5620 resultaten.
Kijk!
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
621 [Haiku]
onder mijn laarzen
drijven de wolken voorbij
in een regenplas…
Vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 [Haiku]
daar gaan de wolken
één voor één drijven ze weg
maanlicht op hun rug…
De aarde.
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
905 De wolken die zweven langs de lucht.
De zeeën met hun donderend gebrul!
De dieren die leven in de bossen.
De mens: laat hij het niet vernietigen!…
ZON
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
730 De gaten
in de wolken
geven lucht
aan wat ons
het meeste lief is:
de zon!…
Maart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
514 [Haiku]
zover het oog reikt
bewegingloze wolken
de middag kleurt grijs…
Stil verborgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Ik zie de wolken in je ogen.
En hoor je naam als een zachte fluistering.
Een zachte klank weerklinkt als een echo voort.
De glinstering uit jouw oog valt op mij.
De band die zo ontstaat verbindt ons.
En ogen verdrinken in elkaar.
Zo drijven wij in gevulde ogen samen.
De ogen gesloten in een moment van eeuwige liefde.…
De wolken dromen dromen...
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
640 De wolken dromen dromen
soms met muziek erbij,
de lente is gekomen
en die maakt velen blij.
Laat ons als kinderen zingen
en dansen met een lach,
ons met veel vreugd omringen
want straks wordt het weer ach.
Laat ons wat minder zeuren,
maar dankbaar zijn met spoed;
terwijl zo velen treuren
gaat ons het best wel goed.…
schaduw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
772 Die verschrikkelijke hel
Die zwarte wolk die bloed vergiet
Die niemand anders lijkt te treffen
Die niemand anders ziet
Een schreeuw van wanhoop wil ik schreeuwen
Maar mijn lippen blijven dicht
Het is die klamme zwarte wolk
Die condenseert op mijn gezicht
Het alleen maar blijven staren
Met je lijf zo zwaar als lood
Eeuwig denkend, ruminerent…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
Aftocht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
656 Voor een regenboog
blazen donkere wolken
kleurloos de aftocht…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.708 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
Maanwandeling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
561 Ik hing aan je lippen
met je prachtige verhalen
over sterrenhemel en planeten
met gesloten ogen
uren aan jouw zijde gezeten
maar toen mijn ogen open gingen
zag jij mij geheel niet staan
en ik zei met een hemelse stem
“ach vent, loop naar de maan”…
Verpopt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
644 Zo bang is zij
dat ze verstikt
verkeerd zal gokken
in een ogenblik
totaal verstijfd
voor pijn behoed
raak me niet aan
het gaat net goed
het zijn slechts wolken
om haar heen
zo transparant
niets staat alleen
de opening
is overal
een stap en dan
een vrije val.…
- Als duizend gouden sterren -
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.299 Heb wel naar de wolken gestaard
het laatste uur,
waarneembaar als een lichtflits
gaat het warme licht naar zolder,
herinneringen maken dat windstoten,
bij momenten het kaarslicht doven
het is vrijwel bar koud hierboven,
als duizend goudene sterren
fluist'ren ze een wondermooie droom.…
sluierwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 omringd door witte toppen
sluierwit op morgenrood,
lees ik vanuit een diep ravijn
op het randje van de dood,
zwaar hijgend, met gebroken ribben
een tikje pips in het gelaat,
getroffen door een felle pijnscheut
in bijna doodgevroren staat
gelijkmoedig wachtend op mijn lot,
lees ik dus boven witte toppen
in slaperige sluierwolken:
"Grüss…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 dat ik fantasie ontmoet in wolken
feitelijk vergeet dat het wolken zijn
ligt het aan mijn brein en de volle wijn
welke overdag de lucht bevolken?…
Woordeloze woorden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 De wolken vormen kastelen in de lucht.
Duiven vliegen over het plein.
Rondom fonteinen komen mensen samen.
Lachende en pratende mensen zie ik, en herken jou.
Onberedeneerbare liefde.
Met jou weet ik me gelukkig.
Bij iedere film zie ik jou gezicht.
Mijn hart is op hol.
Je kwam zomaar in mijn leven.…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Ingehouden woede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Voor de wolkenbreuk
dansen de meeuwen sierlijk
dan barst de lading.…
REGENNACHT.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
982 Al is er maan-vermoeden,
De lucht is leeg,
Des hemels baan bevloeden
Veel wolken veeg.
De droppen komen zijgen
In zachte val,
De blaân der bomen nijgen
In regenhal.
't Is alles mat en eenzaam,
In vree gesust,
En alles wat gemeenzaam
Met licht is, rust.…
Bui
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.048 Grimmig snellen rondgerolde wolken,
Eindeloos grote kluwens, aan door 't blauw.
Doodse stilte! Toch, ze naadren gauw,
Scherp weerspiegeld in de molenkolken.
Schelle fonkling van miljoenen dolken;
Dan de donder; en, van regen lauw,
Schudt de wind de hechte molenbouw,
Loeit het rund, dat wegvlucht, ongemolken.…
HEMELVAART
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
614 Als klein meisje lag ik in het hoge gras
tussen de boterbloemen
Ik wist hoe mooi de wereld was
en hoorde bijtjes zoemen
Ik zag de wilde wolken gaan
met wollige witte randen
een hemelsblauwe achtergrond
deed mijn fantasie ontbranden
De hemelvaart, was mij verteld:
Je kon op wolken reizen
ieder mens, zo was gesteld
zou op een wolk de…
Feldberg
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
455 het zijn de wolken
die schaduwen werpen
op de berg die ik
beklommen heb
die me de heelheid
van licht en schaduw
leven
heeft leren omvatten
een gevoel van geborgenheid
waarbij liefde zich
in mij openbaart zonder maar
één innerlijke versluiering
een droomwereld waar ik
op verslingerd raak…
De camping in het zuiden.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.152 schieten langs het caravanraam
buiten lopen twee doorweekte kinderen hand in hand
een stevige donderbui ontlaadt zich boven het land beneden
stortregen, rukwinden en donderslagen laten ons trillen en rillen
terwijl kinderen buiten vreugdevol in de regen springen en gillen
na tien minuten donderend geweld is het ergste leed geleden
druppelen wolken…
Wolkenformaties stomen op over
gedicht
3.0 met 3 stemmen
2.926 Wolkenformaties stomen op over
De Fantastische Oceaan de wind
Zit erachter
Hij is tegen saaiheid
Wolken kennen geen afgunst
En zijn niet verwaand.…
Vogelvrij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
581 sierlijk
laveert zij
als op wolken gedreven
tussen donkere diepten en hemelse hoogten
de tijd trotserend
deint zij op golven
haar ritme van leven
haar eigen weg volgend…
Na regen komt . . .
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Schuchter oranje
straalt de zon fel in het oog
voor een schoon schouwspel
terwijl donkere wolken
met gedonder wegdrijven.…
Juist stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 je hoort de woorden niet
die geschreven staan in wolken
bij het passeren van de maan
zij verglijden in uitweiden
over ons bestaan
het komen en weer gaan
in scherp oplichten
tonen zij vaak het donkere
van onze werkelijke gezichten
hun zinnen rijgen wij
heel diep van binnen
tot eigen levensgedichten
juist stilte maakt herkenning…
Optimistisch.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
453 Een donkere wolk
trekt voorbij en men ziet het
al weer zonnig in.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.…