5922 resultaten.
Eindeloze passie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
414 het was
jouw macht
de donkere
schemering
van de nacht
waarin raken
gevoelige openingen
bleken te maken
waar privé
nog heilig
lijkt en
onschendbaarheid
het privilege
van ongenaakbaar
aan het verliezen
is van genieten
waar donker
nog een oogje
dicht knijpt om
het laatste licht
in sterren te zien
brengt spanning
vertes van…
Raimo Westerhof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 Verliezen? Dan verzet je slechts je streven!…
Sport
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
767 Verliezen? Dan verzet je slechts je streven,
Bij winst dan wacht u lof en feestgedruis!
Kom vórt, de hort op, word een sportsupporter!
De wezenlijkste bijzaak van het leven
Wees sneller, sterker, slimmer, schoner, sporter!…
Macht en geld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
570 ik had het boek
al een tijdje
terzijde gelegd
op de stapel
nog af te werken
ik wist dat de
achterstand
anders te groot
zou worden en
ik de feeling met
de werkelijkheid
zou verliezen
eerst bladerde
ik nog even terug
om de sfeer en
stemming te
proeven maar
al snel had ik het
resultaat in gezicht
houding en bewegen
met oogopslag…
TRAUMA
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
658 Het zenuwstelsel van de rooibok
Een Afrikaanse soort gazelle
Brengt hem in zogeheten prooi- shock
Indien belaagd door supersnelle
Predators; panters die graag roven
Impala's lijken te bevriezen
Barmhartig dit totaal verdoven
Pijn doet het dan niet te verliezen
Het DIER lijkt dood, maar komt tot leven
Gaat ademhalen, staan, schudt schrikken…
Als casus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
253 tussenbeide gekomen
nog voordat dit voorval
als casus is genomen
de evolutie van goed naar
slecht en beter naar best
is de afgang voor de
zwakkeren onder ons
zij zullen de sterkeren
voor moeten laten gaan
hun kracht zal zegevieren
in alle echelons zullen
aanpassingen geld kosten
en zal de baan zijn
aantrekkelijkheid om
aan te bieden verliezen…
Het beleg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
264 maar praten, in woorden
hun gelijk halen alsof we het hebben
over hetzelfde, ja laat hen maar
schieten, de staat zwicht niet
voor geweld, bloed schrijft
geen bewijzen, alleen feiten
brengen waarheid aan het licht:
vreemden en verwanten omsingelen
ons, ze schreeuwen dreigementen
en eisen, verzaken de vrede
Maar wij hebben alles te verliezen…
Moeder
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
269 plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen
die lange tijd mijn herinneringen fris hield
alsof de tijd zijn vingers had gesloten
rond wat ik nooit verliezen wilde
ik drukte de wol tegen mijn gezicht
zocht naar een spoor van jou
maar vond alleen de leegte die achterblijft
wanneer een hart te lang moet missen
toch draag ik jou, moeder
in elke…
WIE WEET
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
251 ieders wereld bleek
Maar meer dan ambivalent
Laat ons twijfelen
Aan het zwart-wit van letters op grijs papier
Laten wij luisteren
Naar de fluister onder het afdak
Van de hoop op beter
Wellicht en waarschijnlijk
Is de hoop op beter
De essentie en zekerheid
Dat wij er
Niet op achteruit zullen gaan
En zeker niet
Het verstand zullen verliezen…
Boeren wijsheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
331 Dus als je niet kunt kiezen,
Zit je mooi met de gebakken peren,
Van die les kan je leren,
Zonder kiezen, kan je alles verliezen.…
Na de bloei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.120 bij
De struiken staan weg te kwijnen
Geen hommel vliegt nog op de hei
De zomerzon wist te verdwijnen
Een lege vlakte werd de wei
De nectar is opgedronken
Ze gingen: juni, juli, mei
Geen bloem staat er nog te pronken
Het bos ontbeert zijn zomersprei
De bladeren hangen te kniezen
Noch groen noch bloei in dit getij
De takken staan te verliezen…
ONZINNIG OVERBODIG
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
35 Zomereiken, linden, ruwe berken
Zijn vaak de eerste die hun blad verliezen
Door droogtestress kan het proces vroeg werken
Veel soorten kunnen voor wat later kiezen
Voorzichtig rijd ik over natte blaren
Die best wel gladjes zijn onder mijn wielen
Poëten worden lyrisch alle jaren
Van vallend loof, vanwege tere zielen
Dat lijkt bladblazermannen…
ER IS GEEN SAMEN MEER.
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.692 Het alleen zijn met je partner begint
geen woorden meer die je raken
tergend langzaam afscheid nemen
nooit meer samen plannen maken.
Die ander heeft z'n eigen leven nu
teruggetrokken in een wereld zo klein
jij hebt geen keuze meer om te kiezen
maar kunt er alleen nog voor hem zijn.…
Grafkelder
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.044 overmand
ze is een onbekende bij haar graf
haar ogen zijn leeg en onpeilbaar
een eenzame traan glijdt langzaam weg
Ze vindt hier de rust van haar verleden
auto, gil, ziekenhuis naar de achtergrond
geen pijnlijke herinnering in haar hoofd
ze staat stil in het heden
Ze is in het zwart gekleed
rouwend om haar verlies
het is nu tijd om afscheid…
Terug naar huis...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.324 een lege trein
Laat ik mijn gedachten vrij
Ik proef nog je zachte tong
Van onze zalige vrijpartij…
Vannacht was ik van jou
Je liefde was zo puur
Ik voel nog je vingers
Brandend als vuur…
Terug reizend in een lege trein
Beleef ik opnieuw deze nacht
Mijn hele lichaam tintelt
En voel je weer in mij...zo zacht…
Vanmorgen nemen we afscheid…
Ouder worden
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.314 De één haalt de leeftijd van honderd of méér,
de ander leeft korter, zó kort dat het zéér doet,
om afscheid te moeten nemen.
Stil staan bij alle verdrietige momenten,
maar niet voor lang.
Doorgaan moeten we, net als het leven,
want dat stopt niet.…
nederlaag
netgedicht
0.0 met 3 stemmen
1.316 Maar hoe kan ik het bittere afscheid
Dat ik neem van mijn schamele bezit
Vergeten, als ook ik word voorgeleid?
Haastig stelt gij mij op in uw gelid,
Dan klinkt het laatste schot in onze strijd
En machteloos delf ik het onderspit.…
Zwarte roos .....
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
1.277 een prachtig gezicht
de blaadjes als fluweel
vloeien over in elkaar
geven een bepaalde warmte
al klinkt zwart erg zwaar
De combinatie met een
witte roos als contrast
heeft mij verwonderd
Bij mijn afscheid van
het aardse wil ik
geen bloemen noch krans
Dit boeket verbloemd
misschien mijn angst
voor mijn verscheiden
wit voor geboorte…
Ogen
hartenkreet
3.9 met 49 stemmen
3.923 Het spijt me heel erg je los te moeten laten
Ik voel me verdrietig, afscheid nemen doet pijn
Ik vraag me af, of er misschien later
voor ons samen een toekomst zal zijn.…
nachtlicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.105 zijn liefdeloze woorden
die als donder van de kansel daalden
ach… de blinde stakkers die verdwaalden
wee… de doven die zijn stem niet hoorden
wie tot de kudde van zijn kerk behoorden
en zich tegen goddeloosheid staalden
de lokroep en de antichrist vermaalden
waren schapen die de heer bekoorden
ik heb mij van het hemels juk bevrijd
nam afscheid…
danste tussen de blikken
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.214 je lach bracht me thuis
je sms-te plezier
schreef files naar hier
ik wilde je horen maar
het geluid ging verloren
in verlangen naar jou
je proefde de sfeer
smaakte het spel met
het rood van je lippen
danste tussen de blikken
het decor voor je lijf
de sporen staan haaks
op de weg die we gingen
handen en kussen voorbij
geen afscheid…
ze braken mijn vleugels
netgedicht
3.8 met 31 stemmen
3.286 mag ik niet meer vliegen
of alleen in het dal
geen helling thermieken
wordt het net dan mijn val
we vlogen ooit vrij
en dolden de zon
vergaten de bloemen
want jij was er voor mij
vleugels die tipten
ogen die blikten
gewoon zij aan zij
je was nog geen hij
we rustten wat vaker
spraken in geur
de nectar bracht liefde
het afscheid…
omgekeerde zonbeweging
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
803 Via
listig standvastig
schijnen wil een
schalkse blik nog wel
eens schwitchen
maar maria
is nu in de trein gestapt
we hebben niet innig
eerder cool afscheid
van elkaar genomen. De
trein versnelt smooth
zonder handrem.…
De dingen
gedicht
3.0 met 19 stemmen
6.582 voorkeuren en douanebeambten
Echte dingen zijn altijd de gelukkige dingen
Dingen zijn het liefst geen woorden maar dingen
Die door dingen aan de dingen toekomen
Het liefste zijn ze takel, stofbril en borstel
De dingen zijn graag toegankelijke dingen
Die zo gevoelig mogelijk voor poeder zijn
Het liefst nemen de dingen geen afscheid…
Een stille getuige
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.423 we spraken over het leven
over de dood en alles er tussen
naar de lijn
waar niemand naar toe wil gaan
als we konden
deden we alles nog eens over
nu rest ons alleen
wachten op het sterven
als afscheid komt
kijk ik over mijn schouder
het voelt alsof je valt
ver uit het zicht
en zweeft tussen
deze wereld en een andere
zo stap je uit…
het vragen in je oogopslag
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.847 als ik lastig was
klonk schuchter toen
je vroeg, wie ben je
ik draaide om, je ogen
zogen me naar binnen
ik zag een vonk herkenning
toen je zei, zal ik een
liedje voor je zingen
je streelde zacht mijn wang
je nam mijn hand en
fluisterde verdwaalde woorden
voelde dat ik bij je hoorde
maar herkende me niet meer
toen je in tranen afscheid…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
vaarwel vriend
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.290 vriendschap met een nieuwe start
Je beloofde mij een vriend te zijn
maar jouw leugens kwamen aan en deden pijn
Nu kan ik jouw woorden niet meer geloven
je deed me van alles beloven
want elke keer…
steeds maar weer
laat je merken dat ik voor jou niets ben
je lijkt niet meer op de vriend die ik ken…
Dus denk ik dat het tijd is voor afscheid…
laat stilte door je ogen dwalen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.595 je bruint in het
raken van de hemel
tropisch in de rulle sneeuw
kou heeft je gekleed
mode warmt je strakke lijf
dat alles van zijn handen weet
je ging om te vergeten
om even niets van
alles meer te weten
terug naar de bron
om in de zon je eigen
kleur weer te bepalen
het afscheid moest
sloot de woordenvloed
waarin je niet kon zwemmen…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en kijkt me aan
haar buik is leeg
de eierstokken reeds lang verwijderd
een koude oorlog heb ik daar vertoefd
en moet toen reeds, in '43, afscheid…