit harten
geen bestaan bij geboorte van dood
zo de duivel praat
naar mijn hemelse behoeven…
Strohalm
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.601 Weet ik mij, standvastig
van geweten, zeker van vergaan.
Gedachten niet vergeten
en blijven we altijd staan?
Aan het einde niet meer zeker,
van liefde, dodelijke kreten
en is er leven op de maan?
Zo houd ik mij verdrietig vast
aan de laatste dag, gegeven
hoop misschien of een volgende keer
maar blijven staan
is geen keuze meer.…
een dag verdwenen
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.842 als vandaag zou verdwijnen
morgen niet meer verschijnen
een lach zich wil verschuilen
in tranen nog te huilen
een ster de aarde raakt
de wereld liefde smaakt
bloemen niet meer opengaan
dromen in de stilte vergaan
zal een stem in zacht gefluister
jou leiden door het duister
waar een dag verdwenen
gisteren was verschenen…
nieuwe aubade
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
647 loslaten
is gaan in diepten
niet om te vergaan
als oud vuil
of worden
tot uitgedroogde
bloemen
het is zoeken
naar de aarde,
wortels voelen,
drinken uit
nieuwe waarden
waarop ikzelf
mag roemen
in bleke schaduw
zal ik verblijven
waar nog prille zaden
de stilte inlijven
wachtend op
een nieuwe aubade…
gemis
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.837 ga nu niet weg, vriend
en kus de twijfel van mijn lippen
zeg iets leuks en laat me lachen
terwijl we samen zitten
alsof de aarde nooit zal vergaan
ik zal loslaten
en opnieuw verliezen
naar de sterren kijken
en denken dat jij ook kijkt
in de stilte tussen onze woorden…
Verzwolgen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.068 Soms voel ik mij
als verwaaid blad
Door wind en regen
vertrapt doornat
Koud kleurloos
broos en zo zwak
Nerven gescheurd
los van mijn tak
Liggend op aarde
nevelig vol vocht
Nergens beschutting
tegen kou en tocht
Dan is het wachten
tot ik zal vergaan
Verzwolgen verteerd
niet meer zal bestaan…
Chaos van de "Big Bang"
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 Waar aarde niet is geschapen
of zee niet gegoten is
zelfs lucht tot niets geworden
licht in duister is verdwenen
nacht zich te sluimer heeft gelegd
verdwijnt ook kosmos in zwart gat
is materie nergens te vinden
kan energie nooit bestaan
zou ook maar een kern van leven
in chaos van “Big Bang” vergaan.…
Visje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Visje aan het haakje
Wees maar niet bang
Voor die grote snoek
Hij heeft wel honger
Maar lust jou niet
Visje in het water
Waar zwem je naar toe
Naar de vrijheid
Verlost van het verleden
Daar zwem ik heen
Visje op het droge
Hoe is het jou vergaan
Met de richting
Waar je heen wilde gaan
Oepss…