Alle inzendingen over woestijnen

655 resultaten.

Sorteren op:

Vliegbewegingen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 590
Verraden door een moedervlek werd je druppelvanger in de woestijn zag alleen vogeltjes cirkelen met raampjes voor passagiers Ik nam je mee naar de waterval en bij elk niveau plukten we rode rozen thuis vulden we grote groene olijven als vazen Ook ik cirkel rond mijn hoofd klop af en toe aan, wetende dat er niemand is om open te doen…

Schaduwtaal

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
de dag erna is er de melancholie van overvloed als gevoelens zijn uitgeput door veelheid in nuance lijkt de de ziel beboet door de aangereikte kansen van woorden die nu rusten in de geest of een enkel hart van vaak gesloten ogen de dag erna roep je in de leegte van een woestijn met vergane glorie terwijl in het bloed nog wat chocolade…

Blues uit de vergeetput

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 664
tussen kerst en nieuwjaar bleven zijn telefoons oorverdovend stil spam en andere rommel vulden zijn prullenbak, maar zijn inbox bleef leeg zo is het nu altijd tussen kerst en nieuwjaar en tussen nieuwjaar en kerst hij gooit vruchteloos flessen in zee een schreeuwt zich schor in de woestijn alleen de galm antwoordt soms zou hem…

In de schaduw van licht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zacht vloeien herinneringen ineen van het kleine beginnen tot de meest sprookjesachtige dingen in de carrousel van tijd glijden emoties en formaliteit moeiteloos door vele jaren van woestijn tot oase bergen gletsjers en zee wij hebben het allemaal ervaren toch tonen bijna alle foto’s in de schaduw van licht het nog nooit uitgesproken…

Druppel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Een stortvloed, een waterplas in de woestijn, een druppel, alléén maar één druppel. Mijn naam strekt zich uit en krimpt in zoals gekneed brood. De dood achtervolgt me, het leven perst me en vouwt me in elkaar, en in elkaar in elkaar. Gewiegd in 360, onder de zon en maan, door 9 manen.…

De overtocht

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 8.255
Het gaat om angst in de woestijn, gevleugeld beest uit lang vervlogen eeuwen, wreedheden flitsend op een zinkend scherm. Je moet niet met je vinger wijzen, het was haar moeder die het zei. Ze stak hem in haar keel, de boot schokte zich door een storm die de wereld overspoelde.…

In contrast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
ben de kleur van de handen vergeten maar de beelden in hun ogen zal ik altijd weten in contrast lichtten daar woestijnen op met donkergrijze bergen onbereikbaar in hun top een hete wind waarin het vocht vervliegt de altijd zinderende horizon zonder enig perspectief gonzend kleuren oosterse markten vrolijke bedrijvigheid het verkeer…
wil melker19 februari 2017Lees meer >

Want hij is de man van de zee die woont onder zijn huid

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 602
bergen zijn mooi zegt hij en bossen en dalen en vreemde landen met woestijnen van droogte maar niets kan het halen zegt hij, bij de zee zij is woest en wild vurig en ontvankelijk en vooral altijd anders hij is de man van de zee die woont onder zijn huid zelfs wanneer hij over het mulle zand tegen een schrale wind opklimt staat hij…

Zijn mooiste rafels

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
ik heb garen gesponnen uit de tijd dat onze geschiedenis is begonnen nog niet van de wollige periode maar te midden van rots en zand beelden gemaakt met de hand in de geel bruine kleur van hitte en woestijn met duizenden slaven die stierven door ontbering en pijn het markante gebeuren in patroon en structuur kon ik later pas weven…

Paradijste rustique

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 577
wist het addertje onder het gras kende uit babel wat een spraakverwarring was paradijste rustique tussen eufraat en tigris leerde geduld in wachten op verlossers die vrede brachten las de verhalen uit het ooit beloofde land geschreven met magische hand over het uitverkoren zijn te midden van vele volkeren in de grote woestijn…
wil melker20 december 2018Lees meer >

Stille wonderen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
ik heb stille wonderen in je ogen gezien het panoramisch voorbij trekken van eindeloze toendra’s in de kleuren oker bruin en geel bleven lege zielen van woestijnen heel het majestueuze dak van werelds grootste bergmassief in contrastheroïek de zwartblauwe atmosferische dood die ruimte ziet in oneindig gebied samen zijn we opgestaan…
wil melker23 februari 2019Lees meer >

scheidingslijnen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
een grens doet weinig stof opwaaien als je de wolkenloze woestijn verdroeg waar je vooral zag wat er niet is wat is een grens in een donkere maanloze nacht als je een kolkende rivier behouden overstak Welcome to America zou je denken toen je het las en wachtte aan deze zijde van de grens je liet het kind…
J.Bakx15 april 2019Lees meer >

Wintervirus

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
januari Haar lijf lijkt wel een Kalahari Zweet blijft uit klier en porie druipen Ook haar kon het te pakken krijgen Het zonlicht wordt niet toegelaten De regen teistert tuin en straten Zij ligt te kreunen, kuchen,, hijgen Het nieuwe jaar is slecht begonnen Zo nat en koud, en welbehagen En feestverlichting doven snel Van een woestijn…

de ééndagsbloei te vangen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.425
nadat ik met de regen de woestijn bezoek probeer ik op mijn schildersdoek de ééndagsbloei te vangen het zal er weer om spannen of ik alle kleuren krijg die de natuur voorhanden heeft omdat ze vier seizoenen geeft slechts uren zal een jaar gaan duren waarin de lente zomert en de herfst oogst, de lange winter alles weer verdroogt…
wil melker9 september 2003Lees meer >

geld dan vies is van beschaving

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.723
je handen vragen meer dan ik kan dragen je mompelt zacht een dank je wel maar je ogen kijken weg zien het land verdrogen de woestijn had niet gemogen nu het water tot de lippen komt ze dringen je hun wijsheid op met geld dat vies is van beschaving zetten zo je toekomst op de kop in hun ontwikkelingsverslaving ze maken je tot consument…
wil melker9 oktober 2003Lees meer >

De zandloper

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Gevangen in een glazen woestijn door vluchtige bergen omzoomd vraag ik mij verveeld eens af, of het zand niet voor niets stroomt. Iedere nacht lijk ik dichter te zijn bij het gat, zovaak gedroomd, dat mij aan de rand te denken gaf, of het zand niet voor niets stroomt.…
Arne Verkerk25 augustus 2004Lees meer >

Oase op de heuvel

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 10.167
soms ben je een woestijn, ongenaakbaar lig je uitgestrekt zo verlangend, vol begeerte, gehuld in een zwoele zuidenwind die mij verzengen wil.  …
fred eijkman7 september 2001Lees meer >

In geen spiegel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.475
De nachten verkrampt als een steen onder de koude hemel van de woestijn. De grauwe ochtend: ik val schokkend uit het duister met gebroken benen. Tussen mijn mond en uw oor dwarrelen mijn woorden krachteloos op de grond. Wat ik maakte heb ik verbrand, wie ik ben heb ik verbannen: Gij zijt mij zo ver gebleven als ik U.…
boeuck4 augustus 2007Lees meer >

Wat is liefde dan?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2.431
Is liefde een grote oceaan met huizenhoge golven of die niet te beklimmen berg door sneeuw en ijs bedolven Is liefde die prachtige oase midden in een eindeloze woestijn of dat niet te bestrijden virus waar allang een pil voor moest zijn Is liefde een stralend blauwe hemel waarin plots een regenwolk hangt of is het een hele drukke stad…

In obscuur kleine kroegen

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 576
je hebt gezucht onder een zwarte lucht het kopje laten hangen zacht tegen mijn wangen jij bloeide voor vorsten in paleizen zag in woestijnen oases als kleine paradijzen in theaters grand gala gedaan in obscuur kleine kroegen op de planken gestaan jouw ster is gaan rijzen in de glamour van geluk ik mocht bij je blijven en toch…

Tijdserosie ?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 618
Tijdschokken van voorbijgaande aard, stuwen beken bloed door de beddingen, slagaders in hun strijd, we plaatsen merktekens die zullen eroderen door de jaren om die om te zetten in woestijnen van zand, gerangschikt in de archieven van het hart, mijlpalen hebben woorden nodig, hoe vaak zeer ontluisterend om de ontstane leegte in te vullen…
pama9 november 2010Lees meer >

Winter

gedicht
2.1 met 89 stemmen aantal keer bekeken 12.854
Ik heb maar een verlangen - te vergeten maar op mijn ademtocht de nerf gewet groeit er aan ijsvarens een rauw bouquet en buiten ligt een toegevroren Lethe en ik blijf wachten - meet het leven uit - het is woestijn, herkomst en doelverloren de stem des roependen zonder geluid. Was er ooit een die mij had kunnen horen?…
Anna Blaman25 december 2010Lees meer >

Naakt vertrek ik

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
ben de sporen kwijt verdwaald in de woestijn van zonde waar zand als waarheid langs je vingers glijdt hebzucht van de wind blaast slijk der aarde droog in verduisteren van licht de oase van rechtschapenheid zit dicht alsof de duivel er mee speelt in helse spiegeling van lucht wordt het lieve lijf gelaafd terwijl de ziel voor eeuwig…

De wonderolifant

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.544
En als je soms twijfelt of zoiets wel kan, dan vraag je het maar aan de Oerdromedaris die in de woestijn woont van Oerwapperland en twee keer zo slim is als hier één notaris.…

Jij bent een oase

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
aan jouw zij stonden heren te souffleren wisten het beter dan jij zij ringeloorden jouw groeien verhinderden met commentaar het schitterende bloeien besmeurden je naam met hun jaloezie op jouw kunst roem werd je niet gegund je hebt jouw paradijs al snel kleiner gemaakt geen toegang voor de onverlaat jij bent een oase in de woestijn…
wil melker29 augustus 2014Lees meer >

Is bloeiend vergaan

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 422
staal bekleed waar zijn licht weerkaatste wilden mensen weer samen praten maar omdat natuurlijk gezag alle harten bond verloren anderen hun macht er werden al snel schaduwen gesmeed tegen zijn rijzende zon het beeld werd beklad de sokkel ondergraven door leugens en valse vragen een oase die groeide is bloeiend vergaan de woestijn…

Wat de natuur eens gaf

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 419
Als een aasgier boven een dorre woestijn bepaalt het een leven in een nieuw soort ongelukkig zijn. Wat de natuur eens gaf lijkt zo lang geleden. Een vluchtige blos in bloesem lijkt inmiddels overleden. Wat overbleef is een optreden tussen nieuwe lijnen, die zich met het leven verbinden in een vals verschijnen.…

Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 389
Ik kon niet blijven, zonder escorte reisden we onder de zeven hemelen en pas later besefte ik dat daarboven de zielen wonen van Adam – verdreven net als wij Johannes en Jezus – de boodschappers Jozef – door zijn familie verstoten en Henoch – de levende leraar Aäron – nog steeds geliefd Mozes – de geduldige in de woestijn van ongeloof…
Zywa11 juni 2019Lees meer >

Afslag naar de hel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 450
Dit is de weg naar de hel Op jouw reis door dorre armoe van de woestijn naar de bron ben je verdwaald, je sloeg af naar de hel'…
Zywa3 oktober 2022Lees meer >

Een reis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Ga met me mee Naar die verre woestijn We begraven je verdriet Als we daar zijn Ga met me mee Met je zorgen voor later We gaan naar een meer En smijten ze in ‘t water Ga met me mee naar dat verre oord Pak al je angsten We gooien ze daar overboord Ga met me mee We reizen almaar door Naar het begin van je wereld Waar je de paniek…