1446 resultaten.
Het strakgetrokken vel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
555 zij hebben
alles gewist
ik ben gelift
gebotoxd en
restyled tot nieuwe
vormen en gezicht
pas later wist ik
wat zij misten in
tekening van alledag
het leven
van die jaren
zichtbaar op mijn huid
de lijnen kwamen
samen spraken zich
voortdurend uit
in het strakgetrokken vel
spreken alleen mijn ogen
de waarheid nog wel…
In de tijd van nooit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
452 In de tijd van nooit
Was het dat ik mezelf
Was kwijtgeraakt - nergens
Meer een spoor te vinden
Van hem die ooit ik was -
En toen ik dan tussen
De dagen was gevallen
Vond ik iets van mezelf
Terug tussen varens aan
Een zacht kabb'lend beekje
Waar de rust zichtbaar werd
Gemaakt door ragfijne dauw
Die in druppels de
Spinnenwebben…
De zon ontvouwt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
442 de zon ontvouwt zich
en bevriest alle zorgen
die deze morgen
de kop op wilden steken
zij kleurt ochtendgloren
schoner, zodat dromen
die al even lagen te slapen
zich eindelijk kunnen ontpoppen
de adem goed zichtbaar
van wezens die uit liefde
deze wereld betreden
al was 't een eerste keer…
Waarin de vader ontbreekt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Met korrels slaap,
Ooglid dat nog
Van geen wijken
Weten wil -
Na veel inspanning
En ongewoon veel tijd
Begint het licht
Voorzichtig te gloren,
Niet veel, maar toch -
Door een waas van
Verlies en verlangen
Kijk ik bij onszelf
Naar binnen, en zie
Het huisgezin waarin
De vader ontbreekt,
Waarin hij althans
Niet zichtbaar…
Ruw gebolsterd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
613 diepgravend
vonden we de steen
ruw gebolsterd
met geduld en vlijt
is facet voor facet
nauwgezet geslepen
gepolijst om licht
van zon te weerkaatsen
onze liefde zichtbaar te maken
het kleinood fonkelt leven
weet in setting van vertrouwen ons
haar twinkelende energie te geven…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas?…
RITME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Intens geluk zorgt
voor een zichtbare
glans.…
Schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
496 Ik ben een schaduw
wacht op de dag
en verdwijn in de nacht
overdag volg ik de lokroep van mensen
het spel van de kinderen
de ruzies van echtgenoten
s'nachts verberg ik mij ongezien
in haar gesloten ogen
zij geven mij de rust
ik word even zichtbaar
als ze haar nachtlampje aandoet
haar ogen bewegen
en ze slaapt verder.…
Nieuwjaarswens
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
831 die zich een dag
vogel wensen
en daarmee
de vrijheid
in cirkels
te vliegen
te wentelwieken
of in V-formatie
Ja, de mens
die zichtbaar...
en hoorbaar lijdt
aan onvrijheid.…
Tot die tijd
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.135 met een hark zorgvuldig bij elkaar geveegd
net zolang totdat waarheid niet meer zichtbaar oogt
vliegen verdwaalde woorden onhoorbaar in het rond
zij vleien zich neder op onontgonnen kleuren
nooit zal iemand weten van de hoed noch van de rand
tot de storm eens haar ware aard zal laten zien…
Entiteiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Boom, vijver en rots
zijn melkwegen, droompaden
van amper aren:
vanuit de ruimte
nauwelijks zichtbaar,
vanuit mijn vierkantig bestaan
werelddelen op zich.
Losse entiteiten in mijn heelal?!
Uitkijk op het leven
of gewoon de tuin!
VIJVER ROTS…
De lage lust
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
794 zij wisten
van de goot
maar waren ook
diep devoot in het
beleven van emoties
waar de essenties
liggen in het nog
dieper voelen dan
mogelijk in eerst
nog even de hel
dan het opgieten
van pure liefde
na het eerste sissen
van de lage lust
voor het extraheren
om iets van
het goddelijk
zichtbaar te maken
uit het intens
hemelse…
een vogeltje van verf
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
511 voor een witgekalkte muur
het vogeltje van verf
een kettinkje aan zijn pootje
de witte muur leidt
onze ogen naar het puttertje
vogeltje op de voorgrond
distelvinkje in losse zichtbare
penseelstreken vastgelegd
vogeltje met een verhaal
het put zowat zijn eigen water
bijna kwetterend tinkelend
ook in vlucht…
Vileine spanning
netgedicht
3.1 met 43 stemmen
466 zacht is
je huid in
alle subtiele
rondingen
zij geeft de
oneindige
cirkel haar
zachtheid
kwaliteit
in de vileine
spanning
van raking
in vloeiend
samenkomen
zonder het
brute botsen
van twee
werelden
zou ik in
herbeleven
nogmaals
zoveel van
mezelf geven
dat de pijn
nu nog
schrijnt in
de littekens
die zichtbaar
overblijven…
Mijn pijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
425 hij strooit zijn
diepste
pijn als brood voor
het publiek,
niet om te helen,
maar om de echo's
te stelen
het is niet wat dit zegt
dat mij niet snijdt
zijn donker verhaal
maar dit bedelen
zo zichtbaar en kaal
de pijn die geen adem
meer vindt
zonder diep applaus,
lijkt op gevoel
als handel
en de stilte-
een loos huis
-
de…
wat niemand ziet
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.276 Alles wat ik zeg
is met een kader omrand
maakt dat van alles zichtbaar is
in het verkeerde verband
Niet dat het liegt en niet dat het niets zegt
het is alleen zo dat het voor oren
de waarheid verlegt
Van binnen speelt het harder dan waar ook
verbreekt alles wat ik zeg
dat wat buiten kaders echt niet mag
speelt het breekt het bekt het…
Het gespiegelde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 jij voelde meer
wenkte de hemel
zag je ogen lichten
toen de eerst zon
je lach verguldde
waardoor warmte
ineens zichtbaar
was en speelde
in energetisch zijn
het waren geen
magische krachten
of mystieke invloeden
van tijd en materie
dat wat wij ervaarden
was het gespiegelde
universum in de
majestueuze gestalten
van ons twee…
Zonder muziek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik wist dat
ijlte en kou
met hoge tonen
door mijn ziel
konden snijden
zonder muziek
in de melodie
van rouw is
herhaling als
refrein een
remedie tegen
existentiële pijn
omdat schaduw
als fantoom
nog altijd
zichtbaar is
in het licht
van diep gemis
juist als
loslaten het
kwetsbare toont
van de eenzame
verwerking van een…
Droomvlucht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.122 Kleuren zijn haast niet zichtbaar
woorden onherinnerbaar
maar vaak weet je veel later
dat het je toch bekend voorkomt.
Dromen over jezelf
over familie, vrienden of geliefden
soms zegt het je helemaal niets
maar blijkt er toch een reden voor te zijn.…
timanfaya
netgedicht
3.0 met 35 stemmen
3.621 nooit schreef ik bij nacht
zo rood een supplicatie
op spiegelzilver zacht
een verzoek om gratie
nooit heb ik iemand
zo onzeglijk liefgehad
de uren van de nacht
hebben wij opgebrand
nog gloeit de sintel
te onblusbaar na
ik kus je zichtbaar
door de spiegel heen
als het vuur van timanfaya
uit gestolde lava
dat nooit meer
nooit meer…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
999 Het parcours was nat
het regende lichtjes,
ik stierde op een zwarte schim
zichtbaar in verloren lichtjes.
M'n benen stappen argeloos door
voeten benen droogjes mee
water streelt m'n hoofd
't gutst in het riool.
Zo'n zee van rust.…
poldersneeuw
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.032 hoe schoon de handjes
in het wit
de eerste sneeuw dwarrelt
stapkes zijn zichtbaar
heen en terug
en we lachen, we rennen
om de witte bollen
blauw breekt door grijs
glinsterend zijn oogskes
ineens is alles grootser
donkere dingen zijn bedekt
efkes
dan smelt alles weer ineen…
De vlinder op haar lijf (2)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
680 Innerlijke rust en stilte
spreken meer dan verbeelding
waar geluk zichtbaar is
toch niet altijd zo voelt.
Kleuren mengen zich
op de zachte huid
van vrouwelijke contouren
vol met overgave.
Het beeld blijft hangen
waar geluk
meer dan eens
fladdert door de ruimte.…
Huilen hoeft niet.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
790 Japanners tonen geen emotie,
zegt ‘t nieuws plompverloren,
alsof die ellende zichtbaar en wel,
er domweg bij is gaan horen.
Huilen mag je daar alleen,
achter je eigen voordeur
maar er is er geen een,
die nu nog een deur heeft.
Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
Japanners huilen niet.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 Japanners tonen geen emotie,
zegt ‘t nieuws plompverloren,
alsof die ellende zichtbaar en wel,
er domweg bij is gaan horen.
Huilen mag je daar alleen,
achter je eigen voordeur
maar er is er geen een,
die nu nog een deur heeft.
Men lacht, en is al blij
dat familie
de narigheid heeft overleefd
en wij?
Wij huilen voor hen!…
Schaduwgrote schoenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
641 De pet op, schuin
schaduwgrote schoenen
het kind lacht
publiek dat kijkt
Achter de ogen
wellen steeds opnieuw tranen op
In het wit, met neus rood
lacht hij zijn verdriet, met veel ande-
ren zeer graag
gedeeld
treurnis te snijden
zichtbaar de lach
onder door hem verhulde traan…
Voel de verf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Die mezelf was
Kwijtgeraakt,
Zelf niet meer
Wist wie ik was
En waar ik
Vandaan kwam
Laat staan dat
Ik wist waarnaar
Ik op weg was,
Breng met dikke
Verf op dit doek
De pijn van mijn
Leven aan -
Elke klodder die
Zichtbaar achterblijft
Is uiting van een
Traan die onzichtbaar
In mij achter bleef
Maar nu voelbaar
Langs…
Oog
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.095 Zwart van drift
Gebrand op het mijne
Rondom helder wit
Voor altijd het zijne
Op hem gevallen
In vorm van het kleine
Stille wateren diep
Met zichzelf in het reine
Open vol licht
Heldere zichtbare lijnen
Eerlijk en recht
Het sporadisch vileine
De toekomst gezien
Overwegend het fijne…
de natuur
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 Het is een aaneenschakeling
om het zichtbare, leesbaar te maken,
maar de natuur is de schrijver niet.
Het is een geheel van wetten,
maar het kan niet de wetgever zijn.
Het is geschapen als een scherm
voor waardigheid,
maar het kan niet de schepper zijn.
Het is de wet en geen kracht,
het bezit geen macht.…
De promenade.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 mensen lopen hem gegeneerd voorbij
ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag
aanfluiting voor de chique promenade
zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij
pas na uren richt de gestalte zich op
schudt zich uit, staat op van de grond
wankelt met het karton de promenade af
en vervloekt vervolgens de nieuwe dag…