7535 resultaten.
Je lichaam
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
2.012 Voor anderen vanzelfsprekend
Niet meer dan normaal
Voor jou slechts een hoop aan het
Einde van dit verhaal
In de bloei van je leven
Klinkt als een cliché
Zoveel kansen zoveel ideeën
Alleen je lichaam werkt niet mee
Beperkt in je doen en laten
Toch geef jij niet toe
Het zoeken naar een balans
Naar het wanneer en hoe
Niet zielig…
Panorama
gedicht
2.5 met 126 stemmen
26.959 de avond hangt stil boven de stad
bewegingloos als op een foto,
een filter van lila schemer
verkorrelt het panorama,
dringt erin door
als losse thee
in kokend water
en verkleurt het leven
zoals de dingen
op een oude polaroid
die mij nog later,
wanneer ik hoop te vergeten,
zal herinneren
aan verliefdheidsvlagen
waarin…
Liefde als fondant?
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
956 Als liefde zo zoet is als
fondant
waar een zoetekauw van
watertandt
dan is er hoop.
Als liefde zo zoet is als
marsepein
dan kost het je ’t gebit
en zijn het gaten waar je
mee loopt.…
Dingle I
gedicht
3.8 met 8 stemmen
7.497 Een hoop mededogen.
Geen bluf, geen blarney, maar boete doen.
En boven breekt de zondvloed los. Tussen lijf
en leden struikel je. De aarde smakt obsceen en
maalt de varens in haar luie kaken.
Het land is weggespoeld. Dit is een total loss.
-------------------------------
uit: 'Landziek', 1988.…
Gehoord
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
2.904 Durf jij het aan
om dit gedicht te lezen
gewoon hardop
zodat iedereen het hoort
of lees je het liever
stil voor jezelf
zonder dat iemand
je daarbij stoort
dat mag hoor
ik vind het niet erg
doe wat je wilt
zoals jij het voelt
maar hoe je ook doet
laat me alsjeblieft weten
dat je begrijpt
hoe dit vers is bedoeld
ik hoop van harte…
geriefelijke troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.067 ik dwaal in een ongerede gevoel
immer zoekend naar geriefelijke troost,
is het gewoon mijn leven dat ik bedoel
gewaarworden van hoe ik door het
naakte bestaan word geloodst
of daar mijn ademend hopen op stoel
en liefde in een flits wordt nagebootst
in verwijlende dromen bij dagend licht
ach lieve, laat mij de glans zien in je twinkelende…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…
Klotsend gemoed
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.711 Heil meen ik te zoeken
In je onbewogen blik,
Spreek ik moedwillig aan
De fiere achterkant van je keel
Hoop op een geruststellend woord
Een aanmoedigend gebaar
Dat mijn maag tot kalmte maant.
Maar toch: deze ziekte valt niet te genezen.…
Lot
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
2.531 Ik ben lang en slank
en weeg geen gram teveel
ben wel een beetje mank
terwijl ik dagelijks speel
Ook zit ik te vaak in de knoop
vooral toen ik nog langer was
maar heb nu toch een beetje hoop
dat ik beter bij m’n maatje pas
Schichtig schiet alles om mij heen
ervaar soms pijnlijk elke meter
sleur door een plas, raak weer een steen
het trieste…
De laatste dag
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
1.903 Ik bloos bij het ontwaken
en hoop dat deze
laatste dag zich nog eens
mag herhalen.…
Eb en vloed
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.997 Sporadisch vallen tranen
Als herkenning
Op mijn pad
Veel draag ik mee
Op mijn schouders
Naar de zee
Zonder tussenpozen
Zonder rust
Hoop ik daar verdriet te lozen
En dat de zee mijn leven sust
Zij zal een meter stijgen
Door het huilen dat ik doe
En ik zal mijn schouders strelen
En ik zal voelen: ik ben moe
Dan voel ik zeewind…
Hartverscheurend.
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
1.190 De zon is verruild voor grijze wolken,
de glimlach is omgebouwd tot traan,
puinhopen hoop achtergelaten op straat,
te bang om het verraderlijke in te gaan.
Daar waar ik de geur van de zon inademde
zijn nu alleen wolken van stof, zwart
Ik durf mijn verdriet niet in te slikken;
Ik voel een naschok in mijn hart.…
Trojaanse vrouwen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
813 Doorzichtige illusie
van verkruimelde muren
nodigt hypocriet
de Grieken uit
Wees welgekomen
maar niet voor mij
ontsnapt tevergeefs
aan de mond van
verzilte weduwen
Wat moet de hel
nog ónder mij
Uitgewrongen trots
zorgt voor het
gapende litteken
op de zuurzoute toekomst
van de overlevenden
Laat de hoop maar
varen
Onder…
Dichtbij de hemel
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.489 Ik ben bewaard door een engel
daar op de intensive care
want hoewel mijn hart wilde stoppen
was mijn ziel nog niet zo ver
even werd het donker
Waar ik zweefde tussen hoop en vrees
maar de engel verzekerde mij
dat hij de kant van het leven wees
ik volgde zijn weg
en langzaam kwam ik bij
Ik kon het niet geloven
die engel was er echt voor…
Liefde is
hartenkreet
3.2 met 52 stemmen
5.756 liefde is niet tastbaar
geen fundament of steunmuur
maar een bepaald gevoel
van korte, soms lange duur
Liefde doet je niet leven
geeft geen bron van hoop
stilt niet je eeuwige honger
is ook niet te koop
Liefde is een bouwsteen
voor een kaartenhuis weliswaar
bij de minste of geringste weerstand
valt het uit elkaar
Liefde valt niet te…
ontregeling
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
583 het kan gebeuren
dat iets binnen mij gaat schuiven
en voor ik weet wat geschiedt
troost ik een kind
mijn armen omsluiten
tranen en verdriet
veilig met warmte
hoop zonder verplichting
aangedaan door kalmte
valt mijn hele systeem plat
het vlees zacht en vrij
om soepel te doorstromen
tot de prikkels weer komen
de werkelijkheid slaat…
Avondrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
798 Tussen avondrood en ochtenddouw,
komen mij steeds dromen, gauw,
soms zijn het mooie dromen,
die naar ik hoop eens uit zullen komen.
'k droom vaak van een mooie aarde,
waar iedereen elkaar laat in zijn waarden,
geen honger wordt geleden,
de oorlogen zijn uit een ver verleden.…
Liefdesklimaat
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
971 eens stuwden zij ons voort naar later
op golven van genot en hoop
maar weerstand brak hun vloeien
in een verkillende samenloop
nu zijn de woelige woorden van jouw hart
verstard als moleculen in bevroren water
ik ril alsof – in enkel tule
de kou ervan mij ijzig vat
en hunker eens temeer
naar het vertrouwde geklater
van jouw bruisende…
Papavers bloeden zolang ze bestaan…
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
910 In plat geschoeide velden
klappen rozen open, bewijs
van argeloze plicht, de wereld
zich met het licht zal voeden
van te vroeg gestorven helden,
waar de koppen blijven bloeden,
om gemorst zaad een kans te geven,
te aarden aan beide zijden van een
tere grens, zich steeds weer
de ultieme wens te beleven
en hoop te laten ontkiemen…
Droomvlinder
netgedicht
3.6 met 46 stemmen
3.530 Net lang genoeg om het leven hoop te geven en in de vlucht naar beneden begint de droom.
Op tere vlindervleugels van satijn zweeft ze over de wereld, nog eenmaal overziet ze het allemaal.
Dan raakt ze de dorre grond en met een lichte trilling nestelt ze zich tussen de anderen.
En zo is het goed.…
voor mijn kind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.841 optimisme lieve kind
is waar je kracht en steun in vindt
bij alles wat soms tegen zit
heb je dat dan even niet
stuur je je zelf
met een kluitje in het riet
hoop ik voor jou dat
je dan heel snel merkt
dat optimisme echt werkt
wil ik je dit mee geven
sta positief
in het leven
zonder stress
angst en beven
pas dàn kun je
je grenzen verleggen…
Het leven gaat verder, maar onze liefde houdt vast
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.148 Elke dag voel ik het
Dat ene stukje hoop
Wanneer ik naar jou kijk
Het leven heeft geen stille tijd,
Maar onze liefde wel,
Want het is al tijden zo
Tijden veranderen,
Maar deze liefde niet,
Want de snee zit al diep in het hout
Elke dag weer een streep
Die ik op de boom zet,
Want zo lang is het al
Vandaag stonden er al 3800,
Maar…
Dan toch
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
449 de plassen
het ijsvlies scheurt
in waanzinnige vibraties
van fantasie en illusies
het laatste koppige wintervuur
uiteindelijk toch gebroken
ijzig wit neigt
naar kleurig golvend licht
stilte wordt gebroken
in luidruchtig vogelgekwetter
het immer groene gras
krokuskleurig opgefleurd
aarzelend hul ik mij
in geuren noordenwind
mijn hoop…
O Gij, in weedom neergebogen
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.225 o Gij, in weedom neergebogen,
Weerhoud geen tranen in hun loop:
Zij drenken 't bloemetje der Hoop,
En moest hun bron bij u verdrogen,
Bid God, dat Hij uw leven sloop'.…
ik mis je
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.544 Elke keer als ik je zie lopen
Kijk ik stiekem achterom
Ik hoop dat je terug kijkt
zodat ik je weer diep in je ogen aan kan kijken
Maar wat gebeurd is, is gebeurd.
ik mis je zo
Ik kan je maar niet vergeten
De herinneringen aan jou zijn vers
De mooie tijden,
De mooie dagen
elke dag, elke minuut, elke seconde.
Kon ik maar bij je zijn.…
Sonnet in E mineur
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 maar 'k moet nu vreselijk balen
omdat het aan alle kanten kraakt
wacht, ik zal de critici gaan halen
ik lig helemaal in de knoop
want wil ik het vaster trekken
met voeten jambes en een rope
zal het mij vast en zeker nekken
boor mij niet zomaar in de grond
met uw vlijmscherpe spade
maar brei voor mij dit versje rond
ik heb al mijn hoop…
Dierenliefde
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.338 Hij spert zijn snavel wijd open
en blijft maar hopen....
Wat een liefde voor zo'n kleine!
Ze denkt geheel niet:
"Dat is het mijne!
Moederliefde!
Daar komt het op neer.…
Reuzengom
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.432 In deze tandenloze tijd
verbijten wij het oude zeer
tot diepe afgronden bereid
zoekend naar sterke ommekeer
wij staan op de kleinste markten
met ons geestelijk eigendom
perkjes die we samen harkten
bruut uitgevlakt door reuzengom
zo verteerd tot blanco vellen
ooit vol integer ingevuld
zullen wij elkaar bestellen
in hopen, liefde en geduld…
ontwaken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
627 toen een roodborst riep dat het morgen was
verdween de vage kleur van dromen
mijn hart barstte haast,
door overgaan vol nieuwe adem
in gestrekte ledematen kwam dit lijf op gang
goedemorgen wereld
je bent ingeluid door hoop, gezongen
door de zuiverheid van dauw, op oude nacht
ik vertrek nu naar de dag -en wacht
tot aan de stille overdracht…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen toe, die monddood
lijken, in begrensde vrijheid
vol hoop…