1370 resultaten.
Lente
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.494 Mooi en ontgerenoveerd
Nimmer verbouwd
Tussen weelderig groen
Ontvankelijk en vertrouwd
De drang was nu immens
Weliswaar niet ongevraagd
Het was wat onpersoonlijk
Ontvankelijk was zij belaagd
Maar nu de gevolgen met drang
Er was geen tijd te verliezen
Haar ontsluitend lichaam
Maakte haar vreselijk bang
En als zij neerstrijkt
Op…
working- out
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
651 ze lijkt het leven wel te vieren
ze doet niet aan lente of verrijzenis
drinkt uit haar mok
van overvloedige koffie
ontwaakt elke morgen in een nieuw begin
gaat slapen in een nieuw einde
telt haar zegeningen blootsvoets
in het bedauwde gras
en weer gaat haar hart tekeer
in het ritme van verliefd zijn
vernieuwend en vertrouwd…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Kerstmis
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
2.854 In het zilveren hart van de winter
hervind je een blij geheim
het klopt aan bevroren ramen
zingt in dennewouden
roept met de stem van wilde zwanen
en warmt zich in je bloed
In het zilveren hart van de winter
bedenk je een nieuw verhaal
je brengt alle woorden samen
vreemde en vertrouwde
nieuwe en oude
zolang je beweegt…
DRACHTENS ADEM
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Al deze stemmen
zijn vereend in 't vertrouwde
Café het Raadhuys.…
Het karige maal
gedicht
2.8 met 36 stemmen
8.853 Onder de lamp aan tafel
zwijgend eten wij: onze handen
als witte vlekken komen en gaan;
onze beringde vingers achteloos
met het vertrouwde brood spelend.
Geen vreugde niets ongewoons
is er in de klank van onze
messen en vorken.…
mijn schaduw voorbij
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
621 over mijn schaduw
heen
zet ik stappen
in een ander leven
schuw
duw ik door
overweeg ik
schrik
ben ik bang
een leven
lang
zo vertrouwd
achter te laten
even moedig
stap ik
bijna lachend
over mijn schaduw
heen
op weg naar
onzekerheid
die zo vreemd lijkt
tot de zon
overvalt
stralend
en uitbundig
in mijn gezicht
schijnt…
GROOTHEID
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Achter geheime heelalnevels
waar de lens
van de machtigste sterrenkijker
zich vragend _ onwetend naar richt
ziet Gods oog genoeglijk rond
in de kleine vertrouwde ruimte
Zijn handen verzorgen
met nauwkeurige liefde
de mateloze nietigheid
onder het beste vergrootglas
Hij
die 't oneindige bestiert
eert het leven binnen kruimels.…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
voor wie niet vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
407 er zijn situaties
dat je moet vluchten
evengoed ook situaties
dat je zou kunnen blijven
lange doeken hangen in de straat
om scherpschutters het zicht te benemen
dat was je vertrouwde straat en de bakker
zegt dat hij blijft met zijn brood en niet weg gaat
zijn kinderen zeggen dat ze gewend zijn
aan deze puinhoop blijft wel hun straat…
Verpleeghuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 Nog een keer kijkt ze om
en ziet haar vertrouwde huis.
Ze verbleef er helemaal alleen
en gaat nu naar een verpleeghuis heen.
Nog een keer kijkt ze om.
Alles om haar heen is onbekend.
Ze ziet haar dochter gaan
en blijft zelf achter de gesloten deuren staan.
Nog een keer kijkt ze om.
Ziet haar leven in een vogelvlucht.…
XXVIII - Het proces - 1945
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 XXVIII - HET PROCES - 1945
herinneringen
schimmen uit een verleden
in zeeën van tijd
zuigende golven
voor zover we kunnen zien
staan we pal -
robert brasillach
waartoe gerechtigheid verwacht
van ongerechten
bereid gevonden
in de gangbare spelling
de toekomst te zijn
in de verte ligt
de vertrouwde horizon
blauw over blauw…
Weten wie we zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Ik passeerde mijn ouders
van veel jonger tot anderhalf
keer ouder dan zij, serieuzer
werd ik, grootmoeder werd ik
Ervaring, mijn leven
herkennen in vrienden
en het terugzien
in de kinderen en kleinkinderen
Samen optrekken
onze lichamen vertrouwd
met mankementen, pijn
en rommelige herinneringen
En nu wil ik naar buiten
weg uit het…
Winter Haiku
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
622 Opeens is er sneeuw
Vertraging op de wegen
Slow motion verkeer
Een witte deken
Bedekt het vertrouwde beeld
Een nieuw perspectief
Een sprookje begint
De ijskristallen helen
Natuur alchemie
Een winter wonder
Moeder Aarde transformeert
Al wat was wordt nieuw
Het oude vergaat
Voedsel voor wat komen mag
Het nieuwe ontkiemt…
EVEN WEG
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
416 Knaapje van achttien maanden
slaapt rustig in oma ´s schoot
die soezend knikkebolt
op de zachte sofa
rondom her vertrouwde tweetal
kringelt licht gepruttel
door de huiskamer
gerechten op de spaarvlam
in de nabije keuken
geleiden en versterken
de zoete middagrust
om spoedig terug te roepen
naar het daagse werk.…
Betrouwbaarste Vriend
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
152 Hoe groot of klein het ook is
Een ieder hond is
Voor de mens vertrouwd
Het kijkt je aan
Geeft je een lik
Kruipt dicht tegen je aan
Zo laat ie weten dat
Ie van je houdt
Een hond voelt jouw
Angsten zorgen en pijn
Een hond zal je nooit veroordelen
Een hond groot of klein
Zal zonder enige twijfel
De betrouwbaarste vriend van de mens zijn…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 als vroege klaarte binnensijpelt
-voorspel tot de dag begint-
nestelt ze zich dieper in de lauwte van het bed,
de handen in de knusse warmte van haar schoot
waar sluimer van vertrouwd verlangen
weer vloeibaar wordt en zwelt tot aaibaarheid
wanneer een hand zich achteloos tot streling kromt,
en vingers traagzaam in beweging komen,
liefkozend…
Tijden Veranderen
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.656 Ik word weggehaald uit een vertrouwde omgeving met de vertrouwde personen.
Ik ben bang voor die verandering, ik wil simpelweg niet geloven dat ik je waarschijnlijk nooit meer zal zien.
Ik klamp me vast, bang om te vallen in het diepe van de onbekende wereld.
Maar tijden veranderen, en ik dus ook.…
Het beest in de kelder
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 Er leeft een beest hier in de kelder
Iedereen is doodsbenauwd
dat hij 's avonds in het duister
fluisterend de trap op sluipt
Stilletjes langsachter kruipt
stiekem op je tenen kauwt
Ik ben niet bang
heb niets te vrezen
omdat het wezen mij vertrouwd
De buurvrouw durft niet meer naar binnen
wordt van de gedachte koud
dat hij kruipend langs…
Verliefd Rondeel
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.117 in mijn hoofd heb jij jouw huis gebouwd
in mijn hoofd leid jij jouw leven
jij bent mij zo door en door vertrouwd
in mijn hoofd heb jij jouw huis gebouwd
toch ben ik niet met jou getrouwd
als jij weg bent is het maar voor even
in mijn hoofd heb jij jouw huis gebouwd
in mijn hoofd leid jij jouw leven…
duizend gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.200 gedachten
als bloemen ontvouwd
in kleuren die spreken
bloeiend
de geuren vertrouwd
schoonheid om nooit te vergeten
gedachten
als glas transparant
spiegelend en stralend
kristalhelder
beelden herhalend
die nooit zijn te breken
duizend gedachten
aan jou mijn enige liefde
ik heb je gevonden met
ogen die hemel beloven
en mijn blikken…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 Daar zit hij weer buiten
op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil…
Het ouderlijk huis
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.047 Je ouderlijk huis
je eigen kamer
al het vertrouwde
om je heen
je hoeft niet weg
je kan ook blijven
een keuze maken
valt niet mee.
Daartegenover
lonkt
de liefde
bij hem wil je
ook graag zijn
zo worstel je dan
met al die dingen
kiezen doet soms
wel eens pijn.…
alaam
netgedicht
2.4 met 55 stemmen
7.974 zij die al mijn leed verwoordde
ligt voor mij op de tafel
inktloos, leeggeschreven
hoe vaak kneep ik vertwijfeld
haar vertrouwde vorm
tot reddingsboei
door stormige tijden
stuurloos het noorden onzichtbaar
in dreigende nacht
gaf zij weer regel
richting aan mijn hand
verwarde gedachten gestold in woorden
afbakening brengt tot rust…
Band
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.846 Had ik beter toen gekeken
naar wat je nooit hebt getoond
had ik misschien wel begrepen
wie er in jou heeft gewoond
Maar nu dat is uitgebleven
bleef je voor me wie je was
een altijd vertrouwde vreemde
bij wie ik nooit in de ogen las
doch wel voelde dat je meende
dat je me je hart wilde geven.…
er komt geen dag
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.878 buiten de tulpenboom
enkele bladeren slechts
intens gekleurd geel
het oude huis
verstikt in loden leegte
de trap naar het vertrouwde boven
bezweek onder doodse stilte
we zijn elkaar onderweg kwijtgeraakt
de tijd kan niet helen
ik hoor je in mijn verlatenheid
nu je er niet meer bent
buiten de tulpenboom
er komt geen dag
dat ik niet…
Essen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
718 wij boomden over de liefde
stonden terloops stil bij het zijn
lichaam, sociale context, ziel
een vlaag existentiële angst
verjaagd met strelen en kussen
een moment om te vergeten
daarna waren wij nog meer
aan elkaar vertrouwd met
de koude sterren in het haar
hoorden de lege trein naar waar
onze monden smaakten naar
meer en namen waar van…
ik weet niet wat
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
643 je ogen
waren vroeger parels
ze glanzen nog
niet meer voor mij
ze draaien weg
als ik je aankijk
het is voorbij
maar
ik weet niet wat
je hand
vertrouwde
als geen ander mijne
je stem was thuis
een warme plek
ik luister naar je
hoor je nog
maar
ik weet niet wat
we aten
dronken
sliepen samen
maakten
van ons…
de memoires van mijn moeder
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
729 Blij met een hof vol bloemen
schreef ze woorden in
ongedwongen ogentaal,
met lettergrepen
in een welbegrepen
vertrouwd verhaal.
De woorden op mijn
voorhoofd geschreven:
Gods zegen en beware,
die beelden zijn
mij bijgebleven.
Ma, nu duim ik voor u
voor het leven
vandaag
en al de dagen
van mijn jaren.…
Die dijken bouwde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
610 waar sluizen
dwars het water keren
groeit trots het lage land
de hand die dijken bouwde
op wind vertrouwde
de molens schiep in dit gebied
kruiste kaarsrecht sloten
weefde polders tot patronen groen
waar boeren het goed doen
dit lage land geordend
door de hand van ruilverkaveling
heeft weer de trots van toen…