4960 resultaten.
Dagdroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Zet je gedachten
op licht zweven
om het allemaal
her te beleven
De mooie ochtenddroom
die dagdroom wordt
voordat je je weer
in het leven stort…
Mijn masker
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Het gips trekt de huid
mijn kleur, mijn vlekken
en zorgvuldige opmaak
van mijn gezicht
rood
levend vlees
kijkende ogen
sprekende lippen, mijn mond
lacht jou toe
Driedimensionaal scan jij
mijn masker, je hangt
een veld van registratiepunten
op aan de rode markeringen
bij mijn ogen, neus en kin
De stippen herleid je
tot gevoelens…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Tillen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 heden rijm ik mijn verleden
maan mijzelf tot rust
probeer gister aan vandaag
te smeden opdat alles in
het smeulend as sissend sust
deze dag ben ik met mijzelf
en spreek me liefdevol toe
versober mijn gang en dromen
het maakt me minder moe, ook
zal lentelicht spoedig komen
soms is er genade, teveel voor
een moment of beperking
je gaat…
de ploert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 de zon een onophoudelijke aanzezigheid…
stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
526 Stilte
Het maakt me bang al 6 jaar lang .
Stilte de kou en de kilte .
Waar moet ik heen voel me vaak alleen .
Al sta ik soms op en denk vaak ik moet door ,
Toch komt vaak de stilte weer door .
Je leeft van dag tot dag en bent blij dat je morgen beleven mag .
En dat de stilte word gesmoord .…
Een eend vliegt uit de bocht...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Een eend vliegt uit de bocht
de koekoek springt uit de klok
het station staat op de tocht
en de brievenbus zit op slot
De postbode is een verklikker
de ijsman speelt met vuur
't is lente en de rozen klappen open
en huppelen vrolijk in de natuur
De zonaanbidders bakken het bruin
de regenman rent naakt in de tuin
de dekselse dames zwaaien…
Drijfveren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 als alle drijfveren
- achteraf -
drijfzand blijken te zijn
en die van nu
- en de komende -
uit drijfzand blijken te bestaan
dan laat ik ze varen
alle drijfveren
en drijf mijn leven…
Ode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 ze staat op twee benen,
Zwart geboende laarsjes
Alles klinkt schoon
waar zij staat.
Het café verkruimeld
het schelle licht der zon
Geen blijven of gaan
van maan
Stam staan in kroeg
Twijfel zaaien tussen benen
De krijger, heraut,
Aan hem ode-…
Hondenweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De wind heeft haast
en raast over het land
de regen stort en valt
met bakken uit de hemel
Een kat springt op en duikt weg
ik hoor een klaaglijk miauw
katten haten water
maar zijn gek op kabeljauw.…
Bloemen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
646 Op de tafel staan de bloemen
er fris en fleurig bij
ik heb ze net gekregen
het is één groot schilderij
In mijn grote witte vaas
staan ze nog heel even
ja het klinkt misschien wat dwaas
aan het einde van hun leven.…
speelplaats
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
397 de bal
in een bocht
naar zijn voeten
wacht
geduldig
op het kind
nooit bang
als de moeder kijkt
naar de krant
die schudt
en wappert
niet wil vouwen
van de man
met het been
wit
een lijk…
Brussel, mijn alles?
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
543 Brussel,
waar ik mijn brood verdien
elke dag veel andere mensen zie
waar je makkelijk nog kan napraten
met wat vrienden over zus en zo.
Brussel,
waar je nog een glas kan drinken
om dan later de weg niet meer te vinden
waar je op houten banken nog kunt slapen
om dan s ’morgensvroeg wazig te ontwaken.
Brussel,
de hoofdstad van ons kleine…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
Brieven aan N.
gedicht
4.2 met 4 stemmen
2.993 1.
Er zijn gedichten die niet mogen
omdat ze te naakt zeggen waar het op staat
zo zou ik je willen schrijven maar
ik durf niet, lieve N., zou ik willen
schrijven, ik denk soms aan je
hoe je daar woont in dat kleine vervallen huis
met je kind dat je kind niet is
maar dat moeke zegt en aandacht vraagt
met de man die wel jouw man is
die geen…
De Pijp
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Vroeger stalde men
een fiets er
voor een bakkie soep
Maar al een eeuw lang
serveert men in stijl
het eten
Niet aan aparte tafels
gewoon gezellig
naast elkaar
En uit respect liet men
de das hangen.…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 ze waren aanwezig, meer
in aantal dan het gezwam
van onderling bakkeleien
wie nu de mooiste kleuren droeg
of het groenste blad
ja, de viooltjes spraken vannacht
de huiskamer vol met eennachts
spreuken en onderlinge verwensingen
anderzijds werden ze aan schouder
gedragen en van snaar tot snaar
ontheven van een spectaculair
melodieus ontheven…
nachtelijke sedatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Ik spreek het nachtelijk hart
Aan en vernoem mijn slaap
In de schotel van het gedragen
Servies waarmee de nacht me een
Vroeg ontbijt aanbiedt
Ik mis het beleg, het brood en zélfs
Het erbarmen om mij dan toch
Ter ruste te willen leggen, doch
Niets spreekt het duister aan
Ik kan slechts nog dwalen met
Mijn geest, bakkeleien met onwelwillende…
onberispelijk iets met wiskunde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 de slaap was vannacht onberispelijk
aanwezig, zelfs de taart hing aan de klok
die grijnzend naar me keek, vele dromen
brachten de kers terug en werd gelegen
in een toef van een zoet roomhartig verlangen
de bochten in de weg werden verlegd
tot wijde hoepels met een enkele
strook die het vluchten bleef behoeden
daar de omtrek van de nacht zich…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Mijn oude klasgenoten, hoe heetten ze ook alweer?
Ik heb ze niet onthouden, de namen van weleer.
Dat roodharig meisje, die met haar manke been.
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.
De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen
Het geheugen…
ver is mijn Wad
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 het land naar zee grenst
oevers over de wrakke
kwelder die met water
lijkt besprenkeld
morgen is de zee weer
haalbaar dichtbij
en draaien kolken onbemand
de wisseling van wacht, eb naar
vloed in tijden nooit gekeerd, onhebbelijk
staar ik naar het Wad dat steeds opnieuw
in dromen aanlandig mij verrast
zij is als een viool ter hand…
Brieven aan N. 9 t/m 16
gedicht
3.0 met 2 stemmen
7.429 9.
Je bouwt zorgvuldig aan een grote woede
terwijl hij het huis laat bouwen
je antwoordt alleen nog maar op vragen
over hoe een deur een venster
je gaat naar de dokter en vertelt
kort hoe onzeker hij was over je pijn
je zit bij de tandarts te wachten
tot je geholpen wordt aan zichtbaar bederf
je wijst hem af als hij je wil strelen
omdat…
dubbelportret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 met bagage bestaand uit klein verlangen
kiest ze zonder aarzelen haar doel
rustig ontwaakt, kinderen gewekt
gevoed gedag gekust
het afscheid is altijd voor korte tijd
om het diepe zelf wat rust te gunnen
een zwierige jas in een spiegelruit
jonger: in één snelle oogopslag
'het kind de moeder van de vrouw'
ongedurig rusteloos maar trouw…
Ook toevallig!
snelsonnet
3.8 met 5 stemmen
869 De dame vóór mij pinde vier getallen
Bij toeval zag ik iets bekends verschijnen
Haar code was dezelfde als de mijne (!)
‘Hoe kan dat nou?’, liet ik me toen ontvallen
Ze keek me aan en zei: ‘Hoe kan dat nou?
Ik heb jouw pasje toch, ik ben je vrouw!’…
Ei van tevredenheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 De raapsteeltjes en de noten
koop ik bij de kabouters
de rest wordt bezorgd
onder het groene afdak
Niet dat ik veel nodig heb
lood en goud zijn maar wensen
misschien een geluk
in andermans ogen
liever woon ik warm
in tevredenheid
een schoon nest
van mezelf
bewezen degelijk
zo oud is het
buiten heerst chaos
en de avond verkilt…
omdat...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 omdat gedichten soms
zó snel zijn vergeten
omdat je nog altijd
kunt verdwalen in de tijd
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk
zelf moet koesteren
omdat je niet zal
verzanden in treurnis
omdat je treurnis kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
stilte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
563 stilte is een gebaar
dat bevriest
en ook het geluid
dat wegebt in 't niets
silence is de stilte
van ginds
rust het vervolg
en de winst…
Aan de vijverkant
netgedicht
4.9 met 10 stemmen
719 Ik geniet, rustig, aan de kronkelende wateroever,
verscholen tussen beuk, berk en 't ritselend riet.
Spied naar muggen, larven en een rare parasiet.
Ik oog, een en al wonder, als ingewijde fijnproever,
naar een juffrouw, ietwat verdoken aan de waterkant.
Ze streelt genotvol en bevallig haar tengere navelband.
Ik fantaseer, geniet, 'n…
Snelsonnet (oproep en hint)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
565 - een oproep -
een oproep om de créateurs
van onze snelsonnetten
die ons poëzie verschaffen
als 'ons dagelijks brood'
te voorzien van je kritiek
in lyrische coupletten
en wat dies meer zij: je repliek
als commentaar door jou verwoord
- een hint -
Zes regels, een repliek of een bewering,
abba cc in eindrijm, heel koket…
Ik denk aan je, kon ik maar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Verweesd verglijdt de nacht achter mijn duister raam,
ook verdwijnt stilaan, licht om licht, onze trouwe maan,
eens de minzame stille getuige, 'n helder alziend avondoog,
spiegel voor verliefde dromen, ons stilzwijgend dialoog.
Lichtjes fonklen stil in grijsblauwe wolken,
opgepoetst door de felle morgenwind.
Mijn slapeloze geest maalt verblind…